Triumph Originals 2026 - Νικήτρια η ισπανική Scrambler [VIDEO]

Επικράτησε η Scrambler 400 XC της Tamarit Motorcycles
tamarit-miura
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Η ισπανική ομάδα συγκέντρωσε το 33% των ψήφων του κοινού και την υψηλότερη βαθμολογία της κριτικής επιτροπής

Η Tamarit Motorcycles από το Alicante της Ισπανίας κέρδισε τον Originals 2026, τον παγκόσμιο διαγωνισμό custom κατασκευών της Triumph, επικρατώντας απέναντι σε έξι ακόμη ομάδες από τον Καναδά, την Κίνα, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ.

tamarit-miura

Η κάθε ομάδα κλήθηκε να δημιουργήσει μια μοναδική μοτοσυκλέτα στην θεματική "Time Capsule", εμπνευσμένη από κάποια χαρακτηριστική περίοδο της ιστορίας του μοντέλου.

tamarit-miura

Η Tamarit, με επικεφαλής τον Quique Berna, συγκέντρωσε το 33% των ψήφων του κοινού και παράλληλα πήρε την υψηλότερη συνολική βαθμολογία από την διεθνή κριτική επιτροπή. Η τελική αξιολόγηση βασίστηκε στην πρωτοτυπία, την τεχνική υλοποίηση και τον τρόπο με τον οποίο κάθε κατασκευή προσέγγισε το θέμα του διαγωνισμού.

Στην επιτροπή συμμετείχαν ο Steve Sargent, Chief Product Officer της Triumph, ο Chase McQueen, εγγονός του Steve McQueen, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Eric Hendricx, ο Γερμανός δημοσιογράφος και ιδρυτής του περιοδικού FUEL Rolf Henniges και ο Satoshi, συνιδρυτής και επικεφαλής μηχανικός της Fonk Motorcycles στην Ιαπωνία.

tamarit-miura

Ο Sargent ξεχώρισε την κατασκευή της Tamarit για τον τρόπο με τον οποίο συνδύασε την αισθητική με την τεχνική δουλειά, θεωρώντας ότι αποδίδει με διαφορετικό τρόπο την ιδέα της "Time Capsule" και διατηρεί τη σχέση με την ιστορία των Scrambler.

Ο Eric Hendricx στάθηκε ιδιαίτερα στην κατασκευή και τις αναλογίες της μοτοσυκλέτας, σημειώνοντας ότι οι επεμβάσεις δεν περιορίστηκαν στην εμφάνιση, αλλά επηρέασαν και τη λειτουργική πλευρά της κατασκευής.

tamarit-miura

Ο Chase McQueen από την πλευρά του ξεχώρισε την αγωνιστική εικόνα της μοτοσυκλέτας, με το λευκό χρώμα, τον κόκκινο αριθμό και τα στοιχεία που παραπέμπουν στις desert racers μιας άλλης εποχής.

tamarit-miura

Για τον Satoshi, το σημαντικό στοιχείο ήταν η ισορροπία ανάμεσα στον σχεδιασμό και τη λειτουργικότητα, από το αρχικό concept μέχρι την τελική κατασκευή.

tamarit-miura

Η Tamarit Motorcycles ιδρύθηκε το 2010 από τους Quique Berna και Matías Canales. Η εταιρεία έχει πλέον την έδρα της στο Alicante και έχει κατασκευάσει περισσότερες από 210 custom μοτοσυκλέτες Triumph για πελάτες σε όλο τον κόσμο, με ιδιαίτερη εξειδίκευση στις Bonneville.

tamarit-miura

Η ομάδα είχε συμμετάσχει και στην περσινή διοργάνωση, με τον Berna τότε να αποτελεί μέλος της κριτικής επιτροπής. Η εμπειρία αυτή, σύμφωνα με την Tamarit, έθεσε τον πήχη για την τελική κατασκευή της φετινής συμμετοχής.

tamarit-miura

Ο ίδιος περιγράφει τη φιλοσοφία της Tamarit ως δημιουργία "time capsules", με στόχο μοτοσυκλέτες που διατηρούν την αισθητική και τον χαρακτήρα μιας εποχής χωρίς να εξαρτώνται από πρόσκαιρες τάσεις.

Η φετινή Scrambler 400 XC ήταν τελικά αυτή που έπεισε τόσο το κοινό όσο και την κριτική επιτροπή, χαρίζοντας στην ισπανική ομάδα την πρώτη θέση ανάμεσα σε επτά χώρες.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S