Triumph - Ψάχνει τις 9 μοτοσυκλέτες της που είχε αγοράσει ο Βασιλιάς της Rock ‘n’ Roll, Elvis Presley

Και βγάζει προς πώληση μία συλλεκτική Triumph ‘Elvis Presley’ μαζί με μία κιθάρα στα ίδια χρώματα, για φιλανθρωπικό σκοπό
Elvis-Triumph
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/10/2023

Η Triumph επιβεβαιώνει με ανακοίνωση της έναν μέχρι πρότινος μύθο, που ήθελε τον Elvis Presley να έχει αγοράσει 9 μοτοσυκλέτες του Βρετανού κατασκευαστή, για να τις δωρίσει σε μέλη της Memphis Mafia, τα οποία αποτελούνταν από φίλους, συνεργάτες και μέλη της οικογένειας του Βασιλιά της RocknRoll. Τώρα, η Triumph, αναζητάει πληροφορίες, προκειμένου να βρεθεί κάποια από τις 9 μοτοσυκλέτες, προκειμένου να λάβει τη θέση που του αρμόζει, ως έκθεμα πλάι σε άλλες ιστορικές μοτοσυκλέτες των Βρετανών.

Όταν δεν ασχολούνταν με την μουσική ή τις ταινίες -συμμετείχε σε 31 παραγωγές του Hollywood- o θρύλος της μουσικής και σύμβολο μίας ολόκληρης κουλτούρας, Elvis Presley, οδηγούσε τις μοτοσυκλέτες του. Το πάθος του για τους δύο τροχούς δεν έμεινε κρυφό ούτε από τον κινηματογράφο, όπου σε πολλές ταινίες καβαλούσε μοτοσυκλέτες. Μάλιστα στο κωμικό westernStay Away Joe”, το 1968, είχε για “συμπρωταγωνιστή” του μία κόκκινη-ασημί Triumph 650 BonnevilleDesert Sled’.

Η ιστορία μας έχει τις ρίζες της 3 χρόνια πριν από εκείνη την εμφάνιση και 58 από σήμερα, το μακρινό 1965. Τον Ιούνιο εκείνου του έτους, ο Elvis βρισκόταν στο Hollywood όπου συμμετείχε στο μιούζικαλ “Frankie and Johnny”, το οποίο διαδραματιζόταν στα Samuel Goldwyn Studios. Κάνοντας ένα διάλειμμα από τα γυρίσματα, ο Presley πέρασε το χρόνο του, μαζί με τους φίλους του, μέλη της “Memphis Mafia” στο σπίτι του στην ακριβή συνοικία του Bel Air.

Stay Away Joe

Εκεί θα έρθει και η πρώτη του επαφή με τις μοτοσυκλέτες της Triumph, μέσω του στενού του φίλου -και μέλος της “Memphis Mafia”- Jerry Schilling. Ο τελευταίος είχε καταθέσει την προκαταβολή για την αγορά μίας καινούργιας τότε Triumph T120 650 Bonneville, στην αντιπροσωπεία Robertson & Sons, στην Λεωφόρο Santa Monica. Ως γνήσιος λάτρης των δύο τροχών, όταν ο Elvis είδε την μοτοσυκλέτα, ζήτησε από τον Schilling, να πάρει για μία βόλτα στο τετράγωνο τη μοτοσυκλέτα του. Μόλις επέστρεψε, έδωσε εντολή στον υπεύθυνο μεταφορών του, Alan Fortis, να παραγγείλει μία μοτοσυκλέτα του Hinckley για όλους όσους βρίσκονταν μαζί του. Μάλιστα, ο Elvis απαίτησε η παράδοσή τους να γίνει την ίδια βραδιά! Έτσι και έγινε, καθώς η Robertson & Sons κατάφερε να παραδώσει εφτά Triumph το ίδιο βράδυ -και δύο ακόμα τις επόμενες ημέρες-, μία μίξη από τα TR6 και τα υψηλής απόδοσης T120 650, με τα δύο καρμπυρατέρ.

Elvis - Triumph

Τα TR6 650 και Bonneville T120 650, που αγόρασε ο Elvis, είναι πιο πιθανό να είναι του 1964. Ουσιαστικά μιλάμε για την ίδια roadster μοτοσυκλέτα, με τη διαφορά του ότι το πρώτο είχε ένα, ενώ το δεύτερο δύο καρμπυρατερ -και διαφορετικές ρυθμίσεις. Διαφορά είχαν και στα χρώματα, όπου το Bonneville του ’64 ερχόταν σε Gold και Alaskan White, ενώ το TR6 στο χαρακτηριστικό “Hifi Scarlet και Silver Sheen”, με χρυσά σιρίτια και μαύρου χρώματος πλαίσιο και πιρούνι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη την εποχή η Triumph είχε σημειώσει πολλά ρεκόρ τελικής ταχύτητας στην ξηρά με μοτοσυκλέτα, με το Bonneville T120, στην έρημο αλατιού Bonneville, όπου μέχρι και σήμερα διεξάγονται αντίστοιχοι αγώνες. Η βρετανική εταιρεία κατάφερε έτσι, να μετατραπεί στο σύμβολο της απόδοσης για τη δεκαετία του ’60, με το Bonneville του 1964 στην έκδοση για την αμερικανική αγορά -είχε ψηλότερα τοποθετημένο τιμόνι- να θεωρείται κλασσικό.

Τελευταία αναφορά για τις 9 μοτοσυκλέτες της Memphis Mafia, έγινε το καλοκαίρι του ’65, ενώ με το πέρασμα των χρόνων, τα ίχνη τους χάθηκαν. Τώρα, η Triumph κάνει έκκληση στους θαυμαστές της, αλλά και σε εκείνους του Βασιλιά της RnR, προκειμένου να συνεισφέρουν στην εύρεση κάποιας από αυτές τις μοτοσυκλέτες. Σκοπός της Triumph είναι να τις προσθέσει στην συλλογή της από ιστορικές μοτοσυκλέτες της. Όποιος έχει κάποια πληροφορία για το πού μπορεί να βρίσκεται κάποια από αυτές τις μοτοσυκλέτες ή για το τι απέγιναν στην πορεία των χρόνων, μπορεί να επικοινωνήσει μέσω email με την Triumph, στο elvistriumph@triumphmotorcycles.com.

Elvis - Triumph

Με αφορμή αυτή την ιστορία, η Triumph σε συνεργασία με την Elvis Presley Enterprises (την εταιρεία της κόρης του Elvis), αποφάσισαν να δημιουργήσουν μία μοναδική συλλεκτική μοτοσυκλέτα, που θα βασίζεται στο νέο T120. Ένα custom Bonneville, σχεδιασμένο από τον βραβευμένο Γεωργιανό σχεδιαστή, J Daar. Αυτός άντλησε την έμπνευσή του από τις μοτοσυκλέτες που δώθηκαν στη Memphis Mafia, αλλά και το “Stay Away JoeDesert Sled του 1968, ενώ δέχτηκε επιρροές και από την πιο εμβληματική εμφάνιση του Elvis, στο τηλεοπτικό πρόγραμμα και μιούζικαλ Comeback Special το 1968.

Elvis - Triumph

Το ρεζερβουάρ είναι βαμμένο κόκκινο, όπου στο πάνω μέρος του έχει το όνομα Elvis, με ένα μπλοκ που θυμίζει φώτα σκηνής, ενώ στα πλαϊνά έχουν ζωγραφιστεί σκηνές από τη διάσημη παράστασή Comeback Special του ’68. Πέραν της αισθητικής αλλαγής, η Triumph δεν μας ενημερώνει για κάποια άλλη αλλαγή στα μηχανικά μέρη, στη μοτοσυκλέτα που παρουσιάστηκε από τον Διευθυντή Marketing της Triumph στις Η.Π.Α., Adam VanderVeen, στο Barber Festival 2023 στο Birmingham της Alabama, όπου έχει ως θέμα τις vintage μοτοσυκλέτες.

Les Paul - Triumph

Μαζί με τη μοτοσυκλέτα, ο τυχερός ιδιοκτήτης θα λάβει και μία κιθάρα Les Paul, την οποία έχει δωρίσει η εταιρεία μουσικών οργάνων Gibson. Η κιθάρα ακολουθεί το ίδιο χρωματικό μοτίβο -κόκκινο, ασημί και χρυσό-, με τη μοτοσυκλέτα, και έχει σχεδιαστεί από τον ίδιο άνθρωπο, τον J Daar. Η επιλογή του να συνοδεύσει την μοτοσυκλέτα μία κιθάρα, άντλησε την έμπνευσή της από ένα συμβάν, από τα πολλά που αποδεικνύουν την γενναιοδωρία του Elvis. Στις πρόβες του για το Comeback Special του ’68, ο Βασιλιάς της RnR, χρησιμοποιούσε μία Les Paul, την οποία μετέπειτα δώρισε στον σεφ του.

Τόσο η Bonneville T120 “Elvis Presley”, όσο και η κιθάρα Gibson Les Paul, στα ίδια χρώματα, έχουν δοθεί στο Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Elvis Presley. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν, θα δοθούν σε μία από τις αγαπημένες φιλανθρωπικές οργανώσεις του θρύλου της Rock and Roll, την Goodwill Homes, ένα ίδρυμα στο Memphis, που προσφέρει συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη σε κακοποιημένα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Περισσότερες πληροφορίες θα είναι σύντομα διαθέσιμες στο site του ιδρύματος, Graceland.com

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.