Triumph Trident & Tiger Sport 660 - Ανάκληση για το πιρούνι, ισχύει και για την Ελλάδα

Αφορά 1.500 μοτοσυκλέτες σε παγκόσμια κλίμακα, που βγήκαν στην παραγωγή το 2022
motomagTriumph Trident & Tiger Sport 660 – Ανάκληση για το μπροστινό πιρούνι
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/2/2024

Η ιστορία της συγκεκριμένης ανάκλησης ξεκινά από την Κίνα, εκεί όπου και είχαμε τις μόνες περιπτώσεις αποκόλλησης της τάπας του πιρουνιού σε Triumph Trident και Tiger Sport 660. Μετά από ενδελεχή έρευνα της Triumph, ανακαλούνται προληπτικά 1.500 περίπου μοτοσυκλέτες σε όλο τον κόσμο, ενώ στην Ελλάδα η ανάκληση αφορά σε 13 Tiger 660, με την τοπική αντιπροσωπεία να έχει προγραμματίσει αποστολή ενημερωτικών επιστολών στους ιδιοκτήτες τους τη Δευτέρα 4 Μαρτίου.

Πιο συγκεκριμένα, τα σπειρώματα πάνω στα οποία βιδώνουν οι άνω βίδες των καλαμιών, υπάρχει πιθανότητα να φαγωθούν. Κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαλάρωση και κατόπινσε πιθανή αποκόλληση σε κάποια τάπα. Στην περίπτωση που γίνει αυτό αυξάνεται ο φυσικά ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος και τραυματισμού του αναβάτη -όμως όπως προαναφέραμε αυτό έγινε μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις στην Κίνα.

Triumph Trident & Tiger Sport 660 – Ανάκληση για το μπροστινό πιρούνι

Εκεί, είχαμε το πρώτο συμβάν τον Ιούλιο του 2022, ενώ στη συνέχεια υπήρξε και δεύτερο τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Στο διάστημα Απριλίου-Αυγούστου του 2023 προέκυψαν 4 ακόμα περιπτώσεις στην Κίνα, οι οποίες όπως και στις δύο πρώτες, καλύφθηκαν από την εγγύηση.

Τον Σεπτέμβριο του 2023, το τμήμα ποιοτικού ελέγχου της Triumph ξεκίνησε την έρευνα πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Πρώτο βήμα ήταν να πάρουν τα παλιά εξαρτήματα που είχαν αντικατασταθεί από τα συνεργεία για έλεγχο. Η έρευνα της Triumph έγινε παράλληλα με εκείνη του προμηθευτή. Η παρακολούθηση των δεδομένων συνέχισε να φέρνει νέες υποθέσεις που σχετίζονταν με το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Triumph Trident & Tiger Sport 660 – Ανάκληση για το μπροστινό πιρούνι

Στις αρχές του 2024, το τμήμα ποιοτικού ελέγχου της Triumph κατέληξε ότι υπάρχει η πιθανότητα κατασκευαστικού λάθους, φέρνοντας τον Φεβρουάριο το ζήτημα στα χέρια της Επιτροπής Ασφαλείας της βρετανικής εταιρείας. Στις 8/02, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφασή της, η οποία οδηγεί σε ανάκληση συνολικά 1.500 περίπου μοτοσυκλέτες παραγωγής 2022.

Ειδικότερα, αφορά τα Trident 660 που παρασκευάστηκαν από τις 28 Απριλίου έως και τις 18 Μαΐου 2022 και τα Tiger Sport 660 από 5 – 24 Μαΐου του ίδιου έτους. Σύμφωνα με την έρευνα της Triumph δεν έχουν εντοπιστεί άλλα μοντέλα με ελαττωματικά σπειρώματα στα καλάμια του πιρουνιού πριν ή μετά από το καθορισμένο χρονικό πλαίσιο.

Triumph Trident & Tiger Sport 660 – Ανάκληση για το μπροστινό πιρούνι

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.