Valentino Rossi: Νέα αγωγή εναντίον του για 100.000 Euro

Αύριο στο δικαστήριο η υπόθεση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/1/2018

Με αγωγές μπαίνει το 2018 για τον Rossi, λίγες ημέρες μετά την αθώωσή του για ηχορύπανση, καθώς αύριο 12 Ιανουαρίου οι δικηγόροι του θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο δικαστήριο δύο πρώην υπαλλήλους που έχουν καταθέσει αγωγή συνολικού ύψους 114.000 Euro για μη καταβολή υπερωριών μετά την απόλυσή τους.

Την είδηση φέρνει η εφημερίδα «il Resto del Carlino» και μέσα από την περιγραφή της ακρόασης της υπόθεσης, φαίνεται πως και οι δύο πλευρές έχουν το δίκιο τους.

Πρόκειται για ένα ζευγάρι από την Μολδαβία τον κ.Victor Untu και την κα. Jigan Zinaida, που απολύθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 από μία βίλα με κήπο 20 στρεμμάτων στην οποία εργάζονταν ως επιστάτες. Η βίλα ήταν ιδιοκτησίας της εταιρίας Domus Mea, της οποίας διαχειριστής ήταν ο Graziano Rossi, μέχρι που η εταιρία διαλύθηκε και η βίλα μπήκε σε πωλητήριο. Από την διάλυση της εταιρίας και μετά, η βίλα πέρασε απευθείας στην ιδιοκτησία του Valentino Rossi.
 

Ας κάνουμε εδώ ένα διάλειμμα για μία αναγκαία εξήγηση. Η βίλα αυτή, όπως προέκυψε από την ακρόαση, είναι μία συνηθισμένη περίπτωση επένδυσης, όπως χιλιάδες άλλες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα. Αγοράζονται, διατηρούνται για το διάστημα κατοχής τους και πωλούνται μετά από λίγα χρόνια εισπράττοντας την υπεραξία τους, χωρίς κάποιος να έχει κατοικήσει ποτέ εκεί - στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Ο κ.Untu περιέγραψε αναλυτικά τις υποχρεώσεις του για την βίλα και τον κήπο της, μαζί με τις μηνιαίες απολαβές του. Ο δικηγόρος του ζευγαριού συμπλήρωσε την εικόνα της εργασίας τους, για τα 2.600 Ευρώ που εισέπραττε ο Untu και τα 1.600 της συζύγου του. Το καλοκαίρι εργάζονταν από τις 6:30πμ έως τις 9:30μμ και το χειμώνα από τις 8:30πμ έως τις 6:30μμ επιβλέποντας τον τεράστιο κήπο με την ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα, το γυμναστήριο και το υπαίθριο αναψυκτήριο, μαζί με τον εξοπλισμό αυτών των εγκαταστάσεων. Ταυτόχρονα περιποιούταν τα δέντρα, το γρασίδι, τους θάμνους και τα παρτέρια, και έπρεπε να ελέγχουν έναν περιμετρικό φράκτη μήκους 2Km, μία μεγάλη σειρά από μπεκ ποτίσματος και αισθητήρες, 9 κάμερες, 21 παράθυρα, 9 δωμάτια με αισθητήρες, αυτοματισμούς θυρών και 38 εξωτερικά φώτα. Πρόσθεσαν επίσης την συχνή απεντόμωση και ο λόγος της ανάλυσης αυτής ήταν για να τονίσουν πως το 2011 είχαν λάβει αποζημίωση 10.000 Ευρώ για τις υπερωρίες από την αρχή του 2006, που έγιναν εξαιτίας των ανωτέρω εργασιών.

Από την πλευρά του Valentino Rossi, οι δικηγόροι του στην ακρόαση, αντέταξαν πως οι υπερωρίες γίνονται όταν το ζητήσει ο ιδιοκτήτης, με την διαφορά πως ο Rossi δεν ήταν ποτέ εκεί και δεν ζήτησε ποτέ τίποτα. Αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με την δήλωση του κ.Untu πως ο Rossi προσωπικά του δήλωσε "να κάνει ότι πρέπει, σαν να ήταν το δικό του σπίτι". Επίσης αντέταξαν σειρά τιμολογίων για την συντήρηση της πισίνας, των καμερών κτλ, που δείχνουν πως εξωτερικοί συνεργάτες είχαν αναλάβει μία σειρά εργασιών από την περιγραφή των δικηγόρων του ζεύγους, θεωρώντας πως δεν συνέτρεχε λόγος υπερωριών.

Αύριο Παρασκευή, ο δικαστής κ. Maurizio Paganelli θα αποφασίσει για το ποια πλευρά έχει δίκιο και θα απαλλάξει ή θα επιδικάσει τον Rossi για ένα σύνολο 114.000 Ευρώ που υπερωρίες τετραετίας και αποζημειώσεις.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες