Valentino Rossi: Νέα αγωγή εναντίον του για 100.000 Euro

Αύριο στο δικαστήριο η υπόθεση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/1/2018

Με αγωγές μπαίνει το 2018 για τον Rossi, λίγες ημέρες μετά την αθώωσή του για ηχορύπανση, καθώς αύριο 12 Ιανουαρίου οι δικηγόροι του θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο δικαστήριο δύο πρώην υπαλλήλους που έχουν καταθέσει αγωγή συνολικού ύψους 114.000 Euro για μη καταβολή υπερωριών μετά την απόλυσή τους.

Την είδηση φέρνει η εφημερίδα «il Resto del Carlino» και μέσα από την περιγραφή της ακρόασης της υπόθεσης, φαίνεται πως και οι δύο πλευρές έχουν το δίκιο τους.

Πρόκειται για ένα ζευγάρι από την Μολδαβία τον κ.Victor Untu και την κα. Jigan Zinaida, που απολύθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 από μία βίλα με κήπο 20 στρεμμάτων στην οποία εργάζονταν ως επιστάτες. Η βίλα ήταν ιδιοκτησίας της εταιρίας Domus Mea, της οποίας διαχειριστής ήταν ο Graziano Rossi, μέχρι που η εταιρία διαλύθηκε και η βίλα μπήκε σε πωλητήριο. Από την διάλυση της εταιρίας και μετά, η βίλα πέρασε απευθείας στην ιδιοκτησία του Valentino Rossi.
 

Ας κάνουμε εδώ ένα διάλειμμα για μία αναγκαία εξήγηση. Η βίλα αυτή, όπως προέκυψε από την ακρόαση, είναι μία συνηθισμένη περίπτωση επένδυσης, όπως χιλιάδες άλλες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη αλλά και την Ελλάδα. Αγοράζονται, διατηρούνται για το διάστημα κατοχής τους και πωλούνται μετά από λίγα χρόνια εισπράττοντας την υπεραξία τους, χωρίς κάποιος να έχει κατοικήσει ποτέ εκεί - στις περισσότερες των περιπτώσεων.

Ο κ.Untu περιέγραψε αναλυτικά τις υποχρεώσεις του για την βίλα και τον κήπο της, μαζί με τις μηνιαίες απολαβές του. Ο δικηγόρος του ζευγαριού συμπλήρωσε την εικόνα της εργασίας τους, για τα 2.600 Ευρώ που εισέπραττε ο Untu και τα 1.600 της συζύγου του. Το καλοκαίρι εργάζονταν από τις 6:30πμ έως τις 9:30μμ και το χειμώνα από τις 8:30πμ έως τις 6:30μμ επιβλέποντας τον τεράστιο κήπο με την ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα, το γυμναστήριο και το υπαίθριο αναψυκτήριο, μαζί με τον εξοπλισμό αυτών των εγκαταστάσεων. Ταυτόχρονα περιποιούταν τα δέντρα, το γρασίδι, τους θάμνους και τα παρτέρια, και έπρεπε να ελέγχουν έναν περιμετρικό φράκτη μήκους 2Km, μία μεγάλη σειρά από μπεκ ποτίσματος και αισθητήρες, 9 κάμερες, 21 παράθυρα, 9 δωμάτια με αισθητήρες, αυτοματισμούς θυρών και 38 εξωτερικά φώτα. Πρόσθεσαν επίσης την συχνή απεντόμωση και ο λόγος της ανάλυσης αυτής ήταν για να τονίσουν πως το 2011 είχαν λάβει αποζημίωση 10.000 Ευρώ για τις υπερωρίες από την αρχή του 2006, που έγιναν εξαιτίας των ανωτέρω εργασιών.

Από την πλευρά του Valentino Rossi, οι δικηγόροι του στην ακρόαση, αντέταξαν πως οι υπερωρίες γίνονται όταν το ζητήσει ο ιδιοκτήτης, με την διαφορά πως ο Rossi δεν ήταν ποτέ εκεί και δεν ζήτησε ποτέ τίποτα. Αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με την δήλωση του κ.Untu πως ο Rossi προσωπικά του δήλωσε "να κάνει ότι πρέπει, σαν να ήταν το δικό του σπίτι". Επίσης αντέταξαν σειρά τιμολογίων για την συντήρηση της πισίνας, των καμερών κτλ, που δείχνουν πως εξωτερικοί συνεργάτες είχαν αναλάβει μία σειρά εργασιών από την περιγραφή των δικηγόρων του ζεύγους, θεωρώντας πως δεν συνέτρεχε λόγος υπερωριών.

Αύριο Παρασκευή, ο δικαστής κ. Maurizio Paganelli θα αποφασίσει για το ποια πλευρά έχει δίκιο και θα απαλλάξει ή θα επιδικάσει τον Rossi για ένα σύνολο 114.000 Ευρώ που υπερωρίες τετραετίας και αποζημειώσεις.

Ετικέτες

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες