Vespa - Όχι δεν κλείνει, όπως λανθασμένα αναφέρει μερίδα του τύπου

Συνήθης πρακτική του ιταλικού εργοστασίου με τους εποχικούς εργάτες μπέρδεψε τους αρθρογράφους
Vespa-Pontedera
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/12/2024

Όλα ξεκίνησαν με ένα ελαφρώς μπερδεμένο άρθρο της ιταλικής εφημερίδας Il Tirreno, που έχει έδρα το Livorno και καλύπτει νέα που αφορούν κυρίως την Τοσκάνη, στην οποία υπάγεται και το εργοστάσιο της Vespa στην Pontedera, και συνεχίστηκε με μερίδα του τύπου να πηγαίνει το θέμα ένα βήμα παραπέρα κάνοντας λόγο για κλείσιμο του εργοστασίου της ιταλικής εταιρείας.

Το άρθρο του Andreas Quirici στην Il Tirreno είχε τίτλο: “Piaggio, πάνω από χίλιοι εργαζόμενοι σε ‘απόλυση’ για τρεις εβδομάδες: η πτώση των πωλήσεων και οι ημερομηνίες επιστροφής”.

Τα εισαγωγικά στη λέξη “απόλυση” έχουν σημασία, καθώς πρόκειται για μια συνήθη πρακτική της Piaggio που προσλαμβάνει εποχικούς εργάτες στο εργοστάσιο της Vespa τους μήνες που η παραγωγή το απαιτεί, ενώ κατόπιν όταν η ζήτηση και η παραγωγή πέφτουν τους απολύει, και η ιστορία επαναλαμβάνεται από την αρχή. Μια ιστορία που έχουμε συνηθίσει και στην Ελλάδα κυρίως στις τουριστικές επιχειρήσεις, σε Δήμους, κ.α.

Τα τοπικά συνδικάτα (που εκπροσωπεί η συνδικαλιστική αντιπροσωπεία Rsu) απαιτούν -όπως συνηθίζεται και εδώ σε πολλές περιπτώσεις- τη μονιμοποίηση των παραπάνω 1.100 υπαλλήλων, με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη στήριξη αυτών των αιτημάτων και από μερίδα του τύπου.

Ο αρθρογράφος του Il Tirreno μπλέκει το ζήτημα των εποχικών εργαζομένων, με την πτώση των πωλήσεων της Piaggio -για την οποία σας γράψαμε ΕΔΩ-, με αποτέλεσμα να σκιαγραφεί ένα ζοφερό μέλλον για τη Vespa, το οποίο όμως πέρα από τα οικονομικά νούμερα δεν έχει άλλη βάση.

Στο άρθρο της 28ης Νοεμβρίου αναφέρεται πως από τη Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου η παραγωγή θα σταματήσει “σε μεγάλο μέρος” του εργοστασίου της Vespa, ενώ τον Ιανουάριο έχει προγραμματιστεί συνάντηση για την ανακοίνωση της επαναλειτουργίας των θέσεων που σταματούν λόγω της μικρής εποχικής ζήτησης.

Οι εποχικοί εργαζόμενοι που απολύονται για να επαναπροσληφθούν αργότερα είναι 698 εργάτες, 306 μηχανικοί και 94 Vtl -αν καταλαβαίνουμε καλά αφορά εργαζόμενους από το εξωτερικό.

Το άρθρο αναφέρεται εκτενώς στα συνδικάτα και στο αριστερό κόμμα Pontedera a sinistra, στο επίδομα απόδοσης της Vespa, και στην κλιμακωτή επανέναρξη της πλήρους λειτουργίας του εργοστασίου, που υπαγορεύεται από τις παραδόσεις στους dealer και τα αποθέματα των αποθηκών, όλα με επίκεντρο τη ζητούμενη μονιμοποίηση των εποχικών εργαζομένων.

Η ανησυχία του αρθρογράφου λοιπόν εστιάζει στις κακές επιδόσεις του Piaggio Group οι οποίες δυσχεραίνουν περαιτέρω τις προσπάθειες για μονιμοποίηση των εποχικών εργαζομένων, και όχι στο κλείσιμο του εργοστασίου όπως ερμήνευσαν κάποιοι αρθρογράφοι.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες