Vespa: Πόλεμος στην Genova

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/1/2016

Ένας νέου είδους πόλεμος μαίνεται αυτές τις μέρες στην Γένοβα της Ιταλίας, με το τοπικό Vespa Club να διαδηλώνει εναντίον του Δημάρχου της πόλης. Αιτία η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου να απαγορεύσει την κυκλοφορία στην πόλη όλων των παλιών αυτοκινήτων και των δίχρονων μοτοσυκλετών. Η επίσημη δικαιολογία του δημάρχου είναι η καταπολέμηση του αυξημένου ποσοστού κάπνας στην πόλη, όμως οι Vespisti έχουν εντελώς διαφορετική οπτική γωνία πάνω στο θέμα, προβάλλοντας ως προτεραιότητα την ιστορία και την κουλτούρα της πόλης τους, όπου οι δίχρονες Vespa είναι αναπόσπαστο στοιχείο. Σύμφωνα με του Ιταλούς δημοσιογράφους που παρακολουθούν τα γεγονότα τον τελευταίο καιρό που έχει ξεκινήσει ο πόλεμος τοπικής αυτοδιοίκησης και Vespa Club, λένε ότι το δίκαιο είναι μάλλον με το μέρος των Vespisti, δεδομένου ότι τα παλιά αυτοκίνητα χωρίς καταλύτη είναι σπάνιο φαινόμενο στους δρόμους της Genova, ενώ και οι δίχρονες Vespa που κυκλοφορούν σε καθημερινή βάση δεν ξεπερνούν τις 300. Μπροστά στο πανδαιμόνιο των μποτιλιαρισμάτων και των δεκάδων άλλων πηγών ρύπανσης από τις υπόλοιπες δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής, η κάπνα από τις ελάχιστες δίχρονες Vespa είναι σταγόνα στον ωκεανό.

Το κακό είναι ότι ο άσπρος καπνός των δίχρονων είναι άμεσα ορατός και τον μυρίζεις έντονα, σε αντίθεση με τα εκατοντάδες ακινητοποιημένα στην κίνηση αυτοκίνητα που δεν προδίδουν την ρύπανση που προκαλούν ή ακόμα χειρότερα τα ηλεκτροκίνητα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπου η ενέργεια που καταναλώνουν παράγεται σε εργοστάσια μακριά από τα κέντρα των πόλεων και είναι αδύνατον για τον κόσμο να ταυτίσει την μόλυνση του προκαλούν στο περιβάλλον με το μέσω που την χρησιμοποιεί. Πάντως μετά από αρκετές εβδομάδες κινητοποιήσεων του τοπικού club, ο δήμαρχος δέχτηκε να ξεκινήσει διάλογο και ίσως τελικά βρεθεί μια συμβιβαστική λύση. Βέβαια τις περισσότερες φορές, οι πολιτικοί-οικολόγοι χάνουν την οικολογική τους συνείδηση με έναν… φόρο. Άλλωστε η οικολογία είναι κίνημα υπέρ των πλουσίων, όπου έχουν αρκετά χρήματα είτε για να πληρώνουν πρόστιμα-φόρους για να χρησιμοποιούν ρυπογόνα οχήματα, είτε για να αγοράζουν κάθε τρεις και λίγο νέας τεχνολογίας (αυξάνοντας την παραγωγή των εργοστασίων, άρα και την ρύπανση του περιβάλλοντος!).    

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.