Vespa Retrokit - Ηλεκτρική καρδιά για τις κλασικές Vespa

Χωρίς μόνιμες επεμβάσεις στο σασί, διατηρεί την αυθεντική εμφάνιση και τον χαρακτήρα
Retrokit
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

23/7/2026

Ηλεκτροκίνηση χωρίς αλλοίωση της αισθητικής μιας κλασικής Vespa είναι ο στόχος του Retrokit, συστήματος που ανέπτυξε και εξελίσσει η ιταλική Motoveloci, προσφέροντας μια μοντέρνα λύση για όσους θέλουν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το κλασσικό τους σκούτερ στην καθημερινότητα.

Η ηλεκτροκίνηση έχει δημιουργήσει νέες δυνατότητες για τη διατήρηση ιστορικών οχημάτων στους δρόμους και το Retrokit αποτελεί μια πρόταση για τις κλασικές Vespa. Αναπτύχθηκε από τη Motoveloci στην Ιταλία με στόχο να μετατρέψει παλαιά μοντέλα σε αμιγώς ηλεκτρικά, χωρίς να απαιτούνται μόνιμες μετατροπές στο πλαίσιο ή στο αμάξωμα.

Στην Motoveloci, οι άνθρωποι εξειδικεύονται στις Vespa, προσφέρουν μάλιστα και υπηρεσίες πλήρους αναπαλαίωσης σασί, βαφές και custom projects, ακόμα και την κατασκευή εξαρτημάτων και ανταλλακτικών.

Retrokit

Η λογική του kit είναι απλή, η Vespa διατηρεί την κλασική της εμφάνιση και την αρχιτεκτονική της, αποκτώντας παράλληλα ένα σύγχρονο ηλεκτρικό σύστημα κίνησης που βελτιώνει την αξιοπιστία και μειώνει τις απαιτήσεις συντήρησης.

Η εμφάνιση παραμένει αυθεντική

Η μετατροπή περιλαμβάνει την αφαίρεση του κινητήρα εσωτερικής καύσης και του ρεζερβουάρ καυσίμου, χωρίς όμως να απαιτείται οποιαδήποτε επέμβαση στο πλαίσιο. Ο ηλεκτροκινητήρας βιδώνει στις εργοστασιακές βάσεις, ενώ το περίβλημά του έχει σχεδιαστεί ώστε να θυμίζει το αρχικό κιβώτιο της Vespa.

Retrokit

Παράλληλα διατηρούνται οι ζάντες, οι τροχοί, τα πλαϊνά καπάκια και η σέλα, με αποτέλεσμα το σκούτερ να παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο εξωτερικά.

Ηλεκτροκινητήρες 7,2 και 13 kW με τρεις riding modes

Το Retrokit χρησιμοποιεί ηλεκτροκινητήρα ισχύος 7,2 και 13 kW, οι οποίοι αποδίδουν ροπή 12 και 16 κιλών, αντίστοιχα. Η μετάδοση γίνεται μέσω γραναζιών, προσφέροντας άμεση αίσθηση οδήγησης με έμφαση στη ροπή από τις χαμηλές ταχύτητες.

Retrokit

Διατίθενται δύο εκδόσεις του kit, σχεδιασμένες ώστε να προσομοιώνουν την απόδοση μιας Vespa 50 ή μιας Vespa 125. Η έκδοση των 50 περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 50 km/h, τα οποία φτάνει σε 4 δευτερόλεπτα, ενώ η ισχυρότερη έκδοση φτάνει τα 110 km/h με την επιτάχυνση από τα 0 έως τα 50 km/h να επιτυγχάνεται σε 2 δευτερόλεπτα.

Ο αναβάτης μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στα προγράμματα Eco, Drive και Sport, ανάλογα με τις απαιτήσεις της διαδρομής.

Αποσπώμενη μπαταρία και αυτονομία έως 130 χιλιόμετρα

Η μπαταρία ιόντων λιθίου τοποθετείται κάτω από τη σέλα, στη θέση που παραδοσιακά ανήκει στο ρεζερβουάρ και αφαιρείται εύκολα για φόρτιση, ενώ στις τελευταίες εκδόσεις φορτίζεται και πάνω στο δίκυκλο. Ανάλογα με την έκδοση του κιτ, η φόρτιση ολοκληρώνεται σε τρεις έως τέσσερις ώρες από οικιακό δίκτυο.

Retrokit

Η αυτονομία κυμαίνεται αγγίζει τα 80 χιλιόμετρα στο πρόγραμμα Eco για το μικρό σύνολο κίνησης και τα 130 για το μεγαλύτερο, ενώ υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς δεύτερης μπαταρίας για μεγαλύτερες διαδρομές.

Retrokit

Σύγχρονη τεχνολογία χωρίς να χαθεί ο ρετρό χαρακτήρας

Το Retrokit αντικαθιστά πλήρως την παλιά ηλεκτρική εγκατάσταση της Vespa με νέο σύστημα 12V. Περιλαμβάνει φωτισμό LED, θύρες USB και USB-C, καθώς και σύνδεση Bluetooth με εφαρμογή για smartphone.

Retrokit

Η εφαρμογή επιτρέπει στον αναβάτη να παρακολουθεί στοιχεία όπως η κατάσταση φόρτισης της μπαταρίας, η διαθέσιμη αυτονομία και το επιλεγμένο πρόγραμμα οδήγησης. Παράλληλα, προσφέρεται ψηφιακή οθόνη ειδικά σχεδιασμένη ώστε να ταιριάζει στα διαφορετικά σχέδια κοντέρ των κλασικών Vespa.

Retrokit

Το σύστημα διαθέτει επίσης αναγεννητική πέδηση, η οποία ανακτά ενέργεια κατά την επιβράδυνση και συμβάλλει στην αύξηση της αυτονομίας.

Το kit προσφέρεται με εγγύηση 2 ετών και δυνατότητα επέκτασης της στα 4.

Συμβατό με δεκάδες κλασικές Vespa

Το Retrokit είναι συμβατό με μια μεγάλη γκάμα μοντέλων μικρού πλαισίου, όπως οι Vespa 50N, 50R, 50L, 50 Special, 90, 90SS, Primavera 125, ET3, Nuova 125 και οι περισσότερες εκδόσεις της οικογένειας PK, ενώ υποστηρίζονται και μοντέλα όπως οι Moto Vespa και Acma Vespa.

Η εγκατάσταση ολοκληρώνεται σε περίπου τρεις ώρες, χωρίς μόνιμες επεμβάσεις στο scooter, επιτρέποντας θεωρητικά την επαναφορά του στην αρχική του κατάσταση ανά πάσα στιγμή.

Το Retrokit αποτελεί μία restomod πρόταση στον χώρο των κλασικών scooter, προσφέροντας έναν τρόπο να συνεχίσουν οι ιστορικές Vespa να κυκλοφορούν στις σύγχρονες πόλεις, διατηρώντας την εμβληματική τους εικόνα σχεδιαστικά, την πατίνα του χρόνου και των ιστοριών τους, αλλά και αποκτώντας τα πλεονεκτήματα της ηλεκτροκίνησης, αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα, “Tί είναι η Vespa δίχως το διχρονόλαδό της;”

Όσοι δεν προβληματίζονται από την παραπάνω ερώτηση, μπορούν να βρουν περισσότερες πληροφορίες για τα kit εδώ.

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες