Wheels & Waves 2017: Η μεγάλη γιορτή της μοτοσυκλέτας!

Οι custom έχουν την τιμητική τους

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/6/2017

Λίγοι στην Ελλάδα γνωρίζουν ότι συμβαίνει στην Γαλλία αυτές τις μέρες κάθε χρόνο μία μοτοσυκλετιστική συγκέντρωση με το όνομα Wheels and Waves, κι αυτοί δεν χρειάζονται καμία επεξήγηση, ή αναφορά στην ταυτότητα του φεστιβάλ. Όποιος έχει ακουστά το Wheels and Waves ξέρει ακριβώς γιατί συγκεντρώνονται κάθε χρόνο τόσες χιλιάδες μοτοσυκλετιστών στο ίδιο μέρος, όπως και γιατί υποστηρίζεται από τις εταιρίες –επίσημα σε κεντρικό επίπεδο- και γιατί μεγαλώνει με τεράστιο ρυθμό κάθε χρόνο!

Για την πλειοψηφία λοιπόν, το Wheels and Waves με το επεξηγηματικό του όνομα, συγκεντρώνει σε ένα θέρετρο των σέρφερ, -που όπως οι ίδιοι θέλουν να λένε είναι αντίστοιχο της Καλιφόρνια, συμπεριλαμβανομένου του ρυθμού ζωής- ένα πλήθος custom μοτοσυκλετών. Custom μοτοσυκλέτες, παραλία, κύματα, σανίδες σερφ και skateboard. Θα προλάβω τους συνειρμούς που αυτή την στιγμή ίσως να συμβαίνουν αυτόματα στο μυαλό, για να εξαιρέσουμε τον όρο hipster και τα ελληνιστί παράγωγά του. Το Wheels and Waves δεν μπορεί να μπει στα στενά πλαίσια τέτοιων όρων γιατί πολύ απλά δεν γίνεται να ομαδοποιήσεις μερικές χιλιάδες επισκεπτών, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων κρατούσε πάντα την ίδια στάση απέναντι στην μοτοσυκλέτα, ντυνόταν πάντα το ίδιο και συμπεριφερόταν το ίδιο, χρόνια πριν την εμφάνιση τέτοιων ορισμών και συγκεκριμένης μόδας. Ανεξάρτητα από το αν αρέσουν σε κάποιον οι custom μοτοσυκλέτες, αν εγκρίνει ή όχι κάποιες από τις κατασκευές που βλέπει ή και ολόκληρες κατηγορίες παρκαρισμένες στα ασφυκτικά γεμάτα πεζοδρόμια, θα πρέπει να δει το Wheels and Waves ως μία γιορτή της μοτοσυκλέτας, γυμνή από όλα τα μειονεκτήματα που ως λαός περιμένουμε να υπάρχουν, όταν ακούμε σε μία πρόταση μαζί, τις λέξεις γιορτή και μοτοσυκλέτα!

Το Χωριό του Wheels and Waves βρίσκεται μπροστά σε μία διαμορφωμένη παραλία που βρέχει ο Ατλαντικός με μεγάλα κύματα, μόλις είκοσι χιλιόμετρα από τα σύνορα της Γαλλίας με την Ισπανία, ή καλύτερα στην χώρα των Βάσκων, αφού δεν συμφωνούν όλοι οι κάτοικοι της περιοχής με τον παγκόσμιο χάρτη. Το Χωριό αποτελείται στη συντριπτική του πλειοψηφία από μεγάλες στρατιωτικές σκηνές που τοποθετεί η διοργάνωση για κάθε εταιρία ή κατάστημα, κατασκευές με κοντέινερ, καντίνες, βαγονάκια, τρόλεϊ και αχυρόμπαλες. Όλα τους τακτοποιημένα, όλα στο βαθμό του τόσο-όσο, χωρίς το μάτι σου να κουράζεται από ένα σκηνικό που τα έχει όλα, εκτός από πολυφωνία! Το χακί των σκηνών δένει με το πράσινο στο παχύ, καλοταϊσμένο από τις βροχές γρασίδι, που πατάς σε όλο το μήκος και πλάτος του χωριού, με τις σκηνές να μην ξεχωρίζουν από μακριά ποια εταιρία φιλοξενούν.

Πολύ μικρές ξύλινες ταμπέλες στο κέντρο κάθε σκηνής σε ενημερώνουν τι υπάρχει μέσα, αν δεν το έχεις ήδη καταλάβει από τις μοτοσυκλέτες μπροστά τους δημιουργώντας έτσι ένα απόλυτα ομοιόμορφο σκηνικό, την στιγμή που οι καντίνες καλύπτουν οτιδήποτε αποθηκεύεται εκτός, με αντίστοιχο χακί παραπέτασμα. Με τον τρόπο αυτό συνυπάρχουν όλοι, αλλά το μοναδικό που ξεχωρίζει πραγματικά είναι οι μοτοσυκλέτες! Μέσα στο Χωριό του Wheels and Waves θα δεις μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα του customizing και σίγουρα κάθε μία από τις πιο ακριβές μοτοσυκλέτες που ίσως έχεις δει να συζητιούνται στα social media ή ακόμη καλύτερα έχεις προσέξει στους δρόμους στην ευρύτερη περιοχή της Biarritz.

Στον παράπλευρο με το χωριό δρόμο, εκατοντάδες μοτοσυκλέτες επισκεπτών θα αποτελούν μία κανονική έκθεση και την στιγμή που το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στα πεζοδρόμια όλων των χωριών και των πόλεων της περιοχής, εκατέρωθεν των συνόρων μέχρι και μέσα στην Ισπανία! Εδώ κρύβεται το πραγματικό νόημα της ύπαρξης του φεστιβάλ, που με την σειρά του δεν περικλείεται σε κανόνες και ορισμούς:

Είτε έρθεις μόνος, είτε με παρέα μοτοσυκλετιστών, είτε σαν ζευγάρι απολαμβάνοντας ο καθένας την δική του θέα, το Wheels and Waves αφορά όλα όσα θα κάνεις στην διάρκεια των ημερών αυτών, όλα όσα θα ζήσεις, κι όχι απλά τις μοτοσυκλέτες έξω από τις τέντες, τα ακριβά μπλουζάκια και αξεσουάρ στα μαγαζιά, το γελοίως ακριβό φαγητό και την ζεστή μπύρα με τρία ευρώ το ποτήρι. Δεν θα πας στο Wheels and Waves μόνο για τις στρατιωτικές σκηνές και τις τέντες, ούτε και για τις ομολογουμένως εκπληκτικές συναυλίες τα βράδια, με την άψογη ηχητική εγκατάσταση. Είναι μεγάλο το ταξίδι για εμάς από την Ελλάδα μόνο για αυτό τον σκοπό. Στο φεστιβάλ αυτό που συγκεντρώνεται ο μοτοσυκλετισμός από ολόκληρη την Ευρώπη, θα πας με αφορμή τα παραπάνω και σκοπό να γίνεις μέρος μία μεγάλης γιορτής. Τον τρόπο που θα γίνεις τμήμα του Wheels and Waves θα πρέπει να τον βρεις ο ίδιος, γιατί είναι πραγματικά ένας ανάμεσα σε εκατοντάδες!

Το πιο ωραίο και συνάμα ανάμεσα στις σίγουρες επιλογές κάθε επισκέπτη, είναι να κάνει βόλτες μέσα στο χωριό, στον κάθετο προς την θάλασσα, παράπλευρο δρόμο, και έξω από όλα τα μαγαζιά της περιοχής, χαζεύοντας μοτοσυκλέτες, την δουλειά που έχουν για να φτάσουν στο σημείο που έχουν, ή και την προχειρότητα που εκπέμπουν, να πάρεις θετικά αλλά και αρνητικά, -προς φυγή- παραδείγματα. Σαν διαφορετικά, ζωντανά κανάλια του Youtube που για κάθε δεκάλεπτο που παρακολουθείς, ανεβαίνουν ώρες ολόκληρες από νέο υλικό, δεν γίνεται να παρατηρήσεις κάθε μία μοτοσυκλέτα επισταμένα. Σαν τον αρκούδο μπροστά σε λίμνη γεμάτη με μέλι, που έχει συνηθίσει μονάχα σε μικρές δόσεις λιχουδιάς κρυμμένες στο δάσος, θα τσαλαβουτάς δεξιά και αριστερά με γουρλωμένα μάτια χωρίς να ξέρεις που θα πρωτο-κοιτάξεις. Για τους πραγματικούς λάτρεις του customizing δεν χρειάζεται και ούτε υπάρχει χρόνος για κάτι περισσότερο.

Όμως το Wheels and Waves είπαμε πως είναι για όλους κι έχει τόσα πράγματα να κάνει κανείς με αφορμή τις μοτοσυκλέτες! Από τα κύματα του Ατλαντικού στην παρακείμενη άψογα διαμορφωμένη παραλία - και τις διπλανές της, νοικιάζοντας σανίδες του σερφ για μία ακόμη, ή την πρώτη εμπειρία με το άθλημα, μέχρι την εξερεύνηση της ακτογραμμής της πανέμορφης –τακτοποιημένης- παραλιακής πόλης και τα κρυφά πάρτι έχεις πολλά να κάνεις πριν από το δεύτερο καλύτερο μετά το οφθαλμόλουτρο. Ατέλειωτες βόλτες στα γραφικά Πυρηναία, οδηγώντας στην εκπληκτική άσφαλτο σε μία περίοδο που συντρέχουν δύο μοναδικές συγκυρίες: Οι τουρίστες δεν έχουν ακόμη κατακλύσει το μέρος και η αστυνομία κατεβάζει το απόλυτο σημείο συναγερμού που διατηρεί στους δημόσιους δρόμους, κάνοντας τα στραβά μάτια και τα κλειστά αυτιά, σε δυνατές εξατμίσεις και στο άνοιγμα του γκαζιού. Η περιοχή είναι από τις ομορφότερες της Γαλλίας, κι αν η βόλτα σου σε οδηγήσει μέσα σε ισπανικό έδαφος, τότε θα συνεχίσεις στην ίδια ομορφιά τοπίου, αλλά σε λιγότερο όμορφες πόλεις, έως και αρκετά λιγότερο. Το πιθανότερο είναι να μην προσέξετε την ταμπέλα που ενημερώνει πως τα σύνορα έχουν αλλάξει, οπότε η εμφάνιση σπιτιών και δρόμων, είναι το καλύτερο στοιχείο.

Αμέτρητοι λόγοι να επισκεφτείς το Wheels and Waves, όμως τι θα πρέπει να περιμένει όποιος πηγαίνει εκεί;

Παρασκευή και Σάββατο είναι οι μέρες που συγκεντρώνεται η δράση στο χωριό, με τον κόσμο κυριολεκτικά να το πλημμυρίζει το Σάββατο, ξενυχτώντας έπειτα σε κάποιο από τα πάρτι της ευρύτερης περιοχής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η Κυριακή να είναι η πιο ήσυχη μέρα, ενώ μετά τις 18:00 τα πάντα ξεστήνονται και το μόνο που μαρτυρά τι είχε προηγηθεί, είναι το πατημένο γρασίδι.

Σε αυτό το φεστιβάλ δεν πηγαίνεις για να θαυμάσεις τις σκηνές των εταιριών, αλλά για να γίνεις μέρος μία μεγάλης γιορτής. Τον τρόπο που θα γίνεις τμήμα του Wheels and Waves θα πρέπει να τον βρεις ο ίδιος, γιατί είναι πραγματικά ένας ανάμεσα σε εκατοντάδες επιλογές!

Στο Wheels and Waves όμως, δεν συγκεντρώνονται μερικές χιλιάδες μοτοσυκλετιστών για να γυρνάνε δύο μέρες ανάμεσα στις σκηνές εκστρατείας, αλλά είναι η αφορμή όπως είπαμε για βόλτες πολλών χιλιομέτρων και για την συμμετοχή σε όλες τις δράσεις. Η έκθεση στον San Sebastian και ο «αγώνας» / «οργανωμένη κόντρα», το Punks Peak είναι δύο από αυτές τις δράσεις που συμβαίνουν μακριά από το Wheels and Waves στο έδαφος της Ισπανίας, και συγκεντρώνουν χιλιάδες μοτοσυκλέτες! Η Έκθεση στην Ισπανική πόλη αξίζει οπωσδήποτε την επίσκεψη, με την δωρεάν είσοδο σε αυτή να εξασφαλίζει το ειδικό βραχιολάκι για το Χωριό. Μοναδικές Custom μοτοσυκλέτες, που δεν θα είναι όλες τους στο Χωριό, αποτελούν την δικαιολογία και μόνο για την οδήγηση μέχρι εκεί μέσα από πανέμορφες διαδρομές. Την Παρασκευή δεσπόζει στο πρόγραμμα το Punks Peak, επίσης σε Ισπανικό έδαφος, σχετικά κοντά στο San Sebastian, σε μία μαγική τοποθεσία πάνω στο βουνό που ο δρόμος κλείνει για να γίνει η κόντρα.

Για να φτάσει κανείς στην εκκίνηση, θα πρέπει να περπατήσει υπερβολικά, καθώς οι μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητα παρκάρουν κατά μήκος του δρόμου, σχηματίζοντας μία ουρά μεγαλύτερη των δύο χιλιομέτρων. Χωρισμένες σε κατηγορίες, μερικές από τις πιο όμορφες μοτοσυκλέτες του φεστιβάλ διαγωνίζονται στην εκκίνηση του Punks Peak με το πρώτο συνθετικό της ονομασίας του να δικαιολογείται από την εμφάνιση των συμμετοχών στην κατηγορία των 50αριών και εκείνη των κριτών. Αμφότεροι ντυμένοι με στολές, όλες αυτοσχέδιες, όλες τους αστείες, δίνουν την εκκίνηση του Punks Peak. Φέτος η Yamaha είχε εμπλακεί ενεργά στον αγώνα του Wheels and Waves, δημιουργώντας μία κατηγορία για όλες τις Yardbuilt μοτοσυκλέτες που αγωνίστηκαν η μία απέναντι στην άλλη. Μέχρι νωρίς το απόγευμα που ολοκληρώνεται ο αγώνας και ανοίγει ο δρόμος, το βουνό σείεται από τους ήχους των εξατμίσεων, ενώ φέτος έλαμψε μία πρωτότυπη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα και μία custom Indian Scout με νίτρο στην τροφοδοσία και αναβάτη την Katja Poensgen, την πρώτη γυναίκα που μπήκε στα 250GP και με τεράστιες αγωνιστικές περγαμηνές. Ήξερε λοιπόν πολύ καλά πώς να επικρατήσει στην τεθλασμένη ευθεία των τετρακοσίων μέτρων!

Από το απόγευμα της Παρασκευής και μετά, η δράση επιστρέφει στο Χωριό με δυνατές συναυλίες, ενώ ο πραγματικός πανικός επικρατεί την επόμενη μέρα, το Σάββατο. Είναι η πιο κατάλληλη μέρα για να θαυμάσεις αμέτρητες custom μοτοσυκλέτες που καταλαμβάνουν κάθε γωνιά έξω από το Χωριό του Wheels and Waves, να προσπαθήσεις να προσέξεις λεπτομέρειες σε όσες από αυτές προλάβεις –πράγμα αδύνατο- και φυσικά είναι η καταλληλότερη μέρα για να στριμωχτείς στον χώρο του Wheels and Waves που είναι ασφυκτικά γεμάτος. Την Κυριακή είναι η μέρα με τον λιγότερο κόσμο, η ημέρα που μπορείς να παζαρέψεις την τιμή στα ακριβά T-Shirt, και να φωτογραφίσεις με μεγαλύτερη άνεση τις καλύτερες των custom μοτοσυκλετών, μέχρι νωρίς το απόγευμα που το Χωριό ξεστήνεται…

Στο φετινό Wheels and Waves κυριάρχησε η Yamaha που μετέφερε τον διαγωνισμό Yardbuilt στους κόλπους του φεστιβάλ, αναλαμβάνοντας μάλιστα να χορηγήσει και το Punks Peak. Η BMW που πέρσι είχε δείξει αποκλειστικά εκεί δύο πρωτότυπα, φέτος αποφάσισε να φέρει το «ιστορικό» της τμήμα, κουβαλώντας μερικές πανάκριβες και σπάνιες μοτοσυκλέτες, όπως και μοναδικά roadster. Η Ducati παρουσίασε δύο μοναδικά Scrambler που πήγαν οδικώς από την Ιταλία, μία έκδοση Mach 2.0 και νέα γραφικά της Full Throttle, ενώ παράλληλα είχε μερικές μοναδικές custom από συνεργάτες της.

Η Honda είχε τρεις μοναδικές custom, με τις εντυπώσεις να κλέβει η εξακύλινδρη CBX και έπειτα να ξεχωρίζουν τα CX500 και CB500. Η Royal Enfield, η Harley Davidson και η Indian είχαν τον περισσότερο χώρο και την καλύτερη προβολή στο φεστιβάλ, με την Royal Enfield να έχει απίστευτες custom μοτοσυκλέτες, πλήρως αγνώριστες σε σημείο που ακόμα και το εκπαιδευμένο μάτι θα δυσκολευόταν να ξεχωρίσει την μάρκα, αν δεν γραφόταν με μεγάλα γράμματα σε κάθε μία από αυτές. Η Indian έκλεβε την παράσταση, έχοντας πολλαπλή παρουσία, τόσο σε σκηνές όπως οι Ducati, Honda, Yamaha, BMW, όσο και με μία τεράστια κατασκευή με τον γύρο του θανάτου, που έφερνε το όνομά τους. Το υπέροχο της υπόθεσης, είναι πως στις παλιές Indian που έπαιρναν μέρος στον Γύρο του Θανάτου, είχαν ένα πολύ έξυπνα τοποθετημένο kill switch, που φρόντιζαν να το πατούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα κάνοντας δυνατά σκασίματα στην εξάτμιση, με τον κόσμο να ζητωκραυγάζει θεωρώντας πως η μοτοσυκλέτα θα σβήσει από στιγμή σε στιγμή. Κυριαρχώντας και στο Punks Peak με την «νιτραρισμένη» Scout που είχε ετοιμάσει ο Σουηδός αντιπρόσωπος και οδηγούσε η Γερμανίδα Poensgen, όπως είπαμε παραπάνω, η Indian είχε μία τεράστια παρουσία στο Wheels and Waves.

 

Φυσικά για την Ελλάδα το πιο σημαντικό ήταν συμμετοχή στον διαγωνισμό Yardbuilt με μία μοτοσυκλέτα εξολοκλήρου κατασκευασμένη εδώ, από την Jigsaw Customs του Πέτρου Χατζηροδέλη με την υποστήριξη του MOTO και της Yamaha Μοτοδυναμικής. Ήταν τόσο μεγάλος ο αντίκτυπος στο Wheels and Waves που φτάσαμε στο σημείο να έρχεται μόνος του ο Randy Mamola, ζητώντας μας την μοτοσυκλέτα για τις ανάγκες ενός διαφημιστικού με την Alpinestars! Η αποθέωση του “The Slider” ήταν μία μικρή έκπληξη καθώς ξεπερνούσε κάθε προσδοκία μας!

 

 

 

Το Wheels and Waves επισκέπτονται λίγοι Έλληνες και ελπίζουμε πως στο μέλλον θα βλέπουμε και περισσότερους. Διότι αποτελεί μίας πρώτης τάξης παράδειγμα για το πώς μπορούν να συνυπάρχουν ετερόκλητοι αναβάτες σε πλήρη αρμονία. Φεύγοντας από την φετινή Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών, ο κεντρικός δρόμος ήταν γεμάτος με σημάδια από λάστιχα, κηλίδες αίματος από τα σοβαρά ατυχήματα που συνέβησαν εκεί και τεράστιους όγκους σκουπιδιών εκατέρωθεν. Φεύγοντας από το Punks Peak στην κορυφή του βουνού, κι ενώ τους περίμενε ένας ποδαρόδρομος περίπου δύο χιλιομέτρων μέχρι τις μοτοσυκλέτες τους, οι θεατές μάζευαν κάθε σκουπίδι από το λιβάδι που καθόντουσαν. Δύο απλά παραδείγματα που φανερώνουν την τεράστια διαφορά πολιτισμού που μας διακρίνει, πριν ακόμα συζητηθεί το παραμικρό περί μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας…

φεύγοντας όλοι μάζευαν κάθε μικρό και μεγάλο σκουπίδι, αφήνοντας το λιβάδι κατά πράσινο όπως το βρήκαν, σε αντίθεση με την ελληνική παράδοση

 

Δείτε το Wheels and Waves μέσα από μία μεγάλη έκθεση φωτογραφιών:

 

Ετικέτες

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.