Will2Way: Ελληνικός επαγγελματισμός στα Rally!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/5/2019

Η συμμετοχή στους αγώνες μοτοσυκλέτας είναι από τα δυσκολότερα αθλήματα απλά και μόνο γιατί απαιτεί ακριβό εξοπλισμό. Το ταλέντο μόνο του και οι οδηγικές ικανότητες δεν φτάνουν, όπως αντίστοιχα είναι αρκετά για σχεδόν οτιδήποτε μπορείς να κάνεις με τα πόδια ή τα χέρια σου και μία απλή μπάλα. Και δεν είναι μόνο η συμμετοχή, αλλά και η προπόνηση ακόμη που έχει αντίστοιχα μεγάλο κόστος. Κοινό το πρόβλημα για όλους δίχως εξαιρέσεις μιας και οι καλύτεροι αναβάτες του κόσμου, έπρεπε να ξεκινήσουν κάνοντας τεράστια έξοδα. Είτε οι ίδιοι, είτε οι γονείς τους επενδύοντας σε νεαρούς πρωταθλητές. Η εξεύρεση χορηγών είναι μία αναγκαία λύση, μονάχα που κι αυτό είναι πολυσύνθετη διαδικασία όταν πρέπει να τα κάνεις όλα μόνος σου. Με λίγα λόγια, κάθε ένας που μπαίνει στην διαδικασία να συμμετέχει σε Rally μοτοσυκλέτας μπορεί να το κάνει για την προσωπική του ευεξία, αλλά είναι κάτι που του κοστίζει και σε χρήμα και σε κόπο, σε βαθμό μάλιστα που ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσει τον αρχικό λόγο για τον οποίο μπήκε στην διαδικασία αυτή εξ αρχής. Πόσο μάλιστα αν μιλάμε για αγώνες Rally Raid που είναι εξαιρετικά απαιτητικοί και πρέπει να έχεις σε κρατήσει σε εφεδρεία κάθε ρανίδα υπομονής και θέλισης!

Ένα από τα παραδείγματα που ανταποκρίνεται ταυτόχρονα στις παραπάνω προκλήσεις, είναι η ομάδα ή δυάδα αν θέλετε, Will2Way, που με επιμονή και υπομονή αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους πριν γίνουν αυτό που εξ αρχής ήθελαν: Αναβάτες μοτοσυκλέτας. Με στόχο την συμμετοχή τους στους αγώνες Rally εντός κι εκτός χώρα, οι Will2Way ξεκίνησαν μία προσπάθεια να βρουν όλα όσα απαιτούνται και να εκπροσωπήσουν την χώρα σε μία σειρά από Rally, διεκδικώντας την προσοχή που τους αξίζει.

Η προσπάθειά τους πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα και για τους υπόλοιπους από εμάς, οπότε ας τους ακούσουμε:

Είμαστε μια ομάδα 2 ανθρώπων και κυρίως φίλων, με έντονη δράση σε αθλητικά δρώμενα στην πόλη των Ιωαννίνων. Ασχολούμαστε ενεργά για περισσότερα από 15 χρόνια με το δίκυκλο, κι όχι μόνο, μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια ενασχόλησής μας με αγώνες "Enduro" (οδήγηση μοτοσυκλέτας εκτός δρόμου), τόσο διοργανωτικά όσο και αθλητικά με συμμετοχές σε αγώνες σε περιφερειακό αλλά και πανελλαδικό επίπεδο, έφτασε πλέον η κατάλληλη στιγμή όπου δοκιμάσαμε τις δυνάμεις μας εκτός συνόρων σε μια από τις πλέον δύσκολες κατηγορίες αγώνων όσον αφορά στο δίκυκλο μηχανοκίνητο αθλητισμό: Των αποκαλούμενων extreme rally raid, των αγώνων ανώμαλου δρόμου μεγάλων αποστάσεων οι οποίοι καλύπτουν τμήματα ή και ολόκληρες χώρες και διαρκούν από 3 έως 15 μέρες. Κάθε μέρα του αγώνα μπορεί να απαιτηθεί να διανυθούν μέχρι και 900 χλμ.

Το βασικό μας κίνητρο είναι η ίδια η θέλησή μας και η πεποίθησή μας όλα αυτά τα χρόνια πώς κάθε βήμα κερδίζεται με ισχυρή θέληση, επιμονή και υπομονή. Θεωρούμε πως ακόμη και η απογοήτευση είναι μέρος μιας προσπάθειας και πως θα πρέπει να προσπαθούμε να βρίσκουμε τον τρόπο με όλες μας τις δυνάμεις να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στο στόχο μας. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε το project Will2Way.

Το επίπεδο δυσκολίας, η διάρκεια και η τοποθεσία στην οποία λαμβάνει χώρα καθιστά τους αγώνες αυτούς μια πρόκληση για κάθε συμμετέχοντα μιας και φέρνει τον αναβάτη αντιμέτωπο, όχι μόνο με τις συνθήκες του περιβάλλοντος και τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους αλλά κυρίως με τη μηχανή του και τον ίδιο του τον εαυτό. Πρόκειται για μια εβδομάδα συνεχών προκλήσεων κι εναλλαγών κατά την οποία ο αναβάτης καλείται να αποσυνθέσει την εμπειρία του και να την ενώσει με τα συναισθήματά του προκειμένου να ανταπεξέλθει και να βγει νικητής στην προσπάθεια αυτή.

Τον Ιουνιο του 2018 διοργανώθηκε η 14^η έκδοση του Moto Rally Albania (http://www.rallyalbania.org/) στη γειτονική χώρα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σημαντικό αθλητικό γεγονός με συμμετοχές από όλο τον κόσμο στο οποίο και λάβαμε μέρος. Σε σύνολο 212 ξένων αθλητών καταφέραμε να βρεθούμε στην πρώτη πενηντάδα, ύστερα από 7 ημέρες και 80 περίπου ώρες οδήγησης.

Για εμάς το Moto Rally Albania ήταν μόνο η αρχή μιας σειράς παρόμοιων αγώνων στους οποίους θα θέλαμε να συμμετάσχουμε εκπροσωπώντας την Ελλάδα, αλλά κυρίως την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τα Ιωάννινα. Επόμενος σταθμός είναι το Hellas Rally Raid που θα διεξαχθεί από τις 19 μέχρι τις 26 Μαΐου 2019 στο Καρπενήσι και ο μεγάλος μας στόχος είναι η συμμετοχή μας σε έναν αγώνα στην Αφρικανική ήπειρο.

Η δράση του Will2Way με την απαραίτητη υποστήριξη μπορεί να φτάσει την Ήπειρο και την Ελλάδα, από τα βουνά της Αλβανίας, στους αμμόλοφους της Σαχάρας και στις ακτές της Σενεγάλης. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους αγώνες extreme rally raid που θέλουμε να ακολουθήσουμε μπορείτε να δείτε εδώ:

MOROCCO DESERT CHALENGE https://www.morocco-desert-challenge.com/

AFRICA ECO RACE http://www.africarace.com/en/race/2017/home

TUAREG RALLYE https://www.tuareg-rallye.eu/en/

HELLAS RALLY RAID http://hellasrally.org/calendar/

Αξίζει να σημειωθεί πως η συμμετοχή μας στον αγώνες αυτούς μας κατατάσσει στους λίγους Έλληνες αλλά και στους μοναδικούς Γιαννιώτες αθλητές endurο που έχουν ποτέ συμμετάσχει σε τέτοιου είδους διοργανώσεις. Το γεγονός αυτό συνιστά, πέρα από εξαιρετική προσωπική τιμή, μια επιπλέον δέσμευση κυρίως προς τα νέα παιδιά που εμπνέονται και θέλουν να μιμούνται τέτοιες πρωτοβουλίες.

Η περσινή συμμετοχή στο Rally Albania

http://allnews-epirus.blogspot.com/2018/06/motor-rally-albania.html?m=1

Η φετινή συμμετοχή στο πλέον γνωστό και καταξιωμένο HELLAS Rally,

http://allnews-epirus.blogspot.com/2018/12/hellas-rally.html?m=1

Για οποιαδήποτε περαιτέρω επικοινωνία,

Γεωργογιάννης Παναγιώτης - 6974148225

καθώς επίσης και

FACEBOOK - Will2Way

INSTAGRAM - will2_way

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates — Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn — Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.

https://bit.ly/MOTO_680