Will2Way: Ελληνικός επαγγελματισμός στα Rally!

Μία επαγγελματική προσέγγιση στους αγώνες

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/5/2019

Η συμμετοχή στους αγώνες μοτοσυκλέτας είναι από τα δυσκολότερα αθλήματα απλά και μόνο γιατί απαιτεί ακριβό εξοπλισμό. Το ταλέντο μόνο του και οι οδηγικές ικανότητες δεν φτάνουν, όπως αντίστοιχα είναι αρκετά για σχεδόν οτιδήποτε μπορείς να κάνεις με τα πόδια ή τα χέρια σου και μία απλή μπάλα. Και δεν είναι μόνο η συμμετοχή, αλλά και η προπόνηση ακόμη που έχει αντίστοιχα μεγάλο κόστος. Κοινό το πρόβλημα για όλους δίχως εξαιρέσεις μιας και οι καλύτεροι αναβάτες του κόσμου, έπρεπε να ξεκινήσουν κάνοντας τεράστια έξοδα. Είτε οι ίδιοι, είτε οι γονείς τους επενδύοντας σε νεαρούς πρωταθλητές. Η εξεύρεση χορηγών είναι μία αναγκαία λύση, μονάχα που κι αυτό είναι πολυσύνθετη διαδικασία όταν πρέπει να τα κάνεις όλα μόνος σου. Με λίγα λόγια, κάθε ένας που μπαίνει στην διαδικασία να συμμετέχει σε Rally μοτοσυκλέτας μπορεί να το κάνει για την προσωπική του ευεξία, αλλά είναι κάτι που του κοστίζει και σε χρήμα και σε κόπο, σε βαθμό μάλιστα που ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσει τον αρχικό λόγο για τον οποίο μπήκε στην διαδικασία αυτή εξ αρχής. Πόσο μάλιστα αν μιλάμε για αγώνες Rally Raid που είναι εξαιρετικά απαιτητικοί και πρέπει να έχεις σε κρατήσει σε εφεδρεία κάθε ρανίδα υπομονής και θέλισης!

Ένα από τα παραδείγματα που ανταποκρίνεται ταυτόχρονα στις παραπάνω προκλήσεις, είναι η ομάδα ή δυάδα αν θέλετε, Will2Way, που με επιμονή και υπομονή αναλαμβάνουν πολλαπλούς ρόλους πριν γίνουν αυτό που εξ αρχής ήθελαν: Αναβάτες μοτοσυκλέτας. Με στόχο την συμμετοχή τους στους αγώνες Rally εντός κι εκτός χώρα, οι Will2Way ξεκίνησαν μία προσπάθεια να βρουν όλα όσα απαιτούνται και να εκπροσωπήσουν την χώρα σε μία σειρά από Rally, διεκδικώντας την προσοχή που τους αξίζει.

Η προσπάθειά τους πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα και για τους υπόλοιπους από εμάς, οπότε ας τους ακούσουμε:

Είμαστε μια ομάδα 2 ανθρώπων και κυρίως φίλων, με έντονη δράση σε αθλητικά δρώμενα στην πόλη των Ιωαννίνων. Ασχολούμαστε ενεργά για περισσότερα από 15 χρόνια με το δίκυκλο, κι όχι μόνο, μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια ενασχόλησής μας με αγώνες "Enduro" (οδήγηση μοτοσυκλέτας εκτός δρόμου), τόσο διοργανωτικά όσο και αθλητικά με συμμετοχές σε αγώνες σε περιφερειακό αλλά και πανελλαδικό επίπεδο, έφτασε πλέον η κατάλληλη στιγμή όπου δοκιμάσαμε τις δυνάμεις μας εκτός συνόρων σε μια από τις πλέον δύσκολες κατηγορίες αγώνων όσον αφορά στο δίκυκλο μηχανοκίνητο αθλητισμό: Των αποκαλούμενων extreme rally raid, των αγώνων ανώμαλου δρόμου μεγάλων αποστάσεων οι οποίοι καλύπτουν τμήματα ή και ολόκληρες χώρες και διαρκούν από 3 έως 15 μέρες. Κάθε μέρα του αγώνα μπορεί να απαιτηθεί να διανυθούν μέχρι και 900 χλμ.

Το βασικό μας κίνητρο είναι η ίδια η θέλησή μας και η πεποίθησή μας όλα αυτά τα χρόνια πώς κάθε βήμα κερδίζεται με ισχυρή θέληση, επιμονή και υπομονή. Θεωρούμε πως ακόμη και η απογοήτευση είναι μέρος μιας προσπάθειας και πως θα πρέπει να προσπαθούμε να βρίσκουμε τον τρόπο με όλες μας τις δυνάμεις να ερχόμαστε όλο και πιο κοντά στο στόχο μας. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε το project Will2Way.

Το επίπεδο δυσκολίας, η διάρκεια και η τοποθεσία στην οποία λαμβάνει χώρα καθιστά τους αγώνες αυτούς μια πρόκληση για κάθε συμμετέχοντα μιας και φέρνει τον αναβάτη αντιμέτωπο, όχι μόνο με τις συνθήκες του περιβάλλοντος και τους υπόλοιπους διαγωνιζόμενους αλλά κυρίως με τη μηχανή του και τον ίδιο του τον εαυτό. Πρόκειται για μια εβδομάδα συνεχών προκλήσεων κι εναλλαγών κατά την οποία ο αναβάτης καλείται να αποσυνθέσει την εμπειρία του και να την ενώσει με τα συναισθήματά του προκειμένου να ανταπεξέλθει και να βγει νικητής στην προσπάθεια αυτή.

Τον Ιουνιο του 2018 διοργανώθηκε η 14^η έκδοση του Moto Rally Albania (http://www.rallyalbania.org/) στη γειτονική χώρα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σημαντικό αθλητικό γεγονός με συμμετοχές από όλο τον κόσμο στο οποίο και λάβαμε μέρος. Σε σύνολο 212 ξένων αθλητών καταφέραμε να βρεθούμε στην πρώτη πενηντάδα, ύστερα από 7 ημέρες και 80 περίπου ώρες οδήγησης.

Για εμάς το Moto Rally Albania ήταν μόνο η αρχή μιας σειράς παρόμοιων αγώνων στους οποίους θα θέλαμε να συμμετάσχουμε εκπροσωπώντας την Ελλάδα, αλλά κυρίως την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τα Ιωάννινα. Επόμενος σταθμός είναι το Hellas Rally Raid που θα διεξαχθεί από τις 19 μέχρι τις 26 Μαΐου 2019 στο Καρπενήσι και ο μεγάλος μας στόχος είναι η συμμετοχή μας σε έναν αγώνα στην Αφρικανική ήπειρο.

Η δράση του Will2Way με την απαραίτητη υποστήριξη μπορεί να φτάσει την Ήπειρο και την Ελλάδα, από τα βουνά της Αλβανίας, στους αμμόλοφους της Σαχάρας και στις ακτές της Σενεγάλης. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους αγώνες extreme rally raid που θέλουμε να ακολουθήσουμε μπορείτε να δείτε εδώ:

MOROCCO DESERT CHALENGE https://www.morocco-desert-challenge.com/

AFRICA ECO RACE http://www.africarace.com/en/race/2017/home

TUAREG RALLYE https://www.tuareg-rallye.eu/en/

HELLAS RALLY RAID http://hellasrally.org/calendar/

Αξίζει να σημειωθεί πως η συμμετοχή μας στον αγώνες αυτούς μας κατατάσσει στους λίγους Έλληνες αλλά και στους μοναδικούς Γιαννιώτες αθλητές endurο που έχουν ποτέ συμμετάσχει σε τέτοιου είδους διοργανώσεις. Το γεγονός αυτό συνιστά, πέρα από εξαιρετική προσωπική τιμή, μια επιπλέον δέσμευση κυρίως προς τα νέα παιδιά που εμπνέονται και θέλουν να μιμούνται τέτοιες πρωτοβουλίες.

Η περσινή συμμετοχή στο Rally Albania

http://allnews-epirus.blogspot.com/2018/06/motor-rally-albania.html?m=1

Η φετινή συμμετοχή στο πλέον γνωστό και καταξιωμένο HELLAS Rally,

http://allnews-epirus.blogspot.com/2018/12/hellas-rally.html?m=1

Για οποιαδήποτε περαιτέρω επικοινωνία,

Γεωργογιάννης Παναγιώτης - 6974148225

καθώς επίσης και

FACEBOOK - Will2Way

INSTAGRAM - will2_way

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.