William Dunlop: Στο ιρλανδικό Motorcycle Hall of Fame

Δίπλα στα ονόματα του θείου και του πατέρα του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/1/2019

Η τραγική είδηση για το χαμό του William Dunlop έσκασε σαν βόμβα στην οικογένειά του, στις 7 Ιουλίου του 2018 και κυρίως στην σύντροφό του που ήταν έγκυος στο δεύτερό τους παιδί... Το ατύχημα διαδραματίστηκε κατά την συμμετοχή του στον αγώνα “Skerries 100” και ειδικότερα κατά την διάρκεια των δοκιμών, όπου ο αναβάτης έπεσε στο Sam’s Tunnel –ένα επικίνδυνο σημείο της διαδρομής- υποκύπτοντας αμέσως στα τραύματά του.
Ο William ξεκίνησε να αγωνίζεται το 2000, σε ηλικία μόλις 15 ετών συμμετέχοντας στους αγώνες των 125cc. Κατά την διάρκεια της αγωνιστικής του καριέρας κατάφερε να πάρει 108 νίκες στους ιρλανδικούς αγώνες δρόμου, ενώ κέρδισε τέσσερις φορές το North West 200 και επτά το Ulster Grand Prix, που αποτελούν τους πιο σημαντικούς αγώνες της χώρας. Παράλληλα, είχε πολλές συμμετοχές στο Isle Of Man TT σε διάφορες κατηγορίες, εκεί που ο αδερφός του Michael κυριαρχεί όντας ο πρώτος αναβάτης που ολοκλήρωσε τον αγώνα κάτω από 17 λεπτά.
Έξι μήνες μετά, η διοργάνωση αποφάσισε να αποδώσει τις δέουσες τιμές, περιλαμβάνοντας το όνομά του στο ιρλανδικό Motorcycle Hall of Fame κατά τη διάρκεια της ετήσιας απονομής των βραβείων, που θα γίνει στο Belfast στις 19 Ιανουαρίου. Το όνομα του William θα βρίσκεται πλέον δίπλα στο όνομα του πατέρα του Robert και του θρυλικού Joey Dunlop, που και αυτοί έχασαν τη ζωή τους κάνοντας αυτό που αγαπούσαν. Το βραβείο θα παραδοθεί στην μητέρα του Louise και στην Janine τη σύντροφό του. Σε δηλώσεις που έκανε η μητέρα του όσον αφορά τον φόρο τιμής είπε: “Είμαστε ακόμη σοκαρισμένοι απ’ το τραγικό συμβάν το προηγούμενο καλοκαίρι, αλλά όποιο βραβείο έχει δοθεί στην οικογένεια Dunlop ήταν πάντοτε ξεχωριστό. Με αυτό το βραβείο είναι όμορφο που θα αναγνωριστεί ότι το όνομα της οικογένειας Dunlop αποτελεί υπολογίσιμη δύναμη ακόμη και τώρα, αλλά θα είναι μια συναισθηματικά φορτισμένη βραδιά.” Επίσης δεν παρέλειψε να αναφέρει πως μετά το τραγικό συμβάν η οικογένεια έχει δεχτεί με το παραπάνω την αγάπη και την καλοσύνη των θαυμαστών του, ενώ είπε: “Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο. Ο William αγαπήθηκε απ’ όλους και είμαστε πολύ περήφανοι για τις επιτυχίες του, όπως για όλα τα αγόρια μου.”
Κατά την τελετή απονομής των βραβείων, στο ξενοδοχείο Crowne Plaza του Belfast, θα συμπεριληφθούν στο ιρλανδικό Motorcycle Hall of Fame και οι αναβάτες αγώνων McCallen, Johnny Rea, Eddie Laycock και Alan Irwin. Τέλος θα γίνει και η απονομή του βραβείου του καλύτερου Ιρλανδού αναβάτη της χρονιάς, ένα βραβείο που τα τελευταία τρία χρόνια παίρνει ο παγκόσμιος πρωταθλητής των Superbike Jonathan Rea.

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.