Yamaha: Από ανακυκλωμένο αλουμίνιο όλοι οι κύλινδροι DiASil έως το 2030

Μείωση εκπομπών CO₂ κατά περίπου 47.000 τόνους ετησίως
Iwata
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/10/2026

Η Yamaha ξεκινά σταδιακά την αντικατάσταση του πρωτογενούς αλουμινίου με ανακυκλωμένο κράμα στους κυλίνδρους DiASil, με στόχο η μετάβαση να έχει ολοκληρωθεί έως το 2030.

Η Yamaha Motor ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει σταδιακά την πρώτη ύλη που χρησιμοποιεί για την κατασκευή των κυλίνδρων DiASil, αντικαθιστώντας το συμβατικό πρωτογενές αλουμίνιο με ανακυκλωμένο κράμα αλουμινίου. Σύμφωνα με την εκτίμηση της εταιρείας, όταν η αλλαγή ολοκληρωθεί σε όλα τα μοντέλα που χρησιμοποιούν κυλίνδρους DiASil, το 2030, θα μειωθούν οι εκπομπές CO₂ κατά περίπου 47.000 τόνους τον χρόνο.

Ο DiASil (Die-casting Aluminum-Silicon) είναι ένας κύλινδρος από μασίφ αλουμίνιο, χωρίς χιτώνιο από σίδηρο και χωρίς επιμετάλλωση. Η Yamaha ανέπτυξε τη συγκεκριμένη τεχνολογία και το 2002 έγινε η πρώτη εταιρεία στον κόσμο που κατάφερε να την εφαρμόσει σε μαζική παραγωγή. Έκτοτε, οι κύλινδροι DiASil χρησιμοποιούνται σε αρκετά μοντέλα μοτοσυκλετών και scooter της.

Cylinder

Η κατασκευή από αλουμίνιο προσφέρει υψηλή αντοχή στη φθορά, καθώς και αποτελεσματική απαγωγή θερμότητας. Παράλληλα, μειώνει το βάρος και διευκολύνει την ανακύκλωση του υλικού, ενώ περιορίζει και το κόστος παραγωγής.

Μέχρι σήμερα, όμως, η Yamaha χρησιμοποιούσε αποκλειστικά πρωτογενή κράματα αλουμινίου για τους DiASil κυλίνδρους της. Ο λόγος είναι ότι τα συμβατικά ανακυκλωμένα κράματα περιέχουν ποσότητες προσμίξεων, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν χαρακτηριστικά που είναι κρίσιμα για τον συγκεκριμένο τύπο κυλίνδρου, όπως τη μικροδομή του μετάλλου, τις επιφανειακές της ιδιότητες και την αντοχή στη διάβρωση.

Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, η Yamaha ανέπτυξε ένα νέο ανακυκλωμένο κράμα αλουμινίου με μηχανικά και χημικά χαρακτηριστικά αντίστοιχα του πρωτογενούς υλικού. Η ανάπτυξη βασίστηκε σε σχεδιασμό του υλικού μέσω υπολογισμών και ακολούθησε σειρά δοκιμών και αξιολογήσεων σε πραγματικά οχήματα.

Σύμφωνα με τη Yamaha, οι δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι το νέο ανακυκλωμένο κράμα καλύπτει όλες τις απαιτήσεις λειτουργίας του DiASil, επιτρέποντας την παραγωγή των κυλίνδρων με τις ίδιες διαδικασίες που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.

Diasil

Η μετάβαση θα ξεκινήσει από commuter μοντέλα που κατασκευάζονται στην Ινδονησία και στη συνέχεια θα επεκταθεί σταδιακά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η συγκεκριμένη αλλαγή αποτελεί μέρος του περιβαλλοντικού σχεδιασμού της Yamaha Motor για το 2050, με στόχο την επίτευξη ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα της εταιρείας. Η Yamaha έχει θέσει ως επιμέρους στόχο μέχρι το 2030 να χρησιμοποιεί βιώσιμες εναλλακτικές πρώτες ύλες για το 100% του αλουμινίου που καταναλώνεται στη δική της παραγωγή.

Με τους κυλίνδρους DiASil να αποτελούν μία από τις σημαντικότερες εφαρμογές αλουμινίου στους κινητήρες της, η αλλαγή της πρώτης ύλης αποτελεί ένα σημαντικό βήμα της Yamaha προς αυτόν τον στόχο.

Ετικέτες

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.