Yamaha: Κατοχύρωσε το "RW700 Explore" – Η "διάθεση" για εξερεύνηση δείχνει νέα on-off

Ένα χρόνο μετά την κατοχύρωση του "RW" για μια σειρά μοντέλων 
Yamaha RW700 Explore - κατοχύρωση ονόματος
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

18/8/2025

Η Yamaha φαίνεται πως προχωρά τα σχέδιά της για μια νέα σειρά μοτοσυκλετών έπειτα και από την κατοχύρωση του logo "RW700 Explore".

Το περασμένο καλοκαίρι η Yamaha είχε καταθέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για κατοχύρωση μια σειρά από "κωδικούς" για χρήση σε δίτροχα ή τρίτροχα μοντέλα με κοινό χαρακτηριστικό τα γράμματα "RW". Συγκεκριμένα η εταιρεία των τριών διαπασών κατέθεσε πέρσι για κατοχύρωση τα ονόματα RW125, RW155, RW250, RW350 και RW700 αφήνοντας μπόλικο χώρο για υποθέσεις αναφορικά με την γκάμα των μοντέλων που θα ονομάζονται έτσι αφού στο σχετικό κείμενο υπήρχε αναφορά για χρήση αυτών των κωδικών "συγκεκριμένα σε μοτοσυκλέτες, σκούτερ, παπιά, τρίροδες μοτοσυκλέτες, τρίροδα σκούτερ και τρίροδα παπιά (!)" και εξαρτήματα και αξεσουάρ για όλα αυτά τα μοντέλα.

Φυσικά αυτή η κίνηση της Yamaha μόνο διαφωτιστική δεν είναι για το πού θα χρησιμοποιήσει τελικά το "WR" ως όνομα. Τα νούμερα πάντως δείχνουν ότι θα είναι μια ευρεία γκάμα με μοντέλα που θα φέρουν κινητήρες από 125 έως και 700 κ.εκ. και από ό,τι καταλαβαίνουμε δεν αποκλείεται να μην ανήκουν όλα στην ίδια κατηγορία. Δεν θα είναι δηλαδή όλα μοτοσυκλέτες αλλά θα έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά που θα τα ομαδοποιούν σε μία γκάμα. Αυτό βέβαια αν και εφόσον παρουσιαστούν μοντέλα σε όλους τους παραπάνω κυβισμούς, γιατί οι εταιρείες έχουν ως πρακτική να κατοχυρώνουν ονόματα που είναι ελαφρώς διαφορετικά μεταξύ τους, για χρήση στο μέλλον ή για να μην τα "κλέψει" κάποιος ανταγωνιστής τους.

Λίγο περισσότερο φως έρχεται να ρίξει το "RW700 Explore" το logo που κατοχύρωσε η ιαπωνική εταιρεία φέτος το καλοκαίρι, το οποίο δείχνει ότι το κορυφαίο από πλευράς κυβισμού μοντέλο της γκάμας -που υπάρχει αυτή τη στιγμή μόνο στα χαρτιά- θα έχει έντονη "διάθεση" για περιπέτεια και εξερεύνηση.

Ακόμη περισσότερο φως στις προθέσεις της Yamaha ρίχνει ίσως η ίδια η γκάμα της εταιρείας στην Ευρώπη. Μια ματιά είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς ότι από αυτή λείπει μια μοτοσυκλέτα που θα μπορούσε να τοποθετηθεί ανάμεσα στο ασφάλτινο Tracer 7 και το Tenere 700 με εμπρός τροχό στις 19 ίντσες (με ακτίνες ή χυτό) και διαδρομές αναρτήσεων κάπου στη μέση. Από την γκάμα των Ιαπώνων χαρακτηριστική είναι και η απουσία crossover σκούτερ αλλά και on-off μοτοσυκλετών μικρομεσαίου κυβισμού. 

Τα crossover σκούτερ αποτελούν αυτή τη στιγμή τα μοντέλα που θέλουν όλοι, ενώ και οι μικρομεσαίου κυβισμού on-off/adventure έχουν πάρει τα πάνω τους για τα καλά με την κατηγορία να γνωρίζει εκ νέου δόξες χάρη και στους Κινέζουνς κατασκευαστές που έχουν κατακλύσει την αγορά.

Η Yamaha, όπως φαίνεται, δεν θέλει να αξιοποιήσει το όνομα Tenere σε κάποια μοτοσυκλέτα μικρότερου κυβισμού από την 700, ούτε να το βάλει σε μια on-off με χαμηλότερες δυνατότητες εκτός δρόμου από αυτή. Οπότε μια Yamaha RW700 Explore θα είχε νόημα αξιοποιώντας τον εν σειρά δικύλινδρο των 689 κ.εκ. Επίσης ένα μικρότερο on-off με φαίριγκ και το δικύλινδρο μοτέρ των 41,4 ίππων του MT-03 θα είχε επίσης νόημα για τη Yamaha. Το Explore το είδαμε και στη σχετική ομώνυμη έκδοση της Tenere με τις χαμηλότερες αναρτήσεις και την αυξημένη προστασία από τον αέρα και αυτή η έκδοση θα μπορούσε να είναι μια ακόμη ένδειξη για τις προθέσεις της Yamaha.

Λέτε να δούμε τελικά και τις δύο αυτές μοτοσυκλέτες να παρουσιάζονται τους επόμενους μήνες. Από τη στιγμή που γίνεται η αίτηση για κατοχύρωση του RW700 Explore ως logo και όχι ως όνομα -μιλάμε δηλαδή για γραφικά-, η Yamaha φαίνεται να είναι σε διαδικασία δημιουργίας διαφημιστικού υλικού. Αυτό σημαίνει ότι η εξέλιξη του μοντέλου έχει προχωρήσει σημαντικά -και με μεγάλη μυστικότητα- και η παρουσίασή του είναι θέμα μηνών και όχι ετών.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.