Yamaha: Κατοχύρωσε το "RW700 Explore" – Η "διάθεση" για εξερεύνηση δείχνει νέα on-off

Ένα χρόνο μετά την κατοχύρωση του "RW" για μια σειρά μοντέλων 
Yamaha RW700 Explore - κατοχύρωση ονόματος
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

18/8/2025

Η Yamaha φαίνεται πως προχωρά τα σχέδιά της για μια νέα σειρά μοτοσυκλετών έπειτα και από την κατοχύρωση του logo "RW700 Explore".

Το περασμένο καλοκαίρι η Yamaha είχε καταθέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για κατοχύρωση μια σειρά από "κωδικούς" για χρήση σε δίτροχα ή τρίτροχα μοντέλα με κοινό χαρακτηριστικό τα γράμματα "RW". Συγκεκριμένα η εταιρεία των τριών διαπασών κατέθεσε πέρσι για κατοχύρωση τα ονόματα RW125, RW155, RW250, RW350 και RW700 αφήνοντας μπόλικο χώρο για υποθέσεις αναφορικά με την γκάμα των μοντέλων που θα ονομάζονται έτσι αφού στο σχετικό κείμενο υπήρχε αναφορά για χρήση αυτών των κωδικών "συγκεκριμένα σε μοτοσυκλέτες, σκούτερ, παπιά, τρίροδες μοτοσυκλέτες, τρίροδα σκούτερ και τρίροδα παπιά (!)" και εξαρτήματα και αξεσουάρ για όλα αυτά τα μοντέλα.

Φυσικά αυτή η κίνηση της Yamaha μόνο διαφωτιστική δεν είναι για το πού θα χρησιμοποιήσει τελικά το "WR" ως όνομα. Τα νούμερα πάντως δείχνουν ότι θα είναι μια ευρεία γκάμα με μοντέλα που θα φέρουν κινητήρες από 125 έως και 700 κ.εκ. και από ό,τι καταλαβαίνουμε δεν αποκλείεται να μην ανήκουν όλα στην ίδια κατηγορία. Δεν θα είναι δηλαδή όλα μοτοσυκλέτες αλλά θα έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά που θα τα ομαδοποιούν σε μία γκάμα. Αυτό βέβαια αν και εφόσον παρουσιαστούν μοντέλα σε όλους τους παραπάνω κυβισμούς, γιατί οι εταιρείες έχουν ως πρακτική να κατοχυρώνουν ονόματα που είναι ελαφρώς διαφορετικά μεταξύ τους, για χρήση στο μέλλον ή για να μην τα "κλέψει" κάποιος ανταγωνιστής τους.

Λίγο περισσότερο φως έρχεται να ρίξει το "RW700 Explore" το logo που κατοχύρωσε η ιαπωνική εταιρεία φέτος το καλοκαίρι, το οποίο δείχνει ότι το κορυφαίο από πλευράς κυβισμού μοντέλο της γκάμας -που υπάρχει αυτή τη στιγμή μόνο στα χαρτιά- θα έχει έντονη "διάθεση" για περιπέτεια και εξερεύνηση.

Ακόμη περισσότερο φως στις προθέσεις της Yamaha ρίχνει ίσως η ίδια η γκάμα της εταιρείας στην Ευρώπη. Μια ματιά είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς ότι από αυτή λείπει μια μοτοσυκλέτα που θα μπορούσε να τοποθετηθεί ανάμεσα στο ασφάλτινο Tracer 7 και το Tenere 700 με εμπρός τροχό στις 19 ίντσες (με ακτίνες ή χυτό) και διαδρομές αναρτήσεων κάπου στη μέση. Από την γκάμα των Ιαπώνων χαρακτηριστική είναι και η απουσία crossover σκούτερ αλλά και on-off μοτοσυκλετών μικρομεσαίου κυβισμού. 

Τα crossover σκούτερ αποτελούν αυτή τη στιγμή τα μοντέλα που θέλουν όλοι, ενώ και οι μικρομεσαίου κυβισμού on-off/adventure έχουν πάρει τα πάνω τους για τα καλά με την κατηγορία να γνωρίζει εκ νέου δόξες χάρη και στους Κινέζουνς κατασκευαστές που έχουν κατακλύσει την αγορά.

Η Yamaha, όπως φαίνεται, δεν θέλει να αξιοποιήσει το όνομα Tenere σε κάποια μοτοσυκλέτα μικρότερου κυβισμού από την 700, ούτε να το βάλει σε μια on-off με χαμηλότερες δυνατότητες εκτός δρόμου από αυτή. Οπότε μια Yamaha RW700 Explore θα είχε νόημα αξιοποιώντας τον εν σειρά δικύλινδρο των 689 κ.εκ. Επίσης ένα μικρότερο on-off με φαίριγκ και το δικύλινδρο μοτέρ των 41,4 ίππων του MT-03 θα είχε επίσης νόημα για τη Yamaha. Το Explore το είδαμε και στη σχετική ομώνυμη έκδοση της Tenere με τις χαμηλότερες αναρτήσεις και την αυξημένη προστασία από τον αέρα και αυτή η έκδοση θα μπορούσε να είναι μια ακόμη ένδειξη για τις προθέσεις της Yamaha.

Λέτε να δούμε τελικά και τις δύο αυτές μοτοσυκλέτες να παρουσιάζονται τους επόμενους μήνες. Από τη στιγμή που γίνεται η αίτηση για κατοχύρωση του RW700 Explore ως logo και όχι ως όνομα -μιλάμε δηλαδή για γραφικά-, η Yamaha φαίνεται να είναι σε διαδικασία δημιουργίας διαφημιστικού υλικού. Αυτό σημαίνει ότι η εξέλιξη του μοντέλου έχει προχωρήσει σημαντικά -και με μεγάλη μυστικότητα- και η παρουσίασή του είναι θέμα μηνών και όχι ετών.

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.