Yamaha MT-09 Tracer: Το κοσκίνισμα του τιμονιού και η απάντηση της εταιρίας

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2015

Τον περασμένο Απρίλιο, όταν δοκιμάσαμε το Yamaha MT-09 Tracer, ήρθαμε αντιμέτωποι μ' ένα πρόβλημα που μας παρουσιάστηκε αναπάντεχα. Ζήσαμε δηλαδή την στιγμή ακριβώς της δημιουργίας του. To τιμόνι του Tracer άρχισε να κουνά μετά τα 180Km/h, όταν λίγο πριν πήγαινε με άνεση στην τελική του, χωρίς κανένα πρόβλημα. Είχαμε γράψει τότε, στο τεύχος 546 - Μάιος 2015, ότι η μοτοσυκλέτα κουνούσε μετά τα 180Km/h, και μάλιστα σε ξεχωριστό BOX, με κόκκινο χρώμα για να ξεχωρίζει, και αυτή ήταν μία από τις πρώτες αναφορές σε ολόκληρο τον κόσμο, γι’ αυτό το θέμα. Από τότε έχουμε ξανά αναφερθεί στο κοσκίνισμα του Tracer, όπως έπραξαν αργότερα αι κάποιοι από τους ιδιοκτήτες του, όταν άρχισαν να γράφουν χιλιόμετρα, όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή – αρχή. Για να υπάρχει συγκεντρωμένο ολόκληρο το ιστορικό, με όσα διαπιστώσαμε εμείς, την επικοινωνία μας με την Yamaha και τις αναφορές ορισμένων ιδιοκτητών.

Το κόκκινο Tracer που δοκιμάσαμε στις αρχές του χρόνου, ήταν ένα από τα πρώτα που είχαν έρθει, με λιγότερα από χίλια χιλιόμετρα στο κοντέρ. Φορούσε Dunlop Sportsmart, αλλά την πρώτη έκδοσή τους, όχι τα Sportsmart II. Το περισσότερο που είδα στο κοντέρ, ήταν 224 κι αυτό σε κατηφόρα, γιατί αυτά τα χιλιόμετρα δεν έρχονται γρήγορα και χρειάζεσαι απόσταση. Στην περιοχή των διακοσίων είκοσι πήγα πολλές φορές, γιατί ήθελα να δω πώς τα πιάνει και πώς συμπεριφέρεται. Δεν κούνησε ποτέ. Μετά άρχισαν οι σούζες, χωρίς καμία από αυτές να ακολουθείται από απότομη προσγείωση, και αρκετές ακόμα φορές που το Tracer πήγε μέχρι τα 224-225. Αναφέρομαι στην ένδειξη του κοντέρ βέβαια, αφού η πραγματική ταχύτητα είναι πολύ μικρότερη, και η απόκλιση μεγαλώνει όσο ανεβαίνουν τα νούμερα στην ευμεγέθη οθόνη των οργάνων. Το Tracer δεν ξεπερνά τα 208Km/h λόγο κόφτη ταχύτητας. Συνολικά στο τέλος είχαμε ήδη περάσει δέκα μέρες με μεγάλες αποστάσεις, δικάβαλο ταξίδι, σούζες κτλ… Κανένα κούνημα ποτέ.

 

Μετά όμως ήρθε η ώρα των μετρήσεων!

Η διαδικασία των μετρήσεων αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της δοκιμής του περιοδικού, όπως και η δυναμομέτρηση και το ζύγισμα, πρακτικές που – δυστυχώς για την διατήρηση του ανταγωνισμού- είμαστε οι μόνοι στην Ελλάδα που τις πραγματοποιούμε. Ξεκινήσαμε λοιπόν να μετράμε την επιτάχυνση από στάση με το Tracer και αμέσως μετά, τον ρυθμό επιβράδυνσης. Ολοκληρώσαμε το φρενάρισμα και αρχίσαμε την διαδικασία μέτρησης των ρεπρίζ, και εκεί παρουσιάστηκε το πρόβλημα για πρώτη φορά. Επιταχύνοντας δυνατά, το Tracer ξεκινούσε ένα έντονο κοσκίνισμα που δεν το έκανε προηγουμένως, ακόμα και όταν επιταχύναμε με τον ίδιο ρυθμό. Οπότε δεν ήταν η επιτάχυνση η αιτία του προβλήματος… Μετρήσαμε τις ρεπρίζ, όχι όμως χωρίς φόβο, καθώς έπρεπε να κρατάμε το γκάζι τέρμα ανοικτό, όσο το τιμόνι δεν ήταν καθόλου σταθερό… Και για επιβεβαίωση ότι δεν ευθυνόταν ο ρυθμός επιτάχυνσης, το Tracer συνέχισε το κοσκίνισμα, κάθε φορά που άγγιζε εκείνα τα χιλιόμετρα. Όσο συνέχιζε να γράφει χιλιόμετρα, το πρόβλημα εμφανιζόταν όλο και νωρίτερα. Για εμάς η διαφορά ήταν μεγάλη, ακριβώς γιατί νιώσαμε τη στιγμή που συνέβη, έχοντας και την σύγκριση άμεσα, έτσι όπως παρουσιάστηκε σε εμάς το πρόβλημα.

Επιστρέψαμε την μοτοσυκλέτα, επισημάναμε το πρόβλημα και περιμέναμε απάντηση για την αιτία που συνέβησαν τα παραπάνω.

Δέκα μέρες μετά όμως, κι ακόμα δεν υπάρχει πόρισμα. Και δεν υπάρχει πόρισμα, γιατί παρά την δοκιμή των ανθρώπων της Yamaha, το πρόβλημα δεν παρουσιάστηκε ξανά! Καθώς όμως είχε προηγηθεί και αλλαγή ελαστικών, θεωρήσαμε – από τη στιγμή που τίποτα άλλο δεν βρέθηκε – ότι ευθυνόντουσαν τα ελαστικά. Μια κατασκευαστική αστοχία στο ελαστικό, είναι πολύ πιθανό να εξηγεί το πρόβλημα, αλλά δεν υπάρχει τρόπος να επιβεβαιωθεί, παρά μόνο με την απαγωγή σε άτοπο. Από τη στιγμή που όλα είναι καλά, και μονάχα τα ελαστικά διαφέρουν, άρα έφταιγαν τα ελαστικά. Άλλωστε μόλις πριν λίγο καιρό, είχαν αναφερθεί κατασκευαστικά λάθη σε συγκεκριμένες παρτίδες Continental, που οδήγησαν μάλιστα την KTM να συζητά αλλαγή στην πρώτη τοποθέτηση. Δεν είχε άμεση σχέση με την περίπτωση του Tracer, απλά αυτό το περιστατικό αποδεικνύει ότι τέτοια πράγματα συμβαίνου, και ήταν μέρος της ειδησεογραφίας των ημερών… όλα τα στοιχεία εκείνη τη στιγμή συνηγορούσαν ότι ένα κατασκευαστικό λάθος του ελαστικού, είναι μια πιθανή εξήγηση.

 

Το θέμα είναι ότι μέχρι να μετρήσουμε φρένα, δεν είδαμε κανένα κοσκίνισμα στο τιμόνι και η μοτοσυκλέτα είχε γράψει τότε, άλλα χίλια χιλιόμετρα.

 

Με τον χρόνο να πιέζει για την έκδοση του τεύχους, δημοσιεύουμε την δοκιμή και γράφουμε σε ξεχωριστό μποξάκι, κατακόκκινο να φαίνεται, αυτό ακριβώς που είδαμε μέχρι εκείνη τη στιγμή.

 

Άλλες δέκα μέρες μετά, και σε επικοινωνία με την αντιπροσωπεία, μαθαίνουμε ότι τελικά εντόπισαν το πρόβλημα. Από ένα μικρό λάθος, εξέτασαν την πρώτη φορά διαφορετικό Tracer, από εκείνο που τους επιστρέψαμε. Το Tracer που είχαμε για δοκιμή, πήγε στην Κρήτη σε test ride και μετά από λίγο, άρχισε να κουνά από τα 100-120 ακόμα, πράγμα που οι υπεύθυνοι διαπίστωσαν αμέσως, και έβγαλαν κατευθείαν από την ομάδα των test rides, για λόγους ασφαλείας. Είχαν δύο κόκκινα Tracer για δοκιμή, και όταν επιστρέψαμε εμείς το ένα από αυτά επισημαίνοντας το πρόβλημα, εκ παραδρομής ελέγχθηκε διαφορετική μοτοσυκλέτα, που δεν το παρουσίαζε. Πιθανότατα γιατί δεν είχε κάνει όσα εμείς είχαμε υποβάλει την δίδυμη αδερφή της, κάνοντας το πρόβλημα να βγει γρηγορότερα στην επιφάνεια… Στην εξέταση της αντιπροσωπίας, διαπιστώθηκε ότι το ρουλεμάν του λαιμού χρειαζόταν ρύθμιση, και πράγματι αμέσως μετά από αυτό, η μοτοσυκλέτα που σε εμάς ξεκίνησε το κοσκίνισμα έπειτα από δυνατό φρενάρισμα, ήταν και πάλι σταθερή. Και παρέμεινε σταθερή, έπειτα από αρκετά απότομα φρεναρίσματα, όπως ζητήσαμε από την Yamaha να την υποβάλλει… Άλλωστε το συγκεκριμένο Tracer συνέχισε τα test rides και αφού έγραψε και άλλα χιλιόμετρα δοκιμών, επέστρεψε στα χέρια μας, πριν από δύο μήνες, όταν το χρειαστήκαμε για τις ανάγκες μιας συγκριτικής δοκιμής, με τις υπόλοιπες της κατηγορίας. Στις μέρες που το είχαμε στη διαθεσή μας, δεν διαπιστώσαμε ξανά το πρόβλημα.

Στο διαδίκτυο όμως, σε forum και στην ηλεκτρονική επικοινωνία του περιοδικού, υπήρχαν παράπονα από ιδιοκτήτες, που είχαν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με αυτό που κι εμείς διαπιστώσαμε. Έπειτα αρχίσαμε να βλέπουμε τέτοιες μεμονωμένες περιπτώσεις και σε άλλες χώρες, τόσο με μια πρόχειρη ματιά στο internet, όσο και πιο επιστεμμένα. Επικοινωνώντας οι ίδιοι με συναδέλφους του εξωτερικού, που μπορεί να μην γνώριζαν το πρόβλημα αλλά είχαν ακούσει και αυτοί μεμονωμένες περιπτώσεις, είδαμε ότι τελικά δεν ήταν κάτι τυχαίο. Ποιος ξέρει, ίσως τα ρουλεμάν τιμονιού κάτω από έντονη χρήση, όπως συνεχή δυνατά φρεναρίσματα και απότομες επιταχύνσεις, να ξεσφίγγουν και να θέλουν ρύθμιση, ίσως αν συνεχίσεις αυτές τις πρακτικές και μετά την ρύθμιση, να υπάρχει και πάλι το ίδιο πρόβλημα… Για αυτό λοιπόν ψάξαμε και τελικά βρήκαμε ορισμένες περιπτώσεις παραπόνων σε Αμερική, Αγγλία και Ισπανία, μία στην Αυστρία και μετά κάτι μεγαλύτερο: ένα επίσημο γράμμα προς την Yamaha στην Ιταλία, με υπογραφές ιδιοκτητών που ζητούσαν απάντηση στο πρόβλημα που είχαν επισημάνει.

Από την στιγμή που το «ξεσφίξιμο» του λαιμού δεν ήταν κάτι τυχαίο σε εμάς και μόνο, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που μέχρι στιγμής δεν είχε πράξει άλλο περιοδικό, από όλα όσα ψάξαμε στην Ευρώπη, ζητώντας επίσημες απαντήσεις από την Yamaha. Πράγμα που θα είχαμε πράξει νωρίτερα, αν από την αρχή είχε εντοπιστεί το πρόβλημα, και δεν είχαν μπερδέψει τις μοτοσυκλέτες, όμως δεν υπάρχει κάτι να προσθέσει ο οποιοσδήποτε σ’ αυτό, κι αυτά μπορούν να συμβούν… Ακολουθούν οι ερωτήσεις μας προς την Yamaha, και οι απαντήσεις τους:

 

Κατά την δοκιμή του Yamaha MT-09 Tracer, και συγκεκριμένα όταν μετρούσαμε τον ρυθμό επιβράδυνσης (μια συγκεκριμένη διαδικασία μέτρησης επιδόσεων, που το περιοδικό υποβάλλει όλες τις μοτοσυκλέτες δοκιμής) αντιμετωπίσαμε αστάθεια κα κοσκίνισμα του τιμονιού. Αυτό είναι κάτι που έχει παρουσιαστεί και σε άλλα MT-09 Tracer;

Μετά τον απαραίτητο έλεγχο που πραγματοποιήσαμε, διαπιστώσαμε ότι στο συγκεκριμένο και μόνον test ride, το ρουλεμάν του συστήματος διεύθυνσης ήταν αρρύθμιστο. Αυτό είναι κάτι σπάνιο, αλλά όχι απίθανο για ένα όχημα του οποίου η διαδικασία στρωσίματος δεν έχει ολοκληρωθεί. Η εργασία ελέγχου και ρύθμισης των ρουλεμάν συστήματος διεύθυνσης είναι μια standard εργασία που εκτελείται ως μέρος της περιοδικής συντήρησης κατά τη διάρκεια του πρώτου service. Αυτό ακριβώς κάναμε μετά την δοκιμή στο συγκεκριμένο, εξαλείφοντας το φαινόμενο που περιγράφετε.

Απαιτείται πιο επισταμένος έλεγχος των ρουλεμάν τιμονιού στο Yamaha MT-09 Tracer, σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μοντέλα της σειράς MT;

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα. Οι μηχανικοί του Συμβεβλημένου Δικτύου μας γνωρίζουν τη σημασία του πλήρους και σωστού ελέγχου κάθε δικύκλου, αμέσως μετά την διαδικασία στρωσίματος. Το πρώτο service του ΜΤ-09 Tracer έχει τις ίδιες απαιτήσεις που έχει κάθε πρώτο service, και οι μηχανικοί μας διαθέτουν άρτια εκπαίδευση και πολύτιμη εμπειρία να φέρουν εις πέρας τις συνήθεις εργασίες.         

Με δεδομένο ότι υπάρχουν ιδιοκτήτες που παραπονιούνται για «κοσκίνισμα» του τιμονιού στις υψηλές ταχύτητες, τι συνιστάτε σε όσους ιδιοκτήτες αντιμετωπίσουν τέτοιο θέμα;

Καταρχήν να στραφούν σ’ ένα Συμβεβλημένο Συνεργείο προκειμένου να αποφανθεί εάν υφίσταται πράγματι πρόβλημα, και εάν ναι, να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες. Μήπως αυτό που περιγράφουν ως «πρόβλημα» είναι τελικά κάτι απόλυτα φυσιολογικό – εάν όχι το ζητούμενο -  για ένα sport-touring δίκυκλο, με τον χαρακτήρα, την ιπποδύναμη, το βάρος και τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του Tracer? 

Σε περίπτωση που υπάρχει αστάθεια της μοτοσυκλέτας σε υψηλές ταχύτητες, υπάρχουν και άλλα σημεία της μοτοσυκλέτας που χρειάζονται πρόσθετο έλεγχο, πέραν των ρουλεμάν τιμονιού;

Επιγραμματικά, μερικά από αυτά που πρέπει ως μοτοσικλετιστές να ελέγχουμε όταν πρόκειται να κινηθούμε παρατεταμένα σε υψηλές ταχύτητες με κάθε «όρθιο» δίκυκλο, είναι τα εξής:

•         Η ικανότητα και η αντοχή μας για τέτοιου είδους οδήγηση

•         Το ντύσιμο αναβάτη και συνεπιβάτη

•         Οι αεροδυναμικές ενοχλήσεις που προκύπτουν σε αυτές τις ταχύτητες από άλλα οχήματα, γεωγραφικές ιδιομορφίες ( πλευρικοί άνεμοι, τούνελ κλπ)

•         Η κατάσταση όλων των τμημάτων του πλαισίου ( ρουλεμάν τιμονιού - ψαλιδιού, πιέσεις - κατάσταση ελαστικών, σωστή συναρμογή περιφερειακών ( βαλίτσες, ανεμοθώρακας) και άλλα πολλά).

•         Η σωστή ρύθμιση των αναρτήσεων, σύμφωνα με το φορτίο που φέρει η μοτοσυκλέτα.

•         Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι κινούμενοι με ταχύτητες διπλάσιες του συνηθισμένου, οι αντιδράσεις και η γενικότερη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας διαφοροποιείται σημαντικά – κάτι για το οποίο πρέπει να είμαστε έτοιμοι και αντίστοιχα «διαφοροποιημένοι».

Ανδρέας Κοσκινάς
Δ/ντης Τεχνικών Υπηρεσιών
ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε.

 

Για τον επίλογο, να επισημάνουμε ότι λάβαμε θετική πρόθεση από την πλευρά της Yamaha να εξετάσει τυχών παράπονα ιδιοκτητών, οι οποίοι δεν έχουν παρά να απευθυνθούν στο δίκτυό της, σε περίπτωση που θεωρούν ότι έχουν το παραμικρό πρόβλημα

 

 

Θυμηθείτε το video της δοκιμής του Tracer:

 

Ετικέτες

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”