Yamaha: Πατέντα με δικύλινδρο turbo για το ΜΤ-09

Εξετάζοντας την υπερτροφοδότηση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/4/2019

Πρόσφατα η Yamaha κατέθεσε ορισμένες πατέντες στις οποίες παρουσιάζεται το (προηγούμενης γενιάς) MT-09 εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo. Μετά το 2000, έχουμε δει απ’ τους υπόλοιπους ιαπωνικούς κολοσσούς αντίστοιχες πατέντες που παρουσιάζουν κινητήρες με συστήματα υπερτροφοδότησης, ενώ μόνο ένας απ’ αυτούς προχώρησε στην υλοποίησή τους, προς το παρόν. Αναφερόμαστε φυσικά στην Kawasaki και στη σειρά μοντέλων H2, όπου κάθε χρόνο παρουσιάζονται νέα μέλη απ’ το 2015. Στην περίπτωση της Kawasaki έχουμε ένα σύστημα supercharger, ενώ εδώ η Yamaha μας δείχνει ξεκάθαρα πως δουλεύει πάνω στη τεχνολογία turbo. Σε επίπεδο πρωτότυπων, "πρωτοπόρος" είναι η Suzuki με το Recursion, που φροντίζει να ανανεώνει τα σχέδιά του ανά τακτά χρονικά διαστήματα χωρίς να λέει τίποτα για το πότε και αν θα βγει στην παραγωγή, φτάνοντας στο σημείο να θυμίζει μαμούθ σίριαλ με πάνω από 500 επεισόδια. Παράλληλα όμως, αποτελεί και την επαλήθευση του άτυπου κανόνα πως: Όποια μοτοσυκλέτα βλέπουμε σε μορφή πατεντών δεν είναι σίγουρο πως θα την δούμε και στην παραγωγή μετέπειτα.

Το γεγονός ότι στα σχέδια βλέπουμε ένα ΜΤ-09 είναι εύκολα αντιληπτό, αλλά όχι δεσμευτικό για το τί είδους μοτοσυκλέτα θα έχει τον κινητήρα turbo όταν κι αν βγει στην παραγωγή. Παρά το γεγονός πως από το πλάι ο κινητήρας δείχνει να είναι ο τρικύλινδρος των 847cc του mT-09, στα υπόλοιπα σχέδια παρατηρούμε απ’ το σύστημα εξαγωγής πως πρόκειται για έναν δικύλινδρο κινητήρα. Η τακτική που οι εταιρείες καταθέτουν πατέντες χρησιμοποιώντας σχέδια από παλιότερα μοντέλα όπως στην προκείμενη περίπτωση ή άσχετα τελείως συνηθίζεται διότι υπάρχουν φορές που θέλουν να αποκρύψουν τη μορφή ενός επερχόμενου μοντέλου. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει μια παρατραβηγμένη θεωρία που συνοδεύει αυτή την ειδηση και λέει πως η χρήση αυτών των σχεδίων δεν είναι τυχαία, αλλά υπήρχε από τότε που σχεδιαζόταν το πρώτο MT-09 να εξοπλιστεί με κινητήρα turbo.

Κυρίαρχος λόγος που οι περισσότερες εταιρείες στρέφουν την προσοχή τους στην υπερτροφοδότηση δεν είναι άλλος πλέον, απ’ τις όλο και περισσότερο αυστηρές προδιαγραφές Euro 4/5. Το 2021 βρίσκεται δίπλα μας και τότε είναι που θα μπουν σε πλήρη ισχύ οι Euro 5 προδιαγραφές με αποτέλεσμα ο χρόνος να πιέζει τις εταιρείες να βρουν λύσεις για την μείωση των ρύπων, τη βελτιστοποίηση της κατανάλωσης και την διατήρηση ή αύξηση των επιδόσεων των κινητήρων τους. Οι κινητήρες turbo όπου χρησιμοποιούνται κατά κόρον απ’ τις αυτοκινητοβιομηχανίες προσφέρουν με τα χαρακτηριστικά τους τη λύση στο πρόβλημα των αυστηρών προδιαγραφών, καθώς επιτρέπουν από μικρότερου κυβισμού και λιγότερων κυλινδρων κινητήρες να έχουν την απόδοδοση ίση με κινητήρες υπερδιπλάσιου κυβισμού και κυλίνδρων. Είναι αυτό που αποκαλούν "downsizing".

Στα σχέδια της Yamaha βλέπουμε την τοποθέτηση του turbo σε δύο διαφορετικά σημεία. Στην πρώτη περίπτωση η τουρμπίνα βρίσκεται στο ύψος του στροφάλου και έχει αρκετή απόσταση από τις βαλβίδες εξαγωγής του κινητήρα. Έτσι, εξασφαλίζεται αρκετή απόσταση μεταξύ του μπροστινού τροχού και του κινητήρα, χωρίς να υπάρχει το ενδεχόμενο να έρθουν σε επαφή κατά τη βύθιση των καλαμιών. Όμως, λόγω της αυξημένης απόστασης της τουρμπίνας απ’ την κεφαλή το φαινόμενο του turbo lag (η χρονική καθυστέρηση απόκρισης της τουρμπίνας στην άνοδο των στροφών του κινητήρα) είναι πιο έντονο και δημιουργεί σκαλοπάτι στην απόδοση της ροπής και της ιπποδύναμης.  

Στο δεύτερο σχέδιο παρατηρούμε πως η τουρμπίνα είναι τοποθετημένη πιο κοντά στην κεφαλή, έχοντας μικρότερη απόσταση απ’ τις βαλβίδες εξαγωγής. Γεγονός που καθιστά λιγότερο αισθητό το turbo lag και ο κινητήρας αποκτά μια πιο προοδευτική και ομαλή λειτουργία. Αύτη η θέση –που είναι πιο κοντά στην κεφαλή του κινητήρα- χρησιμοποιείται απ’ το 2000 κι έπειτα στους περισσότερους κινητήρες αυτοκινήτων βελτιώνοντας την απόκριση της τουρμπίνας, όμως η μετάβαση αυτής της τεχνολογίας στο κόσμο των μοτοσυκλετών δημιουργεί χωροταξικά προβλήματα, καθώς η τουρμπίνα βρίσκεται πολύ κοντά στον μπροστινό τροχό με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος κατά τη βύθιση του πιρουνιού να έρθουν σε επαφή. Για την επίλυση αυτού θα πρέπει να αλλαχτεί η θέση του κινητήρα, όμως κάτι τέτοιο επηρεάζει τα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς της μοτοσυκλέτας, από την αλλαγή της κατανομής των μαζών. Επίσης, παρατηρούμε και στις δύο περιπτώσεις πως μετά την τουρμπίνα υπάρχει ο καταλύτης σε μικρή απόσταση, που τον βοηθά να θερμαίνεται γρήγορα (μόλις οι καταλύτες ζεσταθούν αρκετά τότε λειτουργούν στο 100% του δυναμικού τους).

Για το ποια λύση θα χρησιμοποιήσει η Yamaha ώστε τα μοντέλα της να πληρούν τις προδιαγραφές EURO 5-6 κ.τ.λ. είναι ακόμη άγνωστο, όμως οι νέες πατέντες δείχνουν πως είναι διαθέσιμη να περπατήσει και σε άλλα μονοπάτια.

Πάντως να θυμίσουμε, πως στα jet ski έχει κινητήρες με υπερτροφοδότηση, αντίστοιχης αρχιτεκτονικής με εκείνη της Kawasaki και είναι περίεργο που δεν προχωρά με κάτι που ήδη έχει στα χέρια της, αλλά πειραματίζεται με τα turbo.

Ετικέτες

Χρυσό βραβείο για τη Honda WN7 στο iF Design Award 2026

Σχεδιαστική διάκριση για τη γυμνή ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Honda
WN7 Design Award
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/3/2026

Η Honda ανακοίνωσε ότι η νέα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα WN7 απέσπασε το Gold Award στην κατηγορία Σχεδιασμού Προϊόντων του iF Design Award 2026, ενός από τους πιο αναγνωρισμένους θεσμούς βράβευσης σχεδιασμού παγκοσμίως. Πρόκειται για την πρώτη φορά που προϊόν της Ιαπωνικής εταιρείας κατακτά τη συγκεκριμένη διάκριση στον θεσμό.

Η WN7 αποτελεί το πρώτο ηλεκτρικό naked μοντέλο της Honda στην κατηγορία FUN και εξελίχθηκε με το μότο “Be the Wind”, προσπαθώντας να ενσαρκώσει την ελευθερία της κίνησης και τη νέα εποχή βιώσιμης μετακίνησης. Η μοτοσυκλέτα αποτελεί μέρος της συνολικής στρατηγικής της εταιρείας για την επίτευξη μιας κοινωνίας με ουδέτερο αποτύπωμα άνθρακα.

Νέα κατασκευαστική αρχιτεκτονική

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της WN7 είναι η υιοθέτηση της “frameless” αρχιτεκτονικής, όπου το περίβλημα της μπαταρίας λειτουργεί ως βασικό δομικό στοιχείο εν είδει πλαισίου. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει σημαντική μείωση βάρους και μεγαλύτερη ευελιξία στη διάταξη των επιμέρους εξαρτημάτων, συμβάλλοντας σε μια πιο συμπαγή μοτοσυκλέτα.

WN7

Σε επίπεδο επιδόσεων, η WN7 αποδίδει έως 50 kW (σχεδόν 68 ίππους) ισχύος, αντίστοιχη με μια συμβατική μοτοσυκλέτα 600 κυβικών, ενώ η μέγιστη ροπή άνω των 10 κιλών παραπέμπει σε μοντέλα μεγαλύτερης κατηγορίας κυβισμού.

Design με ουσία

Η σχεδιαστική προσέγγιση της Honda εστιάζει στην λειτουργικότητα, με τις επιφάνειες της WN7 να είναι ομαλές και ρευστές. Ξεχωρίζει το εμπρός φωτιστικό σώμα με την χαρακτηριστική οριζόντια μπάρα, ως οπτική υπογραφή του μοντέλου. Το χρωματικό θέμα βασίζεται στο μαύρο, με χρυσές λεπτομέρειες που αναδεικνύουν επιλεγμένα μηχανικά μέρη, ενισχύοντας τον premium χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας.

Σύμφωνα με την κριτική επιτροπή του iF Design Award, η Honda WN7 καταφέρνει να μεταφέρει το DNA της εταιρείας σε μια νέα ηλεκτρική ταυτότητα.

WN7

Ο Toshinobu Minami, Υπεύθυνος του Κέντρου Σχεδιασμού στο R&D της Honda, δήλωσε, "η Honda WN7 κατάφερε να κερδίσει το Gold Award στον παγκοσμίου φήμης θεσμό iF Design Awardκαι νιώθουμε ιδιαίτερη τιμή για αυτή την πρώτη μας διάκριση στο ανώτατο επίπεδο. Πιστεύουμε ότι η επιτροπή αναγνώρισε τη νέα αξία που φέρνει η εποχή της ηλεκτροκίνησης, τη χαρά της ελεύθερης κίνησης σαν τον άνεμο, τόσο από πλευράς λειτουργικότητας όσο και σχεδίασης. Η Honda θα συνεχίσει να δημιουργεί νέες αξίες που εμπνέουν και διευρύνουν τις δυνατότητες της ζωής των ανθρώπων."

Με τη WN7, η Honda προσπαθεί να πείσει το παραδοσιακό κοινό της ότι η ηλεκτροκίνηση δεν αφορά μόνο την τεχνολογία και την οικολογία, αλλά και την αίσθηση, φέρνοντας στο προσκήνιο μια νέα γενιά μοτοσυκλετών FUN που προσπαθούν να αλλάξουν τα δεδομένα, μιλώντας στο συναίσθημα του αναβάτη.