Η Yamaha έχει επενδύσει τεράστιους πόρους στην έρευνα της ρομποτικής τεχνολογίας και η δημιουργία του Motobot, μιας ρομποτικής μοτοσυκλέτας υψηλών επιδόσεων που έχει στόχο να επιτύχει τον ίδιο χρόνο στην πίστα με εκείνον που έκανε ο Valentino Rossi είναι από τα πιο εντυπωσιακά και χειροπιαστά επιτεύγματά της.
Φέτος παρουσίασε την Tracer 9 GT+ , την πρώτη της μοτοσυκλέτα με ενεργό Adaptive Cruise Control, που όχι μόνο ρυθμίζει την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας ανάλογα με εκείνη του προπορευόμενου οχήματος, αλλά ταυτόχρονα συνεργάζεται με τις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις και το συνδυασμένο Cornering ABS ώστε να προετοιμάσει κατάλληλα τη μοτοσυκλέτα σε ένα ενδεχόμενο φρενάρισμα πανικού.
Όμως η Yamaha δεν σκοπεύει να σταματήσει σε αυτό. Υπό τον γενικό τίτλο “Safety Vision” θέλει να εξελίξει συστήματα ενεργητικής ασφάλειας με τελικό στόχο τον μηδενισμό των τροχαίων ατυχημάτων.
Πολύ φιλόδοξη δήλωση αν σκεφτούμε πως η συμπεριφορά του ανθρώπου είναι απρόβλεπτη και ο συνδυασμός του ανθρώπινου παράγοντα με την περίπλοκη τεχνολογία δεν έχει πάντα αρμονικό αποτέλεσμα, όμως από την άλλη μεριά οτιδήποτε μπορεί να μας βοηθήσει να μειώσουμε τα τροχαία ατυχήματα στους δρόμους είναι καλοδεχούμενο.
Έτσι πέρα από τα εξελιγμένο σύστημα ραντάρ του Tracer 9 GT+, η Yamaha εξελίσσει ένα σύστημα “υποβοήθησης ισορροπίας” για μοτοσυκλέτες, το οποίο βοηθάει τους αναβάτες να κρατήσουν όρθια την μοτοσυκλέτα στις χαμηλές ταχύτητες. Προφανώς σε σχέση με το Motobot αυτό το σύστημα μοιάζει πολύ απλοϊκό και παρόμοιο με το σύστημα Riding Assist της Honda, όμως αν βγάλουμε από την μέση τον κοινό αναβάτη και στη θέση του βάλουμε ένα άτομο με κινητικά προβλήματα, τότε μιλάμε για ένα σύστημα που μπορεί να προσφέρει στην χαρά και την απόλαυση της οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας σε άτομα Α.μ.ε.Α. ειδικά αν μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιοδήποτε δίκυκλο.
Όμως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει το σύστημα “Connected Motorcycle Consortium” το οποίο είναι στην πραγματικότητα ένα σύστημα επικοινωνίας όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων ενεργητικής ασφάλειας των οχημάτων μεταξύ τους. Χάρη σε αυτή τη δυνατότητα επικοινωνίας μεταξύ των οχημάτων, ένας οδηγός αυτοκινήτου (και τα συστήματα του αυτοκινήτου του) μπορεί να ξέρει που βρίσκεται και πως κινείται μια μοτοσυκλέτα ακόμα και όταν δεν είναι στο οπτικό του πεδίο. Αντίστοιχη ενημέρωση έχει και ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας για την κίνηση των αυτοκινήτων γύρω του. Στο video που επεξηγεί την λειτουργία του συστήματος, γίνεται ξεκάθαρο σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να γίνει πραγματικά σωτήριο. Μην ξεχνάμε πως το μεγαλύτερο ποσοστό θανατηφόρων ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα γίνεται μέσα στις πόλεις και αφορά συγκρούσεις μεταξύ μοτοσυκλέτας και αυτοκινήτων και μάλιστα με ταχύτητες κάτω από 60km/h.
Ένας λόγος φυσικά που συμβαίνει αυτό είναι η εγκληματική προπαγάνδα πως “Η ταχύτητα σκοτώνει” που έχει κάνει τον κόσμο να αισθάνεται ασφαλής όταν οδηγεί με μικρές ταχύτητες και να χαζεύει το κινητό του ή να μην φορά ζώνη και κράνος.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΤΑΧΥΤΗΤΕΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ αν δεν προσέχεις στο δρόμο και αν δεν φοράς κράνος και ζώνη. Κι όποιος έχει αντίθετη άποψη ευχαρίστως να του ρίξουμε στο κεφάλι 1,5 τόνους σίδερο με 10km/h που ζυγίζει ένα μικρό αυτοκίνητο στις μέρες μας ή να του ρίξουμε ένα κομμάτι τσιμέντο στο κεφάλι με την ίδια ταχύτητα μήπως και καταλάβει τι θα συμβεί αν πέσει με 10km/h και το κεφάλι του βρει στο πεζοδρόμιο ή την άσφαλτο.
Επειδή όμως είναι αδύνατον να το κάνεις αυτό σε κάθε ουρακοτάγκο που πιάνει τιμόνι, τα ραντάρ και οι νέες τεχνολογίες είναι καλοδεχούμενες.
