Yamaha YardBuilt 2017: Η επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας!

XSR 700 by Jigsaw Customs – MOTO – Yamaha ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2017

Η κίνηση YardBuilt της Yamaha βρίσκεται πλέον στην τρίτη της φάση, κι όπως όλα δείχνουν, ίσως και την καλύτερή της συνολικά. Αν δεν το ξέρετε ήδη, η Ελλάδα έχει κατακτήσει μία σημαντική διάκριση ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες που έχουν δημιουργηθεί, μέσα από την διεθνή αυτή στροφή της Yamaha προς το customizing, καθώς πέρσι κέρδισε την πρώτη θέση μετά από ψήφο του ευρωπαϊκού κοινού. Χρειάζεται τουλάχιστον μία σύντομη αναφορά σε αυτό για να το ξανά θυμίσουμε: Το “The Missing Piece” του Πέτρου "Jigsaw Customs" Χατζηροδέλη, συγκέντρωσε πέρσι τους περισσότερους ψήφους με σημαντική διαφορά, κι ανακηρύχθηκε η καλύτερη απέναντι σε δημιουργίες από χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Γαλλία. Το γεγονός ότι οι προσπάθειες της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ, να προωθήσει στην διεθνή σκηνή κάποιον -με τεράστια πείρα μεν- αλλά χωρίς τις αντίστοιχες διεθνείς επαφές, στέφθηκαν με επιτυχία, χρειάζεται να τεθεί στα πλαίσια που του αρμόζει. Γιατί οι παραπάνω χώρες έχουν πολύ μεγαλύτερο κοινό στην custom σκηνή, γερές βιοτεχνίες που ασχολούνται κατ’ αποκλειστικότητα με το customizing κι ένα επίπεδο εργασίας που είναι εφάμιλλο και μερικές φορές ξεπερνά, εκείνο που βλέπει κανείς στις ΗΠΑ - την μητέρα εδώ και πολλές δεκαετίες του customizing. Σε ένα τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον και με τις βάσεις που χαρίζει μία σταθερή αγορά, όπως ισχύει στις παραπάνω χώρες, ο Πέτρος Χατζηροδέλης κατάφερε να τους ξεπεράσει όλους και σε αδιανόητα σύντομο χρονικό διάστημα, να φτιάξει την καλύτερη YardBuilt του 2016! Από εκεί και πέρα η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ βρήκε τον καλύτερο τρόπο για να επικοινωνήσει την δουλειά που είχε γίνει, και με την συνδρομή του MOTO, αλλά και με την βοήθεια μίας από τις πιο ενεργές ομάδες του Facebook για το customizing στην Ελλάδα, το MRCG, να συσπειρώσει τον κόσμο και να ενισχύει την ψηφοφορία, που διεξαγόταν σε διεθνές επίπεδο. Στο τέλος η καλύτερη δουλειά κέρδισε με διαφορά, και το “The Missing Piece” στέφθηκε νικήτρια.

Ο διαγωνισμός Yard Built για το 2017 έχει αλλαγές ως προς την διαδικασία, αλλά όχι στους βασικούς κανόνες. Οι μοτοσυκλέτες που μπορούν να διαγωνιστούν θα πρέπει να βασίζονται στο XSR700, στο XSR900 και στο XV950 R. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι όλες τις επεμβάσεις που θα γίνουν πάνω τους να είναι ανατρέψιμες, δηλαδή η μοτοσυκλέτα να μπορεί να επιστρέψει στην εργοστασιακή της μορφή.

Η σημαντικότερη αλλαγή στο φετινό διαγωνισμό, αφορά την διαδικασία επιλογής των φιναλίστ. Στην πρώτη φάση του Yard Built, η Yamaha είχε επιλέξει τρεις διάσημους Custom Builders, τον Roland Sands, τον Kimura και την Numbnut Motorcycles. Πέρσι όπως είπαμε έγινε πανευρωπαϊκός διαγωνισμός ανάμεσα στης συμμετοχές των εθνικών αντιπροσώπων μέσω ψηφοφορίας του κοινού. Φέτος η διαδικασία είναι κάτι ενδιάμεσο, αφού οι αντιπρόσωποι έπρεπε να στείλουν μια ολοκληρωμένη πρόταση στη Yamaha για το concept της μοτοσυκλέτας που σκοπεύουν να δημιουργήσουν.

Μετά από αυτό, η Yamaha επέλεξε τις επτά πιο ξεχωριστές ιδέες για να έρθουν αντιμέτωπες στην τελευταία φάση του διαγωνισμού, στο Wheels and Waves στη νότια Γαλλία, όπου θα εκτεθούν στο κοινό. Ήδη έχει ολοκληρωθεί η πρώτη φάση και όπως θα έχετε καταλάβει η χώρα μας είναι μέσα στις επτά φιναλίστ. Το MOTO στηρίζει με κάθε τρόπο το customizing και αγκαλιάζει την νέα αυτή προσπάθεια, ώστε να γνωρίσει ο κόσμος το επίπεδο δουλειάς που γίνεται στην Ελλάδα. Η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ παρέδωσε μόλις πριν μερικές ημέρες μια ολοκαίνουρια XSR 700 στον Πέτρο (ομάδα που κερδίζει δεν την αλλάζεις…) και ήμασταν εκεί για να αποθανατίσουμε την στιγμή του “γδυσίματος” της. Το ΜΟΤΟ θα είναι παρόν σε όλη την πορεία μέχρι το ταξίδι της μοτοσυκλέτας στην νότια Γαλλία και φυσικά μαζί μας θα είστε και εσείς, που θα έχετε την ευκαιρία να συμμετέχετε ενεργά σε όλα τα στάδια της διαδικασίας! Τις επόμενες δύο μέρες, θα βρίσκεται στον αέρα ένα micro site αφιερωμένο αποκλειστικά στο XSR 700 YardBuilt και μέσα από εκεί θα παρακολουθούμε βήμα – βήμα την δουλειά του Πέτρου αλλά και κάτι περισσότερο: Θα αποφασίζουμε μαζί σε περίπτωση που υπάρχει κάποιο… Missing Piece! Θα βλέπουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τα μυστικά της δουλειάς και σιγά – σιγά θα βλέπουμε το XSR 700 να μεταμορφώνεται!

Έρχονται όλα αυτά στο yamahayardbuilt.motomag.gr!

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.