Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Η μη συμμόρφωση με τους αυστηρότερες Euro5+ προδιαγραφές ρύπων θέτουν αυτομάτως το YZF-R1 εκτός ευρωπαϊκής αγοράς
motomagYamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

22/2/2024

Σύμφωνα με πληροφορίες που μας έρχονται από την Αγγλία, η Yamaha δεν σκοπεύει να δαπανήσει τον χρόνο και το χρήμα που χρειάζεται, προκειμένου τα YZF-R1 και YZF-R1M να συμμορφωθούν με της Euro5+ προδιαγραφές, κατά συνέπεια από το 2025 που λήγει η παράταση για την ταξινόμηση των Euro 5 μοτοσυκλετών δεν θα μπορούν να πωλούνται στις χώρες της Ε.Ε.

Τα τελευταία χρόνια, η supersport κατηγορία έχει γνωρίσει μεγάλη εξειδίκευση, στοχεύοντας όλο και περισσότερο στη χρήση πίστας, περιορίζοντας έτσι το κοινό της. Αυτό, σε συνδυασμό με την στροφή του κοινού σε μοτοσυκλέτες που εκπληρώνουν πολλούς και διαφορετικούς σκοπούς, όπως οι Adventure, οδήγησαν την άλλοτε κραταιά κατηγορία στις πωλήσεις, σε πτώση. Το κοινό που τις επιλέγει είναι πλέον πολύ μικρότερο, σε σύγκριση με πριν από 20 χρόνια, όπου από όποια καφετέρια και αν περνούσες απέξω, έβλεπες μία σειρά από superbike και supersport μοτοσυκλέτες. Εννοείται ότι η διαρκής οικονομική στενότητα, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό τον τρόπου που κινείται η αγορά, η οποία πλέον έχει αλλάξει ρότα και έχει παρουσιάσει διαφορετικές ανάγκες, σε σχέση με τότε.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Ήδη η Yamaha, από το 2020 και μετά, αποφάσισε να βγάλει από την παραγωγή το YZF-R6, διατηρώντας μόνο την έκδοση RACE, η οποία δεν βγάζει πινακίδα και στοχεύει αποκλειστικά όσους θέλουν ένα τετρακύλινδρο supersport 600 κυβικών για την πίστα. Το 2025 φαίνεται ότι σειρά έχει, τουλάχιστον για την Ευρώπη, το superbike της Iwata, το οποίο πιθανότατα θα συνεχίσει να παράγεται, όμως μόνο σε μία αντίστοιχη έκδοση με την RACE του R6. Τουλάχιστον έτσι φανερώνουν πληροφορίες που μας έρχονται από την Αγγλία, η οποία βέβαια πλέον δεν είναι μέλος της Ε.Ε.

Η απόφαση αυτή, αναμφίβολα επηρεάστηκε από την ζήτηση και το κατά πόσο αυτή θα μπορέσει να καλύψει το κόστος των εγκρίσεων τύπου. Αποτελεί, όμως ταυτόχρονα και μία δήλωση του Ιαπωνικού εργοστασίου για το μέλλον, το οποίο μας είχε εν μέρει αποκαλύψει ο μέχρι πολύ πρόσφατα President & CEO της Yamaha, Eric de Seynes, στα πλαίσια της EICMA 2023. Η συνέντευξη του έχει δημοσιευθεί στο τεύχος του Δεκεμβρίου 2023, αυτό όμως που μπορούμε να σας πούμε είναι ότι η εταιρεία των τριών διαπασών έχει αρχίσει να αλλάζει κατεύθυνση. Το YZF-R1 αποτελεί το πιο πρόσφατο παράδειγμα, ως προς την αλλαγή των στόχων, με το R&D να κοιτάζει στο μέλλον, σε μία αγορά, αλλά και κοινωνία, που θέτει διαφορετικές προτεραιότητες με πριν.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Ξεκινώντας το 1998, το YZF-R1 δημιούργησε ένα φανατικό κοινό γύρω από το όνομά του, κατακτώντας πολλά πρωταθλήματα. To 2002 άφησε πίσω το καρμπυρατέρ, με την τροφοδοσία να περνά στην εποχή του injection, ενώ δύο χρόνια αργότερα η Yamaha έφερε εισαγωγή ram-air, ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες (αντί για τις συμβατικές μέχρι τότε) και steering damper στο τιμόνι.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Το 2009 είδε την εμφάνιση του crossplane τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα, προσδίδοντας μία ξεχωριστή χροιά, κάνοντας το YZF-R1 να ξεχωρίζει από μακριά, μόνο από τον ήχο του. Η τελευταία μεγάλη ανανέωση ήρθε το 2015, με σημαντικές αλλαγές στην εμφάνιση και την παρουσίαση της "ειδικής" έκδοσης M, με τεχνολογία απευθείας από τα MotoGP.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata

Δυστυχώς, όπως όλα δείχνουν αυτή ήταν και η τελευταία μεγάλη ανανέωση για το ιαπωνικό superbike, με τις επόμενες χρονιές να χαρακτηρίζονται από μικρές βελτιώσεις και συμμορφώσεις με τους εκάστοτε περιορισμούς ρύπων (Euro4, Euro5). Η συμμετοχή της Yamaha στα Motul WSBK, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα δεν θα ακολουθήσει τον δρόμο της Suzuki, η οποία έβγαλε εντελώς το GSX-R1000R από την γκάμα της στην Ευρώπη, μόλις μερικά χρόνια μετά την παρουσίαση του τελευταίου μοντέλου της. Αντιθέτως, λόγω της ανάγκης των μέχρι τώρα κανονισμών των Motul WSBK που επιβάλουν η αγωνιστική μοτοσυκλέτα να βασίζεται σε έκδοση παραγωγής, πιστεύουμε ότι η Yamaha θα κρατήσει στην γκάμα της το YZF-R1, χωρίς όμως να μπορεί να βγάλει πινακίδα. Ένα τέλος εποχής, το οποίο είχαμε προβλέψει στο MOTO, χρόνια πριν, καθώς βλέπαμε την ολοένα μεγαλύτερη εξειδίκευση της κατηγορίας, η οποία έπαυε πλέον να έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα για χρήση στον δημόσιο δρόμο.

Yamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata στην ΕυρώπηYamaha YZF-R1 & YZF-R1M – Τέλος εποχής για το superbike της Iwata στην Ευρώπη

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες