Υπεγράφη η συμφωνία για ενιαία πλατφόρμα μπαταριών!

Συμφώνησαν οι Honda, KTM, Piaggio Group και Yamaha

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/9/2021

Τον περασμένο Μάρτιο, μόλις δηλαδή πριν από έξι μήνες, είχαμε γράψει για την υπογραφή προσυμφώνου μεταξύ μερικών εκ των μεγαλύτερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών, προκειμένου να δημιουργηθεί μια κοινοπραξία για κατασκευή μπαταριών ενιαίου τύπου, οι οποίες θα μπορούν να είναι και ανταλλάξιμες μεταξύ των οχημάτων των συγκεκριμένων εργοστασίων. Τα εργοστάσια που συμμετείχαν σ' αυτή την κοινοπραξία ήταν η Honda, η KTM, το Piaggio Group και η Yamaha.

Σήμερα ανακοινώθηκε επίσημα η υπογραφή της συμφωνίας για την δημιουργία της κοινοπραξίας SBMC (Swappable Batteries Motorcycle Consortium) από τα προαναφερθέντα εργοστάσια, μέσω μιας κοινής δήλωσης που έδωσαν στην δημοσιότητα όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές.

Σ' αυτήν αναφέρεται πως έχοντας αναλάβει την δέσμευση για την διεύρυνση των ελαφρών ηλεκτρικών οχημάτων, όπως τα ηλεκτρικά μοτοποδήλατα, σκούτερ, μοτοσυκλέτες, τρίροδα και τετράτροχα στον τομέα των μεταφορών, αλλά και για την εξεύρεση ενός πιο αποδοτικού κύκλου ζωής των μπαταριών που θα συνάδει με τις διεθνείς κλιματικές πολιτικές, τα ιδρυτικά μέλη της κοινοπραξίας πιστεύουν πως η διαθεσιμότητα ενός συστήματος μπαταριών που θα έχει εξελιχθεί από κοινού, είναι το κλειδί για την ηλεκτρική μικροκινητικότητα.

Ο κύριος στόχος της κοινοπραξίας είναι να βρεθούν λύσεις στις τυχόν επιφυλάξεις που έχουν οι καταναλωτές για το μέλλον της ηλεκτρικής μετακίνησης, όπως είναι η αυτονομία, ο χρόνος φόρτισης, οι δομές και το κόστος. Σύμφωνα λοιπόν με τις αποφάσεις των μελών, όλα αυτά θα λυθούν σε συνάρτηση με τους τέσσερις πρωταρχικούς στόχους:

Εξέλιξη κοινών τεχνικών χαρακτηριστικών του συστήματος ανταλλάξιμων μπαταριών
Διασφάλιση κοινής χρήσης του συστήματος των μπαταριών
Δημιουργία και προώθηση των κοινών τεχνικών χαρακτηριστικών της κοινοπραξίας ως στάνταρ προδιαγραφές στους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς καθορισμού προδιαγραφών
Επέκταση των τεχνικών προδιαγραφών της κοινοπραξίας σε παγκόσμιο επίπεδο

Σε στενή συνεργασία με τους μετόχους και τους Διεθνείς και Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς καθορισμού προδιαγραφών, τα ιδρυτικά μέλη της κοινοπραξίας θα καθορίσουν τις κοινές προδιαγραφές, καθώς αυτή την στιγμή, η διαθεσιμότητα σταθμών φόρτισης ποικίλει από χώρα σε χώρα και μέχρι στιγμής υπάρχει ελλιπής πληροφόρηση για τους χρήστες. Γι' αυτό το λόγο, μέσω αυτής της κοινοπραξίας, οι Honda, KTM, Piaggio και Yamaha στοχεύουν στο να προσελκύσουν κι άλλους κατασκευαστές για την εξέλιξη δομών φόρτισης ώστε να προωθηθεί η ηλεκτροκίνηση.

Και τα τέσσερα ιδρυτικά μέλη θέλουν εμπλακούν όσο το δυνατόν περισσότερα εργοστάσια και να εμπλουτιστεί η κοινοπραξία, διευρύνοντας έτσι την χρήση των κοινών τεχνικών προδιαγραφών σε ακόμη μεγαλύτερο μέρος της αγοράς. Μάλιστα, απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα σε όσους επιθυμούν να μπουν σ' αυτή την προσπάθεια, να έρθουν σε επαφή με ένα από τα μέλη της SBMC, για περαιτέρω πληροφορίες.

Ο Yoshishige Nomura, ανώτατο στέλεχος του κλάδου μοτοσυκλετών της Honda δήλωσε πως πιστεύει ακράδαντα ότι η ευρεία αποδοχή των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μπορεί να παίξει έναν σημαίνοντα ρόλο για μια καλύτερη κοινωνία του αύριο. Αναγνώρισε τους αντικειμενικούς στόχους που πρέπει να επιτευχθούν και έχουν να κάνουν με το κόστος, την φόρτιση και την αυτονομία και είπε πως η δημιουργία της κοινοπραξίας θα αλλάξει τελείως το περιβάλλον της ηλεκτροκίνησης προς όφελος των καταναλωτών, τονίζοντας πως ο τελικός στόχος είναι να συνεχίσουν να επιλέγονται οι μοτοσυκλέτες ως ο πιο ιδανικός τρόπος στην μετακίνηση του μέλλοντος.

Ο Stefan Pierer, CEO της PIERER Mobility AG, στις δηλώσεις του ανέφερε πως η υπογραφή της συμφωνίας διασφαλίζει την πορεία της εταιρείας προς τα εμπρός, προσφέροντας καινοτομίες βασιζόμενος στην στρατηγική του για ηλεκτρικά δίκυκλα. Μαζί με τους υπόλοιπους εταίρους θα δουλέψουν πάνω στο ενιαίο σύστημα μπαταριών χαμηλού βολτάζ (48V) ισχύος 11kW (14,7hp) που θα βασίζεται πάνω στα διεθνή τεχνικά στάνταρ.

Ο Michele Colaninno, Υπεύθυνος στρατηγικής και προϊόντων του Piaggio Group, είπε από την μεριά του πως η αστική μετακίνηση βρίσκεται σε μια ευαίσθητη μεταβατική φάση προς την ηλεκτροκίνηση. Θεωρεί πως η κοινοπραξία θα βοηθήσει τις μοτοσυκλέτες να διατηρήσουν τον βασικό τους ρόλο στην αστική μετακίνηση και πως το σύστημα ενιαίων μπαταριών δίνει την λύση στο θέμα της γρήγορης φόρτισης που απασχολεί το καταναλωτικό κοινό. Άλλωστε, όπως διευκρίνισε, η μεταφορά στο αστικό περιβάλλον αποτελεί μέρος του DNA και της Ιστορίας της Piaggio, γι' αυτό και θα διαθέσουν όλη την τεχνογνωσία τους στον στόχο της κοινοπραξίας.

Τέλος, ο Takuya Kinoshita, SEO, Γενικός Διευθυντής των Επιχειρήσεων Χερσαίων Μετακινήσεων της Yamaha Motor Co., Ltd, δήλωσε πως η SBMC είναι έτοιμη να πιάσει δουλειά στην Ευρώπη και ότι αυτό θα είναι το πρώτο βήμα που θα προσελκύσει αντίστοιχα ευαισθητοποιημένες εταιρείες να ενωθούν με το σκοπό τους, που δεν είναι άλλος από το να προσφέρουν κοινές τεχνικές προδιαγραφές μεγιστοποιώντας έτσι τα οφέλη της ηλεκτροκίνησης για όλους τους καταναλωτές παγκοσμίως.

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!