Honda XLV1000 Varadero - 2003

Από το

Μαύρο Σκύλο

15/4/2007

Κι όμως, ο όγκος μπορεί να λειτουργεί υπέρ της ευχρηστίας! Αυτό τουλάχιστον απέδειξε το ανανεωμένο Varadero του 2003, το οποίο αποτέλεσε και ένα παράδειγμα προς μελέτη για τη σημασία και τη σημαντικότητα της σωστής κατανομής του βάρους. Μια μοτοσυκλέτα που μπορεί να κάνει τα πάντα και παντού [blockquote]ναι...
στην εξαιρετική κατανομή του βάρους
στην ευχρηστία του και στη φιλικότητά του
στις ανεξάντλητες τουριστικές δυνατότητες
όχι...
στο μεγάλο βάρος
στις μέτριες αποσβέσεις των αναρτήσεων
γιατί...
είναι μια μοτοσυκλέτα που ανταποκρίνεται σε κάθε είδους απαίτηση
Τι πρέπει να προσέξετε
Τσεκάρετε πιρούνι και αμορτισέρ για τυχόν σκασμένες τσιμούχες και αλυσιδογράναζα, τα οποία είναι από τα σχετικά πιο ευπαθή αναλώσιμα του Varadero[/blockquote]
Η δεύτερη γενιά των επιτυχημένων super on-off της Honda, έδωσε το βάρος της εξέλιξής της ακριβώς σ' αυτό. Στο να είναι λειτουργική, με ανθρωποκεντρική σχεδίαση και άνετη σε όλες τις οδηγικές συνθήκες, με ιδιαίτερη έμφαση στις τουριστικές προεκτάσεις του χαρακτήρα της. Βελτίωσε στα σημεία τους τομείς που έδιναν λαβή για αρνητικά σχόλια στον προκάτοχό του, ενώ ταυτόχρονα μπήκε και “στον ίσιο δρόμο” των -τότε- Euro2.
Οι σημαντικότερες των αλλαγών, εντοπίζονται στην “καρδιά” του Varadero, τον κινητήρα, όπου ο PGM ψεκασμός, η υψηλότερη συμπίεση και το κιβώτιο των έξι πλέον σχέσεων, ανέλαβαν να διαμορφώσουν το νέο πρόσωπο του XLV1000. Ποιο είναι αυτό; Η δραματική βελτίωση της κατανάλωσης και η πιο ζωντανή αίσθηση του κινητήρα, σε αντιστάθμισμα της μειωμένης απόδοσης λόγω των αυστηρότερων προδιαγραφών και των καταλυτών. Το αποτέλεσμα πάντως είναι ιδιαίτερα πετυχημένο και αν δεν έμπαιναν στο παιχνίδι σήμερα και οι Euro3, ίσως αυτή η γενιά των Varadero να συνέχιζε κόντρα στον ανταγωνισμό με αυτή τη μορφή.
Η τεχνολογική αναβάθμιση του κινητήρα συνοδεύτηκε και από το απαραίτητο face lift, εμπεριέχοντας όμως ουσία και όχι απλώς εντυπωσιασμό. Αυτό σημαίνει πιο μαζεμένο και επιθετικό φέρινγκ που μειώνει οπτικά τον όγκο, ζελατίνα ρυθμιζόμενη σε τρεις θέσεις με καλύτερη προστασία για αναβάτη και συνεπιβάτη και επανασχεδιασμένους, ισχυρότερους προβολείς.
Το νέο κιβώτιο και η διαφορετική κλιμάκωση των σχέσεων, χάρισαν στο Varadero μια πιο ζωντανή λειτουργία -κοντύτερες σχέσεις γαρ- αλλά και μια έκτη overdrive που τόνισε ακόμη περισσότερο τις ταξιδιωτικές δυνατότητές του.
Για την... διασκεδαστική πτυχή της προσωπικότητας του Varadero τώρα, φρόντισαν οι μασίφ πλέον βάσεις του κινητήρα, που αντικατέστησαν τις προηγούμενες ελαστικές, και έκαναν τον κινητήρα εντατό τμήμα του πλαισίου και το σύνολο πιο άκαμπτο. Αυτό βέβαια μεταφράζεται σε ένα λιγότερο... απορροφητικό -σε ό,τι αφορά τις ανωμαλίες του δρόμου- σύνολο, όταν το αμορτισέρ ρυθμιστεί στην πιο σκληρή θέση της προφόρτισης, κάτι που στον προκάτοχό του δε συνέβαινε τόσο έντονα. Από την άλλη μεριά, οι ελαστικές βάσεις του τιμονιού προσθέτουν έστω και ψήγματα ασάφειας και ψευδαίσθησης πλεύσης, εκεί που δε χρειάζεται. Ιδιαίτερα στους ελιγμούς με χαμηλές ταχύτητες, όπου τα 260+ κιλά κάνουν αισθητή την παρουσία τους, τα πράγματα γίνονται ελαφρώς άβολα για κοντύτερους αναβάτες. Μόλις όμως αποκτηθεί έστω και λίγη ροή, τα πράγματα αλλάζουν, και ο χειρισμός της μοτοσυκλέτας γίνεται με απλές, εύκολες, και χωρίς κόπο κινήσεις.
Εκεί όμως που πραγματικά το Varadero είναι σημείο αναφοράς, είναι στο ταξίδι σε δρόμους που ανήκουν στο δευτερεύον οδικό δίκτυο. Μια πραγματική απόλαυση, όπου ναι μεν μπορεί οι συγκινήσεις να απουσιάζουν, αλλά όταν υπάρχει τέτοια χαρακτηριστική άνεση, όλα τ' άλλα περιττεύουν. Όλα αυτά που προσφέρονται, δηλαδή εξαιρετικό κράτημα, γενναιόδωρα ποσά ροπής, άριστη προστασία και φιλικότητα, γίνονται με τόσο “επαγγελματικό” τρόπο που πραγματικά σε εντυπωσιάζει με... τον μη εντυπωσιακό τρόπο που το κάνει.
Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του, που άνετα ακόμη και σήμερα επιδεικνύει απέναντι στον αναβαθμισμένο ανταγωνισμό, διεκδικώντας με αξιώσεις μια θέση στο γκαράζ σας. Πρόκειται ίσως για τη λιγότερο “μεταχειρισμένη” μοτοσυκλέτα, από άποψη τεχνολογίας και επιδόσεων στην κατηγορία, που μπορεί να αγοράσει κανείς με αυτά τα χρήματα.


ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Κινητήρας Δικύλινδρος V-90°, τετράχρονος, υγρόψυκτος, με 2 ΕΕΚ και 4 Β/Κ
Διάμετρος Χ Διαδρομή 98 x 66
Χωρητικότητα(cc) 996
Σχέση συμπίεσης 9,8:1
Ανάφλεξη Ψηφιακή
Τροφοδοσία Ψεκασμός
Σύστημα λίπανσης Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης Μίζα


ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος Ατσάλινο χωροδικτύωμα
Ύψος σέλας (mm) 838
Βάρος κενή (kg) 235
Ρεζερβουάρ (lt) 25


ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός
Τύπος Τηλεσκοπικό πιρούνι
Διαδρομή (mm) 155
Διάμετρος (mm) 43
Ρυθμίσεις -
Πίσω
Τύπος Ένα αμορτισέρ με μοχλικό
Διαδρομή (mm) 145
Ρυθμίσεις Προφόρτιση ελατηρίου


ΦΡΕΝΑ
Εμπρός Δύο δίσκοι 296mm με δαγκάνες 3 εμβόλων
Πίσω Δίσκος 256mm, δαγκάνα 3 εμβόλων


ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς εργοστασίου (ΗΡ/rpm) 92,5 / 8.000
Ροπή εργοστασίου (kg.m/rpm) 10 / 6.000
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ) 83,5 / 7.500
Ροπή στον τροχό (kg.m) 9,3 / 5.900


ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (lt/100km)
Μέση 7,6


ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ (km)
Μέση 327




ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ
Ισχύς (ΗΡ/rpm) 83,5 / 7.500
Ροπή (kg.m/rpm) 9,3 / 5.900


Λεζάντα διαγράμματος
Μπορεί στο συγκεκριμένο μοντέλο να υπήρξε μια “θυσία” τριών ίππων σε απόλυτα νούμερα, σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο, αλλά το αντιστάθμισμα είναι η εξαιρετικά γραμμική λειτουργία του κινητήρα και ο γρήγορος ρυθμός με τον οποίο ανεβάζει στροφές. Μάλιστα μετά τις 7.000, όπου ουσιαστικά η δύναμη παραμένει σταθερή μέχρι τις 9.500, η αίσθηση της αστείρευτης δύναμης είναι αυτή που κυριαρχεί

Kawasaki ZX-10R 2006 - 2007

Από το

Μαύρο Σκύλο

30/8/2010

Οι σπορ μοτοσυκλέτες της Kawasaki ανέκαθεν φημίζονταν για τους ισχυρούς κινητήρες τους, και το ZX-10R δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Το σλόγκαν γι’ αυτό, είναι ένα και μοναδικό: “Δύναμη Παντού και Πάντα” [blockquote]Nαι…
Στη χορταστική ισχύ
Στον τρόπο λειτουργίας του κινητήρα
Στα καλά φρένα
Στην καλή αεροδυναμική κάλυψη
Όχι…
Στη θέση οδήγησης
Στην εμφάνισή του
Στον μεγάλο όγκο
Στο μαλακό σύνολο
Γιατί…
Έχει πολύ γκάζι
Τι πρέπει να προσέξετε
Δεν έχει αναφερθεί κάτι που να δημιουργεί προβληματισμούς στους υποψήφιους αγοραστές. Ο τυπικός έλεγχος για πτώσεις και η ανάγνωση του βιβλιαράκι των σέρβις για την τακτική συντήρηση, είναι αρκετά[/blockquote]
Το εργοστάσιο της Kawasaki στο Akashi χωρίζεται στα δύο από μία ευθεία ενός χιλιομέτρου περιφραγμένου δρόμου, ο οποίος χρησιμοποιούνταν όταν η εταιρεία έφτιαχνε αεροπλάνα στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1962, που άρχισε η παραγωγή μοτοσυκλετών, χρησιμοποιείται για τις δοκιμές τους. Λόγω του ότι είναι μία τέλεια ευθεία, έδωσε το ερέθισμα για να κυκλοφορήσουν διάφορα ανέκδοτα, που διακωμωδούσαν το γεγονός ότι τα Kawasaki ήταν μεν πολύ γρήγορα στην ευθεία, αλλά δεν έστριβαν αντίστοιχα γρήγορα. Όμως το ZX-10R εξελίχθηκε στις καινούριες εγκαταστάσεις της εταιρείας, με την επωνυμία Autopolis, στο βόρειο Kyushu, σε μία πίστα 4.674 μέτρων -και εκεί, το superbike της Kawasaki ήταν πραγματικά γρήγορο παντού.
Με τις αλλαγές που δέχτηκε στον κινητήρα σε σχέση με το μοντέλο του 2004, η καμπύλη της ιπποδύναμης “γέμισε” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές, διατηρώντας όμως τη δύναμη ψηλά. Ταυτόχρονα, απέκτησε πιο ομαλή απόδοση στο άνοιγμα του γκαζιού, τόσο από κλειστό, όσο και στην περιστροφή του από ενδιάμεσο σημείο, κάνοντας τον έλεγχο του γκαζιού γραμμικό, εξαιρετικά ακριβή και πολύ ομαλό. Όπως είπαμε, η ταχύτητα στις ευθείες δεν αποτελούσε ποτέ πρόβλημα για τα Kawasaki, ενώ σε αυτή την έκδοση, το πράσινο εργοστάσιο έκανε ένα σημαντικό βήμα και στις στροφές. Μπορεί να μην ανέτρεψε πλήρως τη μέχρι τότε πραγματικότητα, αλλά έδειξε σαφή βελτίωση σε σχέση με τον προκάτοχό του, με μεγάλη αύξηση στην ταχύτητα εξόδου από τις στροφές στην πίστα.
Παρ’ όλα αυτά, δεν είχε την γρήγορη γεωμετρία των Yamaha R1 και Suzuki GSX-R 1000, διατηρώντας αναλογικά πιο τουριστικό χαρακτήρα. Η χαμηλά τοποθετημένη σέλα και τα ψηλά κλιπόν, σε συνεργασία με τη μεγάλη μετωπική επιφάνεια και την καλή κάλυψη από τον αέρα, μπορεί να μη βοηθούν πολύ στην πίστα, αλλά για χρήση σε δημόσιους δρόμους, το ZX αποδείχθηκε μαζί με το CBR1000RR, τα πιο φιλικά της γενιάς τους. Σε αυτό συνέβαλαν οι μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων, καθώς και η γενικότερη μαλακή αίσθηση του συνόλου. Βέβαια, η πολλή δουλειά που έγινε από τους Ιάπωνες τεχνικούς για την αεροδυναμική του, είχε ως αποτέλεσμα αυτό το ωοειδές σχήμα της μάσκας και τις πολύ “γλυκές” γραμμές, που αφαίρεσαν πόντους από τη δυναμικότητα του και γενικότερα από την αισθητική του.
Μπορεί συνολικά να ήταν καλύτερο και γρηγορότερο από τον προκάτοχό του, αλλά το ZX-10R ήταν “λιγότερο” superbike από αυτό που η αγορά επιθυμούσε. Όμως είναι μια καλή μοτοσυκλέτα για όσους θέλουν να συμμετέχουν σε track days, να κάνουν τουρισμό με superbike, αλλά ακόμα και για καθημερινή χρήση. Τα λίγα κομμάτια που υπάρχουν στην αγορά των μεταχειρισμένων, πουλιούνται μεταξύ εννέα και δέκα χιλιάδων ευρώ, που είναι λογικά για μία τόσο καινούρια και καλή μοτοσυκλέτα.


ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Τετράχρονος, τετρακύλινδρος εν σειρά, υδρόψυκτος, 4 ΕΕΚ και 4 Β/Κ
Χωρητικότητα (cc): 998
Σχέση συμπίεσης: 12,7:1
Ανάφλεξη: Ηλεκτρονική
Τροφοδοσία: Ψεκασμός, σώματα 43mm
Σύστημα εξαγωγής: 4 σε 2 σε 1
Σύστημα λίπανσης: Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος συμπλέκτη: Υγρός, πολύδισκος, με υδραυλική υποβοήθηση
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση: Γρανάζια / 1,611
Σχέσεις ταχυτήτων: 1: 2,533 2: 2,053 3: 1,737 4: 1,524 5: 1,381 6: 1,304
Τελική μετάδοση / σχέση: Αλυσίδα / 2,353
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Αλουμινένιο, περιμετρικό, δύο δοκών
Βάρος κενή (kg): 175
Ρεζερβουάρ / Ρεζέρβα (l): 17 / Δ.Α.
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός
Τύπος: Ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι
Διαδρομή (mm): Δ.Α.
Διάμετρος (mm): 43
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίων, απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς
Πίσω
Τύπος: Ένα αμορτισέρ με μοχλικό
Διαδρομή (mm): Δ.Α.
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίων, απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς
ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δύο δίσκοι 300mm, με ακτινικά στηριγμένες δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων
Πίσω: Ένας δίσκος 220mm, με δαγκάνα ενός εμβόλου
ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ζάντα: Χυτή, αλουμινίου, 3,5x17’
Ελαστικό: 120/60-17
Πίσω
Ζάντα: Χυτή, αλουμινίου, 6x17’’
Ελαστικό: 190/55-17
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 157,2 / 11.900
Ροπή στον τροχό (kg.m/rpm): 10,6 / 8.200
Ο κινητήρας του ZX-10R ήταν ένας από τους πιο δυνατούς της κατηγορίας, ειδικά στις χαμηλές και μεσαίες στροφές. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ψηλά ήταν αδύναμο -το αντίθετο μάλιστα, αφού οι 157,2 παραγόμενοι ίπποι το τοποθετούσαν πολύ ψηλά στην κατάταξη, και μάλιστα με γραμμική και απολαυστική καμπύλη και αντίστοιχη απόδοση στον δρόμο