Yamaha WR 450 2005

Από το

Μαύρο Σκύλο

26/8/2010

Γενιές και γενιές “εντουράδων” έκαναν τα πρώτα τους χωμάτινα βήματα στη σέλα ενός Yamaha WR 450F, μιας μοτοσυκλέτας που κατάφερε να κοντράρει στα ίσια τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, με όπλα της την καλή συμπεριφορά και την αξιοπιστία [blockquote]Ναι...
για την ευστροφία και τη γραμμική απόδοση
για την αξιοπιστία του κινητήρα και του συνόλου γενικότερα
γιατί είναι η μοναδική καθαρόαιμη enduro που “κάνει” και για κάθε μέρα
Οχι...
γιατί δεν έχει δυνατό εμπρός φρένο (πριν από το μοντέλο 2005)
γιατί τα πλαστικά της δεν είναι και τόσο ποιοτικά
γιατί είναι οπτικά ίδιο από το 1998
Γιατί...
Είναι μια καθαρόαιμη enduro με την οποία μπορείς την Κυριακή να κερδίζεις αγώνα και τη Δευτέρα να πας με ελάχιστους συμβιβασμούς στη δουλειά σου
Τι πρέπει να προσέξετε
Αν πρόκειται για μοντέλο του 2003, ρωτήστε αν έχει γίνει αλλαγή στα γρανάζια της μίζας, καθώς είχαν μια σχετική ευαισθησία. Τα υπόλοιπα μοντέλα έχουν επιδείξει μεγάλη αξιοπιστία, αλλά ιδιαίτερη προσοχή θέλει ο κινητήρας όσον αφορά το να μην έχει “μείνει” από λάδια, ενώ καλό θα ήταν να αποφύγετε αυτά που έχουν μετατραπεί σε supermoto, καθώς οι κινητήρες τους έχουν δουλέψει κυρίως στις υψηλές στροφές και μέσα στην πόλη.[/blockquote]
Η καριέρα της στην κατηγορία των μεσαίων enduro ξεκίνησε το 1998, όντας η πρώτη τετράχρονη γιαπωνέζικη με κινητήρα υψηλής απόδοσης, με τον τότε κινητήρα των 400 κυβικών. Κατόπιν ο κυβισμός αυξήθηκε στα 426 κυβικά εκατοστά και το 2003, το μπλε καθαρόαιμο έγινε 450, με ριζικές αλλαγές στον κινητήρα και στο πλαίσιο. Από εκείνη τη χρονιά και μέχρι και το 2007 που απέκτησε αλουμινένιο πλαίσιο, δέχτηκε πολλές βελτιώσεις και αλλαγές, με κύρια αυτή του πιρουνιού το 2005, που απέκτησε διάμετρο 48 χιλιοστά.
Όμως όλα τα WR από το 2003 και μετά είχαν σχεδόν την ίδια αίσθηση και συμπεριφορά, με κύριο χαρακτηριστικό τους την ομαλότητα και την ήσυχη λειτουργία του κινητήρα, που καθόλου δεν υστερούσε σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Τα σχεδόν 45 άλογα στον τροχό που απέδιδε περίπου, έβγαιναν στο χώμα γραμμικά και χωρίς ξεσπάσματα και με αξιόλογη ευστροφία.
Αυτό που κανένα WR δεν είχε (ακόμα και σήμερα) είναι ο υδραυλικός συμπλέκτης. Ο μηχανικός με τη ντίζα μπορεί να μην ήταν σκληρός, αλλά ή μειωμένη αίσθηση και προοδευτικότητα σε σχέση τους υδραυλικούς, φόρτωνε τη μοτοσυκλέτα με ένα αρνητικό στοιχείο. Βέβαια αυτό γινόταν ενοχλητικό μόνο σε δύσκολα μονοπάτια και σκληρές καταστάσεις, όπου ήθελες να μετριάσεις τη δύναμη του κινητήρα.
Οδηγικά και πάλι κανένα μοντέλο δεν διαφέρει σημαντικά και όλα έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τη σταθερότητα στα ανοιχτά κομμάτια αλλά και την άνεση που προσφέρουν οι πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις τους. Δεν είναι τα πιο πρόθυμα και ευέλικτα στις πολύ απότομες αλλαγές κατεύθυνσης, σε σχέση με τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, αλλά όλα τα WR προσφέρουν ομοιογένεια σε κάθε έδαφος, ανεξαρτήτως οδηγικού επιπέδου.
Τα αρνητικά τους στοιχεία είναι ελάχιστα και εστιάζονται κυρίως στην αδυναμία που εμφανίζει το εμπρός φρένο, λόγω της δαιδαλώδους διαδρομής που κάνει το σωληνάκι του κάτω από τη μπότα του πιρουνιού, αλλά και στη μέτρια ποιότητα των πλαστικών. Πέρα από όλα αυτά, η WR 450 είναι από τις πιο τίμιες καθαρόαιμες, τετράχρονες enduro μοτοσυκλέτες, καθώς μπορείς όχι μόνο να τη χρησιμοποιείς στο χώμα σε αγωνιστική χρήση, αλλά και να κυκλοφορείς μαζί της καθημερινά (αν και όχι ανώδυνα, καθώς η άνεση είναι στοιχειώδης, ενώ αυξημένα είναι το κόστος καθημερινής χρήσης και ο κίνδυνος κλοπής).
Τελευταίο και πιο σημαντικό στοιχείο των WR είναι η αξιοπιστία. Εκτός από αυτά του 2003 που είχαν κάποια προβλήματα με τα γρανάζια της μίζας, όλα τα υπόλοιπα έχουν δείξει τη μεγάλη αντοχή τους στον χρόνο, δουλεύοντας σαν σκυλιά καθημερινά στην τρέλα της πόλης και λυσσώντας τα Σαββατοκύριακα στα βουνά. Έτσι, αν ψάχνετε μια μοτοσυκλέτα enduro και δεν έχετε άλλο μεταφορικό μέσο, το καθαρόαιμο της Yamaha μπορεί κάλλιστα να είναι η επιλογή σας.

Η Εξέλιξη

Οι πιο ουσιαστικές αλλαγές που έγιναν στα WR 450F από το 2003 μέχρι το 2007
2003: Ριζική ανανέωση στον κινητήρα και στο πλαίσιο. Αποκτά μίζα και είναι 1,5 κιλά ελαφρύτερο
2004: Διαφορετική χαρτογράφηση στην ανάφλεξη, νέα τρόμπα φρένου, νέες ρυθμίσεις αναρτήσεων
2005: Επανασχεδιασμός του θαλάμου καύσης και της κεφαλής, νέο ψαλίδι και πιρούνι 48 χιλιοστών, ρεζερβουάρ οκτώ λίτρων
2006: Αλλαγή χαρτογράφησης της ανάφλεξης, νέο εσωτερικά πιρούνι, νέα όργανα
2007: Νέο αλουμινένιο πλαίσιο, σε διαφορετική κλίση τοποθετημένος ο κινητήρας και νέα ψυγεία, εξάτμιση, εκκεντροφόροι, έμβολο, μπιέλα


ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ (2005)
Τύπος: Τετράχρονος, υγρόψυκτος, μονοκύλινδρος, με 2 ΕΕΚ και 5 Β/Κ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 95x63,4
Κυβικά (cc): 449
Σχέση συμπίεσης: 12,3:1
Ανάφλεξη: Ψηφιακή
Τροφοδοσία: Καρμπιρατέρ Keihin FCR MX 39mm
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα, μανιβέλα
Σύστημα εξαγωγής: 1 σε 1
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος Συμπλέκτη: Υγρός, πολύδισκος, με ντίζα
Τελική Μετάδοση: Αλυσίδα / 3,571
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Ατσάλινο, μονό σε διπλό μπροστά και κάτω από τον κινητήρα κλειστό, με αφαιρούμενο αλουμινένιο υποπλαίσιο
Γωνία κάστερ (o): -
Ίχνος (mm): -
Μεταξόνιο (mm): 1.490
Ύψος σέλας (mm): 990
Βάρος κενή / γεμάτη (kg): 112,5 / -
Ρεζερβουάρ (l): 8
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι
Διάμετρος (mm): 48
Διαδρομή (mm): 300
Ρυθμίσεις: Απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς
Πίσω: Ένα αμορτισέρ με μοχλικό
Διαδρομή (mm): 305
Ρυθμίσεις: Προφόρτιση ελατηρίου, απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς
ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Ένας δίσκος 224mm, με δαγκάνα της Nissin δύο εμβόλων
Πίσω: Δίσκος 220mm, με δαγκάνα Nissin ενός εμβόλου
ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 90/90-21
Ζάντα: 1,60x21’’
Πίσω
Ελαστικό: 130/90-18
Ζάντα: 2,50x18’’
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Ψηφιακό ταχύμετρο, μερικός και ολικός χιλιομετρητής, λυχνία σκάλας φώτων
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 44,2 / 8.200
Ροπή στον τροχό (kg.m/rpm): 4,1 / 7.000
Χωρίς ίχνος δισταγμού, το καθαρόαιμο ανεβάζει ταχύτατα στροφές. Η καμπύλη ισχύος είναι πολύ γραμμική χωρίς “εκρήξεις” πουθενά ενώ από τις 6.000 και πάνω, η απόδοση εκτοξεύεται και για 3.500 στροφές διατηρούνται περισσότεροι από 40 ίπποι.

Ducati Multistrada 1100/S 2007 - 2009

Από το

Μαύρο Σκύλο

25/1/2011

Η Multistrada 1100 ήταν η τελευταία έκδοση της ιδιαίτερης μοτοσυκλέτας που αρχικά είχε παρουσιαστεί το 2003 ως 1000. Ήταν η τελευταία με αερόψυκτο κινητήρα πριν δώσει τη θέση της στην υγρόψυκτη 1200
Η Multistrada δεν οφείλει την ιδιαιτερότητά της μόνο στο ότι δεν υπήρχε αντίστοιχη μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Ducati μέχρι τότε. Μια μοτοσυκλέτα με όρθια θέση οδήγησης και μεγαλύτερες διαδρομές αναρτήσεων από τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες της γκάμας. Η πραγματική της ιδιαιτερότητα, όμως, είναι ο σχεδιασμός της. Το δημιούργημα του Pierre Terblanche που την σχεδίασε δεν περνά πουθενά απαρατήρητο. Δεν μοιάζει με καμιά άλλη μοτοσυκλέτα, όποιο εργοστάσιο και εάν την έχει φτιάξει. Οι εξατμίσεις ψηλά στην ουρά, το φαίρινγκ που χωρίζεται στα δυο με την ζελατίνα μόνο να περιστρέφεται μαζί με το τιμόνι, αλλά και το μεγάλης χωρητικότητας ρεζερβουάρ, είναι μερικά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σχεδιασμού της. Η ιδιαίτερη σιλουέτα της τραβάει πάντοτε την προσοχή, και όπως όλες οι σημαντικές σχεδιαστικά μοτοσυκλέτες χωρίζουν όσους τις βλέπουν σε θαυμαστές ή σε αυτούς που τις απορρίπτουν.
Η Ducati το 2007 την προσάρμοσε στις νέες προδιαγραφές, μεγαλώνοντας τον κυβισμό της και αντικαθιστώντας την προηγούμενη με τα χίλια κυβικά. Η αύξηση του κυβισμού ήρθε μετά την τοποθέτηση εμβόλων μεγαλύτερης διαμέτρου. Η μέγιστη απόδοση δεν αυξήθηκε μεν, αλλά υπήρχε ουσιαστική βελτίωση στις μεσαίες στροφές. Εκτός από την αλλαγή του κυβισμού ο κινητήρας απέκτησε υγρό συμπλέκτη και επανασχεδιαμένες κεφαλές. Οι εκκεντροφόροι πλέον γύρναγαν σε κουζινέτα και όχι σε ρουλεμάν, γεγονός που επέφερε αλλαγές στον σχεδιασμό που γίνονται αντιληπτές ακόμη και εξωτερικά, με τις μικρότερες διαστάσεις τους.
Βελτιωμένες και ισχυρότερες ήταν οι μπιέλες και ο στρόφαλος, ενώ ο συνολικός επανασχεδιασμός επέφερε και σημαντική αραίωση των διαστημάτων των service. Οι αυλοί του ψεκασμού είχαν μεγαλύτερη διάμετρο και ο διβάλβιδος αερόψυκτος κινητήρας με τα δυο μπουζί σε κάθε κύλινδρο έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα οικονομικός. Εκτός από τον κινητήρα και το λογότυπο με τα κυβικά, η Multistrada δεν άλλαξε σε κάτι άλλο. Έχει χώρους για δυο άτομα, με τον συνεπιβάτη να κάθεται ψηλότερα από τον αναβάτη σε καλοσχεδιασμένη και πλούσια σέλα και με τα πόδια του να είναι λυγισμένα με τρόπο ώστε να παραμένουν ξεκούραστα. Η προστασία από τον αέρα είναι πληρέστερη από την εντύπωση που δίνει η μικρή καμπύλη ζελατίνα. Ο αέρας απομακρύνεται από το κράνος του αναβάτη, χωρίς όμως να μένει ο κορμός του αναβάτη σε νηνεμία. Αξιόλογο χαρακτηριστικό της είναι η προστασία των ποδιών από τον αέρα και τη βροχή, που οφείλεται στον ιδιαίτερο σχεδιασμό των πλαστικών κάτω από το ρεζερβουάρ, αλλά και συνολικά του φαίρινγκ.
Γενικά, η μορφή και το σχήμα του φαίρινγκ δεν βρίσκονται εκεί μόνο για να φαίνονται και να εντυπωσιάζουν, αλλά κάνουν περισσότερη δουλειά από όση φαίνεται με την πρώτη ματιά. Η Multistrada δεν εντυπωσιάζει μόνο με την εμφάνισή της, αλλά και με την απόδοσή της στο δρόμο. Ο κινητήρας έχει επαρκή ισχύ για να ταξιδεύει τη μοτοσυκλέτα με υψηλές ταχύτητες με έναν ή δυο αναβάτες στη σέλα και να φθάνει σε τελική ταχύτητα στην περιοχή των 220 χιλιομέτρων. Η κατανομή των μαζών, το μικρό σχετικά βάρος της και οι καλορυθμισμένες αναρτήσεις την κάνουν πραγματικά απολαυστική και της επιτρέπουν να κινείται ταχύτατα, ειδικά σε διαδρομές με αλλεπάλληλες στροφές. Σε καλές συνθήκες πραγματικά απολαμβάνεις κάθε χιλιόμετρο που κάνεις μαζί της. Η στενή της σιλουέτα την βοηθάει στη βαριά κυκλοφορία, αλλά δεν βοηθά τον αναβάτη σε αυτές τις συνθήκες ο βαρύς συμπλέκτης και η τραχιά λειτουργία του κινητήρα στις χαμηλές στροφές. Όταν περάσει όμως τις 3.000 στροφές ο Desmo γίνεται ένας καλός σύμμαχος με άμεση απόκριση και μεστή επιτάχυνση που κάνει απολαυστικές τις εξόδους από στροφές. Συγχρόνως εμφανίζεται ιδιαίτερα οικονομικός καίγοντας πάντοτε λιγότερα από οκτώ λίτρα για κάθε εκατό χιλιόμετρα ακόμη και εάν το γκάζι είναι κολλημένο στο τέρμα του. Η ποιότητα κατασκευής είναι υψηλή, όπως και το φινίρισμά της, ενώ η Ducati έχει μια μεγάλη λίστα προαιρετικού εξοπλισμού, ικανή να την εξοπλίσει καλύτερα ιδιαίτερα για τουριστική χρήση.
Η Multistrada ήταν ακριβή μοτοσυκλέτα και ακόμη ακριβότερη στην έκδοση S, όπου το πιρούνι ήταν της Ohlins με αντιτριβική επίστρωση στα καλάμια, ενώ και το πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ ήταν και αυτό της σουηδικής εταιρείας.


ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος: Τετράχρονος, δικύλινδρος V90o, αερόψυκτος, δεσμοδρομικός έλεγχος βαλβίδων, 1ΕΕΚ/2 βαλβίδες
Διάμετρος επί διαδρομή (mm): 98 x 71,5
Κυβικά (cc): 1078
Σχέση συμπίεσης: 10,5:1
Ανάφλεξη:
Ηλεκτρονική
Τροφοδοσία: Ψεκασμός Marelli, αυλοί 45mm
Σύστημα εκκίνησης: Μίζα
Σύστημα εξαγωγής: 2 σε 1, με προσιγαστήρα, καταλύτη, αισθητήρα λ
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος συμπλέκτη :
Υγρός , πολύδισκος, υδραυλικός
Σχέσεις ταχυτήτων:
6
Tελική μετάδοση:
Αλυσίδα, γρανάζια


ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος: Χωροδικτύωμα από ατσάλινους σωλήνες
Γωνία κάστερ (o): 24
Ίχνος (mm): 96
Μεταξόνιο (mm): 1462
Ύψος σέλας (mm): 850
Βάρος κενή (kg): 196/
Ρεζερβουάρ/ρεζέρβα (l): 40622
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
Εμπρός: Ανεστραμμένο πιρούνι, Showa
Διάμετρος (mm): 43
Διαδρομή (mm): 165
Ρυθμίσεις: Πλήρεις
Πίσω: Ένα αμορτισέρ Sachs, μοχλικό full floater
Διαδρομή (mm): 141
Ρυθμίσεις: Πλήρεις, προφόρτιση ελατηρίου δίχως εργαλεία


ΦΡΕΝΑ
Εμπρός: Δίσκοι Brembo 320mm, δαγκάνες με 4 έμβολα
Πίσω: Δίσκος 245mm, δαγκάνα με δυο έμβολα


ΤΡΟΧΟΙ
Εμπρός
Ελαστικό: 120/70- ZR17
Ζάντα: 3,5 x 17
Πίσω
Ελαστικό: 180/55- ZR17
Ζάντα: 5,5 x 17


ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Αναλογικό στροφόμετρο , ψηφιακές ενδείξεις για κοντέρ / ολικό και δύο μερικούς χιλιομετρητές / ρολόι / service / στάθμη καυσίμου / θερμοκρασία λαδιού / μέση ωριαία ταχύτητα / μέση κατανάλωση / διαγνωστικό σύστημα, ενδεικτικές λυχνίες για πίεση λαδιού / ρεζέρβα / φλας / μεγάλη σκάλα φώτων / immobilizer


ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ
Ισχύς εργοστασίου (HP/rpm): 95hp/7.750rpm
Ροπή εργοστασίου (kg.m/rpm): 10,5kgm /4.750rpm


ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΙΠΠΟΔΥΝΑΜΗΣ
Ισχύς στον τροχό (ΗΡ/rpm): 83,4/7.800
Ροπή στον τροχό (Kg.m/rpm): 9,2/4.900


ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ (L/100Κm) Μέση: 7
ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ (Km) Μέση : 285