Aprilia RS 660: Τελευταίες πινελιές

Θέμα ημερών η παρουσίασή του
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/4/2020

Το Aprilia RS 660 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις δύο τελευταίες EICMA, την μία ως πρωτότυπο και την άλλη ως μοντέλο παραγωγής. Το πλάνο για την παγκόσμια παρουσίασή του –όπως και τόσα άλλα πλάνα- έγιναν άνω-κάτω, λόγω του ξεσπάσματος της πανδημίας του Covid-19. Να θυμίσουμε εδώ ότι αρχικά είχε προγραμματιστεί για τις 9 Μαΐου στο Mugello, κατά την διάρκεια της εκδήλωσης "All-Stars 2020", αλλά το καθολικό lockdown έκοψε τα φτερά της Aprilia που ήταν μια ανάσα πριν το τελικό αποτέλεσμα, όπως δείχνουν και οι κατασκοπευτικές φωτογραφίες που έπιασαν το RS660 στις τελευταίες του δοκιμές στο δρόμο.

Το χρώμα της άμμου, που είναι βαμμένη η μοτοσυκλέτα που φωτογράφισε τυχαία κάποιος στο δρόμο, μπορεί να μοιάζει λες και πρόκειται για… πρωτότυπο από πηλό, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα. Προφανώς, οι δοκιμές που έκανε όταν φωτογραφήθηκε δεν αφορούσαν τον κινητήρα ή τα ηλεκτρονικά, αφού όπως μπορούμε να δούμε λείπουν τα γνωστά όργανα μετρήσεων, που συνήθως τοποθετούνται στην σέλα του συνεπιβάτη. Πιθανότατα να βγήκε η μοτοσυκλέτα προς μια τελευταία προσθήκη χιλιομέτρων ή για μια τελευταία αξιολόγηση του πλαισίου ή των αναρτήσεων.

Για να θυμηθούμε και μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά του RS660, πρόκειται για έναν δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα με απόδοση που φτάνει στους 100 ίππους και ουσιαστικά αποτελεί το μπροστινό μπλοκ των κυλίνδρων από τον κινητήρα του RSV4 1100. To πλαίσιο είναι αλουμινένιο περιμετρικό, με τον κινητήρα ενεργό μέλος του. Το ανεστραμμένο πιρούνι των 41mm προέρχεται από την KYB, ενώ το αμορτισέρ δεν έχει μοχλικό και εδράζεται απευθείας στο ασύμμετρο αλουμινένιο ψαλίδι.

Το τελικό της εξάτμισης με τις δύο απολήξεις βγαίνει χαμηλά κάτω από τον κινητήρα για συγκέντρωση των μαζών και του κέντρου βάρους χαμηλά, ενώ τα φρένα της Brembo περιλαμβάνουν δύο μεγάλης διαμέτρου δίσκους με ακτινικές δαγκάνες και ακτινική αντλία για το μπροστινό φρένο.

Το στεγνό βάρος της μοτοσυκλέτας φτάνει τα 169 κιλά και το μοναδικό άγνωστο στοιχείο μέχρι στιγμής παραμένει η τιμή του, κάτι που θα το μάθουμε με την πρώτη ευκαιρία, καθώς η Aprilia περιμένει την πρώτη διαθέσιμη –και επιτρεπόμενη- ημερομηνία, για να παρουσιάσει και επίσημα το δικύλινδρο supersport της.

 

 

Ετικέτες

Ducati Supermono SC: Με υπερσυμπιεστή και μόλις 125 κιλά

Ο πατέρας του Ducati Supermono επαναφέρει την ιδέα των μονοκύλινδρων superspot
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/11/2022

Η Ducati Supermono κατασκευάστηκε αποκλειστικά για αγωνιστική χρήση, όμως χάρη στο ταλέντο του Pierre Terblanche έμεινε στην ιστορία ως μια από τις ομορφότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας.

Επίσης έμεινε στην ιστορία και χάρη στον “παράξενο” μονοκύλινδρο κινητήρα του, ο οποίος είχε ένα έμβολο αλλά δύο (!!!!) μπιέλες.

Αυτή η “τρελή” ιδέα δεν ήταν όσο τρελή φαίνεται εκ πρώτης όψεως, διότι επέτρεπε στον μονοκύλινδρο κινητήρα να έχει ελάχιστους κραδασμούς στις πολύ υψηλές στροφές χωρίς να πρέπει να βάλουν έναν υπεροβολικά βαρύ αντίβαρο ή κάποιον αντικραδασμικό άξονα που θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ταχύτητα ανόδου των στροφών του κινητήρα και στο συνολικό του βάρος. Μάλιστα μερικά χρόνια μετά, ακριβώς αυτή τη λύση χρησιμοποίησε η BMW με την Rotax στον δικύλινδρο εν σειρά των F650/750/800, αλλά και η SYM στον δικύλινδρο κινητήρα του mega scooter Maxsym TL.

Το αποτέλεσμα αυτής της πανέμορφής όσο και “παράξενης” μονοκύλινδρης supersport μοτοσυκλέτας της Ducati των 699 κυβικών ήταν να έχει ιπποδύναμη 75 ίππων στις 10.000 στροφές και βάρος 125,6 κιλά χωρίς υγρά και 136,5 κιλά γεμάτο βενζίνη.

Σήμερα ο Pierre Terblanche έχει το δικό του studio σχεδιασμού στο Birmingham της Alabama στις ΗΠΑ όπου μεταξύ άλλων πειραματίζεται με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών στο σχεδιασμών και την κατασκευή μοτοσυκλετών.

Ένα δείγμα αυτής της τεχνολογική αναζήτησης είναι η κατασκευή του Supermono 699 SC, όπου το SC σημαίνει Super Charger δηλαδή μηχανικός υπερσυμπιεστής όπως των Kawasaki H2 (όχι turbo).

Η μοτοσυκλέτα είναι κατασκευασμένη με κράματα αλουμινίου κατασκευασμένα με την διαδικασία 3D Printing και το συνολικό της βάρος δεν ξεπερνά τα 125, όσα δηλαδή και του πρώτου Supermono με το ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα.

Η διαφορά όμως στην ιπποδύναμη είναι πολύ μεγάλη, καθώς εδώ έχουμε 160 ίππους που συνοδεύονται από την αντίστοιχη ροπή του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα.

Αν στα 125 κιλά προσθέσουμε τα 75 κιλά ενός μέσου αναβάτη αυτής της κατηγορίας μοτοσυκλετών έχουμε μια αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,25 κιλά. Μια superbike με 200 ίππους, βάρος 200 κιλά και έναν αναβάτη 75 κιλών έχει 1,37 κιλά ανά ίππο.

Όπως βλέπουμε δηλαδή οι επιδόσεις στην ευθεία είναι αντίστοιχες των ισχυρότερων superbike, αλλά με 125 κιλά αντί για 200, η συμπεριφορά στις στροφές και στο φρενάρισμα είναι πολύ ανώτερες.

Προς το παρόν το Supermono 699 SC είναι απλώς ένα concept, όμως ως προς την τεχνολογία και την φιλοσοφία του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ρεαλιστική αναγέννηση των μονοκύλινδρων supersport.