Aprilia RSV4 VVT - Έρχεται μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων

Απλό, μηχανικό σύστημα για καλύτερη αποδοτικότητα στη Euro 5 εποχή
Aprilia VVT
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

9/1/2023

Πατέντες της Aprilia δείχνουν την ιταλική εταιρεία να ετοιμάζει σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για την RSV4, στα χνάρια των BMW, Ducati, Kawasaki, Suzuki & Yamaha.

Οι πατέντες που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο και ανέσυρε η MCN δείχνουν την εταιρεία του Noale να μιμείται τη Suzuki, που έχει το πλέον απλό design σε VVT (Variable Valve Timing) με 100% μηχανική κίνηση χωρίς ηλεκτρονικά και υδραυλικά συστήματα. Μάλιστα το σχέδιο της Aprilia θα είναι ακόμα πιο απλό και χαμηλού κόστους από της Suzuki.

Θυμίζουμε πως στη ρίζα της εξέλιξης ενός μηχανικού συστήματος VVT της Suzuki βρισκόταν οι κανονισμοί του MotoGP που απαγορεύουν ηλεκτρονικά και υδραυλικά ανάλογα συστήματα. Η Aprilia δεν ανακοινώνει μέχρι στιγμής αν η αγωνιστική RS-GP της χρησιμοποιεί ήδη ανάλογο σύστημα στο MotoGP.

Το σύστημα VVT της Suzuki χρησιμοποιεί δώδεκα ρουλεμάν που εδράζονται μέσα σε ακτινικά και ελαφρώς σπειροειδή κανάλια χαραγμένα μέσα στο γρανάζι των εκκεντροφόρων.

Καθώς οι στροφές ανεβαίνουν, με τη φυγόκεντρο τα ρουλεμάν μετακινούνται στα κανάλια προς το εξωτερικό τους, αλλάζοντας τη γωνία του εκκεντροφόρου σε συνάρτηση με το γρανάζι του και έτσι αλλάζοντας και τον χρονισμό.

Aprilia VVT

Περνώντας στο VVT της Aprilia, κι αυτό χρησιμοποιεί ρουλεμάν και τη φυγόκεντρο, αλλά αντί για δώδεκα έχει μόλις τρία.

Τα ρουλεμάν βρίσκονται κι εδώ μέσα σε ακτινικά κανάλια στο γρανάζι του εκκεντροφόρου εισαγωγής και σε ένα ακόμα “πιάτο” που εδράζεται στον εκκεντροφόρο, με τα κανάλια να βρίσκονται σε ελαφρώς διαφορετικές γωνίες στα δυο μισά, ώστε να αλλάζουν τον χρονισμό όταν ανεβαίνουν οι στροφές.

Με τρία αντί για 12 ρουλεμάν, υπάρχουν λιγότερες τριβές από το σύστημα της Suzuki και το σύστημα απαιτεί απλούστερη κατεργασία.

Υπάρχει ένας λεπτός δίσκος μεταξύ του γραναζιού του εκκεντροφόρου και του πλατό που εδράζεται πάνω στον εκκεντροφόρο, με σχισμές για τα γρανάζια και τρία ελατήρια σχήματος “W”, που ταιριάζουν σε εσοχές στο πλατό κίνησης.

Aprilia VVT

Καθώς ο εκκεντροφόρος γυρίζει ταχύτερα, τα ρουλεμάν κινούνται προς τα έξω, γυρίζοντας τον εκκεντροφόρο λίγες μοίρες σε σχέση με το γρανάζι του, και τα τρία ελατήρια συμπιέζονται. Όταν οι στροφές πέφτουν, τα ελατήρια νικούν τη φυγόκεντρο, επιστρέφοντας τον χρονισμό στην αρχική του ρύθμιση.

Το σύστημα της Aprilia μπορεί να ρυθμιστεί αλλάζοντας τα ελατήρια ή τα κανάλια στον δίσκο, ώστε να αλλάξει η συμπεριφορά του VVT και οι στροφές που απαιτούνται για την ενεργοποίηση του.

Ένας παραπάνω λόγος που το VVT γίνεται σημαντικό σήμερα είναι οι Euro 5 προδιαγραφές με τα αυστηρότερα όρια των ρύπων. Καθώς οι σύγχρονοι κινητήρες μοτοσυκλετών χρειάζονται γενναιόδωρο overlap (όταν τόσο οι βαλβίδες εισαγωγής όσο και εξαγωγής είναι ανοιχτές την ίδια στιγμή), για να λειτουργούν αποδοτικά ψηλά, αλλά αν το ίδιο overlap διατηρηθεί στις χαμηλές στροφές, τότε θα έχουμε αρκετό άκαυστο μείγμα να διαφεύγει στην εξάτμιση, γεγονός ανεπίτρεπτο με τις Euro 5. Εδώ έρχεται το VVT να ανοίξει αργότερα τις βαλβίδες εισαγωγής στις χαμηλές στροφές, μειώνοντας τους ρύπους και βελτιώνοντας την αποδοτικότητα και τη ροπή χαμηλά.

Aprilia VVT

Στο Aprilia VVT ο εκκεντροφόρος εισαγωγής θα συνεχίσει να παίρνει κίνηση με καδένα, που με τη σειρά της θα κινεί τον εκκεντροφόρο εξαγωγής μέσω γραναζιού

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες