BMW Motorrad Concept R18: Το εργοστασιακό custom!

Η κατά BMW εκδοχή του boxer 1800
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/5/2019

Πρώτα ήταν το R18 Departed από την Custom Works Zon και στη συνέχεια το Birdcage της Revival Cycles, που ανέλαβαν να συστήσουν στο μοτοσυκλετιστικό κοινό τον θηριώδη boxer των 1800cc της BMW. Ο Γερμανοί επέλεξαν να παρουσιάσουν το όραμά τους για το μέλλον των custom cruisers εμμέσως, μέσα από τις δημιουργίες δύο παγκοσμίως γνωστών custom builders, ώστε να αφουγκραστεί την απήχηση που θα είχε στον κόσμο πριν προχωρήσει στην παραγωγή του.
Τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, μετά και την επίσημη επιβεβαίωση ότι ο κινητήρας θα μπει στην παραγωγή το 2020, για να παρουσιάσει η ίδια η BMW την δική της έκφανση για τον μεγαλύτερο boxer που έχει κατασκευάσει ποτέ. Στο Concorso d'Eleganza Villa d'Este, ένα event παγκόσμιας εμβέλειας στο οποίο παρουσιάζονται πρωτότυπες και μοναδικές δημιουργίες από τον χώρο των μοτοσυκλετών και των αυτοκινήτων, οι Βαυαροί παρουσίασαν το Concept R18, ένα αποτέλεσμα που προκύπτει από το πάντρεμα της παράδοσης και των σύγχρονων τάσεων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι άνθρωποι του εργοστασίου, είναι μια επιστροφή στις ρίζες της εταιρείας μέσα από μια μοντέρνα οπτική. Το Concept R18 μεταφέρει την αύρα των μεγάλων κλασικών της BMW στην σύγχρονη εποχή και ο Dr Markus Schramm, ο επικεφαλής της BMW Motorrad, δίνει την φιλοσοφία της κατασκευής της μοτοσυκλέτας λέγοντας πως "με αυτή την dream bike, η BMW Motorrad παρουσιάζει την δική της εκδοχή με ένα σχέδιο γεμάτο συναίσθημα και αυθεντικότητα, για την κατηγορία των μεγάλων cruisers".


Το R18 είναι ουσιαστικά μια "προβολή" για το πώς θα έδειχνε σήμερα ο κλασικός boxer της δεκαετίας του '60, εμπεριέχοντας όλα εκεί να τα σχεδιαστικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις δημιουργίες της BMW. Η αισθητική του δημιουργεί μια καθαρή εικόνα, που στοχεύει στις αισθήσεις και δεν χρησιμοποιεί την τεχνολογία για εντυπωσιασμό, αλλά αφήνει περιθώριο για την φαντασία του καθενός που το αντικρύζει, σύμφωνα με τον Schramm. "Οι σχεδιαστές και οι μηχανολόγοι στο εργοστάσιο θέλησαν να φτιάξουν κάτι που θα σε προκαλεί να το οδηγήσεις και να το χαζεύεις όσο δεν βρίσκεσαι στη σέλα του", μας λέει ο επικεφαλής του τμήματος σχεδιασμού της BMW Motorrad, Edgar Heinrich.

Ένας διαχρονικός σχεδιασμός
Το Concept R18 ασπάζεται απόλυτα τις βασικές αρχές της μοτοσυκλέτας. Απορρίπτει οτιδήποτε δεν είναι απολύτως αναγκαίο και επικεντρώνεται στην ουσία. Ο Bart Janssen Groesbeek, ο σχεδιαστής της μοτοσυκλέτας, λέει πως "η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν το να είναι τα πάντα ορατά. Κάθε εξάρτημα έχει έναν λειτουργικό ρόλο. Δεν είναι πολλοί αυτοί που θα τολμούσαν να κάνουν μια τόσο τίμια προσέγγιση". Η αλήθεια είναι πάντως, πως το R18 "ξεχειλίζει" από την εταιρική ταυτότητα της BMW, χάρη –φυσικά- στον boxer κινητήρα, το σωληνωτό πλαίσιο, το εκτεθειμένο άξονα της τελικής μετάδοσης και το κλασικό ρεζερβουάρ σε σχήμα δάκρυ που είναι βαμμένο μαύρο και διαθέτει τα χειροποίητα λευκά "φιλέτα", σήμα κατατεθέν των κλασικών boxer.

Οι αναλογίες του δημιουργούν μια οπτική ισορροπία, αντλώντας έμπνευση από το R5, με το ρεζερβουάρ και το πλαίσιο να αποτελούν μια ευθεία γραμμή σύνδεσης του λαιμού με το κέντρο του πίσω τροχού. Οι μεγάλοι ακτινωτοί τροχοί (διαστάσεων 21'' μπροστά και 18'' πίσω) χαρίζουν μια επιβλητικότητα στην σιλουέτα του, ενώ τα ελαστικά της Mtezeler αποτελούν άλλο ένα συνδετικό κρίκο με το παρελθόν.
Η καρδιά της μοτοσυκλέτας δεν είναι άλλη από τον δικύλινδρο boxer των 1800cc, ο οποίος ακολουθεί -εμφανισιακά- τα σχεδιαστικά πρότυπα των κινητήρων του '60, με μεγαλύτερες διαστάσεις φυσικά και αερο-ελαιόψυξη. Η σχεδίαση του πρωτότυπου boxer έγινε με μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια. Το κάρτερ και η μετάδοση έχουν υποστεί υαλοβολή, ώστε να δημιουργήσουν μια εντυπωσιακή αντίθεση με τα καπάκια των κυλίνδρων και το προστατευτικό του ιμάντα. Δύο καρμπυρατέρ της Solex –ίδια με αυτών των BMW 2002- ενισχύουν ακόμη περισσότερο την παράδοση της εταιρείας και υπογραμμίζουν εμφατικά την αυθεντικότητα της κατασκευής.


Άλλο ένα εντυπωσιακό σχεδιαστικά στοιχείο, είναι ο εκτεθειμένος, με επίστρωση χρωμίου, άξονας τελικής μετάδοσης. Δεν υπάρχει κανένα κάλυμμα πουθενά στην μοτοσυκλέτα, έτσι ώστε ο κινητήρας να βρίσκεται ολόκληρος σε κοινή θέα. Για να μην υπάρχει τίποτε που να χαλάει την "καθαρή" εικόνα, τα ηλεκτρονικά του Concept R18 έχουν περιοριστεί στα απολύτως απαραίτητα, όπως η μίζα και τα φώτα.
Σε ό,τι αφορά τη βαφή του, ακολουθήθηκε η τυπική οδός των κλασικών BMW, όπως αναφέραμε και παραπάνω. Μαύρο χρώμα με λεπτά λευκά σιρίτια που φτιάχτηκαν στο χέρι πάνω στο πιρούνι και το ρεζερβουάρ. Ένα διακριτικό, χρυσοκίτρινο βερνίκι δίνει την απαραίτητη λάμψη στις δύο λευκές γραμμές, ενώ το βάθος της μαύρης βαφής της μοτοσυκλέτας δημιουργεί ένα πολύ όμορφο οπτικό φαινόμενο όταν το χτυπάει το φως του ήλιου.


Ο σχεδιασμός του δερμάτινου μονόσελου προέρχεται απευθείας από την δεκαετία του '50. Οι άνθρωποι της BMW ισχυρίζονται ότι είναι εξαιρετικά άνετη η σέλα, χάρη στην προσθήκη σύγχρονων στοιχείων, ενώ ακριβώς κάτω από αυτή είναι τοποθετημένο σχεδόν οριζόντια το αμορτισέρ της Cantilever ανάρτησης. O σχεδιασμός του προβολέα αντλεί κι αυτός την έμπνευσή του από τις μοτοσυκλέτες που κατασκεύαζε το εργοστάσιο την δεκαετία του '50, ενώ το κλασσικό σχήμα "U" στις γραμμές του κρυστάλλου, δημιουργείται πλέον από μια σειρά LED φώτων.


Ολοκληρώνοντας την φιλοσοφία του για το Concept R18, ο Edgar Heinrich δήλωσε: "Για μένα, μοτοσυκλέτες όπως το Concept R18 είναι η απάντηση σε μια διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη που δημιουργείται μέσα στο μοτοσυκλετιστικό κοινό: αντί για τεχνολογία, ο στόχος εδώ είναι η απλότητα, η αυθεντικότητα και η διαφάνεια. Διακρίνω όλο και περισσότερο μια σχεδόν ρομαντική λαχτάρα για πραγματική μηχανολογία. Ο στόχος με αυτό την concept μοτοσυκλέτα, είναι να ανταποκριθούμε σε αυτή την ανάγκη και να αποτελέσει μια "αναλογική δήλωση" μέσα σε μια ψηφιακή εποχή. Έχουμε μια πλούσια ιστορία μοτοσυκλετών που αποτέλεσαν ορόσημα, οι οποίες διαθέτουν όλες τα ίδια σχεδιαστικά χαρακτηριστικά. Πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να αποδώσει ακόμη και σήμερα σε συνδυασμό με την σύγχρονη τεχνολογία."

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.