BMW R 18 IRON ANNIE - Custom με βάση το R18 και έμπνευση από το αεροσκάφος Junkers Ju 52

Από τον Ελβετικό βελτιωτικό οίκο VTR Motorrad AG & VTR Customs
BMW R18 Iron Annie
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2023

Η BMW Motorrad παρουσιάζει μια ιδιαίτερη custom μοτοσυκλέτα, που χρησιμοποιεί ως βάση το R18 και έμπνευση από το τρικινητήριο εμπορικό και μεταφορικό αεροσκάφος "Aunt Ju" Junkers Ju 52, σε εκτέλεση του customiser VTR Motorrad AG & VTR Customs.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της BMW:

"Το πάλαι ποτέ "Aunt Ju" Junkers Ju 52, το θρυλικό τρικινητήριο εμπορικό και μεταφορικό αεροσκάφος από τη δεκαετία του 1930, έχει παραμείνει ανεξίτηλο στη μνήμη πολλών ανθρώπων. Το Ju 52 με νηολόγιο αεροσκάφους D-AQUI και τα γκρι-μαύρα χρώματα της Lufthansa εν έτει 1936 έγινε διάσημο παγκοσμίως. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στις ΗΠΑ, από το 1970 μέχρι το 1984, υπό τον αμερικανικό αριθμό νηολογίου αεροσκάφους N52JU, βαφτίστηκε "IRON ANNIE" για λόγους συντομίας, από τον τότε ιδιοκτήτη του Martin Caidin.

Αυτό ακριβώς το αεροσκάφος ήταν που ενέπνευσε έναν πελάτη του συνεργάτη της BMW, VTR Motorrad AG & VTR Customs, στο Schmerikon της Ελβετίας, να δημιουργήσει μια πολύ ειδική custom έκδοση της BMW R 18 - την R 18 "IRON ANNIE". Αρκετά χρόνια πριν, ο αρχιτέκτονας είχε ήδη κατασκευάσει μια πλήρως εξατομικευμένη R nineT δικής του έμπνευσης στην VTR Customs. Και στην περίπτωση αυτή, χρησιμοποιήθηκαν στιλιστικά στοιχεία από την κατασκευή αεροσκαφών.

Iron Annie

Για παράδειγμα το καντράν του ταχύμετρου που είναι ενσωματωμένο στο ρεζερβουάρ, το οποίο παραπέμπει σε παλιά όργανα πιλοτηρίου, ή τα πάνελ πρόσβασης με τους χαρακτηριστικούς συνδέσμους ταχείας απελευθέρωσης, όπως υπάρχουν σε πολλά αεροσκάφη. Και φυσικά, έπρεπε να δανειστεί τη χαρακτηριστική κυματοειδή επένδυση αλουμινίου του Ju 52. Επίσης, το κάθισμα έπρεπε να θυμίζει σέλα ιππασίας ενώ για τη βαφή έπρεπε να χρησιμοποιηθεί μόνο το χρωματικό μοτίβο "IRON ANNIE" σε γκρι και μαύρο.

Τη βάση για το customizing αποτέλεσε μία BMW R 18 First Edition. Πρώτα αφαιρέθηκε ο κινητήρας, ο οποίος βάφτηκε μαύρος. Όλα τα χρωμιωμένα εξαρτήματα βάφτηκαν σε μαύρο χρώμα και στα στηρίγματα των πιρουνιών εφαρμόστηκε επίσης μαύρη επίστρωση με τη μορφή ενός στρώματος DLC (Diamond Like Carbon).

Iron Annie

Η επένδυση του cockpit έγινε όσο το δυνατόν πιο στενή και επίπεδη για να τονιστεί το αεροδυναμικό σχήμα. Το κατά 7 cm κοντύτερο πιρούνι και το ρυθμιζόμενο σε ύψος αμορτισέρ Wilbers τονίζουν την ‘σκυφτή’ στάση της μοτοσικλέτας. «Για να κάνουμε τη μοτοσυκλέτα να φαίνεται μικρότερη και να της δώσουμε μια πιο περίτεχνη εμφάνιση στο τμήμα που βρίσκεται ανάμεσα στους τροχούς, χρησιμοποιήσαμε μεγάλες ζάντες 18 και 21 ιντσών που κατασκεύασε η Kineo», πρόσθεσε ο Daniel Weidmann, Ιδιοκτήτης και Διευθύνων Σύμβουλος της VTR Motorrad & VTR Customs.

Μία ακόμα τεχνική λεπτομέρεια ήταν οι αγωνιστικού τύπου αντλίες HC3 της Magura που τοποθετήθηκαν στη θέση των στάνταρ εξαρτημάτων φρένων και συμπλέκτη της R 18. Στο εξατομικευμένο καντράν του ταχύμετρου χρησιμοποιήθηκε επίσης ένας δείκτης που δημιουργήθηκε ειδικά από την εταιρεία κατασκευής ρολογιών Zeitzone Zurich.

Iron Annie

«Μία από τις μεγάλες προκλήσεις με την R 18 IRON ANNIE ήταν οι ρέπλικες των πτερυγίων ψύξης που βρίσκονται στην περιοχή των πίσω σιγαστήρων. Για τη διαμόρφωση αυτών των τμημάτων σε παράλληλες και όμορφες ακτίνες και ταυτόχρονα για την αρμονική τοποθέτησή τους, απαιτήθηκε πολύς κόπος», σχολιάζει ο Daniel Weidmann για την εργασία με τα φύλλα αλουμινίου. Δαπανήθηκαν αμέτρητες ώρες εργασίας, καθώς το ρεζερβουάρ καυσίμου, η ουρά που παραπέμπει σε ουραίο αεροπλάνου χάρη στο χαρακτηριστικό πτερύγιο, τα πλευρικά πάνελ και το cockpit διαμορφώθηκαν αριστοτεχνικά στο χέρι από φύλλα αλουμινίου. Μνήμες από την παραδοσιακή μεταλλική κατασκευή αεροσκαφών ξυπνούν επίσης τα πολυάριθμα πριτσίνια.

«Αυτό που μας προβλημάτισε λίγο όταν είδαμε όλα τα χειροποίητα, απαστράπτοντα φύλλα αλουμινίου να λαμπυρίζουν και να γυαλίζουν ήταν ότι θα έπρεπε να βαφτούν. Ωστόσο, είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα, επειδή η R 18 IRON ANNIE διαφέρει ακόμα περισσότερο από τη γνωστή σε όλους SPITFIRE που επίσης υιοθετεί σχεδίαση αεροπορικού στυλ», συνεχίζει ο Daniel Weidmann.

Η R 18 IRON ANNIE θα λάβει έγκριση τύπου για χρήση στο δρόμο και είναι βέβαιο ότι θα μαγνητίσει αρκετά βλέμματα στο νέο της σπίτι στη λίμνη της Γενεύης. Θα παραμείνει ένα μοναδικό μοντέλο, σύμφωνα με την υπόσχεση που δόθηκε στον πελάτη.

Iron Annie

Προδιαγραφές BMW R 18 IRON ANNIE by VTR Customs:

  • Βάση: BMW R 18 First Edition.
  • Μεταλλικά εξαρτήματα: Ρεζερβουάρ καυσίμου, πίσω, πλαϊνά πάνελ, cockpit, φτερό, Αλουμίνιο χειροποίητα από την VTR Customs.
  • Πιρούνι: κοντύτερο και στηρίγματα με επίστρωση DLC.
  • Γόνατο ανάρτησης: Wilbers, ρυθμιζόμενο σε ύψος.
  • Τροχοί: Kineo μπροστά 3,5 x 21", πίσω 6 x18".
  • Ελαστικά: Avon Cobra, 120/70-21 και 200/55-18.
  • Τιμόνι: ABM Vario Clip.
  • Ταχύμετρο: Εξατομικευμένο από την Zeitzone Zürich.
  • Αντλία φρένου / συμπλέκτη: Magura HC3.
  • Σέλα: VTR Customs & Yves Knobel Saddlery.
  • Σύστημα εξάτμισης: Walzwerk.
  • Βάση πινακίδας κυκλοφορίας: Berham Customs.
  • Πλαϊνό φλας και πίσω φώτα: Kellermann Atto.
  • Προβολέας: HIGHSIDER.
  • Βαφή: VTR Customs & Freuler AG, Benken."
Ετικέτες

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.