EICMA 2023: VOGE 525R & 525RR 2024 - Ίδια βάση με αρκετές όμως αλλαγές, για γυμνή και ντυμένη έκδοση
Με πολλές όμως διαφορές μεταξύ τους, που χαρίζουν μοναδικότητα στις δυο μοτοσυκλέτες
Από τον
Κώστα Γκαζή
8/11/2023
Στην EICMA η VOGE παρουσίασε το γυμνό 525R, που βελτιώνει τη συνταγή του 500R που έχουμε δει και στην Ελλάδα, και την έκδοση 525RR με φαίρινγκ για τους φαν των σπορ μοτοσυκλετών.
Οι δυο μοτοσυκλέτες μοιράζονται την ίδια βάση, ήτοι το ίδιο πλαίσιο, τις ίδιες αναρτήσεις, τα ίδια φρένα αλλά και τον ίδιο κινητήρα, έχουν όμως και αρκετές αλλαγές μεταξύ τους, ώστε να μην μπορεί κανείς να κατηγορήσει τη VOGE για τεμπελιά και απλή προσθήκη φαίρινγκ στο RR. Παρακάτω θα ασχοληθούμε κυρίως με το νεότευκτο RR με την εταιρεία να ρίχνει το βάρος της παρουσίασης στην EICMA στο φαιρινγκάτο μοντέλο και όχι στο γυμνό, ενώ για την ώρα η εταιρεία δεν μας δίνει πολλά στοιχεία για το 525R -που είχε ανακοινωθεί πριν την EICMA
Στις διαφορές μεταξύ R & RR, πέρα από το κοστούμι και τα φωτιστικά σώματα που είναι νέα στο RR, βλέπουμε διαφορετικά φρένα -της Brembo- στο sport μοντέλο, με διαφορετικό σύστημα πέδησης μπροστά (ακτινική τετραπίστονη δαγκάνα της Brembo για ένα δίσκο 320 mm, και όχι συμβατικές δαγκάνες και δυο δίσκους), συμβατικούς δίσκους και όχι μαργαρίτες, νέα εξάτμιση, νέες ζάντες, κλιπόν (πάνω από την τιμονόπλακα) και όχι ίσιο τιμόνι, διαφορετικό φτερό, διαφορετική ουρά, κ.α.
Το πιρούνι του RR μπροστά μπορεί να διαφέρει από εκείνο του R, ενώ αμφότερες οι μοτοσυκλέτες φέρουν συστήματα ABS και Traction Control που τουλάχιστον στο RR μπορούν να απενεργοποιηθούν για χρήση πίστας. Ο δικύλινδρος εν σειρά κινητήτρας των 494 κ.εκ. (στο 500 ήταν 471 κ.εκ.) έχει μέγιστη απόδοση 48 hp (από 46 hp προηγουμένως) και 4,5 kgm ροπής, δυο Riding Modes (Standard και Sport), και κιβώτιο 6 σχέσων.
Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό, ενώ το ψαλίδι είναι αλουμινένιο, η οθόνη οργάνων είναι ψηφιακή έγχρωμη TFT 5 ιντσών, ενώ στον στάνταρ εξοπλισμό υπάρχει και θύρα USB.
Το ύψος της σέλας για την RR ανακοινώνεται στα 785 mm,το μεταξόνιο στα 1.430 mm και τοβάρος στα 172 kg.
Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης του RR είναι τα Pirelli Diablo Rosso III σε διαστάσεις 120/70-17 εμπρός και 160/60-17 πίσω
Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία
Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
30/6/2026
Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.
Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.
Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.
Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.
Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.
Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.
Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.
Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή
Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.
Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.
Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.