Hοnda Monkey 125

Ξυπνάει μνήμες

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/5/2018

Από τον περασμένο Οκτώβριο είχαμε γράψει για το νέο Monkey της Honda, τον διάδοχο των θρυλικών Ζ50 που αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της παγκόσμιας μοτοσυκλετιστικής ιστορίας και κουλτούρας. Πριν από λίγες μέρες, όσοι επισκέφθηκαν την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, είχαν την ευκαιρία να το δουν από κοντά στο περίπτερο της ελληνικής αντιπροσωπείας, με τις μνήμες να ξυπνάνε για τους παλαιότερους, και τα όνειρα να ζωντανεύουν για τους νεότερους.
Το εμβληματικό Monkey διατηρεί αναλλοίωτη της φιλοσοφία της δημιουργίας του από το 1961 που πρωτοπαρουσιάστηκε, εμπλουτισμένη όμως με στοιχεία από την σύγχρονη τεχνολογία και τον εξοπλισμό που επιτάσσουν οι σύγχρονες προδιαγραφές.
Ο αερόψυκτος, μονοκύλινδρος κινητήρας των 125cc αποδίδει 9,2 ίππους και 1,1kgm ροπής, ενώ η Honda ανακοινώνει κατανάλωση μετρημένη σε ιδανικές συνθήκες της τάξης των 1,5lt/100km! Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος οριζόντια και διαθέτει έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο. Οι διαστάσεις του είναι 52,4mm x 57,9mm, ο λόγος συμπίεσης είναι 9,3:1, ενώ το κιβώτιο είναι τεσσάρων σχέσεων.

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό ενώ η σχεδίαση και το βάψιμο του ρεζερβουάρ (με χωρητικότητα 5,6lt) και των φτερών παραπέμπουν απευθείας στην κλασσική εμφάνιση των Ζ50. Το πιρούνι από την άλλη, είναι ανεστραμμένο, ενώ την πίσω ανάρτηση έχουν αναλάβει δύο αμορτισέρ (βαμμένα στο ίδιο χρώμα με το ψαλίδι και το πλαίσιο) και οι τροχοί έχουν διάμετρο 12 ιντσών. Το μεταξόνιο του Monkey είναι στα 1.155mm, το ύψος της σέλας φτάνει τα 775mm, η γωνία κάστερ είναι στις 25° με ίχνος στα 88mm και το βάρος που ανακοινώνει η Honda ανέρχεται στα 107 κιλά γεμάτη.
Όπως είναι φυσικό, η παράδοση είναι διάχυτη πάνω στο καινούργιο Monkey, από το ανάγλυφο λογότυπο με το φτερό, μέχρι το σχήμα του προστατευτικού της εξάτμισης και τους στρογγυλούς καθρέφτες. Βέβαια, το καινούργιο Monkey δεν έχει το τιμόνι των προηγούμενων "Ζ" που μπορούσε να αναδιπλωθεί για εύκολη μεταφορά, αλλά διαθέτει ένα αντίστοιχου σχήματος και ύψους που εδράζεται σε καβαλέτα.
Το ψηφιακό όργανο αναλαμβάνει την εισαγωγή στην σύγχρονη εποχή με οθόνη LCD, ενώ και τα φώτα είναι full LED. Το monkey διαθέτει επίσης και το σύστημα που είχαμε δει για πρώτη φορά στα SH, με απόκριση στα φώτα με το πάτημα ενός κουμπιού στο κλειδί, ειδοποιώντας τον ιδιοκτήτη για την θέση του. Το πιο εντυπωσιακό όμως, σε ό,τι αφορά την τεχνολογία που διαθέτει το Monkey, είναι η μονάδα IMU με την οποία μάλιστα συνεργάζεται και το μονοκάναλο ABS, παρά το γεγονός ότι οι προδιαγραφές Euro4 προϋποθέτουν συνδυασμένα φρένα για τις μοτοσυκλέτες μέχρι 125cc, χωρίς να είναι υποχρεωτική η ύπαρξη ABS.

Και ολίγη Ιστορία
Το Honda Monkey - περισσότερο γνωστό σαν ένα θρυλικό δίτροχο που άφησε εποχή τη δεκαετία 1970 – παρουσιάστηκε το 1961. Σχεδιασμένο αρχικά με προδιαγραφές παιδικού παιχνιδιού 49cc για το Tama Tech, ένα ψυχαγωγικό πάρκο στο Τόκιο, σύντομα έγινε τόσο δημοφιλές, ώστε η εταιρεία δημιούργησε μία έκδοση δρόμου, που άρχισε να εξάγεται σε ΗΠΑ και Ευρώπη το 1963, με εντυπωσιακό χρωμιωμένο ρεζερβουάρ, σπαστό τιμόνι και τροχούς διαμέτρου 5 ιντσών, χωρίς αναρτήσεις.
Η δημοτικότητά του οφείλεται στην σχεδίασή του, στις λιλιπούτειες διαστάσεις και στο πολύ χαμηλό βάρος, που το έκανε άκρως απολαυστικό στην πόλη. Μέχρι το 1969, οι διαστάσεις των τροχών του είχαν αυξηθεί στις 8 ίντσες και από το 1970 έγινε ακόμα πιο δημοφιλές χάρη στην προσθήκη αποσπώμενου με ταχυσύνδεσμο πιρουνιού, ώστε να χωρά στο πορτμπαγκάζ ενός μικρού αυτοκινήτου.

Μέχρι το 1978 – χρονιά που σηματοδότησε το ξεκίνημα μιας ένδοξης εποχής για το Monkey - είχε επανασχεδιαστεί με ρεζερβουάρ σε σχήμα δάκρυ και έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές σε πολλούς κατόχους αυτοκινούμενων τροχόσπιτων που ήθελαν ένα βολικό μέσο μεταφοράς για χρήση όσο είχαν το όχημά τους σταθμευμένο. Με το τριτάχυτο κιβώτιο και τον φυγοκεντρικό συμπλέκτη του προσέλκυσε ένα μεγάλο κοινό χάρη και στην ευκολία χρήσης του.
Λόγω του χαρακτήρα του, λειτούργησε και ως πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας σε ένα ευρύτερο κοινό ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλο δίτροχο. Με φαρδιά ελαστικά, μικρό ρεζερβουάρ και μεγάλη, μαλακή σέλα η εμφάνιση του Monkey έμεινε διαχρονική, όσο και η απήχησή του σε όλο τον κόσμο.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος	Αερόψυκτος SOHC 4-χρονος 2-βάλβιδος
Κυβισμός	125cc
Διάμετρος x Διαδρομή	52.4 x 57.9mm
Λόγος Συμπίεσης	9.3:1
Μέγιστη Ισχύς	9,2hp @ 7,000rpm
Μέγιστη Ροπή	1,1Kgm @ 5,250rpm
ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΥΣΙΜΟΥ
Τροφοδοσία	PGM-FI ηλεκτρονικός ψεκασμός
Χωρητικότητα Ρεζερβουάρ	5.6 L
Κατανάλωση καυσίμου	67km/litre (WMTC mode)
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Μίζα	Ηλεκτρική
Μπαταρία	YTZ5S
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Τύπος Συμπλέκτη	Υγρός πολύδισκος
Τύπος Κιβωτίου	Τεσσάρων ταχυτήτων
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος	Ατσάλινο, τύπου ραχοκοκαλιάς
Διαστάσεις (ΜxΠxΥ)	1.710 x 755 x 1.029mm
Μεταξόνιο	1.155mm
Γωνία Κάστερ	25°
Ίχνος	82mm
Ύψος Σέλας	776mm
Απόσταση από το Έδαφος	160mm
Ακτίνα Στροφής	1,9m
Βάρος γεμάτο	107kg
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Εμπρός	Πιρούνι USD, διαδρομής 100mm
Πίσω	Δύο αμορτισέρ, διαδρομής 104mm
ΤΡΟΧΟΙ
Τύπος Εμπρός	10-μπράτσα χυτό αλουμίνιο
Τύπος Πίσω	10-μπράτσα χυτό αλουμίνιο
Ελαστικά Εμπρός	120/80-12 65J
Ελαστικά Πίσω	130/80-12 69J
ΦΡΕΝΑ
Εμπρός	Ένας δίσκος 220 mm με ABS βασισμένο σε IMU
Πίσω	Ένας δίσκος 190mm
ΦΩΤΑ
Προβολέας	LED
Πίσω Φως	LED

https://bit.ly/MOTO_681

Νέα Μοντέλα

Επικαιρότητα

QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο

Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/7/2026

Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.

Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.

Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.

Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.

Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης

Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.

Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.

Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα

Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.

Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.

Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων

Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.

Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.

Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.

Διερευνώντας τον δρόμο

Η QJMOTOR δεν είναι η πρώτη κινεζική εταιρεία που επενδύει στην ενεργή αεροδυναμική. Η CFMOTO είχε παρουσιάσει στην EICMA 2025 το πρωτότυπο V4 SR-RR, το οποίο διέθετε επίσης ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια.

Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.

Η επόμενη μεγάλη μάχη

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.

Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.