Kawasaki Eliminator 500 - Η επιστροφή του εξολοθρευτή από το Akashi

Σε δύο εκδόσεις, “απλή” και SE, στον στίβο μάχης της Α2 κατηγορίας

Από το

motomag

22/9/2023

Η Kawasaki επιστρατεύει ένα όνομα από τα παλιά, με το Eliminator 500 να μπαίνει στον στίβο μάχης της Α2 κατηγορίας, απέναντι στο Rebel 500 της Honda, που μέχρι πρότινος αποτελούσε τη μοναδική επιλογή cruiser σε αυτά τα κυβικά.

Το Eliminator, σαν όνομα, ξεκίνησε το 1985, δημιουργώντας μία ολόκληρη γκάμα από τα 125 μέχρι και τα 1.000 κυβικά. Από τα 400 κυβικά και πάνω, ωστόσο, το Eliminator χρησιμοποιούσε τους τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες, που χρησιμοποιούσαν και τα σπορ μοντέλα της εταιρείας, με τις κατάλληλες αλλαγές για να ταιριάζουν στις ανάγκες της cruiser κατηγορίας. Τώρα, η Kawasaki επέλεξε να χρησιμοποιήσει ως βάση τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα 399 κυβικών του Ninja 400, όπου εκτός από τις αγορές της Ιαπωνίας και τη Ταϊλάνδης που παρέμεινε ίδιος, σε όλες τις υπόλοιπες έχει δεχτεί αύξηση της διαδρομής των εμβόλων του, φτάνοντας τα 451 κυβικά.

Η αύξηση αυτή της διαδρομής των εμβόλων, βοηθάει το Eliminator 500 εκεί που πρέπει, σύμφωνα με τα δεδομένα της κατηγορίας. Έτσι, ο υγρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας 451 κυβικών με 2 ΕΕΚ και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο, έχει βελτιωμένη απόκριση στις χαμηλές στροφές, σε σχέση με αυτόν που χρησιμοποιούν τα Ninja 400 και Z 400. Η απόδοσή του φτάνει τους 44,36 ίππους στις 9.000 στροφές, με την ροπή να αγγίζει τα 4,3 χιλιογραμμόμετρα στις 6.000 στροφές.

Το φιλτροκούτι των 5,8 λίτρων χωρητικότητας, λαμβάνει των αέρα μέσω εισαγωγών διαφορετικού μήκους, που βρίσκονται αριστερά και δεξιά στο μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας, ενώ τα δύο σώματα ψεκασμού 32mm διευκολύνουν τη ροή του αέρα στον θάλαμο καύσης, για πιο ομαλή και αποτελεσματικότερη απόδοση.

Το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο είναι τύπου χωροδικτύωμα, με τον κινητήρα ως φέρον τμήμα του. Η γεωμετρία του είναι τυπική για cruiser με τη γωνία κάστερ να είναι στις 30 μοίρες, το ίχνος στα 121mm και το μεταξόνιο στα 1.520mm. Ταυτόχρονα το χυτό, ατσάλινο ψαλίδι εδράζεται πάνω στο πίσω μέρος των κάρτερ, για χαμηλότερο βάρος και επιπλέον σταθερότητα. Στις αναρτήσεις, βρίσκουμε ένα συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι 41mm με διαδρομή 120mm. Τα δύο αμορτισέρ πίσω, από την άλλη, έχουν πολύ μικρότερη διαδρομή, στα 90mm.

Τον τομέα της πέδησης αναλαμβάνει ένας δίσκος 310mm με δαγκάνα δύο εμβόλων μπροστά και ένας 240mm, επίσης με δαγκάνα δύο εμβόλων, πίσω. Οι τροχοί είναι 18 και 16 ιντσών μπροστά και πίσω αντίστοιχα, με τα ελαστικά να έχουν διαστάσεις 130/70-18 και 150/70-16.

Η μοτοσυκλέτα ακολουθεί τη σχεδιαστική φιλοσοφία των cruiser, με τον αναβάτη να κάθεται με ελαφριά κλίση προς τα πίσω, όχι όμως στα επίπεδα του έτερου cruiser του Akashi, Vulcan 650 S. Η λεπτή και χαμηλή σιλουέτα του χαρακτηρίζεται από τις οριζόντιες γραμμές που διατρέχουν το ρεζερβουάρ των 13 λίτρων, τη σέλα και την ουρά, με το μήκος του Eliminator 500 να φτάνει τα 2.250mm.

Το ύψος της σέλας είναι χαμηλό στα 735mm, προσφέροντας ευκολία χειρισμών σε αναβάτες κάθε αναστήματος, ενώ στον εξτρά εξοπλισμό βρίσκουμε τόσο μία ψηλότερη σέλα στα 765mm, όσο και μία χαμηλότερη στα 715mm. Διαφορές μεταξύ των εκδόσεων βρίσκουμε στο ύψος -1.100mm για την απλή, 1.140mm για την SE- όπως και στο βάρος, με την SE έκδοση να είναι ένα κιλό βαρύτερη, στα 177 κιλά -από τα 176 της απλής.

Στον εξοπλισμό του Eliminator 500 βρίσκουμε full LED φωτιστικά σώματα, μονόχρωμη, στρογγυλή, ψηφιακή LCD οθόνη με πλήθος ενδείξεων και δυνατότητα συνδεσιμότητας, μέσω Bluetooth με το κινητό του αναβάτη, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή “RIDEOLOGY” της Kawasaki, δικάναλο ABS και πλαϊνό σταντ. Η έκδοση SE διαθέτει επιπλέον, κάλυμμα προβολέα στο χρώμα της μοτοσυκλέτας, θύρα φόρτισης ηλεκτρικών συσκευών USB-C, φυσούνες για τα καλάμια μπροστά και δερμάτινη σέλα δύο επιπέδων, όπως και στην απλή έκδοση, με εξωτερικές ραφές.

Η Kawasaki έχει ήδη δημιουργήσει μία σειρά προϊόντων στον εξτρά εξοπλισμό, για να μπορεί ο κάθε αναβάτης να φέρει το Eliminator 500 στα μέτρα του. Οι διαθέσιμες χρωματικές επιλογές είναι η Metallic Flat Spark Black για την βασική έκδοση και η Metallic Matte Carbon Gray / Flat Ebony. Η τιμή δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί για την ελληνική αγορά.

Με το Eliminator 500 η Kawasaki έρχεται αντιμέτωπη με τη Honda, η οποία ήταν η μόνη που μέχρι τώρα είχε παρουσιάσει κάποιο cruiser μοντέλο σε αυτά τα κυβικά. Αν ακολουθήσει το παράδειγμά του Big H, το εργοστάσιο του Akashi, τότε μπορούμε να περιμένουμε και τον ερχομό ενός νέου Versys για την Α2 κατηγορία διπλωμάτων, καθώς το μοντέλο των 300 κυβικών δεν συμμορφώθηκε με τις Euro5 προδιαγραφές. Έτσι, η Kawasaki βγήκε από το κάδρο των ανταγωνιστών σε αυτή την καυτή, από άποψη ανταγωνισμού κατηγορία, αφήνοντας ένα κενό στην γκάμα της.

Ετικέτες

eliminator

https://bit.ly/MOTO_676

Νέα Μοντέλα

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84^η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.