Kawasaki Eliminator 500 - Η επιστροφή του εξολοθρευτή από το Akashi

Σε δύο εκδόσεις, “απλή” και SE, στον στίβο μάχης της Α2 κατηγορίας
Το νέο Kawasaki Eliminator 500
Από το

motomag

22/9/2023

Η Kawasaki επιστρατεύει ένα όνομα από τα παλιά, με το Eliminator 500 να μπαίνει στον στίβο μάχης της Α2 κατηγορίας, απέναντι στο Rebel 500 της Honda, που μέχρι πρότινος αποτελούσε τη μοναδική επιλογή cruiser σε αυτά τα κυβικά.

Το Eliminator, σαν όνομα, ξεκίνησε το 1985, δημιουργώντας μία ολόκληρη γκάμα από τα 125 μέχρι και τα 1.000 κυβικά. Από τα 400 κυβικά και πάνω, ωστόσο, το Eliminator χρησιμοποιούσε τους τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες, που χρησιμοποιούσαν και τα σπορ μοντέλα της εταιρείας, με τις κατάλληλες αλλαγές για να ταιριάζουν στις ανάγκες της cruiser κατηγορίας. Τώρα, η Kawasaki επέλεξε να χρησιμοποιήσει ως βάση τον δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα 399 κυβικών του Ninja 400, όπου εκτός από τις αγορές της Ιαπωνίας και τη Ταϊλάνδης που παρέμεινε ίδιος, σε όλες τις υπόλοιπες έχει δεχτεί αύξηση της διαδρομής των εμβόλων του, φτάνοντας τα 451 κυβικά.

Η αύξηση αυτή της διαδρομής των εμβόλων, βοηθάει το Eliminator 500 εκεί που πρέπει, σύμφωνα με τα δεδομένα της κατηγορίας. Έτσι, ο υγρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά κινητήρας 451 κυβικών με 2 ΕΕΚ και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο, έχει βελτιωμένη απόκριση στις χαμηλές στροφές, σε σχέση με αυτόν που χρησιμοποιούν τα Ninja 400 και Z 400. Η απόδοσή του φτάνει τους 44,36 ίππους στις 9.000 στροφές, με την ροπή να αγγίζει τα 4,3 χιλιογραμμόμετρα στις 6.000 στροφές.

Kawasaki Eliminator 500

Το φιλτροκούτι των 5,8 λίτρων χωρητικότητας, λαμβάνει των αέρα μέσω εισαγωγών διαφορετικού μήκους, που βρίσκονται αριστερά και δεξιά στο μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας, ενώ τα δύο σώματα ψεκασμού 32mm διευκολύνουν τη ροή του αέρα στον θάλαμο καύσης, για πιο ομαλή και αποτελεσματικότερη απόδοση.

Kawasaki Eliminator 500

Το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο είναι τύπου χωροδικτύωμα, με τον κινητήρα ως φέρον τμήμα του. Η γεωμετρία του είναι τυπική για cruiser με τη γωνία κάστερ να είναι στις 30 μοίρες, το ίχνος στα 121mm και το μεταξόνιο στα 1.520mm. Ταυτόχρονα το χυτό, ατσάλινο ψαλίδι εδράζεται πάνω στο πίσω μέρος των κάρτερ, για χαμηλότερο βάρος και επιπλέον σταθερότητα. Στις αναρτήσεις, βρίσκουμε ένα συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι 41mm με διαδρομή 120mm. Τα δύο αμορτισέρ πίσω, από την άλλη, έχουν πολύ μικρότερη διαδρομή, στα 90mm.

Kawasaki Eliminator 500

Τον τομέα της πέδησης αναλαμβάνει ένας δίσκος 310mm με δαγκάνα δύο εμβόλων μπροστά και ένας 240mm, επίσης με δαγκάνα δύο εμβόλων, πίσω. Οι τροχοί είναι 18 και 16 ιντσών μπροστά και πίσω αντίστοιχα, με τα ελαστικά να έχουν διαστάσεις 130/70-18 και 150/70-16.

Kawasaki Eliminator 500

Η μοτοσυκλέτα ακολουθεί τη σχεδιαστική φιλοσοφία των cruiser, με τον αναβάτη να κάθεται με ελαφριά κλίση προς τα πίσω, όχι όμως στα επίπεδα του έτερου cruiser του Akashi, Vulcan 650 S. Η λεπτή και χαμηλή σιλουέτα του χαρακτηρίζεται από τις οριζόντιες γραμμές που διατρέχουν το ρεζερβουάρ των 13 λίτρων, τη σέλα και την ουρά, με το μήκος του Eliminator 500 να φτάνει τα 2.250mm.

Kawasaki Eliminator 500

Το ύψος της σέλας είναι χαμηλό στα 735mm, προσφέροντας ευκολία χειρισμών σε αναβάτες κάθε αναστήματος, ενώ στον εξτρά εξοπλισμό βρίσκουμε τόσο μία ψηλότερη σέλα στα 765mm, όσο και μία χαμηλότερη στα 715mm. Διαφορές μεταξύ των εκδόσεων βρίσκουμε στο ύψος -1.100mm για την απλή, 1.140mm για την SE- όπως και στο βάρος, με την SE έκδοση να είναι ένα κιλό βαρύτερη, στα 177 κιλά -από τα 176 της απλής.

Kawasaki Eliminator 500

Στον εξοπλισμό του Eliminator 500 βρίσκουμε full LED φωτιστικά σώματα, μονόχρωμη, στρογγυλή, ψηφιακή LCD οθόνη με πλήθος ενδείξεων και δυνατότητα συνδεσιμότητας, μέσω Bluetooth με το κινητό του αναβάτη, χρησιμοποιώντας την εφαρμογή “RIDEOLOGY” της Kawasaki, δικάναλο ABS και πλαϊνό σταντ. Η έκδοση SE διαθέτει επιπλέον, κάλυμμα προβολέα στο χρώμα της μοτοσυκλέτας, θύρα φόρτισης ηλεκτρικών συσκευών USB-C, φυσούνες για τα καλάμια μπροστά και δερμάτινη σέλα δύο επιπέδων, όπως και στην απλή έκδοση, με εξωτερικές ραφές.

Kawasaki Eliminator 500

Η Kawasaki έχει ήδη δημιουργήσει μία σειρά προϊόντων στον εξτρά εξοπλισμό, για να μπορεί ο κάθε αναβάτης να φέρει το Eliminator 500 στα μέτρα του. Οι διαθέσιμες χρωματικές επιλογές είναι η Metallic Flat Spark Black για την βασική έκδοση και η Metallic Matte Carbon Gray / Flat Ebony. Η τιμή δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί για την ελληνική αγορά.

Kawasaki Eliminator 500

Με το Eliminator 500 η Kawasaki έρχεται αντιμέτωπη με τη Honda, η οποία ήταν η μόνη που μέχρι τώρα είχε παρουσιάσει κάποιο cruiser μοντέλο σε αυτά τα κυβικά. Αν ακολουθήσει το παράδειγμά του Big H, το εργοστάσιο του Akashi, τότε μπορούμε να περιμένουμε και τον ερχομό ενός νέου Versys για την Α2 κατηγορία διπλωμάτων, καθώς το μοντέλο των 300 κυβικών δεν συμμορφώθηκε με τις Euro5 προδιαγραφές. Έτσι, η Kawasaki βγήκε από το κάδρο των ανταγωνιστών σε αυτή την καυτή, από άποψη ανταγωνισμού κατηγορία, αφήνοντας ένα κενό στην γκάμα της.

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…