Kawasaki Versys 1000 / SE 2019 στην EICMA [video]

Πιο άνετο και πολυδιάστατο!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/11/2018

Η Kawasaki δεν θα μπορούσε να μείνει από τον φρενήρη ρυθμό των εξελίξεων στην κατηγορία των μεγάλων on-off και παρουσίασε στην EICMA τα αποτελέσματα της δικής τους εξελικτικής διαδικασία για το Versys 1000, σε δύο μάλιστα εκδόσεις: Την στάνταρ και την SE.
Από τις πιο σημαντικές αλλαγές είναι η ηλεκτρονική πλέον διαχείριση του γκαζιού (ride by wire) που έδωσε εκτός των άλλων και την δυνατότητα για την χρήση cruise control, ενώ το νέο Versys διαθέτει και μονάδα IMU της Bosch, την KCMF όπως την ονομάζει η Kawasaki, προσθέτοντας στα ηλεκτρονικά βοηθήματα της μοτοσυκλέτας και το cornering ABS. Στα δύο μπροστινά δισκόφρενα έχουν τοποθετηθεί ακτινικές monobloc δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων, που ελέγχονται από μια ακτινική τρόμπα, ενώ το Versys 1000 διαθέτει τώρα το σύστημα KIBS (το ίδιο σύστημα αντιμπλοκαρίσματος που "φορούν" τα H2 και ZX-10R) με διαφορετικό όμως προγραμματισμό για να συνεργαστεί με τις μεγαλύτερες διαδρομές των αναρτήσεων και τον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας.


Από το ΖΧ-10R προέρχεται και το KECS (η Kawasaki έχει μια εμμονή με τα αρκτικόλεξα…) το σύστημα των ημιενεργητικών αναρτήσεων. Παίρνοντας δεδομένα από την IMU η βέλτιστη ρύθμιση των αποσβέσεων γίνεται ηλεκτρονικά, ενώ στην περίπτωση της έκδοσης SE, στις ρυθμίσεις περιλαμβάνεται και η προφόρτιση του πίσω αμορτισέρ. Το μόνο που έχει να κάνει ο αναβάτης, είναι να επιλέξει ένα από τα τρία διαθέσιμα modes (αναβάτης, αναβάτης με αποσκευές, αναβάτης με συνεπιβάτη και αποσκευές).
Όλα όμως τα παραπάνω ρυθμίζονται αυτόματα και μέσα από τις τέσσερις επιλογές των riding modes που έχει στην διάθεση του ο αναβάτης (Sport, Road, Rain, Rider που είναι το πλήρως παραμετροποιήσιμο mode), αφήνοντάς τον να επικεντρωθεί στην απόλαυση της οδήγησης. Επιπλέον, το νέο Versys διαθέτει και quickshifter (KQS… σιγά μη δεν είχαν αρκτικόλεξο και γι' αυτό!) που λειτουργεί τόσο στα ανεβάσματα όσο και στα κατεβάσματα.


Σε ό,τι αφορά την σχεδίαση και τον ταξιδιωτικό του εξοπλισμό, το Versys 1000 του 2019 έρχεται με μια αναβαθμισμένη σχεδίαση που δίνει περισσότερη ροή στην μοτοσυκλέτα ακόμη κι όταν είναι σταματημένη. Η ζελατίνα του ρυθμίζεται πολύ εύκολα (εύρος 60mm στην στάνταρ έκδοση και 40mm στην SE) και συνεισφέρει στην καλύτερη προστασία που προσφέρουν το επανασχεδιασμένο μούτρο με τις πιο πλατιές επιφάνειες. Ανανεωμένοι είναι και οι προβολείς με τεχνολογία LED, ενώ LED είναι και τα cornering lights που φωτίζουν το εσωτερικό της στροφής, ανάλογα με την κλίση της μοτοσυκλέτας.
Το Versys διαθέτει παροχή ρεύματος 12V και την δυνατότητα για σύνδεση με το smartphone του αναβάτη, ο οποίος κατεβάζοντας την εφαρμογή "Rideology the App" μπορεί να έχει πλήθος πληροφοριών στο κινητό του. Τα όργανα είναι κι αυτά ανανεωμένα, με οθόνη LCD για την βασική έκδοση και TFT για την έκδοση SE, ενώ η βαφή που έχει χρησιμοποιηθεί για το Versys είναι ίδιας τεχνολογίας με την αντίστοιχη του Η2 όπου έχει τη δυνατότητα να αυτοδιορθώσει μικρές γρατζουνιές.


Στον κινητήρα, πέρα από το ride by wire, οι αλλαγές δεν είναι ιδιαίτερα εκτεταμένες, όπως οι διαφορετικοί σωλήνες που ενώνουν τους λαιμούς των εξατμίσεων και ο νέος καταλύτης, καθώς επανασχεδιασμένο είναι και το τελικό της εξάτμισης. Στο πλαίσιο δεν έγιναν αλλαγές, σε αντίθεση με τις αναρτήσεις, όπου στην βασική έκδοση υπάρχει διαφορετικό σετάρισμα, ενώ αναβαθμισμένο είναι και το μοχλικό του αμορτισέρ. Στην έκδοση SE, όπως αναφέρουμε και παραπάνω, το KECS, οι ηλεκτρονικά ελεγχόμενες αναρτήσεις αποτελούνται από ένα ανεστραμμένο πιρούνι της Showa κι ένα BFRC αμορτισέρ, ίδιο με του ZX-10R.

Δείτε το βίντεο από την παρουσίαση της Kawasaki:

Ακολουθεί πλήρες φωτογραφικό υλικό σε υψηλή ανάλυση στο gallery
 

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες