KTM 1390 Super Duke GT - Αναβαθμισμένο Sport-Touring μοντέλο με βάση το νέο 1390 Duke

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

5/2/2024

Μετά το 1390 Super Duke R που παρουσιάστηκε ως μοντέλο 2024, ο κατασκοπευτικός φακός “έπιασε” σε δοκιμές τον… εξευγενισμένο χούλιγκαν 1390 Super Duke GT, ο οποίος εξοπλίζεται με τον ίδιο δικύλινδρο V-75° των 1.350 κυβικών που γνωρίσαμε στο streetfighter των πορτοκαλί, ακολουθώντας την ίδια -νέα- σχεδιαστική ταυτότητα.

Έχουμε ήδη δει ότι η KTM σκοπεύει να εφοδιάσει με την νέα δικύλινδρη πλατφόρμα των 1.350 κυβικών, όλα τα μοντέλα που μέχρι σήμερα γνωρίζουμε ως 1290, ενώ την εμφάνισή του αναμένεται να κάνει και ένα 1390 SMT, ο μεγαλύτερος αδελφός του ήδη υπάρχοντος 890 SMT. Το νέο 1390 Super Duke GT, έχει ήδη απαθανατιστεί σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες μαζί με το 1390 Super Adventure, το καλοκαίρι του 2023, όπου φάνηκε ο εντελώς νέος σχεδιασμός του φαίρινγκ, αλλά και το νέο μπροστινό τμήμα με τον προβολέα να έρχεται αυτούσιος από το γυμνό streetfighter της KTM.

Πέραν από τις σχεδιαστικές διαφορές από τον προκάτοχό του, όμως, ο κινητήρας αναμένεται επίσης να είναι ο νέος δικύλινδρος V-75° των 1.350 κυβικών και 190 ίππων, ο οποίος έχει επίσης και σύστημα μεταβλητού χρονισμού των βαλβίδων. Κρίνοντας από την μέχρι τώρα πορεία της GT έκδοσης, ίσως να δούμε μία μείωση της μέγιστης ισχύος στα 2-3 άλογα, καθώς στόχος της συγκεκριμένης έκδοσης δεν είναι μόνο τα απόλυτα νούμερα αλλά και η διάνυση αποστάσεων και η αυξημένη αξιοπιστία του κινητήρα.

KTM 1390 Super Duke GT – Πιο κοντά στην παραγωγή

Ο προβολέας βλέπουμε ότι διατηρεί την ίδια αισθητική που είδαμε αρχικά στα 990 Duke και 1390 Super Duke R και αναμένεται να υιοθετήσουν και τα υπόλοιπα μοντέλα των οικογενειών Duke και Adventure. Αυτός αποτελείται από δύο ξεχωριστούς προβολείς τύπου projector στο κέντρο, με τα φώτα πορείας δεξιά και αριστερά. Αν και η συγκεκριμένη διάταξη βοηθάει στο να κρυφτεί περισσότερο το ραντάρ που χρησιμοποιείται για το σύστημα Adaptive Cruise Control, δεν μπορούμε να διακρίνουμε καθαρά την ύπαρξή του στο 1390 Super Duke GT. Το εν λόγω αντικείμενο θα μπορούσε να κρύβεται πίσω από την μαύρη ζελατίνα, μέχρι και την έκδοση παραγωγής, όπου πιθανότατα η ζελατίνα θα είναι λευκή, ενώ το ραντάρ του ACC -αν υπάρχει- μάλλον θα βρίσκεται στην ίδια θέση που το έχουμε δει στις κατασκοπευτικές φωτογραφίες των 1390 Super Adventure.

Είναι φανερό, ότι ο σχεδιασμός του νέου φαίρινγκ έχει γίνει με στόχο τον όσο το δυνατόν πιο μαζεμένο όγκο της μοτοσυκλέτας στο μάτι. Αυτό επηρεάζει και το σχήμα του ρεζερβουάρ, επομένως δεν φαίνεται αν το χωρητικότητας 23 λίτρων της προηγούμενης έκδοσης θα περάσει αυτούσιο και στη νέα. Με γνώμονα ότι το 1390 Super Duke GT έχει δημιουργηθεί για την κάλυψη μεγάλων αποστάσεων, και το γεγονός ότι η KTM αύξησε την χωρητικότητα του ρεζερβουάρ κατά 1,5 λίτρο στο νέο 1390 Super Duke R, ίσως να δούμε και εδώ κάτι αντίστοιχο, ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο την αυτονομία της GT έκδοσης.

Ένα ακόμα σημείο που έχει ως βασικό στόχο την άνεση είναι η θέση του συνεπιβάτη. Όπως βλέπουμε στις κατασκοπευτικές φωτογραφίες, το 1390 Super Duke GT διατηρεί το ίδιο αφαιρούμενο αλουμινένιο υποπλαίσιο, το οποίο βιδώνει πάνω στο χρωμιομολβδαινιούχο σωληνωτό πλαίσιο, με της έκδοσης R. Ταυτόχρονα όμως, στο GT η σέλα του συνεπιβάτη είναι διαφορετική, για την πιο εύκολη πολύωρη παραμονή του δεύτερου ατόμου πάνω της. Σίγουρα τα επίπεδα άνεσης δεν φτάνουν αυτά του Super Adventure, όμως η διαφορετική θέση των μαρσπιέ από του R και οι ανασχεδιασμένες χειρολαβές πίσω θα κάνουν την παραμονή στη σέλα σίγουρα πιο εύκολη απ’ ό,τι στο 1390 Super Duke R.

Κοινά με το streetfighter μοντέλο είναι επίσης οι monobloc ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες της Brembo, μπροστά, αλλά και το νέο μονόμπρατσο ψαλίδι. Όπως δείχνουν οι κατασκοπευτικές φωτογραφίες, κοινή θα είναι και η έγχρωμη TFT οθόνη.

Οι αναρτήσεις, αν και θα έρχονται από την WP, θα έχουν πιθανότατα ορισμένες διαφορές. Κρίνοντας από την πλατφόρμα των 1290, το πίσω μονό αμορτισέρ θα έχει ελαφρώς αυξημένη διαδρομή στην GT έκδοση, προσφέροντας μεγαλύτερη άνεση στους δημόσιους δρόμους. Από την άλλη, η δεύτερη γενιά του 1290 Super Duke GT δεν έχει δύο διαφορετικές εκδόσεις με συμβατικές αναρτήσεις και ημι-ενεργητικές αναρτήσεις, όπως συμβαίνει με τις R και R EVO για το θηριώδες streetfighter των πορτοκαλί. Πιθανότατα, το νέο μοντέλο, θα ακολουθήσει την ίδια πρακτική, με την έκδοση με τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις να είναι η μόνη επιλογή.

Όπως και στην τελευταία έκδοση με τον κινητήρα των 1.301 κυβικών (σειρά 1290), η διαφορά στην τιμή δεν αναμένεται να είναι μεγάλη μεταξύ των 1390 Super Duke R με το 1390 Super Duke GT να βρίσκεται ανάμεσα στις δύο εκδόσεις R και R EVO. Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική αντιπροσωπεία ΠΕΤΡΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε.Β.Ε. κάνει ακόμα πιο εύκολη τη διαδικασία απόκτησης, για όλες τις εκδόσεις του Super Duke, προσφέροντας ανταγωνιστικά χρηματοδοτικά πακέτα, τα οποία αναμένεται να καλύψουν και τα νέα μοντέλα με τα 1390 Super Duke R/R EVO να αναμένονται την άνοιξη του 2024, ενώ το 1390 Super Duke GT να υπολογίζεται ως μοντέλο 2025.

Ετικέτες

KTM

1390 platform

super duke gt

https://bit.ly/MOTO_679

Νέα Μοντέλα

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.