Moto Guzzi Stelvio – Η τελική μορφή παραγωγής

Βασισμένο στο αδερφάκι V100 Mandelo, το Stelvio μπαίνει στον πόλεμο των μεγάλων Adventure μοτοσυκλετών
Moto Guzzi Stelvio 2024
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

26/10/2023

Η αναμονή σχεδόν τελείωσε καθώς το νέο Moto Guzzi Stelvio θα είναι σύντομα κοντά μας και συγκεκριμένα στην EICMA στις αρχές Νοεμβρίου, με το επερχόμενο Adventure μοντέλο της ιταλικής εταιρείας να μπαίνει με τη μία στα βαθιά.

Το Stelvio του οποίου η πρώτη γενιά παρουσιάστηκε το 2007 δεν κατάφερε να πρωταγωνιστήσει τότε στον εμπορικό στίβο, με την Moto Guzzi να σταματά την παραγωγή του το 2017. Με τα χρόνια να περνούν και με τον ανταγωνισμό στην μεγάλη κατηγορία Adventure συνεχώς να αυξάνεται η ιταλική εταιρεία αποφάσισε να επαναφέρει το μοντέλο Stelvio στο προσκήνιο χρησιμοποιώντας ως βάση το V100 Mandelo το οποίο έκανε την εμφάνιση του το 2022. Κατά διαστήματα είχαμε δει διάφορες κατασκοπευτικές φωτογραφίες του νέου αυτού μοντέλου της Moto Guzzi ωστόσο τώρα το Stelvio βρίσκεται μία ανάσα από την παραγωγή. Και λέμε μία ανάσα από την παραγωγή καθώς περιοδικά όπως τα Cycle World, Motorrad και Μotociclismo είχαν τη δυνατότητα να οδηγήσουν για πρώτη φορά την τελική μορφή του το νέο Moto Guzzi Stelvio πριν αυτό παρουσιαστεί στην EICMA. Το νέο ιταλικό μοντέλο χρησιμοποιεί τον εγκάρσια τοποθετημένο υγρόψυκτο V2 κινητήρα 90 μοιρών των 1.042 κ. εκ. απόδοσης 115 ίππων με ροπή 10,7 kgm με τη μοτοσυκλέτα να παράγεται στην επαρχιακή πόλη Mandello del Lario, έδρα της Moto Guzzi.

Moto Guzzi

Όσον αφορά στον σχεδιασμό, το Stelvio έχει γενναιόδωρες διαστάσεις όπως αρμόζει στις  Adventure μοτοσυκλέτες της μεγάλης κατηγορίας. Τα πλαστικά δείχνουν ποιοτικά ενώ το φαίρινγκ είναι αρκετά ογκώδες με τον προβολέα του Stelvio να προέρχεται από το V100 Mandello. Η ρυθμιζόμενη ζελατίνα υπόσχεται καλή κάλυψη από τις καιρικές συνθήκες, ενώ στο επίπεδο άνεσης συμβάλει και η ευρύχωρη σέλα δύο επιπέδων. Το μεταξόνιο του Stelvio είναι στα 1.520 χλστ., ενώ σύμφωνα με την ιταλική εταιρεία το βάρος της νέας μοτοσυκλέτας ανέρχεται στα 246 κιλά.

Όσον αφορά τις αναρτήσεις μπροστά έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι Sachs 46 χλστ. πλήρως ρυθμιζόμενο με διαδρομή 170 χλστ., ενώ πίσω έχουμε αμορτισέρ της KYB, πλήρως ρυθμιζόμενο κι αυτό, με διαδρομή 170 χλστ. Οι τροχοί είναι 19 ιντσών μποροστά και 17 ινστών πίσω με ακτινωτές ζάντες, με το σύστημα πέδησης να προέρχεται από το V100 Mandelo και να αποτελείται από τετραπίστονες δαγκάνες Brembo μπροστά με δίσκους 320 χλστ., και δαγκάνα δύο εμβόλων πίσω με δίσκο 280 χλστ. Το ABS το οποίο προέρχεται από την Continental μπορεί να απενεργοποιηθεί και στους δύο τροχούς με τη βοήθεια του Off Road Riding Mode. Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι τα Anakee Adventure της Michelin. Στο ηλεκτρονικό οπλοστάσιο του Moto Guzzi Stelvio υπάρχουν πέντε riding modes , -Rain, Touring, Road, Sport, Off Road-, traction control το οποίο ρυθμίζεται σε τέσσερα επίπεδα ενώ μπορεί να απενεργοποιηθεί, φρένο κινητήρα το οποίο ρυθμίζεται σε τρία επίπεδα, cornering ABS τριών επιπέδων το οποίο απενεργοποιείται στον πίσω τροχό, ενώ όλα αυτά ελέγχονται από την οθόνη TFT 5 ιντσών η οποία παρέχει δυνατότητα συνδεσιμότητας.

Moto Guzzi

Το Moto Guzzi Stelvio όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες θα διατίθεται σε δύο χρωματισμούς: μαύρο-γκρι με κίτρινες λεπτομέρειες και πορτοκαλί-γκρι με μαύρες λεπτομέρειες, ενώ θα υπάρχουν βάσεις για πλαϊνές βαλίτσες, προστατευτικές χούφτες, και πολλά άλλα αξεσουάρ.

Moto GuzziMoto GuzziMoto GuzziMoto GuzziMoto GuzziMoto Guzzi

 

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες