Moto Morini 650 cruiser - Τρίτο μοντέλο με τον ίδιο κινητήρα
Το επερχόμενο “αδελφάκι” των Seiemmezzo και X-Cape 650
Από τον
Κώστα Γκαζή
31/1/2023
On-Off μοντέλο έχουμε. Γυμνό; Έχουμε κι από αυτό -σε 2 μάλιστα εκδόσεις, street & scrambler. Cruiser; Έρχεται, όπως δείχνουν οι πατέντες που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο, με το τρίτο μοντέλο της δικύλινδρης εν σειρά πλατφόρμας της Moto Morini.
Ο κινητήρας προέρχεται όπως και στα “αδέλφια” του από την CFMOTO, βασιζόμενος στον αειθαλή αντίστοιχο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα της Kawasaki -βλ. Versys 650, Z650, Ninja 650 & Vulcan 650, όμως εδώ διαφέρει το πλαίσιο.
Το επερχόμενο cruiser της ιταλικής εταιρείας, υπό το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Zhongneng, αναμένεται να παράγει 60 hp, με τιμή κοντά στα άλλα δύο μοντέλα της Morini, που στην Ελλάδα ξεκινούν από τα 7.690 ευρώ (Seiemezzo) και από τα 7.890 ευρώ (X-Cape).
Το στιλ της μοτοσυκλέτας στις πατέντες θυμίζει (πολύ!) το Honda Rebel, ιδίως στο πλαίσιο που είναι ίδιο, αλλά και στις υπόλοιπες γραμμές της, στο ρεζερβουάρ, τη σέλα, τη μάσκα, τις φυσούνες, το πίσω μέρος… περίεργο γεγονός, καθώς η Moto Morini μας έχει συνηθίσει σε πολύ πιο μοναδικά, ιδιαίτερα και τολμηρά σχέδια στις μοτοσυκλέτες της.
Η τελική μετάδοση γίνεται με ιμάντα, ενώ εντύπωση προκαλεί το τεράστιο ψυγείο μπροστά με το ακόμα πιο μεγάλο κάλυμμα που κατεβαίνει μέχρι κάτω! Η εξάτμιση βγαίνει χαμηλά, με ένα μακρύ και ίσιο τελικό, το τιμόνι διαθέτει μικρά καθρεπτάκια στα άκρα του, και το όργανο που δείχνει να έχει ανάμικτες αναλογικές και ψηφιακές ενδείξεις είναι στρογγυλό.
Για την ώρα η Moto Morini έχει δώσει τον κωδικό P16 στο cruiser project της, ενώ δεν θα ήταν απίθανο να το δούμε στην παραγωγή ως Excalibur ή ως New York, δυο ονόματα παλαιότερων cruiser μοντέλων της εταιρείας.
Honda: Πατέντα ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας με αφαιρούμενες μπαταρίες για αναδυόμενες αγορές
Η ιαπωνική εταιρεία φαίνεται να εξετάζει μια εναλλακτική προσέγγιση της ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας - Προσιτή και βασική
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
5/3/2026
Μια νέα πατέντα της Honda δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει την ανάπτυξη μιας οικονομικής ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, στοχεύοντας κυρίως στις αναδυόμενες αγορές, όπου η χαμηλή τιμή μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία των ηλεκτρικών οχημάτων.
Οι μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν ακόμη καταφέρει να βρουν τη συνταγή της επιτυχίας στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Φιλόδοξα εγχειρήματα, όπως η ηλεκτρική LiveWire της Harley-Davidson με την συνεργασία της KYMCO, δυσκολεύτηκαν να πείσουν το καταναλωτικό κοινό, ενώ οι Ιάπωνες κατασκευαστές μέχρι στιγμής έχουν κινηθεί πιο συγκρατημένα, εστιάζοντας κυρίως σε ηλεκτρικά scooter, ένα τμήμα της αγοράς που προσαρμόζεται ευκολότερα στην ηλεκτροκίνηση, αντί να επενδύσουν δυναμικά στις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.
Η Honda επιχειρεί να αλλάξει αυτή την προσέγγιση έχοντας ήδη λανσάρει τη WN7 σε Ευρώπη και Ιαπωνία, ωστόσο μια νέα πατέντα δείχνει ότι εξετάζει και μια διαφορετική στρατηγική, την ανάπτυξη εξαιρετικά απλών και προσιτών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, ένα βήμα πάνω από τα ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση.
Μόλις πέρυσι είχαν εμφανιστεί πατέντες για ένα οικονομικό ηλεκτρικό μοντέλο της Honda βασισμένο στο Shine 100 της ινδικής αγοράς, μια μοτοσυκλέτα που κοστίζει περίπου €800 καινούρια. Η νέα πατέντα δείχνει μια ακόμη πιο απλοποιημένη εκδοχή, η οποία θυμίζει έντονα τα χαμηλού κόστους μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που η Honda διαθέτει σε αγορές της Αφρικής.
Σύμφωνα με τα σχέδια, η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιεί ένα υπάρχον πλαίσιο τύπου ραχοκοκκαλιάς από μοντέλο με κινητήρα εσωτερικής καύσης. Στη θέση του κινητήρα και του κιβωτίου τοποθετείται ένας ηλεκτροκινητήρας, ενώ οι μπαταρίες βρίσκονται στις δύο πλευρές του πλαισίου.
Το βασικό στοιχείο που η Honda προσπαθεί να πατεντάρει είναι το σύστημα στήριξης των μπαταριών. Αυτές πρέπει να αφαιρούνται εύκολα, ώστε να φορτίζονται σε εσωτερικό χώρο ή να αντικαθίστανται με πλήρως φορτισμένες, αλλά ταυτόχρονα να είναι δύσκολο να κλαπούν, παρότι βρίσκονται σε εμφανή σημεία στις πλευρές της μοτοσυκλέτας.
Η λύση της Honda περιλαμβάνει στιβαρούς μεταλλικούς κλωβούς που λειτουργούν ταυτόχρονα και ως κάγκελα προστασίας από πτώσεις. Τα κλουβιά είναι αρθρωτά και ανοίγουν από το εμπρός μέρος του πλαισίου, επιτρέποντας πρόσβαση στις μπαταρίες. Όταν οι μπαταρίες τοποθετηθούν στη θέση τους, τα κλουβιά κλείνουν και ασφαλίζουν στις πλευρές του “ρεζερβουάρ”, με ένα απλό σύστημα ασφάλισης που βρίσκεται κάτω από κλειδωμένο καπάκι στο επάνω μέρος.
Κατά τα άλλα, η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετικά απλή σε τεχνολογία και εξοπλισμό. Στην κορυφή του "ρεζερβουάρ" υπάρχει μια μικρή οθόνη που δείχνει μόνο τη στάθμη φόρτισης της μπαταρίας. Το ταχύμετρο είναι αναλογικό, με ντίζα και ατέρμονα, παίρνοντας κίνηση από τον εμπρός τροχό, ενώ τα φρένα είναι μηχανικά ταμπούρα.
Πέρα από τον ηλεκτροκινητήρα και τις μπαταρίες, τίποτα πάνω στη μοτοσυκλέτα δεν είναι ούτε εξεζητημένο, ούτε τεχνολογικά προηγμένο σε σύγκριση με μια οικονομική μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης που κοστίζει λιγότερο από 1.000 δολάρια στις αναπτυσσόμενες αγορές.
Ένα τέτοιο μοντέλο πιθανότατα θα ήταν υπερβολικά βασικό για αγορές όπως η Ευρωπαϊκή ή των ΗΠΑ και μάλλον οι επιδόσεις του δεν θα επαρκούσαν για τους δρόμους αυτών. Ωστόσο, η ιδέα μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας σχεδιασμένης με απόλυτη προτεραιότητα το χαμηλό κόστος απόκτησης, ακόμα και εάν αυτό γίνεται σε βάρος της καινοτομίας, του στυλ, της αυτονομία ή των επιδόσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση για την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης στις μοτοσυκλέτες από τα κάτω.
