MV Agusta Brutale 1000 2019 στην EICMA

Με αεροδυναμικά βοηθήματα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/11/2018

Κατά την παρουσίαση των μοντέλων της RC σειράς, η MV Agusta παρουσίασε και το αναμενόμενο Brutale 1000. Το μοντέλο χρησιμοποιεί τον τετρακύλινδρο κινητήρα της F4 RC που πλέον εναρμονίζεται με όλες τις προδιαγραφές, καταφέρνοντας παράλληλα να διατηρήσει την ιπποδύναμη σε κορυφαία επίπεδα. Η MV Agusta δηλώνει πως ο κινητήρας της νέας Brutale 1000 παράγει 208 ίππους στις 13.450 στροφές με τη ροπή να αγγίζει τα 11,7 κιλά, καθιστώντας την έτσι κορυφαία στη κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών. Αντίστοιχα, όπως και με την F4 RC, έτσι και η Brutale 1000 διαθέτει το δικό της αγωνιστικό κιτ που περιλαμβάνει την νέα χαρτογράφηση της ECU, καθώς και την εξάτμιση της SC-Project, ανεβάζοντας την ιπποδύναμη και εδώ στους 212 ίππουςΠαράλληλα η εταιρεία, θέλοντας να τηρήσει της παραδόσεις, τοποθετεί την καδένα του εκκεντροφόρου στη μέση του κινητήρα, ενώ ακόμη οι βαλβίδες τιτανίου είναι ακτινικά τοποθετημένες για την καλύτερη ροή του μείγματος. Επιπροσθέτως, οι εκκεντροφόροι έχουν διαφορετικό χρονισμό τόσο στην εισαγωγή όσο και στην εξαγωγή, ενώ ο στρόφαλος έχει επανασχεδιαστεί απ’ την αρχή ώστε να μειωθούν στο ελάχιστο οι κραδασμοί του κινητήρα που εμφανίζονται στις υψηλές στροφές.

Επίσης ο θάλαμος καύσης έχει επανασχεδιαστεί πλήρως, ενώ τα ελατήρια συμπίεσης είναι χαμηλής τριβής που κατασκευάζονται απ’ την Asso, περιορίζοντας έτσι τις μηχανικές απώλειες στο ελάχιστο κατά τη λειτουργία του. Πέραν αυτών, ο κινητήρας έχει επανασχεδιαμένο σύστημα λίπανσης ούτως ώστε να προσφέρει τις μέγιστες επιδόσεις κάτω απ’ όλες τις συνθήκες. Συγκεκριμένα είναι ημίξηρου τύπου και εγγυάται, ανεξαρτήτου θέσης της μοτοσυκλέτας (είτε σε μεγάλες κλίσης κατά το στρίψιμο είτε κάνοντας σούζες), την ιδανική λίπανση και ψύξη του κινητήρα, ενώ συνεισφέρει στην μείωση των μηχανικών θορύβων. Η MV Agusta εκμεταλλευόμενη τον επανασχεδιασμένο σύστημα λίπανσης, τα ελατήρια συμπίεσης και τον επανασχεδιασμό της μετάδοσης, κατάφερε να μειώσει περισσότερο τους μηχανικούς θορύβους απ’ το απαιτούμενο, προσφέροντας παράλληλα έναν κινητήρα με φοβερή απόκριση και ποιοτική λειτουργία. Ακόμη, το φίλτρο αέρος έχασε το σύστημα μεταβλητού μήκους των αυλών, αφαιρώντας ένα κιλό απ’ το συνολικό βάρος της μοτοσυκλέτας, ενώ το εργοστάσιο αναφέρει πως παρέχει μια πιο καθαρή καμπύλη απόδοσης. Όσον αφορά το σύστημα εξαγωγής καυσαερίων, τα τέσσερα τελικά των εξατμίσεων βγαίνουν κάτω από τη σέλα, ενώ διαθέτουν μια ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενη βαλβίδα (όπως είναι το EXUP) για πετύχουν την βέλτιστη ροή καυσαερίων, καθώς και την εναρμόνιση του κινητήρα με τις νέες προδιαγραφές.

Η Brutale 1000 είναι εξοπλισμένη με την νέα ECU που δημιουργήθηκε από τη συνεργασία της MV Agusta με την Eldor, καθιστώντας έτσι δυνατή τη χρήση ride by wire, ενώ είναι εφοδιασμένη με IMU, τεχνολογίες που είμαστε συνηθισμένοι να βλέπουμε περισσότερο στα supersport μοντέλα. Έτσι, το traction control έχει οκτώ επίπεδα ρύθμισης με τη δυνατότητα απενεργοποίησης, ενώ διαθέτει anti-wheelie που είναι και αυτό απενεργοποιήσιμο. Τέλος το πακέτο των ηλεκτρονικών ολοκληρώνεται από το launch control και του power shifter. Η τεχνολογία LED χρησιμοποιείται σε όλα τα φωτιστικά σώματα προσφέροντας ένα μοναδικό αποτέλεσμα απ’ όποια πλευρά και αν τη κοιτάξει κανείς, ενώ ο προβολέας μπροστά διαθέτει τεχνολογία cornering light, φωτίζοντας στο εσωτερικό της στροφής. Τα όργανα απ’ τη πλευρά τους, αποτελούνται από μια TFT έγχρωμη οθόνη που φέρει με το παραπάνω όλες τις πληροφορίες στον αναβάτη.

Το πλαίσιο είναι τύπου χωροδικτύωμα με δύο αλουμινένιες πλάκες στο πίσω μέρος, να το ενώνουν με τον κινητήρα, συνδυάζοντας την ευελιξία που χαρακτηρίζει τις γυμνές μοτοσυκλέτες με την σταθερότητα των supersport. Ακόμη, για την ενίσχυση της σταθερότητας στις υψηλές ταχύτητες υπάρχουν τα αεροδυναμικά φτερά που παραπέμπουν σε αυτά των MotoGP και εδράζονται πάνω στο ψυγείο νερού, τα οποία αρχίζουν και αποδίδουν μετά τα 200 χιλιόμετρα την ώρα. Όσον αφορά τον τομέα τον αναρτήσεων, το μοντέλο είναι εξοπλισμένο με τις ημι-ενεργητικές αναρτήσεις της Ohlins, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι με τις μαζεμένες διαστάσεις του περιορίζει το μεταξόνιο στα 1.432 χιλιοστά. Στον τομέα των φρένων η Brembo έχει τον κύριο λόγo με τα Stylema να πιάνουν πάνω στους πλευστούς δίσκους των 320 χιλιοστών μπροστά ενώ το ABS είναι το 9.1 της Bosch που είναι η πιο ελαφριά μονάδα αυτή τη στιγμή. Παράλληλα οι ζάντες είναι εφοδιασμένες με αισθητήρα πίεσης των ελαστικών με την ένδειξη να αναγράφεται στα όργανα.

Δείτε το gallery που ακολουθεί με όλες τις φωτογραφίες

Για την δημιουργία του Brutale 1000 η MV Agusta φρόντισε να ολοκληρώσει το σύνολο με εκτεταμένη χρήση carbon, ακόμη και στις ζάντες της μοτοσυκλέτας, ενώ φρόντισε να καλύψει την ύπαρξή του με την ιδιαίτερη τεχνοτροπία της βαφής του, προσφέροντας το μεταλλικό κόκκινο ματ χρώμα. Τέλος, χρησιμοποιώντας μπαταρία λιθίου κατάφερε να ρίξει το βάρος της μοτοσυκλέτας στα 184 κιλά στεγνή. Η τιμή του δεν έχει ανακοινωθεί, όμως το μοντέλο θα είναι και αυτό, όπως πολλά άλλα της MV Agusta, περιορισμένης παραγωγής με 300 κομμάτια να βγαίνουν απ’ το εργοστάσιο για το 2019.

Ετικέτες

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!

Το Tenere 700 ενδυναμώνεται και γίνεται το κέντρο μίας οικογένειας!
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ MOTO: Έρχονται Yamaha Tenere 430 2027 – Yamaha Tenere 900 2027 – Yamaha SportTouring!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2026

Κάλλιο αργά παρά ποτέ, για την περίπτωση του Tenere που 7 χρόνια μετά την εμφάνισή του, ενδυναμώνει την θέση του στην γκάμα της Yamaha και γίνεται το κέντρο μίας νέας οικογένειας η οποία θα έχει και εισαγωγικό μοντέλο αλλά και επόμενο βήμα.

Με αυτό τον τρόπο όσοι από τους ήδη κατόχους Tenere 700, επιθυμούν την αναβάθμιση, δεν θα σκέπτονται να φύγουν από την αγκαλιά της Yamaha, μην έχοντας άλλη διέξοδο όταν αποφασίσουν πως θέλουν κάτι περισσότερο σε δύναμη και ταξιδιωτικές δυνατότητες.

Αντίστοιχα η τεράστια απήχηση των μικρο-μεσαίων ON-OFF, που επιθυμούμε την επάνοδό τους από το 2018 όταν συρρικνώθηκε η κατηγορία με λιγότερα προσφερόμενα μοντέλα, μέχρι να γιγαντωθεί τώρα εκ νέου, έχει αφήσει την Yamaha χωρίς μερίδιο και αντίστοιχα χωρίς εισαγωγικό μοντέλο. Μία δηλαδή πρόταση για εκείνον που δεν θέλει να προχωρήσει απευθείας στην μεσαία κατηγορία ή για κάποιον που θέλει μία δεύτερη, μικρότερη σε κυβισμό και απαιτήσεις μοτοσυκλέτα.

Αυτό το κενό θα καλύψει ένα νέο τελείως μοντέλο με κινητήρα που βασίζεται στην σειρά των τριακοσαριών, αρκετά όμως βελτιωμένος και με μεγαλύτερη χωρητικότητα, ώστε να τοποθετείται ταυτόχρονα μακριά από το Tenere 700 αλλά να έχει και την απαραίτητη ιπποδύναμη για να ανταπεξέλθει στον ισχυρό ανταγωνισμό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούτε πως η Yamaha ετοιμάζεται να μεγαλώσει την οικογένεια των Tenere. Ειδικά για το Tenere 900 οι φήμες γιγαντώθηκαν πριν λίγες ημέρες όταν η Yamaha προανήγγειλε μία παρουσίαση στο πλαίσιο της EICMA με υπόσχεση για νέα μοντέλα και εκεί εμφανίστηκε ένα «τρικύλινδρο καρδιογράφημα» κάνοντας τους πάντες να ελπίζουν σε ένα νέο Tenere 900.

Αντίστοιχα όμως έχουμε πει και παλαιότερα πως προετοιμάζεται ένα μικρό Tenere. Η διαφορά είναι πως τώρα έχουμε περισσότερη βεβαιότητα για το τι θα δούμε το 2027, ασχέτως με το τι θα εμφανιστεί αρχικά στην EICMA. Το μικρότερο των Tenere είναι μία εξίσου πολύ καλή πρόταση που μάλιστα έχει αργήσει κιόλας και θα έπρεπε να είναι ήδη εδώ.

Οι πληροφορίες μας λένε πως το μικρότερο των Tenere θα είναι στα 430 κυβικά και μπορεί να ονομάζεται Tenere 450 με έναν κινητήρα που θα δούμε και σε street μοντέλα. Αναμένεται να συνεχίζει στις αξίες του Tenere 700, καθώς το μεσαίο θα είναι πάντα το επίκεντρο της οικογένειας αυτής και εκείνο που θα δέχεται τις περισσότερες εξελίξεις πρώτο.

Για το Tenere 900 ο κινητήρας υπάρχει, αν και θα έχει σίγουρα μία ανανέωση και προσαρμογή της απόκρισης για τα νέα του καθήκοντα. Η τεχνογνωσία είναι επίσης το μόνο σίγουρο πως δεν λείπει, χρειαζόταν μονάχα εκείνη η αποφασιστικότητα που απουσιάζει γενικά από τους Ιάπωνες κατασκευαστές και αυτό το γράφω βάση προηγούμενης συζήτησης με πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Yamaha Ευρώπης που είχαν τότε παραδεχτεί ότι δοκίμαζαν ένα τέτοιο μοντέλο. Διότι οι δοκιμές αυτές πράγματι είχαν γίνει πριν χρόνια για ένα μεγάλο Tenere βασισμένο στους τωρινούς κινητήρες και όχι στο αποτυχημένο εμπορικά Super Tenere. Εκείνο το μοντέλο που πήρε πολύ μικρή βαθμολογία από εμάς όταν κυκλοφόρησε, από την πρώτη στιγμή και αποδείχτηκε αργότερα από την παγκόσμια εμπορική του πορεία πως είχαμε δίκιο, βαθμολογήθηκε χαμηλά και από τα ίδια αυτά στελέχη, λέγοντας πως οφείλουν να φτιάξουν κάτι καλύτερο. Παρότι το Super Tenere υπήρξε μία ευχάριστη μοτοσυκλέτα για ταξίδια σε ανοικτούς δρόμους, δεν ήταν ούτε σπορ ούτε είχε την παραμικρή ικανότητα στο χώμα, εκτός και αν το σύγκρινε κανείς με Varadero, με προγενέστερες μοτοσυκλέτες. Η κατηγορία εξελίχθηκε πολύ πιο γρήγορα και η Yamaha έμεινε χωρίς κανένα μοντέλο στην γκάμα της για τα μεγάλα ON-OFF.

Για χρόνια το Yamaha Tenere 700 σήκωσε μόνο του όλη την αντιπροσώπευση της Yamaha στις Adventure μοτοσυκλέτες και το έκανε περισσότερο από επάξια, κρατώντας όχι μόνο την Yamaha στο επίκεντρο, αλλά μεγαλώνοντας ολόκληρη την κατηγορία, φέρνοντας νέο κόσμο! Κι αυτό η Yamaha δεν το εξαργύρωνε όσο θα έπρεπε, καθώς δεν έδινε ευκαιρία για το επόμενο βήμα, σε εκείνους που σκεφτόντουσαν κάτι τέτοιο. Κάτι αντίστοιχο έχει η Triumph στην γκάμα της και μάλιστα σε πάρα πολλές εκδόσεις, έχοντας έτσι δει πως μπορεί να ταιριάξει και να συγκριθεί τόσο με την αμέσως επόμενη κατηγορία στα έως 1.100 κυβικά, απέναντι σε V-Strom 1050 και Africa Twin, αλλά και στα νέα μοντέλα που έρχονται από την Κίνα και χτίζουν την κατηγορία από τα 800 κυβικά και έως τα 1.000 αυτή την στιγμή.

Μένει να δούμε αν η Yamaha θα τα εμφανίσει ταυτόχρονα ή θα εστιάσει σε ξεχωριστές ημερομηνίες αποκάλυψης για τα νέα μοντέλα στην ON-OFF γκάμα της.

Παράλληλα αναμένουμε και περισσότερες επιλογές στην Sport Touring σειρά όπου και εκεί υπάρχει διαθέσιμος κινητήρας αλλά και μπόλικη τεχνογνωσία. Ένα ντυμένο τετρακύλινδρο MT-10 θα ήταν μία εξαιρετική προσθήκη στην γκάμα της Yamaha και ταυτόχρονα θα άνοιγε την πύλη και για μία νέα έκδοση του Tracer, που θα μπορούσε να απαντήσει στον νέο ανταγωνισμό από Honda και Suzuki που έχουν πλέον νέα μοντέλα, δημιουργώντας και εκεί μία νέα οικογένεια στην οποία η Yamaha θα μπορούσε να πλαισιώσει από δύο πλευρές ταυτόχρονα, αντί για μία.