Νέο Ducati Diavel 2023: Έγινε V4 [VIDEO]

Ίδιες επιδόσεις με το δικύλινδρο παρελθόν του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2022

Το Diavel είναι το πρώτο power cruiser που κατάφερε να εδραιώσει η Ducati και να πετύχει εμπορικά και στην αγορά των ΗΠΑ που οι πρώτη προσπάθεια των Ιταλών είχε αποτύχει, σε ένα μακρινό παρελθόν με μία ολότελα διαφορετική μοτοσυκλετιστική πραγματικότητα συγκριτικά με την εποχή μας.

Το Diavel πέτυχε γιατί κατάφερε να είναι ένα power cruiser που οδηγείς ευχάριστα ακόμη και μέσα στην πόλη και στρίβει σαν power naked στους επαρχιακούς, θέτοντας λίγους περιορισμούς για τα δεδομένα της κατηγορίας και πλέον ακολουθεί και αυτή την νέα V4 εποχή της Ducati.

Με την προσθήκη του V4 Granturismo κινητήρα κερδίζει ελάχιστα σε ιπποδύναμη και χάνει λίγη από την τεράστια ροπή του συγκριτικά με την έκδοση 1260 S, και μπορεί η Ducati να εξυμνεί τις επιδόσεις, όμως η μετάβαση στον V4 αναμένεται να ευνοήσει το Diavel περισσότερο στην χρήση του βελτιώνοντας την λειτουργία του, κυρίως στις χαμηλές στροφές.

Ταυτόχρονα είναι και μία δήλωση οπτική, ακουστική και έπειτα αριθμητική προς τον ανταγωνισμό μιας και το Diavel είναι μοτοσυκλέτα που στοχεύει καθαρά στο συναίσθημα και ο νέος κινητήρας μιλά απευθείας σε αυτό. Η Ducati επίσης δεν απογοητεύει ποτέ στον τομέα της εμφάνισης και καταφέρνει να αναδεικνύει τον κινητήρα και οπτικά, την στιγμή που οι σχεδιαστικές γραμμές του νέου Diavel V4 είναι για πρώτη φορά τόσο ανάμεσα σε streetfighter και power cruiser.

Μιας και μιλάμε για την εμφάνιση, το τελικό της εξάτμισης είναι τελικά αυτό που είχαμε δείξει πριν από αρκετό καιρό σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες και είχαμε πει πως το πιθανότερο είναι να μείνει και έτσι στην μοτοσυκλέτα παραγωγής.

Γνωρίζοντας τους Ιταλούς, ήταν απίθανο να μην θέλουν να δηλώσουν και σε εκείνο το σημείο τους 4 κυλίνδρους της Ducati και το κατάφεραν, έβγαλαν στην παραγωγή ένα αμφιλεγόμενο τελικό από πλευράς εμφάνισης, αλλά σε κάθε περίπτωση μοναδικό.

Στην ανακοίνωσή της η Ducati κάνει λόγο για έμπνευση από τα “muscle cars” και την αισθητική των υπερηρώων που θα ήταν λάθος εκκίνηση για οποιονδήποτε άλλο, πλην των ανθρώπων της. Μπορεί το νέο Diavel να μην είναι έχει την ίδια απήχηση σε όλους, είναι όμως εξαιρετικά σχεδιασμένη μοτοσυκλέτα.

Τα φώτα της είναι κάτι νέο επίσης, θα δούμε στην πράξη το πρακτικό της κομμάτι και πόσο καλά αποδίδουν όμως τα Full LED εμπρός και πίσω τονίζουν επίσης την σιλουέτα του νέου Diavel.

Αντίστοιχα τονίζεται και από το ελαστικό 240/45 άλλο ένα στοιχείο που καθιστά μοναδικό το Diavel. Πίσω στο 2010 η Ducati έπρεπε να συνεργαστεί με τις εταιρείες ελαστικών για να φτιάξει το δικό της ελαστικό καθώς δεν υπήρχε κάτι στην αγορά που να μπορεί να αποδώσει στα πλαίσια χρήσης του Diavel, κάτι τελείως νέο στην μοτοσυκλέτα εκείνη την εποχή. Κατάφερε να φτιάξει ένα τεράστιο ελαστικό με γεωμετρία που εξυπηρετεί και τις στροφές, ήταν και αυτός ένας από τους λόγους που το Diavel πέτυχε από την πρώτη στιγμή.

Το πίσω ελαστικό τραβούσε το βλέμμα και των περαστικών που δεν είχαν σχέση με τις μοτοσυκλέτες, αποδεδειγμένο αυτό, έχει γραφτεί για πάντα στις δοκιμές του ΜΟΤΟ. Στο νέο Diavel V4 συνεργάζεται με ζάντες που επίσης τραβούν το βλέμμα έχοντας ιδιαίτερο προφίλ και προσδίδοντας τον premium αέρα που χρειάζεται μία τέτοια μοτοσυκλέτα.

Ο γνωστός πλέον V4 των 1,158 κυβικών είναι όπως είπαμε δομικό στοιχείο της μοτοσυκλέτας που πλήρως αναδεικνύεται εμφανησιακά από τον σχεδιασμό της. Ο στρόφαλος περιστρέφεται αντίθετα από την φορά της κίνησης για να μετριάσει το γυροσκοπικό και να βελτιώσει την ευελιξία.

Η ροπή του είναι πλέον στα 12.8 kgm στις 7,500 rpm, με την Ducati να τονίζει πως αυτό το νούμερο είναι αυξημένο κατά μισό χιλιογραμμόμετρο από την Multistrada V4, αποφεύγοντας να πει πως είναι και σχεδόν 0,4 κάτω από το προηγούμενο Diavel.

Όπως είπαμε όμως ο V4 είναι εξαιρετικός σε όλο το φάσμα των στροφών και οι βόλτες με προοδευτική απόκριση από χαμηλά θα γίνουν σίγουρα καλύτερες, όπως ξέρουμε και από το Multistrada, από όπου προέρχεται ο V4.

Τα διαστήματα μεγάλου service είναι στις 60.000 χιλιόμετρα, όπως τα ξέρουμε και από τις Multistrada V4 ενώ το Diavel κάνει ακόμη μεγαλύτερη χρήση της απομόνωσης των κυλίνδρων που η Ducati έχει εξελίξει για σε αρκετά μεγάλο βαθμό.

Η καύση στους πίσω κυλίνδρους απενεργοποιείται λοιπόν, όχι μόνο στο ρελαντί, όσο περιμένεις στο φανάρι αλλά και όταν η μοτοσυκλέτα πηγαίνει με χαμηλές ταχύτητες και το γκάζι δεν ανοίγει έντονα. Αν το γκάζι ανοίξει απότομα, τότε και το Diavel θα εκτοξευτεί ως V4 εμπρός και όχι σαν δικύλινδρο.

Φυσικά αυτή η αλλαγή από δικύλινδρο εν σειρά σε τετρακύλινδρο V4 επηρεάζει και τον ήχο του κινητήρα αλλά με τον χρονισμό “Twin Pulse” που έχουν επιλέξει έχεις έναν μπάσο ήχο με έντονο το "μπαμ" που αντιλαμβάνεται τόσο ο αναβάτης, όσο και ο περίγυρος. Ο ήχος ανεβαίνει σε συχνότητα όταν όλοι οι κύλινδροι πραγματοποιούν καύση.

Το βάρος έχει κρατηθεί χαμηλά, στα 223 κιλά. Όπως ξέρετε στο ΜΟΤΟ είμαστε οι μόνοι που προσέχουμε τέτοιες λεπτομέρειες και ζυγίζουμε τις μοτοσυκλέτες με αναλογία κιλών εμπρός και πίσω και βάση εμπειρίας θα πούμε πως η Ducati δεν θα πέφτει έξω.

Το Diavel V4 έχει κερδίσει πέντε κιλά από τον κινητήρα και 8 συνολικά από τα υπόλοιπα μέρη, άρα μιλάμε για μείωση 13 κιλών, σε ένα ακόμη παράδειγμα που εξηγεί πως οι περισσότεροι κύλινδροι δεν φέρνουν και βάρος. Επίσης αυτός είναι ένας τομέας που συμφέρει την Ducati να συγκριθεί με το απερχόμενο 1260 S, αντί των επιδόσεων. Βέβαια με 0-100χαω σε κάτω από 3 δευτερόλεπτα δεν θα πρέπει κανείς να διυλίζει τον κώνωπα και αντίστοιχα Brembo Stylema με δίσκους 330mm φροντίζουν για εξαιρετική επιβράδυνση που η Ducati ανακοινώνει στα 11.5 m/s2 πράγμα που πρέπει να διαχειριστεί και το πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι των 50mm με cantileve, όπως αντίστοιχα και το ABS της Bosch.

Μεγάλη είναι και η διαφορά εργονομίας θέσης οδήγησης συγκριτικά με το Diavel 1260, το ύψος σέλας είναι στα 790mm και το τιμόνι 20mm πιο κοντά στον αναβάτη, άλλο ένα στοιχείο για την διαφορετική μίξη streetfighter στοιχείων στην power cruiser κατηγορία που θέλει να ανήκει. Η διαδρομή πίσω ανάρτησης έχει μεγαλώσει κατά 15mm και τα μαρσπιέ συνεπιβάτη εξαφανίζονται και κρύβονται όπως τα ξέρουμε και το Diavel V4 φαντάζει και αυτό μονόσελο όποτε δεν έχεις δεύτερο άτομο.

Μία νέα οθόνη 5 ιντσών έρχεται στον εξοπλισμό, απαραίτητη για να μπορείς να διαχειριστείς το νέο πλήρες πακέτο ηλεκτρονικών με τέσσερις καταστάσεις λειτουργίας που αντίστοιχα επηρεάζουν και την χαρτογράφηση: Sport, Touring, Urban και Wet για όταν οδηγείς υπό βροχή κάτι που σπάνια συμβαίνει σε μοτοσυκλέτες της κατηγορίας. Αντίστοιχα ρυθμίζονται και τα Ducati Cornering Traction Control, Cornering ABS και Ducati Wheelie Control. Η οθόνη επίσης θα συνδέεται μέσω Ducati Link App και με κινητό τηλέφωνο και θα προσφέρει και πλοήγηση.

Μακρύς είναι και ο κατάλογος αξεσουάρ του Diavel που έχει και βαλίτσες χωρίς καγκέλα στα 48 λίτρα. Το νέο Diavel V4 θα είναι διαθέσιμο από τον Ιανουάριο 2023.

 

 

 

 

Δείτε μία πλούσια συλλογή φωτογραφιών του νέου Ducati Diavel V4:

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες