Νέο Ducati Diavel 2023: Έγινε V4 [VIDEO]

Ίδιες επιδόσεις με το δικύλινδρο παρελθόν του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2022

Το Diavel είναι το πρώτο power cruiser που κατάφερε να εδραιώσει η Ducati και να πετύχει εμπορικά και στην αγορά των ΗΠΑ που οι πρώτη προσπάθεια των Ιταλών είχε αποτύχει, σε ένα μακρινό παρελθόν με μία ολότελα διαφορετική μοτοσυκλετιστική πραγματικότητα συγκριτικά με την εποχή μας.

Το Diavel πέτυχε γιατί κατάφερε να είναι ένα power cruiser που οδηγείς ευχάριστα ακόμη και μέσα στην πόλη και στρίβει σαν power naked στους επαρχιακούς, θέτοντας λίγους περιορισμούς για τα δεδομένα της κατηγορίας και πλέον ακολουθεί και αυτή την νέα V4 εποχή της Ducati.

Με την προσθήκη του V4 Granturismo κινητήρα κερδίζει ελάχιστα σε ιπποδύναμη και χάνει λίγη από την τεράστια ροπή του συγκριτικά με την έκδοση 1260 S, και μπορεί η Ducati να εξυμνεί τις επιδόσεις, όμως η μετάβαση στον V4 αναμένεται να ευνοήσει το Diavel περισσότερο στην χρήση του βελτιώνοντας την λειτουργία του, κυρίως στις χαμηλές στροφές.

Ταυτόχρονα είναι και μία δήλωση οπτική, ακουστική και έπειτα αριθμητική προς τον ανταγωνισμό μιας και το Diavel είναι μοτοσυκλέτα που στοχεύει καθαρά στο συναίσθημα και ο νέος κινητήρας μιλά απευθείας σε αυτό. Η Ducati επίσης δεν απογοητεύει ποτέ στον τομέα της εμφάνισης και καταφέρνει να αναδεικνύει τον κινητήρα και οπτικά, την στιγμή που οι σχεδιαστικές γραμμές του νέου Diavel V4 είναι για πρώτη φορά τόσο ανάμεσα σε streetfighter και power cruiser.

Μιας και μιλάμε για την εμφάνιση, το τελικό της εξάτμισης είναι τελικά αυτό που είχαμε δείξει πριν από αρκετό καιρό σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες και είχαμε πει πως το πιθανότερο είναι να μείνει και έτσι στην μοτοσυκλέτα παραγωγής.

Γνωρίζοντας τους Ιταλούς, ήταν απίθανο να μην θέλουν να δηλώσουν και σε εκείνο το σημείο τους 4 κυλίνδρους της Ducati και το κατάφεραν, έβγαλαν στην παραγωγή ένα αμφιλεγόμενο τελικό από πλευράς εμφάνισης, αλλά σε κάθε περίπτωση μοναδικό.

Στην ανακοίνωσή της η Ducati κάνει λόγο για έμπνευση από τα “muscle cars” και την αισθητική των υπερηρώων που θα ήταν λάθος εκκίνηση για οποιονδήποτε άλλο, πλην των ανθρώπων της. Μπορεί το νέο Diavel να μην είναι έχει την ίδια απήχηση σε όλους, είναι όμως εξαιρετικά σχεδιασμένη μοτοσυκλέτα.

Τα φώτα της είναι κάτι νέο επίσης, θα δούμε στην πράξη το πρακτικό της κομμάτι και πόσο καλά αποδίδουν όμως τα Full LED εμπρός και πίσω τονίζουν επίσης την σιλουέτα του νέου Diavel.

Αντίστοιχα τονίζεται και από το ελαστικό 240/45 άλλο ένα στοιχείο που καθιστά μοναδικό το Diavel. Πίσω στο 2010 η Ducati έπρεπε να συνεργαστεί με τις εταιρείες ελαστικών για να φτιάξει το δικό της ελαστικό καθώς δεν υπήρχε κάτι στην αγορά που να μπορεί να αποδώσει στα πλαίσια χρήσης του Diavel, κάτι τελείως νέο στην μοτοσυκλέτα εκείνη την εποχή. Κατάφερε να φτιάξει ένα τεράστιο ελαστικό με γεωμετρία που εξυπηρετεί και τις στροφές, ήταν και αυτός ένας από τους λόγους που το Diavel πέτυχε από την πρώτη στιγμή.

Το πίσω ελαστικό τραβούσε το βλέμμα και των περαστικών που δεν είχαν σχέση με τις μοτοσυκλέτες, αποδεδειγμένο αυτό, έχει γραφτεί για πάντα στις δοκιμές του ΜΟΤΟ. Στο νέο Diavel V4 συνεργάζεται με ζάντες που επίσης τραβούν το βλέμμα έχοντας ιδιαίτερο προφίλ και προσδίδοντας τον premium αέρα που χρειάζεται μία τέτοια μοτοσυκλέτα.

Ο γνωστός πλέον V4 των 1,158 κυβικών είναι όπως είπαμε δομικό στοιχείο της μοτοσυκλέτας που πλήρως αναδεικνύεται εμφανησιακά από τον σχεδιασμό της. Ο στρόφαλος περιστρέφεται αντίθετα από την φορά της κίνησης για να μετριάσει το γυροσκοπικό και να βελτιώσει την ευελιξία.

Η ροπή του είναι πλέον στα 12.8 kgm στις 7,500 rpm, με την Ducati να τονίζει πως αυτό το νούμερο είναι αυξημένο κατά μισό χιλιογραμμόμετρο από την Multistrada V4, αποφεύγοντας να πει πως είναι και σχεδόν 0,4 κάτω από το προηγούμενο Diavel.

Όπως είπαμε όμως ο V4 είναι εξαιρετικός σε όλο το φάσμα των στροφών και οι βόλτες με προοδευτική απόκριση από χαμηλά θα γίνουν σίγουρα καλύτερες, όπως ξέρουμε και από το Multistrada, από όπου προέρχεται ο V4.

Τα διαστήματα μεγάλου service είναι στις 60.000 χιλιόμετρα, όπως τα ξέρουμε και από τις Multistrada V4 ενώ το Diavel κάνει ακόμη μεγαλύτερη χρήση της απομόνωσης των κυλίνδρων που η Ducati έχει εξελίξει για σε αρκετά μεγάλο βαθμό.

Η καύση στους πίσω κυλίνδρους απενεργοποιείται λοιπόν, όχι μόνο στο ρελαντί, όσο περιμένεις στο φανάρι αλλά και όταν η μοτοσυκλέτα πηγαίνει με χαμηλές ταχύτητες και το γκάζι δεν ανοίγει έντονα. Αν το γκάζι ανοίξει απότομα, τότε και το Diavel θα εκτοξευτεί ως V4 εμπρός και όχι σαν δικύλινδρο.

Φυσικά αυτή η αλλαγή από δικύλινδρο εν σειρά σε τετρακύλινδρο V4 επηρεάζει και τον ήχο του κινητήρα αλλά με τον χρονισμό “Twin Pulse” που έχουν επιλέξει έχεις έναν μπάσο ήχο με έντονο το "μπαμ" που αντιλαμβάνεται τόσο ο αναβάτης, όσο και ο περίγυρος. Ο ήχος ανεβαίνει σε συχνότητα όταν όλοι οι κύλινδροι πραγματοποιούν καύση.

Το βάρος έχει κρατηθεί χαμηλά, στα 223 κιλά. Όπως ξέρετε στο ΜΟΤΟ είμαστε οι μόνοι που προσέχουμε τέτοιες λεπτομέρειες και ζυγίζουμε τις μοτοσυκλέτες με αναλογία κιλών εμπρός και πίσω και βάση εμπειρίας θα πούμε πως η Ducati δεν θα πέφτει έξω.

Το Diavel V4 έχει κερδίσει πέντε κιλά από τον κινητήρα και 8 συνολικά από τα υπόλοιπα μέρη, άρα μιλάμε για μείωση 13 κιλών, σε ένα ακόμη παράδειγμα που εξηγεί πως οι περισσότεροι κύλινδροι δεν φέρνουν και βάρος. Επίσης αυτός είναι ένας τομέας που συμφέρει την Ducati να συγκριθεί με το απερχόμενο 1260 S, αντί των επιδόσεων. Βέβαια με 0-100χαω σε κάτω από 3 δευτερόλεπτα δεν θα πρέπει κανείς να διυλίζει τον κώνωπα και αντίστοιχα Brembo Stylema με δίσκους 330mm φροντίζουν για εξαιρετική επιβράδυνση που η Ducati ανακοινώνει στα 11.5 m/s2 πράγμα που πρέπει να διαχειριστεί και το πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι των 50mm με cantileve, όπως αντίστοιχα και το ABS της Bosch.

Μεγάλη είναι και η διαφορά εργονομίας θέσης οδήγησης συγκριτικά με το Diavel 1260, το ύψος σέλας είναι στα 790mm και το τιμόνι 20mm πιο κοντά στον αναβάτη, άλλο ένα στοιχείο για την διαφορετική μίξη streetfighter στοιχείων στην power cruiser κατηγορία που θέλει να ανήκει. Η διαδρομή πίσω ανάρτησης έχει μεγαλώσει κατά 15mm και τα μαρσπιέ συνεπιβάτη εξαφανίζονται και κρύβονται όπως τα ξέρουμε και το Diavel V4 φαντάζει και αυτό μονόσελο όποτε δεν έχεις δεύτερο άτομο.

Μία νέα οθόνη 5 ιντσών έρχεται στον εξοπλισμό, απαραίτητη για να μπορείς να διαχειριστείς το νέο πλήρες πακέτο ηλεκτρονικών με τέσσερις καταστάσεις λειτουργίας που αντίστοιχα επηρεάζουν και την χαρτογράφηση: Sport, Touring, Urban και Wet για όταν οδηγείς υπό βροχή κάτι που σπάνια συμβαίνει σε μοτοσυκλέτες της κατηγορίας. Αντίστοιχα ρυθμίζονται και τα Ducati Cornering Traction Control, Cornering ABS και Ducati Wheelie Control. Η οθόνη επίσης θα συνδέεται μέσω Ducati Link App και με κινητό τηλέφωνο και θα προσφέρει και πλοήγηση.

Μακρύς είναι και ο κατάλογος αξεσουάρ του Diavel που έχει και βαλίτσες χωρίς καγκέλα στα 48 λίτρα. Το νέο Diavel V4 θα είναι διαθέσιμο από τον Ιανουάριο 2023.

 

 

 

 

Δείτε μία πλούσια συλλογή φωτογραφιών του νέου Ducati Diavel V4:

Ετικέτες

Ducati Collezione 100: Αναβίωση δέκα ιστορικών μοτοσυκλετών σε σύγχρονα μοντέλα περιορισμένης παραγωγής

Σε συνέχεια των εορτασμών για τα 100 χρόνια της εταιρείας
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/5/2026

Δέκα σημαντικές στιγμές στην ιστορία της Ducati ενέπνευσαν ισάριθμες μοναδικές μοτοσυκλέτες, που θα κατασκευαστούν σε μόλις εκατό μονάδες η καθεμία.

Η πίστα του Mugello, όπου οι Desmosedici MotoGP έχουν γράψει πολλές και αξέχαστες σελίδες στην αγωνιστική ιστορία της Ducati, αποτελεί το σκηνικό για την παρουσίαση της Collezione 100. Δέκα μοτοσυκλέτες σε περιορισμένη έκδοση 100 κομματιών η καθεμία, που δημιουργήθηκαν για να σηματοδοτήσουν τα 100 χρόνια ζωής του του κατασκευαστή με έδρα το Borgo Panigale.

Κάθε μοντέλο έχει αποκλειστικό χρωματισμό για την συλλογή αυτή και χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου, στο τιμόνι και στην πινακίδα. Στη συλλογή αυτή τα V2 μοντέλα ξεχωρίζουν καθώς φορούν για πρώτη φορά ξηρό συμπλέκτη.

Κάθε μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από ένα ειδικό πίσω σταντ, φινιρισμένο στα ίδια χρώματα με την εμφάνιση, ένα κάλυμμα μοτοσυκλέτας και ένα πιστοποιητικό γνησιότητας. Κάθε ιδιοκτήτης της συλλογής Collezione 100 μπορεί να ολοκληρώσει την εμφάνισή του με ένα κράνος κι ένα μπουφάν σε περιορισμένη έκδοση.

Η Collezione 100 αποτελεί έναν ακόμη σύνδεσμο μεταξύ της Ducati και του κόσμου της τέχνης. Ο Ugo Nespolo, μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες της ιταλικής τέχνης στα τέλη του 20ού αιώνα και παθιασμένος λάτρης της Ducati, συμμετείχε σε αυτό το εγχείρημα. Κάθε μοντέλο της συλλογής 100 θα συνοδεύεται από ένα ζευγάρι αριθμημένων καλλιτεχνικών εκτυπώσεων που φέρουν τον ίδιο σειριακό αριθμό με τη μοτοσυκλέτα και είναι υπογεγραμμένες από τον ίδιο τον Nespolo, ο οποίος έχει ερμηνεύσει κάθε μοντέλο της συλλογής 100 και την ιστορική μοτοσυκλέτα που ενέπνευσε τη διακόσμησή της με το δικό του, πολύχρωμο και δυναμικό στυλ.

Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο Mugello, όπου οι Marc Marquez και ο Pecco Bagnaia παρουσίασαν τις μοτοσυκλέτες της Ducati Lenovo Team MotoGP, με ειδική εμφάνιση για το Ιταλικό GP. Το σχέδιο συνδυάζει ιστορικά λογότυπα της Ducati εμπλουτισμένα με δυναμικά γεωμετρικά μοτίβα στα φέρινγκ όλων των μοτοσυκλετών της επετειακής αυτής συλλογής. Η επόμενη ευκαιρία για να δει το κοινό από κοντά τη Collezione 100 θα είναι στη World Ducati Week, όπου θα μπορεί να τη θαυμάσει σε έναν χώρο αφιερωμένο σε όλους τους Ducatisti στις 3, 4 και 5 Ιουλίου.

Στη συνέχεια, οι δέκα μοτοσυκλέτες θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι που θα τις οδηγήσει στο Goodwood Festival of Speed, μια δημοφιλής εκδήλωση για τους λάτρεις των αυτοκινήτων και των μοτοσυκλετών. Τέλος, η συλλογή 100 θα επιστρέψει στη Μπολόνια, όπου θα εκτίθεται σε διάφορα μουσεία της περιοχής. Ας δούμε όμως τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100:

Panigale

Panigale V4 S 100 (750 Imola Desmo – 1972)

Η εμφάνιση της Panigale V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της μοτοσυκλέτας που κέρδισε την πρώτη έκδοση του αγώνα Imola 200 Miles το 1972 με τους αναβάτες Paul Smart και Bruno Spaggiari. Η νίκη στην Ίμολα ήταν απρόσμενη και θριαμβευτική, καθώς επιτεύχθηκε ενάντια στον Giacomo Agostini και την MV Agusta.

Η απήχηση του θριάμβου αυτού έφερε τεράστια δημοτικότητα στη Ducati, σε τέτοιον βαθμό που κατόπιν λαϊκής ζήτησης τον επόμενο χρόνο, 1973, κατασκευάστηκε η 750 Supersport Desmo, η πρώτη δικύλινδρη με δεσμοδρομικό σύστημα βαλβίδων από το Borgo Panigale.

Η Panigale V4 S 100 είναι εξοπλισμένη με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αεροδυναμικά φτερά και καλύμματα κινητήρα και εξάτμισης από ανθρακόνημα, ενώ φέρει το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο ξηρός συμπλέκτης και η εξάτμιση Akrapovič από τιτάνιο και ανθρακονήματα κάνουν επίσης τον ήχο της Panigale V4 S 100 μοναδικό. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.

Panigale

Panigale V2 S 100 (750 Super Sport Desmo – 1975)

Η εμφάνιση της Panigale V2 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 750 Super Sport Desmo που οδήγησε ο Franco Uncini στο Ιταλικό Πρωτάθλημα του 1975, το οποίο και κέρδισε. Τη μοτοσυκλέτα διαχειριζόταν η ομάδα που ίδρυσε ο Bruno Spaggiari.

Στα τέλη του 1973, η Ducati αποφάσισε να αναθέσει τη διοίκηση της ομάδας στον Spaggiari, τον πρώην αναβάτη αγώνων που είχε θριαμβεύσει στην Ίμολα και ιδιοκτήτη δικής του ομάδας. Ο Spaggiari με την υποστήριξη της Ducati συμμετείχε στο Ιταλικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών με μοντέλα βασισμένα στην ισχυρή 750 Super Sport Desmo παραγωγής.

Η κίτρινη εμφάνιση συνδυαζόταν με λεπτομέρειες σε ένα χαρακτηριστικό καφέ/μπορντό χρώμα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή στους εσωτερικούς ναυτικούς κινητήρες που συναρμολογούνταν στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.

Η Panigale V2 S 100 φέρει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, σταμπιλιζατέρ τιμονιού και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Επιπλέον, αυτή η Panigale V2 είναι το πρώτο μοντέλο της νέας οικογένειας Ducati V2 που διαθέτει ξηρό συμπλέκτη, ο οποίος αναπτύχθηκε ειδικά για αυτό το μοντέλο. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο.

Ducati

Streetfighter V4 S 100 (Ducati 900 Sport Desmo Darmah – 1979)

Η εμφάνιση της Streetfighter V4 S 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Sport Desmo Darmah του 1979. Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, τα μαύρα και χρυσά γραφικά ήταν εξαιρετικά της μόδας στον κόσμο των μηχανοκίνητων αθλημάτων και η Ducati δεν αποτελούσε εξαίρεση. Συγκεκριμένα, εφάρμοσε αυτό το χρωματικό σχήμα στη 900 Sport Desmo Darmah.

Η Streetfighter V4 S 100 εμπλουτίζεται με σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, πίσω φτερό, κάλυμμα κινητήρα και εξάτμιση από ανθρακονήματα, ξηρό συμπλέκτη και το όνομα και τον σειριακό αριθμό στην τιμονόπλακα. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει κιτ αφαίρεσης καθρεπτών και πινακίδας κυκλοφορίας, ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη και καπάκι ρεζερβουάρ καυσίμου από αλουμίνιο Centenary Bronze.

Ducati

Monster 100 (Monster S4Rs Tricolore – 2008)

Η τρίχρωμη εμφάνιση της Monster 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Monster S4Rs Tricolore του 2008. Το Monster S4Rs Tricolore αντιπροσώπευε ουσιαστικά μια τελική έκδοση της πρώτης γενιάς Monster, εκείνης που παρήγαγε η Ducati από το 1993 έως το 2008, καθιστώντας το ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα της εταιρείας.

Το Monster 100 ξεχωρίζει χάρη στον ξηρό συμπλέκτη του, ο οποίος συνοδεύεται από κάλυμμα από ανθρακονήματα που περιλαμβάνεται στο πακέτο, καθώς και στη σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100. Η πλακέτα Centenary Bronze με το όνομα και τον σειριακό αριθμό του μοντέλου είναι τοποθετημένη στην τιμονόπλακα. Το χρώμα χρησιμοποιείται επίσης στο καπάκι του ρεζερβουάρ καυσίμου και στις δαγκάνες των φρένων, όπως συμβαίνει με όλες τις μοτοσυκλέτες της Collezione 100.

Ducati

XDiavel V4 100 (750 Super Sport «California Hot Rod» – 1977)

Η εμφάνιση της XDiavel V4 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της ειδικής έκδοσης 750 Super Sport με την ονομασία "California Hot Rod", της μοτοσυκλέτας με την οποία ο Cook Neilson έγραψε ιστορία για τη Ducati κερδίζοντας στον αγώνα Daytona το 1977. Το γεγονός αυτό είχε μεγάλη σημασία, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μια ιταλική μοτοσυκλέτα κέρδιζε έναν αγώνα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 η παρουσία της Ducati στις Ηνωμένες Πολιτείες περιοριζόταν αποκλειστικά στο διπλής χρήσης Scrambler που εισήγαγαν στη χώρα οι αδελφοί Berliner, αλλά τα πράγματα άλλαξαν το 1977 χάρη στον αξέχαστο θρίαμβο του Cook Neilson.

Η XDiavel V4 100 ξεχωρίζει χάρη στη δερμάτινη σέλα με το κεντημένο λογότυπο Ducati 100, αλλά και τον ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει δερμάτινη σέλα συνεπιβάτη και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη που δεν είναι εγκεκριμένο για χρήση στο δρόμο.

Ducati

Diavel V4 RS 100 (900 Replica – 1979)

Η εμφάνιση της Diavel V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 900 Replica του 1979, μιας από τις πιο εμβληματικές μοτοσυκλέτες στην ιστορία της Ducati.

Μετά την απίστευτη νίκη της Ducati στο Tourist Trophy του 1978, ο κατασκευαστής του Borgo Panigale ξεκίνησε την παραγωγή μιας σειράς μοτοσυκλετών που θύμιζαν τη διακόσμηση της 900 που κέρδισε στο Isle of Man. Έτσι γεννήθηκε η 900 Replica, που ήταν και η πρώτη ρεπλίκα δρόμου μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας της Ducati.

Η χαρακτηριστική πράσινη και κόκκινη εμφάνιση με λευκές ρίγες, που αντικατόπτριζε το χρωματικό σχήμα της νικηφόρας μοτοσυκλέτας στο Tourist Trophy, αντιπροσωπεύει επίσης το πρώτο παράδειγμα μιας εμφάνισης ιταλικού στυλ, ένα χρωματικό σχήμα που η Ducati θα εφάρμοζε και σε άλλα μοντέλα αργότερα.

Η Diavel V4 RS 100 βασίζεται στη Diavel V4 RS και είναι εξοπλισμένη με κινητήρα Desmosedici Stradale. Το μοντέλο αυτό διαθέτει κάθισμα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, κάθισμα συνοδηγού από Alcantara και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη.

Ducati Collezione 100

Multistrada V4 RS 100 (500 SL Pantah – 1979)

Η εμφάνιση της Multistrada V4 RS 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 500 SL Pantah του 1979, μιας χρονιάς που σηματοδότησε σημαντικές τεχνικές καινοτομίες στη Ducati με στόχο τον εκσυγχρονισμό και την αναβάθμιση των μοτοσυκλετών που κατασκευάζονταν στο Borgo Panigale.

Ένα νέο μοντέλο που έκανε την εμφάνισή του εκείνη τη χρονιά ήταν το 500 SL Pantah, η πρώτη Ducati με σωληνωτό πλαίσιο (αν και διαφορετικό από τα σύγχρονα) - και τον κινητήρα Pantah.

Δεδομένου ότι η Multistrada V4 RS 100 αναπτύχθηκε με βάση την κορυφαία Multistrada V4 RS, η οποία διαθέτει τον κινητήρα Desmosedici Stradale, η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας περιλαμβάνει επίσης το λογότυπο Desmo στο πίσω φτερό.

Η Multistrada V4 RS 100 διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς σε μια πλακέτα από "Centenary Bronze" στην τιμονόπλακα και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.

Ducati Collezione 100

Scrambler 100 (250 Scrambler – 1962)

Η εμφάνιση της Scrambler 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της 250 Scrambler του 1962, της πρώτης έκδοσης της Ducati Scrambler που κατασκευάστηκε αποκλειστικά για την αγορά των ΗΠΑ.

Οι ρίζες της Scrambler συνδέονται στενά με τη φιγούρα του πρώτου Αμερικανού εισαγωγέα της, Joe Berliner, του ανθρώπου που επιθυμούσε έντονα ένα νέο μοντέλο για να πουλήσει στις ΗΠΑ. Η Ducati απολάμβανε την επιτυχία στα μέσα ενημέρωσης του γύρου του κόσμου που είχαν κάνει οι Monetti και Tartarini το 1957 και ο ενθουσιασμός έφτασε ως την Αμερική, ενισχύοντας το προφίλ της Ducati που μέχρι τότε ήταν σχεδόν άγνωστη.

Ο Berliner ζήτησε από τη Ducati μια μοτοσυκλέτα ικανή για χωματόδρομους, ένα concept που δεν είχε προηγουμένως εξεταστεί στο Borgo Panigale, αλλά που τελικά υλοποιήθηκε με το 250 Scrambler το 1962.

Η Scrambler 100 φέρει κι αυτή σέλα από Alcantara με κεντημένο το λογότυπο Ducati 100 και την πλακέτα στην τιμονόπλακα.

Ducati Collezione 100

Hypermotard V2 SP 100 (Ducati 860 «24 Horas de Montjuïc» – 1975)

Η εμφάνιση της Hypermotard V2 SP 100 είναι εμπνευσμένη από την 860 "24 Horas de Montjuïc". Μετά τη νίκη στο Imola 200 του 1972, η διοίκηση της Ducati πίστευε ότι ο σωστός δρόμος για την ενίσχυση της δημοτικότητας της μάρκας ήταν μέσω αγωνιστικών μοτοσυκλετών που προέρχονταν από την παραγωγή, οι οποίες θα συμμετείχαν κυρίως σε αγώνες αντοχής.

Για τον σκοπό αυτό, η Ducati έπρεπε να επεκτείνει τη γκάμα των δικύλινδρων μοντέλων της με έναν κινητήρα μεγαλύτερου κυβισμού από τον κλασικό 750. Η Ducati 860 έκανε το νικηφόρο ντεμπούτο της το 1973 με το πρωτότυπο 860 Desmo, το οποίο αργότερα θα γινόταν η Ducati 900 Super Sport για δρόμο. Το 1975 οι αναβάτες Salvador Canellas και Benjamin "Min" Grau, που είχαν ήδη κερδίσει το 1973 με τη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα κατασκευασμένη στη Μπολόνια, επανέλαβαν την επιτυχία τους στον αγώνα της Καταλονίας, αλλά με τα φωτεινά χρώματα της ομάδας NCR των Nepoti και Caracchi.

Η Hypermotard V2 SP 100 βασίζεται στην έκδοση SP, η οποία διαθέτει ανάρτηση Öhlins και σφυρήλατους τροχούς. Διαθέτει σέλα από Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον σειριακό αριθμό σε πλακέτα από στην τιμονόπλακα, ενώ έρχεται και με ξηρό συμπλέκτη. Ο βασικός εξοπλισμός περιλαμβάνει επίσης και ανοιχτό κάλυμμα συμπλέκτη από ανθρακονήματα.

Ducati Collezione 100

DesertX 100 (Pantah «Ice» – 1981)

Η εμφάνιση της DesertX 100 είναι εμπνευσμένη από τα γραφικά της Pantah "Ice" του 1981, ένα από τα πιο περίεργα παραδείγματα τοποθέτησης προϊόντων στην ιστορία της Ducati. Δεν ήταν παρά μια τροποποιημένη Pantah 500 που χαρακτηριζόταν από την προσθήκη ασυνήθιστων ελαστικών με καρφιά και την αφαίρεση του συστήματος πέδησης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε χιόνι.

Εκείνη την εποχή η Ducati ελεγχόταν από κρατικές εταιρείες, οι οποίες διοικούσαν επίσης κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως η Alfa Romeo. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η EFIM, φορέας που έλεγχε τόσο τη Ducati όσο και την Alfa Romeo, διοργάνωσε ένα πρωτάθλημα για αυτοκίνητα Alfasud στις παγωμένες πίστες των Άλπεων. Οι αγώνες διεξάγονταν σε δύο γύρους. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου αγώνα, οι πολύχρωμες μοτοσυκλέτες Pantah "Ice" πρόσφεραν εντυπωσιακό θέαμα στο κοινό.

Οι μοτοσυκλέτες Ice κατασκευάστηκαν σε διάφορα χρωματικά σχέδια· αυτή που επιλέχθηκε για τη DesertX 100, κίτρινη με μπλε ρίγες, ανήκει σε ένα μοντέλο που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αποτελούσε μέρος της συλλογής του Μουσείου Ducati.

Η DesertX 100 διαθέτει σέλα Alcantara με κεντημένο λογότυπο Ducati 100, καθώς και το όνομα και τον αριθμό σειράς στην τιμονόπλακα. Το ψηλό μπροστινό φτερό, η μάσκα προβολέα και η αλουμινένια μάσκα του ψυγείου ενισχύουν τις off-road δυνατότητες του μοντέλου.

 

Ετικέτες