Πατέντες Yamaha για τρίροδο ΤΜΑΧ!

Πιστή στις υποσχέσεις της η Yamaha
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/6/2020

Η Yamaha το είχε δηλώσει απερίφραστα και χωρίς καμία υπεξφυγή, ότι θα δημιουργήσει μια ολόκληρη γκάμα από τρίροδες μοτοσυκλέτες, η οποία θε εκτείνεται από το Tricity 125 μέχρι το Niken. Πέρσι στην EICMA παρουσίασε το Tricity 300, το οποίο θα έρθει στη χώρα μας μέσα στον Ιούλιο, ενώ τώρα κατέθεσε πατέντες, για ένα μεγάλο τρίροδο σκούτερ με τον κινητήρα και το πλαίσιο του ΤΜΑΧ 560.

Όπως δείχνουν τα σχέδια, το εργοστάσιο του Iwata δεν θα κινηθεί στην πεπατημένη των Tricity, Niken ή του MP3 της Piaggio, αλλά υιοθετεί μια τεχνολογική λύση, παρόμοια με αυτή της Νορβηγικής Brudeli, η οποία αποτελείται από ένα σύστημα συνδέσμων και διπλών ψαλιδιών μπροστά.

Η διάταξη που χρησιμοποιεί στα Tricity και Niken η Yamaha, είναι δύο μπουκάλες για τον κάθε τροχό ξεχωριστά που εδράζονται σε παράλληλους συνδέσμους προκειμένου να μπορούν οι τροχοί να πλαγιάσουν. Αναμφίβολα, όπως έχει δείξει και η πράξη, είναι μια αποτελεσματική λύση, η οποία όμως αυξάνει σημαντικά το βάρος του μπροστινού, ενώ τοποθετεί και πολύ ψηλά το συνολικό κέντρο βάρους.

Η Yamaha, αγόρασε το 2017 την πατέντα από το σχέδιο που είχε εξελίξει πριν από 15 χρόνια η Brudeli tech στη Νορβηγία. Να θυμίσουμε ότι εκείνη την εποχή, η Brudeli πουλούσε τρίροδα με βάση μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ και το συγκεκριμένο σύστημα, με την επωνυμία Leanster. Η πατέντα της Brudeli, όπως αναφέραμε και παραπάνω, χρησιμοποιεί διπλά ψαλίδια για τους μπροστινούς τροχούς (όπως στα αυτοκίνητα) σε συνδυασμό με ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ που παραμένει κάθετο κατά την διάρκεια των κλίσεων. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι τροχοί και το κυρίως σώμα της μοτοσυκλέτας γέρνουν στις στροφές, χωρίς να επηρεάζουν την λειτουργία της ανάρτησης.

Το πρωτότυπο trike της Brudeli

 

Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το μπροστινό σύστημα της Brudeli, ήταν στο πρωτότυπο MW-Vision, που παρουσίασαν πέρσι στο Tokyo Motor Show. Το MW-Vision είχε ηλεκτρικό μοτέρ, ενώ το μπροστινό σύτημα ήταν ίδιο με αυτό που έχει τοποθετηθεί στις πατέντες πάνω σε ένα ΤΜΑΧ 560.

Το ηλεκτρικό MW-Vision concept

 

Τα σχέδια δείχνουν ότι σε αντίθεση με το μπροστινό, το πίσω μέρος του ΤΜΑΧ έχει μείνει αναλλοίωτο. Επίσης, ένα επιπλέον στοιχείο στον σχεδιασμό της Yamaha σε σύγκριση με το Brudeli, είναι η ύπαρξη ενός ρυθμιστή για τον έλεγχο του επιπέδου της κλίσης . Όπως φαίνεται στην πατέντα, πρόκειται για ένα δυνατό ηλεκτροκινητήρα που είναι βιδωμένος πίσω από το κεντρικό αμορτισέρ. Ο ρόλος του, κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι να διατηρεί την σταθερότητα όλου του συστήματος και να επηρεάζει την κλίση έτσι ώστε να αποτρέπει τις πτώσεις. Μπροστά του ακριβώς  έχει τοποθετηθεί ένα επιπλέον δισκόφρενο που θα κλειδώνει το μπροστινό σύστημα, για να μένει όρθιο όταν είναι σταματημένο χωρίς την χρήση σταντ, όπως συμβαίνει με το MP3 της Piaggio.

Τα  σχέδια της Yamaha για την παραγωγή ενός τέτοιου scooter ενισχύει και η διαφάνεια που είχε παρουσιάσει πέρσι η εταιρεία, στην οποία αποτυπώνονταν τα μεσοπρόθεσμα πλάνα της για το 2019 ως το 2021. Εκεί βλέπουμε τα Tricity και Niken, μαζί με το ηλεκτρικό Tritown, αλλά και την σιλουέτα ενός άλλου σκούτερ που πλέον αποδεικνύεται πως ήταν το τρίροδο με βάση το ΤΜΑΧ 560. Επομένως, δεν θα αποτελεί ιδιαίτερη έκπληξη αν η Yamaha παρουσιάσει ακόμη και μέσα στη χρονιά –έστω και υπό την κορφή ενός concept- το τρίροδο ΤΜΑΧ!

 

 

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.