Πατέντες Yamaha για τρίροδο ΤΜΑΧ!

Πιστή στις υποσχέσεις της η Yamaha
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/6/2020

Η Yamaha το είχε δηλώσει απερίφραστα και χωρίς καμία υπεξφυγή, ότι θα δημιουργήσει μια ολόκληρη γκάμα από τρίροδες μοτοσυκλέτες, η οποία θε εκτείνεται από το Tricity 125 μέχρι το Niken. Πέρσι στην EICMA παρουσίασε το Tricity 300, το οποίο θα έρθει στη χώρα μας μέσα στον Ιούλιο, ενώ τώρα κατέθεσε πατέντες, για ένα μεγάλο τρίροδο σκούτερ με τον κινητήρα και το πλαίσιο του ΤΜΑΧ 560.

Όπως δείχνουν τα σχέδια, το εργοστάσιο του Iwata δεν θα κινηθεί στην πεπατημένη των Tricity, Niken ή του MP3 της Piaggio, αλλά υιοθετεί μια τεχνολογική λύση, παρόμοια με αυτή της Νορβηγικής Brudeli, η οποία αποτελείται από ένα σύστημα συνδέσμων και διπλών ψαλιδιών μπροστά.

Η διάταξη που χρησιμοποιεί στα Tricity και Niken η Yamaha, είναι δύο μπουκάλες για τον κάθε τροχό ξεχωριστά που εδράζονται σε παράλληλους συνδέσμους προκειμένου να μπορούν οι τροχοί να πλαγιάσουν. Αναμφίβολα, όπως έχει δείξει και η πράξη, είναι μια αποτελεσματική λύση, η οποία όμως αυξάνει σημαντικά το βάρος του μπροστινού, ενώ τοποθετεί και πολύ ψηλά το συνολικό κέντρο βάρους.

Η Yamaha, αγόρασε το 2017 την πατέντα από το σχέδιο που είχε εξελίξει πριν από 15 χρόνια η Brudeli tech στη Νορβηγία. Να θυμίσουμε ότι εκείνη την εποχή, η Brudeli πουλούσε τρίροδα με βάση μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ και το συγκεκριμένο σύστημα, με την επωνυμία Leanster. Η πατέντα της Brudeli, όπως αναφέραμε και παραπάνω, χρησιμοποιεί διπλά ψαλίδια για τους μπροστινούς τροχούς (όπως στα αυτοκίνητα) σε συνδυασμό με ένα κεντρικά τοποθετημένο αμορτισέρ που παραμένει κάθετο κατά την διάρκεια των κλίσεων. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι τροχοί και το κυρίως σώμα της μοτοσυκλέτας γέρνουν στις στροφές, χωρίς να επηρεάζουν την λειτουργία της ανάρτησης.

Το πρωτότυπο trike της Brudeli

 

Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το μπροστινό σύστημα της Brudeli, ήταν στο πρωτότυπο MW-Vision, που παρουσίασαν πέρσι στο Tokyo Motor Show. Το MW-Vision είχε ηλεκτρικό μοτέρ, ενώ το μπροστινό σύτημα ήταν ίδιο με αυτό που έχει τοποθετηθεί στις πατέντες πάνω σε ένα ΤΜΑΧ 560.

Το ηλεκτρικό MW-Vision concept

 

Τα σχέδια δείχνουν ότι σε αντίθεση με το μπροστινό, το πίσω μέρος του ΤΜΑΧ έχει μείνει αναλλοίωτο. Επίσης, ένα επιπλέον στοιχείο στον σχεδιασμό της Yamaha σε σύγκριση με το Brudeli, είναι η ύπαρξη ενός ρυθμιστή για τον έλεγχο του επιπέδου της κλίσης . Όπως φαίνεται στην πατέντα, πρόκειται για ένα δυνατό ηλεκτροκινητήρα που είναι βιδωμένος πίσω από το κεντρικό αμορτισέρ. Ο ρόλος του, κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι να διατηρεί την σταθερότητα όλου του συστήματος και να επηρεάζει την κλίση έτσι ώστε να αποτρέπει τις πτώσεις. Μπροστά του ακριβώς  έχει τοποθετηθεί ένα επιπλέον δισκόφρενο που θα κλειδώνει το μπροστινό σύστημα, για να μένει όρθιο όταν είναι σταματημένο χωρίς την χρήση σταντ, όπως συμβαίνει με το MP3 της Piaggio.

Τα  σχέδια της Yamaha για την παραγωγή ενός τέτοιου scooter ενισχύει και η διαφάνεια που είχε παρουσιάσει πέρσι η εταιρεία, στην οποία αποτυπώνονταν τα μεσοπρόθεσμα πλάνα της για το 2019 ως το 2021. Εκεί βλέπουμε τα Tricity και Niken, μαζί με το ηλεκτρικό Tritown, αλλά και την σιλουέτα ενός άλλου σκούτερ που πλέον αποδεικνύεται πως ήταν το τρίροδο με βάση το ΤΜΑΧ 560. Επομένως, δεν θα αποτελεί ιδιαίτερη έκπληξη αν η Yamaha παρουσιάσει ακόμη και μέσα στη χρονιά –έστω και υπό την κορφή ενός concept- το τρίροδο ΤΜΑΧ!

 

 

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.