Πλαίσια με carbon από την Honda

Κυκλοφορούν πατέντες με CBR600
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/9/2018

Εδώ και πάρα πολύ καιρό κυκλοφορούν φήμες για το πότε θα παρουσιαστεί και το πώς θα είναι το καινούργιο CBR600RR από την Honda, αλλά αυτή τη φορά οι πατέντες που κατοχύρωσε η Big-H δεν αφορούν αυτή καθαυτή την μοτοσυκλέτα, αλλά ένα πλαίσιο με ενισχύσεις από ανθρακονήματα που σχεδιάζει.
Μάλιστα, αν η Honda πράγματι σχεδιάζει να επαναφέρει την αίγλη του CBR600RR, το να τοποθετήσει ενισχύσεις από carbon στο πλαίσιό του θα αποτελούσε μια χαμηλή σε κόστος λύση που δεν απαιτεί ολικό επανασχεδιασμό, προσθέτοντας παράλληλα και την απαιτούμενη ακαμψία. Πιο συγκεκριμένα, έχουν κυκλοφορήσει τρεις πατέντες που δείχνουν τα σημεία που έχουν προστεθεί αυτές οι ενισχύσεις, με το πρώτο να αφορά το ψαλίδι και τις ανθρακονημάτινες ενισχύσεις να είναι κολλημένες στο κάτω μέρος του, αυξάνοντας την ακαμψία σε όλους του άξονες.


Η δεύτερη πατέντα αφορά έναν ανθρακονημάτινο άξονα που είναι τοποθετημένος κάθετα ανάμεσα στις δοκούς του πλαισίου, ο οποίος περνά μέσα από το φιλτροκούτι και εδράζεται στο εσωτερικό των δοκών. Η τρίτη πατέντα δείχνει ανθρακονημάτινα "φιλέτα" ανάμεσα στις δοκούς του πλαισίου και το λαιμό, τόσο στο πάνω μέρος όσο και στο κάτω για αυξημένη –επίσης- ακαμψία. Μια παραλλαγή αυτής της πατέντας υπάρχει και στην αλουμινένια ραχοκοκαλιά του CB1000R, όπως και για την πατέντα των κολλημένων carbon μερών για το μονόμπρατσο ψαλίδι του μεγάλου naked.


Προφανώς η Honda θέλει να κατοχυρώσει την ιδέα σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος, αλλά θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η φιγούρα του CBR600RR που χρησιμοποιήθηκε για τις τρεις βασικές πατέντες, είναι ελαφρώς διαφορετική από του προηγούμενου μοντέλου, καθώς η εισαγωγή αέρα από μπροστά μοιάζει αρκετά με αυτή του RC213V, όπως διαφορετικό είναι και το σχήμα της ουράς.


Απομένει λοιπόν να δούμε, αν πράγματι πρόκειται για μια αναβίωση του CBR6000RR, αν και τα μέχρι τώρα μηνύματα που έρχονται από την Honda δεν δίνουν ισχυρές ενδείξεις για κάτι τέτοιο, τουλάχιστον στην Ευρώπη μιας και στην Αμερική το μοντέλο θα εξακολουθεί να πωλείται και το 2019.
 

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.