Royal Enfield HNTR 450 - Υγρόψυκτος και με... διπλάσια ιπποδύναμη ο επερχόμενος αδελφός του HNTR 350

Πιάστηκε σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες, χρησιμοποιώντας τον μονοκύλινδρο κινητήρα “Sherpa” 450 κυβικών, που είδαμε στο Himalayan 450
motomagRoyal Enfield HNTR 450 – Έρχεται ο μεγάλος αδελφός του HNTR 350
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

29/1/2024

Η Royal Enfield φαίνεται ότι θέλει να μεγαλώσει την γκάμα των μοντέλων της που χρησιμοποιούν τον ολοκαίνουργιο κινητήρα με την κωδική ονομασία “Sherpa”, ξεκινώντας με τον μεγάλο αδελφό του HNTR 350, διατηρώντας τη μονοκύλινδρη διάταξη, αλλά με περισσότερα κυβικά, αυξημένη ισχύ και υγρόψυξη.

Σε κατασκοπευτικές φωτογραφίες που έρχονται από την Ινδία, βλέπουμε ότι η Royal Enfield δοκιμάζει ένα νέο μοντέλο, το οποίο χρησιμοποιεί τον υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα των 451,6 κυβικών, το οποίο αναμένεται να ονομάζεται HNTR 450. Ο συγκεκριμένος κινητήρας αποτελεί την πιο προηγμένη μονάδα που έχουμε δει να φέρνει στην παραγωγή η ινδική εταιρεία και η πρώτη που χρησιμοποιεί Ride-by-Wire ψεκασμό, με την απόδοση να φτάνει τους 39,5 ίππους στις 8.000 στροφές και τα 4 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 5.500 στροφές. Επομένως, αποτελεί μία σημαντική αναβάθμιση από τους 20,2 ίππους στις 6.100 στροφές και τα 2,75 χιλιογραμμόμετρα ροπής στις 4.000 στροφές του αερόψυκτου μονοκύλινδρου HNTR 350. Το νέο HNTR 450 αναμένεται να είναι φθηνότερο από το Himalayan 450, καθιστώντας το ταυτόχρονα μία ιδιαίτερα ανταγωνιστική πρόταση στην κατηγορία του.

Σχεδιαστικά, όπως βλέπουμε από τις κατασκοπευτικές φωτογραφίες, δανείζεται πολλά στοιχεία από το HNTR 350, με τον στρογγυλό προβολέα και τους επίσης στρογγυλούς καθρέπτες να παραμένουν ως είχαν. Το ίδιο ισχύει και για την ενιαία μονοκόμματη σέλα, ενώ και το ρεζερβουάρ μοιάζει να έχει κοινά στοιχεία με του μικρότερου αδελφού. Οι χυτοί τροχοί με μπράτσα αναμένεται να είναι 17 ιντσών μπροστά και πίσω, χωρίς τη χρήση σαμπρέλας. Από τις φωτογραφίες δεν διακρίνεται καθαρά αν το στρογγυλό όργανο θα είναι το ίδιο με του HNTR 350, ή αν η RE θα εφοδιάσει το νέο μοντέλο με τη στρογγυλή έγχρωμη TFT οθόνη 4 ιντσών που βρίσκουμε στο Himalayan 450. Αυτό που σίγουρα έρχεται από το adventure μοντέλο της ινδικής εταιρείας είναι το πίσω τμήμα, με το φανάρι να ενσωματώνεται στα φλας, δημιουργώντας μία πιο καθαρή ουρά. Αυτό υποδηλώνει ότι τουλάχιστον τα πίσω φωτιστικά σώματα θα είναι LED, τεχνολογία που πιθανότατα θα δούμε και στον προβολέα. Το HNTR 350, το οποίο έχουμε στο περιοδικό στα πλαίσια δοκιμής μακράς διάρκειας, μας έχει εκπλήξει με τον εύχρηστο χαρακτήρα του και την λειτουργικότητά του, όμως ο προβολέας του είναι ένα από τα ελάχιστα σημεία για τα οποία μπορούμε να παραπονεθούμε. Η δέσμη του δεν φωτίζει επαρκώς το δρόμο, ειδικά στις υψηλές ταχύτητες, επομένως μία αναβάθμιση σε αυτόν τον τομέα, είναι ευπρόσδεκτη.

Royal Enfield HNTR 450 – Έρχεται ο μεγάλος αδελφός του HNTR 350

Σε αντίθεση με το ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι που βρίσκουμε στο Himalayan 450, εκτενής δοκιμή του οποίου έχει δημοσιευτεί στο τ.650, το πρώτο για το 2024, στο HNTR 450 βλέπουμε ότι η RE έχει επιλέξει ένα συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι. Οι φυσούνες που έχουν τοποθετηθεί στα καλάμια, δίνουν πόντους στην ρετρό εμφάνιση, προστατεύοντας ταυτόχρονα και από τις σκόνες. Πίσω, βλέπουμε ότι σε αντίθεση με τον μικρότερο αδελφό, το επερχόμενο HNTR 450 υιοθετεί τη λύση του μονού αμορτισέρ, η οποία έρχεται από το adventure μοντέλο, με μικρότερη ωστόσο διαδρομή από εκείνο. Στις φωτογραφίες βλέπουμε ότι ο κινητήρας έχει επίσης και μία προστατευτική ποδιά στο κάτω μέρος του, χωρίς όμως να είναι σίγουρο ότι θα παραμείνει και στο μοντέλο παραγωγής. Στον τομέα της πέδησης βρίσκουμε έναν δίσκο μπροστά και έναν πίσω, οι οποίοι όπως συνηθίζεται στα μοντέλα της RE, πιθανότατα θα έρχονται από την ByBre. Το ABS θα ανήκει στον βασικό εξοπλισμό, όμως για την ώρα δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για το αν θα μπορεί να απενεργοποιηθεί, τουλάχιστον για τον πίσω τροχό.

Royal Enfield HNTR 450 – Έρχεται ο μεγάλος αδελφός του HNTR 350

Γενικότερα, ο σχεδιασμός του HNTR 450 φαίνεται να γέρνει προς τη roadster κατηγορία, ακολουθώντας τα πρότυπα του μικρότερου αδερφού. Επομένως, το τιμόνι έρχεται κοντά στον αναβάτη, προσφέροντας μία αρκετά όρθια στάση οδήγησης, που δεν κουράζει τα χέρια και τους πήχεις. Χάρη στη μικρότερη διαδρομή των αναρτήσεων, η απόσταση της σέλας από το έδαφος αναμένεται να βρίσκεται κοντά στα 800 χιλιοστά, καθιστώντας το HNTR 450 μία εύκολα προσβάσιμη μοτοσυκλέτα, ανεξαρτήτως αναστήματος. Το χαμηλό ύψος σέλας σε συνδυασμό με τις μαζεμένες διαστάσεις και την όρθια στάση οδήγησης, διευκολύνει επίσης τον χειρισμό και τις επιτόπιες μανούβρες, σημαντικό χαρακτηριστικό σε μία μοτοσυκλέτα που το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της θα το περάσει εντός των αστικών τειχών.

Το νέο HNTR 450 αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του μέσα στο 2024, ενώ από θέμα τιμής αναμένεται να βρεθεί κάπου ανάμεσα στο HNTR 350 και το Himalayan 450, με την Royal Enfield να διατηρεί την παράδοση που έχει στο να προσφέρει ολοκληρωμένες μοτοσυκλέτες σε προσιτές τιμές. Αναμένουμε να δούμε αν η Enfield διατηρήσει και το αερόψυκτο 350, ως entry-level μοντέλο στην οικογένεια.

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…