Suzuki Hayabusa Euro5 το 2021!

Ένα ακόμη επεισόδιο στο σίριαλ Hayabusa
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/12/2019

Η αλήθεια είναι πως η Suzuki τα τελευταία χρόνια, δεν έχει δώσει και πολλές αφορμές στους φανατικούς φίλους της φίρμας –αλλά και στους αντιπροσώπους της- πολλές αφορμές για να χαρούν με κάτι πραγματικά καινούργιο. Αντιθέτως, αρκετά από τα εμβληματικά μοντέλα της κλείστηκαν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, αφήνοντας τα V-Strom με το GSX-R1000 και τα SV650, να παλεύουν με τα "θηρία" στην εμπορική αρένα της παγκόσμιας αγοράς.

Λογικό λοιπόν οι απανταχού φίλοι της Suzuki να προσπαθούν να βρουν "κάτι να πιαστούν" για να γελάσει λίγο το χειλάκι τους, και το σίριαλ "επιστροφή Hayabusa" ήταν ένα από αυτά. Έχουν γραφτεί πολλές αράδες σχετικά με το πότε και το πώς, ενώ η προσμονή έχει χτυπήσει "κόκκινο". Η απάντηση "όχι φέτος, ίσως του χρόνου" μοιάζει με την κατάρα του Σίσυφου για τους… Suzukisti, αλλά τώρα υπάρχουν πλέον οι ενδείξεις ότι το μαρτύριο ίσως να βρίσκεται στο τέλος του, όπως άλλωστε είχαμε γράψει κι εμείς στην αρχή της χρονιάς. Φαίνεται λοιπόν ότι το 2021 θα είναι η χρονιά ορόσημο για το hypersport της Suzuki, καθώς έχει προγραμματιστεί η επιστροφή του, πληρώντας –συν τοις άλλοις- και τις Euro5 προδιαγραφές.

Τα τεκμήρια για την πραγματοποίηση αυτής της κίνησης έρχονται από δύο πατέντες που κατέθεσε το ιαπωνικό εργοστάσιο την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν δείχνουν κάποια τρομερή τεχνολογική καινοτομία, αλλά αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που μας κάνει να πιστεύουμε ότι αφορούν τις μοτοσυκλέτες παραγωγής.

Η πρώτη από αυτές αφορά την τοποθέτηση ενός carbon δοχείου, το οποίο αποτελεί μέρος του συστήματος που ελέγχει τις εκπομπές ρύπων και συλλέγει τις αναθυμιάσεις του καυσίμου από το ρεζερβουάρ, ώστε να μην απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα. Είναι αυτό ακριβώς που επιτάσσουν οι Euro5 προδιαγραφές, και φυσικά δεν διέθεταν οι προηγούμενες γενιές Hayabusa. Αυτό το δοχείο θα είναι τοποθετημένο στο πλάι του πλαισίου και θα ψύχεται από τον αέρα.

Η δεύτερη πατέντα αφορά την αντλία λαδιού του κινητήρα, η οποία διαθέτει διαφορετικό σχεδιασμό που αποτρέπει την καθίζηση του λαδιού μέσα στα κάρτερ. Όπως είπαμε, μπορεί να μην έχουμε να κάνουμε με τίποτα… εξωτικές τεχνολογίες, αλλά στα σχέδια φαίνονται κι άλλα μέρη της μοτοσυκλέτας που επιβεβαιώνουν ότι η επόμενη γενιά των Hayabusa θα έχει ένα εντελώς καινούργιο πλαίσιο, γύρω από τον αναβαθμισμένο κινητήρα.

Ήδη υπάρχουν αξιόπιστες πηγές στην Ιαπωνία που επικαλούνται αύξηση της χωρητικότητας κατά 100cc (φτάνοντας τα 1440 από 1340, ή και παραπάνω), γεγονός που θεωρείται λογικό προκειμένου να εναρμονιστεί με τα νέα δεδομένα των προδιαγραφών χωρίς να χάσει σε δύναμη. Αυτό ίσως να έχει ως λογική συνέπεια την χρήση λιγότερο άγριων εκκεντροφόρων και μικρότερου overlap στις βαλβίδες, αυξάνοντας έτσι την απόδοση της δύναμης στην μεσαία μπάντα των στροφών, διατηρώντας όμως τα μεγάλα νούμερα της ισχύος στις υψηλές στροφές.

Τα βασικά γεωμετρικά χαρακτηριστικά του κινητήρα πάντως δεν αναμένεται να αλλάξουν, σε αντίθεση με το πλαίσιο το οποίο δείχνει ελαφρύτερο και αρκετά κοντά στο αντίστοιχο του GSX-R1000, μιας και το βάρος παίζει σημαντικό ρόλο σε μια μοτοσυκλέτα με μεγαλύτερο όγκο και με πρόβλεψη για συνεπιβάτη και αποσκευές, σε σχέση με τα superbikes.

Σε ό,τι αφορά την εμφάνιση, δυστυχώς οι πατέντες δεν ρίχνουν ιδιαίτερο φως και ευελπιστούμε ότι δεν θα κινείται στα συνήθη πλαίσια της σχεδιαστικής φιλοσοφίας της Suzuki, αλλά θα δούμε κάτι πιο σύγχρονο και… ενδιαφέρον. Αυτό όμως που φαίνεται από τις πατέντες, είναι τα δύο ογκώδη τελικά των εξατμίσεων (ένα σε κάθε πλευρά) που ακολουθούν την πεπατημένη των Hayabusa και δεν περιορίζουν τους σχεδιαστές του νέου μοντέλου, αναγκάζοντάς τους να βρουν κάπου να τα κρύψουν.

Εν αναμονή λοιπόν του επόμενου Νοεμβρίου στα ευρωπαϊκά Σαλόνια, όπου κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει και η αποκάλυψη του νέου Hayabusa, με ακόμη περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από αυτό να βλέπουν σιγά-σιγά το φως της επιφάνειας στο διάστημα που μεσολαβεί.

 

 

QJMOTOR: Κινούμενα φτερά με έλεγχο από IMU - Υπόσχονται καλύτερο φρενάρισμα, επιτάχυνση και στρίψιμο

Πατέντα με ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια – Στον δρόμο της CFMOTO V4 SR-RR
Winglets
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/7/2026

Η QJMOTOR φαίνεται πως μπαίνει σε διαδικασία εξέλιξης της ενεργής αεροδυναμικής, καθώς μια νέα πατέντα αποκαλύπτει σύστημα με ανεξάρτητα κινούμενα αεροδυναμικά πτερύγια, τα οποία ελέγχονται από τη αδρανειακή μονάδα μετρήσεων (IMU) μεταβάλλοντας την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας σε πραγματικό χρόνο.

Ένας ακόμη μεγάλος κατασκευαστής από την Κίνα δείχνει ότι θεωρεί την ενεργητική αεροδυναμική πεδίο εξέλιξης στις supersport μοτοσυκλέτες.

Η μοτοσυκλέτα που απεικονίζεται στα σχέδια της πατέντας θυμίζει τις SRK 800 RR και SRK 921 RR, δύο μοντέλα που ήδη διατίθενται με σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια. Ωστόσο, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στα ίδια τα μοντέλα, αλλά στο σύστημα που είναι ενσωματωμένο στα πλαϊνά του φέρινγκ.

Σε αντίθεση με τα συμβατικά φτερά, τα οποία έχουν σταθερή κλίση, τα νέα πτερύγια της QJMOTOR μπορούν να κινούνται ανεξάρτητα μεταξύ τους, ελεγχόμενα με βάση τα δεδομένα από την IMU της μοτοσυκλέτας. Έτσι, είναι σε θέση να προσαρμόζουν τη θέση τους ανάλογα με τις συνθήκες οδήγησης και τις κινήσεις της μοτοσυκλέτας.

Winglets

Διαφορετική αεροδυναμική για κάθε φάση της οδήγησης

Η πιο ενδιαφέρουσα δυνατότητα του συστήματος είναι ότι τα δύο φτερά δεν είναι απαραίτητο να κινούνται ταυτόχρονα. Η ανεξάρτητη λειτουργία τους ανοίγει τον δρόμο ώστε να επηρεάζουν ακόμη και την είσοδο της μοτοσυκλέτας στη στροφή, λειτουργώντας θεωρητικά με τρόπο αντίστοιχο με τα πηδάλια roll ενός αεροσκάφους.

Παρότι δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει πραγματικό πλεονέκτημα στην πίστα ή αν θα επηρέαζε την αίσθηση στο τιμόνι, η πατέντα δείχνει ότι η QJMOTOR εξετάζει σοβαρά αυτή την προοπτική.

Περισσότερη κάθετη δύναμη στο φρενάρισμα

Η πιο άμεση εφαρμογή αφορά το δυνατό φρενάρισμα. Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας, τα φτερά μπορούν να περιστρέφονται προς τα κάτω όταν ο αναβάτης φρενάρει έντονα.

Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται τόσο η αεροδυναμική αντίσταση όσο και η κάθετη δύναμη στον εμπρός τροχό. Η μεγαλύτερη αντίσταση συμβάλλει στη μείωση της ταχύτητας, ενώ η αυξημένη φόρτιση θα μπορούσε να επιτρέψει δυνατότερο φρενάρισμα πριν το ελαστικό φτάσει στα όρια της πρόσφυσης.

Λιγότερες σούζες χωρίς απώλεια επιδόσεων

Κατά την επιτάχυνση, το σύστημα θα μπορούσε να λειτουργεί αντίστροφα. Σήμερα οι σύγχρονες superbike βασίζονται στον συνδυασμό ηλεκτρονικού ελέγχου σούζας, σταθερών φτερών και της διαχείρισης του γκαζιού από τον αναβάτη για να κρατούν τον εμπρός τροχό στο έδαφος.

Ωστόσο, ο ηλεκτρονικός έλεγχος συχνά περιορίζει την ισχύ του κινητήρα, ενώ τα σταθερά αεροδυναμικά πτερύγια δημιουργούν μόνιμη αντίσταση στον αέρα, ακόμη και όταν δεν απαιτείται επιπλέον κάθετη δύναμη.

Με τα κινούμενα winglets, η επιπλέον κάθετη δύναμη θα μπορούσε να παράγεται μόνο όταν χρειάζεται και στη συνέχεια τα πτερύγια να επιστρέφουν σε θέση με μικρότερη αεροδυναμική αντίσταση. Θεωρητικά, αυτό θα επέτρεπε ισχυρότερη επιτάχυνση χωρίς την αντίστοιχη απώλεια τελικής ταχύτητας.

Winglets

Διερευνώντας τον δρόμο

Η QJMOTOR δεν είναι η πρώτη κινεζική εταιρεία που επενδύει στην ενεργή αεροδυναμική. Η CFMOTO είχε παρουσιάσει στην EICMA 2025 το πρωτότυπο V4 SR-RR, το οποίο διέθετε επίσης ενεργά αεροδυναμικά πτερύγια.

Η παρουσίαση είχε τραβήξει αμέσως τα βλέμματα δημοσιογράφων και επισκεπτών, δείχνοντας ότι τα εργοστάσια της Κίνας θεωρούν την ενεργητική αεροδυναμική έναν από τους βασικούς τομείς εξέλιξης των σπορ μοτοσυκλετών του μέλλοντος.

Η επόμενη μεγάλη μάχη

Προς το παρόν, δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα σε σχέση με το πόσο μεγάλο πρακτικό πλεονέκτημα προσφέρουν τα ενεργητικά αεροδυναμικά βοηθήματα σε σχέση με τα συμβατικά σταθερής κλίσης. Η τεχνολογία βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο και βρίσκεται κυρίως στο επίπεδο των πρωτοτύπων και των πατεντών.

Winglets

Παρ' όλα αυτά, το γεγονός ότι τόσο η CFMOTO όσο και η QJMOTOR εξελίσσουν αντίστοιχα συστήματα δείχνει ότι η ενεργητική αεροδυναμική ίσως αποτελέσει το επόμενο πεδίο ανταγωνισμού στην κατηγορία των supersport και superbike μοτοσυκλετών. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν οι αναβάτες θα εμπιστευτούν ένα σύστημα που θα μεταβάλλει συνεχώς την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας τόσο στον δρόμο όσο και στην πίστα, με την εμπειρία να δείχνει ότι η φυσική πορεία των συστημάτων είναι από αχρείαστα, ανασφαλή και υπερβολικά σύνθετα, σε απαραίτητα και κάποιες φορές μέχρι και υποχρεωτικά.