Τα Husqvarna enduro του 2021!

Αναβάθμιση στα πάντα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/6/2020

Μετά την ΚΤΜ και η Husqvarna παρουσίασε την ανανεωμένη γκάμα των enduro για το 2021. Τόσο τα δίχρονα (ΤΕ) όσο και τα τετράχρονα (FE) δέχθηκαν αλλαγές σχεδόν στο σύνολό τους, βαδίζοντας πάνω στο εξελικτικό μονοπάτι που έχουν ξεκινήσει οι Αυστριακοί, από την στιγμή που η Husqvarna πέρασε στα χέρια της ΚΤΜ.

Η λίστα με τα σημεία που δέχθηκαν βελτίωση ή ανανεώθηκαν είναι μεγάλη, με τον στάνταρ εξοπλισμό που συνοδεύει της μοτοσυκλέτες της εταιρείας να υπερκαλύπτει όχι μόνο τους χομπίστες αναβάτες, αλλά και τους πιο έμπειρους αγωνιζόμενους, κάτι που τονίζεται εμφατικά και από την κατάκτηση του παγκόσμιου πρωταθλήματος SuperEnduro του 2020, από τον Billy Bolt πάνω στη σέλα ενός FΕ350.

TE 150i

 

Ξεκινώντας από τις κοινές αλλαγές για τα τετράχρονα και τα δίχρονα μοντέλα, το ατσάλινο πλαίσιο φιγουράρει στην κορυφή, με τους σωλήνες του διαμορφωμένους με τη μέθοδο της πίεσης με νερό, κομμένους με τεχνολογία laser και τις κολλήσεις να γίνονται από ειδικό ρομποτικό σύστημα. Οι νέες βάσεις για την κεφαλή του κινητήρα είναι κοινές σε όλα τα μοντέλα, όπως και η ηλεκτροστατική μπλε βαφή και τα προστατευτικά του. Το αποτέλεσμα είναι τα βέλτιστα χαρακτηριστικά στρέψης στον διαμήκη και τον κατακόρυφο άξονα, για τον καλύτερο συνδυασμό πληροφόρησης προς τον αναβάτη, απόσβεσης δυνάμεων και σταθερότητας στις ευθείες.

Το υποπλαίσιο από carbon είναι μοναδικό στις μοτοσυκλέτες της Husqvarna και η σύνθεσή του αποτελείται από 70% πολυαμίδιο και 30% ανθρακονήματα. Και τα δύο κομμάτια που το συνθέτουν ζυγίζουν λίγο περισσότερο από ένα κιλό.

Στις αναρτήσεις έχουμε το πιρούνι των 48mm WP XPLOR με την απόσβεση συμπίεσης να ρυθμίζεται στο αριστερό καλάμι και της επαναφοράς στο δεξί. Η ρύθμιση της προφόρτισης των ελατηρίων γίνεται πανεύκολα χωρίς τη χρήση εργαλείων, ενώ διαθέτει έμβολο με ενδιάμεσες βαλβίδες για προοδευτική λειτουργία και μεγαλύτερη αντίσταση στο τερμάτισα του πιρουνιού.

Οι μαύρες ανοδιωμένες πλάκες είναι κατεργασμένες σε CNC, ενώ και το ρυθμιζόμενο τιμόνι της Pro Taper αποτελεί μέρος του στάνταρ εξοπλισμού των δίχρονων και τετράχρονων enduro της Husqvarna.  Πίσω το αμορτισέρ είναι επίσης της WP, το XACT πιο συγκεκριμένα, το οποίο συνδυάζεται με το μοχλικό που προέρχεται από τα motocross του εργοστασίου. Είναι πλήρως ρυθμιζόμενο και η διαδρομή που προσφέρει είναι στα 300mm.

FE350

 

Από την Magura έρχονται ο υδραυλικός συμπλέκτης αλλά και το σύστημα των φρένων. Μπροστά υπάρχει ένα δίσκος "waved" 260mm και πίσω ένας 220mm αντίστοιχα από την GSK, με κύριο χαρακτηριστικό τους το χαμηλό βάρος.

Μια ιδιαίτερη τεχνολογική λύση έχει επιλεχθεί για την γκαζιέρα, η οποία διαθέτει δυνατότητα ρύθμισης της προοδευτικότητας, ενώ και τα δύο γκριπ του τιμονιού μπορούν να αντικατασταθούν πανεύκολα, χωρίς τη χρήση κόλλας.

Σε ό,τι αφορά τους κινητήρες, σε όλα τα τετράχρονα μοντέλα υπάρχει η επιλογή για δύο διαφορετικούς χάρτες απόδοσης, οι οποίοι επεμβαίνουν και στο traction control. Το ίδιο το TC διαθέτει ένα αναβαθμισμένο software, που έχει να κάνει κυρίως με την επέμβασή του σε πολύ γλιστερά εδάφη, ενώ η ενεργοποίηση/απενεργοποίησή του γίνεται μέσω ενός διακόπτη.

Σε ότι αφορά τους δίχρονους κινητήρες, αυτοί διαθέτουν έναν στάνταρ χάρτη αλλά με δύο επιλογές για την καμπύλη της ανάφλεξης, ανάλογα με το στιλ οδήγησης του αναβάτη. Η νέα EMS (Engine Management System) αξιοποιεί τα δεδομένα ταχύτερα και φροντίζει πάντα για την βέλτιστη αναλογία στην ποσότητα του καυσίμου και του λαδιού, ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες.

Το σώμα του ψεκασμού της Keihin στα τετράχρονα μοντέλα είναι 42mm, ενώ η ντίζα του γκαζιού ελέγχει κατευθείαν την πεταλούδα χωρίς μοχλικό για πιο άμεση αίσθηση και απόκριση. Στα δίχρονα enduro της Husqvarna αντίστοιχα, έχει τοποθετηθεί σώμα διαμέτρου 39mm.

Οι εξατμίσεις είναι ειδικά σχεδιασμένες για κάθε μοντέλο ξεχωριστά, με τεχνολογία 3D. Στα δίχρονα ΤΕ250i/300i ο λαιμός έχει μεγαλύτερη απόσταση από το έδαφος και είναι φτιαγμένοι από υλικό μεγαλύτερης αντοχής. Τα τελικά τους έχουν αλουμινένια βάση στήριξης και νέα κατασκευή στο εσωτερικό τους για μείωση του βάρους και του θορύβου που απελευθερώνουν.

Οι λαιμοί στις εξατμίσεις των τετράχρονων αποτελούνται από δύο τμήματα, και το σημείο που ενώνονται προσφέρει ευκολία στην αφαίρεση, χωρίς να χρειάζεται να αφαιρεθεί και το αμορτισέρ. Το τελικό είναι πιο κοντό, δίχως όμως να αυξάνεται ο θόρυβος και είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο με μαύρη επίστρωση.

TE300i

 

Τόσο τα δίχρονα όσο και τα τετράχρονα, διαθέτουν στάνταρ μίζα και μια μπαταρία λιθίου, η οποία είναι κατά ένα κιλό ελαφρύτερη από τις συμβατικές μπαταρίες. Αλουμινένιο είναι και το ψυγείο με τεχνολογία CFD προκειμένου να περνάει ο αέρας από αυτό πιο αποτελεσματικά. Το σύστημα ψύξης είναι ενσωματωμένο στο πλαίσιο, μειώνοντας έτσι το μέγεθος των σωληνώσεων. Επιπλέον, τα ψυγεία είναι τοποθετημένα κοντά στο κέντρο βάρους, ενώ το βεντιλατέρ είναι στάνταρ σε όλα τα τετράχρονα, ενώ στα δίχρονα υπάρχει ως προαιρετική επιλογή.

Το ρεζερβουάρ των 8,5 λίτρων έχει τάπα ταχείας απελευθέρωσης και ενσωματωμένη αντλία βενζίνης, ενώ διαθέτει και αισθητήρα για την στάθμη του καυσίμου. Το φιλτροκούτι είναι σχεδιασμένο για την καλύτερη δυνατή ροή του αέρα, με έυκολη πρόσβαση –χωρίς την χρήση εργαλείων- στο φίλτρο του αέρα, στην αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας.

FE 501

 

Σε ό,τι αφορά τους τροχούς, τα enduro μοντέλα της Husqvarna είναι εφοδιασμένα με αλουμινένιες ζάντες της D.I.D., με εγχάρακτα λογότυπα στα κέντρα, στις οποίες έχουν τοποθετηθεί τα ελαστικά της Metzeler 6 Days Extreme.

Τέλος, τα πλαστικά διαθέτουν νέα γραφικά, στα κλασσικά χρώματα (σκούρο μπλε και κίτρινο) της Husqvarna και είναι σχεδιασμένα με έμφαση στην εργονομία.

 

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες