Triumph Tiger 400 - Το τρίτο μοντέλο της βρετανικής Α2 οικογένειας

Με βάση τα αδερφάκια του Speed 400 και Scrambler 400 X
motomag Triumph Tiger 400 – Έρχεται με χωμάτινες βλέψεις
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

21/7/2023

H Triumph με τα Speed 400 και Scrambler 400 X μπήκε για τα καλά στη μάχη των μικρομεσαίων μοτοσυκλετών, ενώ σύντομα αναμένεται να παρουσιάσει ένα ακόμη μοντέλο το οποίο θα είναι πιθανότατα το Tiger 400, και θα κατασκευάζεται όπως και τα "αδέλφια" του στην Ινδία από την Bajaj.

Όπως είναι αναμενόμενο η καρδιά του Tiger 400 θα είναι ίδια με αυτή που συναντάμε στα Speed 400 και Scrambler 400 X, με τον τετραβάλβιδο υγρόψυκτο μονοκύλινδρο κινητήρα των 400 κ.εκ. να αποδίδει 40 ίππους στις 8.000 σ.α.λ. και 3,82 κιλά ροπής στις 6.500 σ.α.λ. Όμοιο με τα προαναφερθέντα μοντέλα θα είναι και το πλαίσιο το οποίο θα είναι ατσάλινο με βιδωτό πίσω υποπλαίσιο, ενώ το ψαλίδι θα είναι από αλουμίνιο.

Στις αναρτήσεις εμπρός θα έχουμε upside-down πιρούνι, και περιμένουμε να δούμε αν η διαδρομή θα είναι μεγαλύτερη ώστε το Tiger 400 να μπορεί να ανταποκρίνεται καλύτερα στην οδήγηση εκτός δρόμου. Για λόγους κόστους, οι αναρτήσεις δεν θα είναι ρυθμιζόμενες, μόνο το πίσω αμορτισέρ θα έχει ρύθμιση ως προς την προφόρτιση. Δεν είναι ακόμη σαφές αν θα έχουμε 19 (το πιθανότερο) ή 21 ίντσες διάμετρο στον εμπρός τροχό ενώ οι ζάντες δεν θα είναι με ακτίνες αλλά από αλουμίνιο, προωθώντας κυρίως την ασφάλτινη Crossover χρήση. Όσον αφορά την πέδηση οι πληροφορίες μπορεί να κάνουν λόγο για 2 δισκόφρενα μπροστά, όμως η υπερβολή αυτή μάλλον είναι απίθανο να εφαρμοστεί, κι έτσι αναμένουμε τη μοτοσυκλέτα να φέρει έναν δίσκο εμπρός κι έναν πίσω και δικάναλο ABS στον στάνταρ εξοπλισμό. Δεν γνωρίζουμε αν δούμε κάποια αλλαγή στη χωρητικότητα του ρεζερβουάρ, ώστε εκείνο να μπορεί να αποθηκεύσει περισσότερα από τα 13 λίτρα του Scrambler 400 X. Το βάρος αναμένεται ελαφρώς αυξημένο σε σχέση με τα Speed 400 και Scrambler 400 X.

Δεν έχει γίνει γνωστό αν ο υπόλοιπος εξοπλισμός θα είναι ίδιος με τα δύο άλλα μοντέλα των 400 κ.εκ. της Triumph ωστόσο το πιο πιθανό είναι να δούμε στο Tiger 400 να υπάρχουν τα νέα όργανα των Speed & Scrambler, τα οποία διαθέτουν μεγάλο αναλογικό ταχύμετρο και ενσωματωμένη οθόνη LCD που περιλαμβάνει ψηφιακό στροφόμετρο, ένδειξη καυσίμου και ένδειξη ταχύτητας. Η μοτοσυκλέτα ενδεχομένως να διαθέτει και έξοδο USB-C η οποία επιτρέπει τη φόρτιση συσκευών που είναι τοποθετημένες στο τιμόνι, όπως smartphone και συστημάτων πλοήγησης.

Ετικέτες

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.