Μία μέρα πριν από την επίσημη πρώτη για τους δημοσιογράφους, και δύο για το πολυπληθές γερμανικό κοινό της μοτοσυκλέτας, καταφέραμε να μπούμε στο χώρο της έκθεσης μαζί με τα συνεργεία που στήνουν τα περίπτερα!
Μέσα στον πανικό από μαραγκούς, ηλεκτρολόγους και μεταφορείς που έσπρωχναν τις τελευταίες μοτοσυκλέτες, το MOTO έβαλε σε εφαρμογή ένα πονηρό σχέδιο και κατάφερε να περάσει κάθε έλεγχο, μπαίνοντας στο χώρο της έκθεσης. Όχι ότι είναι και ιδιαίτερα δύσκολο βέβαια, γιατί με το άγχος του στησίματος, όλοι κοιτούν τη δουλειά τους και μόνο αν καταλάβουν ότι αρχίζεις να βγάζεις φωτογραφίες, και ότι εσύ είσαι αυτός που δεν έχει δουλειά εκεί, είναι που θ’ αρχίσουν τις παρατηρήσεις.
Αναμφισβήτητα, αυτό που περιμένει όλος ο κόσμος να δει, είναι το νέο H2 της Kawasaki. Και αυτό ήταν και το πρώτο περίπτερο που τρυπώσαμε! Αφού περάσαμε τον πρώτο έλεγχο με την δημοσιογραφική ταυτότητα, μπαίνοντας στα γραφεία, έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος να περάσουμε και στον κύριο χώρο της έκθεσης, ξεκινώντας από το περίπτερο της Kawasaki. Ήταν άλλωστε το μόνο περίπτερο που είχε ανοικτές τις κεντρικές πόρτες, καθώς εκείνη την ώρα έμπαιναν κάποια γερανοφόρα οχήματα για να στήσουν τα φώτα. Στην είσοδο ήταν ένας μόνο φύλακας, που απλώς παρατηρούσε τον κόσμο να τρέχει μέσα έξω, και φάνηκε ότι είχε μάθει τα πρόσωπα των τεχνικών, όλες αυτές τις μέρες. Ακριβώς πίσω από το γερανοφόρο, περίμενε να περάσει ένα γκρουπ ανθρώπων της Kawasaki, όλοι τους με πουκάμισα της εταιρίας. Χωρίς 2η σκέψη, ενσωματώθηκα στο γκρουπ από το πλάι, την ώρα που ο φύλακας στην είσοδο δεν έβλεπε γιατί περνούσε από μπροστά του το όχημα. Έπιασα κουβέντα με ένα μοντέλο, μια από αυτές τις ψηλές κοπέλες δηλαδή, που δεν μας αφήνουν να δούμε καλά τις μοτοσυκλέτες γιατί στρογγυλοκάθονται πάνω τους… Το υπόλοιπο γκρουπ νόμιζε ότι είμαι μαζί τους εξαιτίας αυτού, και ο φύλακας δεν έδωσε καμία σημασία γιατί μας είδε να μπαίνουμε τσούρμο. Με το που πέρασα την πόρτα πήγα γραμμή στις κουκούλες. Στην κεντρική σκηνή ήταν στημένα τα δύο νέα Versys. Ήταν σίγουρα εκείνα, θα τα αναγνώριζε ο οποιοσδήποτε. Δίπλα ένα κεντρικό περιστρεφόμενο σταντ, άδειο. Και εκεί με ζώνουν τα φίδια. Δεν έχουν φέρει ακόμα το H2! Βλέπω το ZX-10R, παραδίπλα, καθώς και ένα ακόμα άκρως περίεργο κατασκεύασμα, σχεδόν τέσσερα μέτρα μακρύ, σκεπασμένο με κουκούλα χωρίς κανένα διακριτικό, ούτε το όνομα της εταιρίας. Η απογοήτευση είναι τέτοια, που δεν ασχολούμαι ακόμα μαζί του, αλλά τότε είναι που με πιάνουν!
"Γιατί κάνεις ότι δεν με βλέπεις";
Είναι ο νέος διευθυντής πωλήσεων της Kawasaki Europe, με έχει αναγνωρίσει τελικά! Τον είχα δει που μιλούσε με ένα μικρό γκρουπ λίγο παρακάτω, και πίστεψα ότι θα περάσω απαρατήρητος…
"Καλά σοβαρά νόμιζες ότι δεν θα σε καταλάβω";
Το γυρνάω στην πλάκα: "Σσστ! Μη λες πολλά, προσπαθώ να περάσω ινκόγκνιτο"!
Γελάει. Καλό σημάδι αυτό: "Και τι κάνεις; Βγάζεις φωτογραφίες τις κυρίες από κάτω" και δείχνει το κινητό στο χέρι μου
"Εεε, ναι. Άλλοι το παθαίνουν με τις γκόμενες στα λεωφορεία, εμένα με πιάνει με τα μηχανάκια και τις κουκούλες"
Ξανά γελάει και φωνάζει και τους υπόλοιπους που γνωριζόμαστε από τις παρουσιάσεις. Ευχάριστο το κλίμα, άρα γλιτώσαμε.
"Που είναι πες μου. Έλα τώρα πες μου, ξέρεις για ποιο ρωτάω" του λέω με νόημα.
"Χαχα. Δεν είναι εδώ! Δεν το έχουμε φέρει ακόμα για να γλιτώσουμε από κανέναν εισβολέα όπως εσύ"
"Και που είναι δηλαδή;"
"Αύριο θα μάθεις" μου λέει. Κάτι πολύ διφορούμενο, γιατί άλλο το «θα μάθεις» και άλλο το «θα δεις». Τέλος πάντων του εξηγώ, ότι με την παραφιλολογία που έχει ξεκινήσει στο ίντερνετ και συντηρείται στα forum, έτσι και αυτό που βγάλουν είναι υποδεέστερο των προσδοκιών, θα τους λιντσάρουν. Και συνεχίζω λέγοντας ότι μάλλον δεν θα την γλιτώσουν γιατί, η φαντασία εκεί έξω το έχει φτάσει σε τεράστια κυβικά και απίστευτα άλογα. Η συζήτηση συνεχίζεται για το αν έχει πετύχει το μάρκετινγκ ή όχι, αλλά για την μοτοσυκλέτα δεν του παίρνω κουβέντα. "Έτσι και σου πω τώρα κάτι, είναι που σίγουρα θα με λιντσάρουν"!
Ανανεώνουμε το ραντεβού για αύριο Τρίτη, και ξεδιάντροπα πλέον βγάζω μερικές φωτογραφίες από το πρωτότυπο που κρύβουν, όταν σηκώνεται για λίγο η κουκούλα. Δύο τροχοί εμπρός, σε μια μοτοσυκλέτα με ξαπλωτή θέση οδήγησης, χαμηλή και τεράστιο μεταξόνιο. Η φαντασία συμπληρώνει το υπόλοιπο ως ένα φουτουριστικό dragster δρόμου, μια άσκηση σχεδιασμού, για να μπορεί να ισχυριστεί η Kawasaki ότι δεν θέλει να πείσει τον κόσμο ότι μπαίνει σε νέα εποχή, βγάζοντας μονάχα μια υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα. Όχι ότι αυτό δεν αρκεί από μόνο του…
Από το πλάι τώρα, περπατώντας ανάμεσα σε φορτηγά που ξεφορτώνουν μοτοσυκλέτες, μπαίνω και στα υπόλοιπα περίπτερα. Από εδώ και πέρα δεν υπάρχει κανένας έλεγχος. Υποτίθεται ότι όλοι όσοι είναι εκεί, είναι γιατί έχουν δουλειά να κάνουν…
Επόμενος σταθμός η BMW, που δεσπόζουν τα ανανεωμένα R1200GS του 2015 και το Adventure σε νέα χρώματα.
Η Ducati δεν είχε κάποιο σταντ με τεράστια φώτα κτλ, οπότε δεν πρόκειται να δείξει στην Intermot την νέα Panigale που σίγουρα ετοιμάζει. Ούτε Multistrada. Αντιθέτως, σχεδόν το μισό της περίπτερο ήταν κίτρινο, με τεράστια κοντέινερ για να αναδείξει το Scrambler και όλη την προίκα του, που περιλαμβάνει και τον αντίστοιχο εξοπλισμό αναβάτη. Δερμάτινα μπουφάν, μπότες και αξεσουάρ που συνήθως βλέπεις σε καταλόγους μόδας και όχι σε κατάστημα μοτοσυκλέτας. Ωστόσο, όλα αυτά θα τα έβγαζαν το βράδυ από το φορτηγό, όταν θα έφευγαν οι περίεργοι, μου είπαν κοιτώντας με, και αυτοί, με νόημα.
Η Suzuki είχε ένα μεγάλο περίπτερο, χωρίς όμως να περιμένουμε να κάνει κάποια δραματική αποκάλυψη. Είδαμε και το ανανεωμένο GSR 750, όσο ένας μηχανικός του έδενε το τιμόνι…
Η συνέχεια ήταν δύσκολη, καθώς η έκθεση συνεχίζεται από την άλλη μεριά του διαδρόμου, πράγμα που σημαίνει ότι έπρεπε να περάσουμε από διαφορετικό έλεγχο. Τελικά αν δείχνεις απασχολημένος και ξέρεις που πηγαίνεις, αν δηλαδή δεν ξεχωρίζεις μέσα στο χαμό, δε σου μιλά και κανένας. Έτσι μπήκα από μια πλάγια πόρτα στο περίπτερο της Triumph και από εκεί και πέρα τα πράγματα ήταν εξίσου εύκολα. Οι Άγγλοι είχαν ένα Bonneville κουκουλουμένο, και ετοίμαζαν μια ακόμα έκπληξη για αύριο.
Στην KTM, μπροστά – μπροστά, ήταν σκεπασμένο το Super Adventure, τις φωτογραφίες του οποίου τις διέρρευσαν μόνοι τους πριν λίγο καιρό, αλλά και η Supermoto έκδοση του Freeride που δεν έχουμε δει ακόμα. Πίσω από αυτά, το 1190 Adventure 2015 καθώς και η έκδοση R. Θα υπάρχουν όμως και εδώ, μερικές εκπλήξεις αύριο…
Η Honda είχε σχεδόν ετοιμάσει το περίπτερό της, και μας κοψοχόλιασε… Γιατί δίπλα στο Crossrunner που έχουμε ήδη δει, είχε και μια άλλη on-off καλυμμένη. Οπότε το μυαλό άρχισε να κάνει συνειρμούς για το νέο Africa, ή CRF 1000 ή όπως αλλιώς θα το ονομάζουν. Τελικά ήταν ένα Crossrunner σε λευκό χρώμα. Δεν άντεξα και πήγα και σήκωσα την κουκούλα.. Τουλάχιστον επιβεβαιώσαμε ότι θα είναι στην EICMA: "Νόμιζα ότι είναι το CRF 1000". "Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς", (μας έπεισες). "Θα το δείξετε στην Ιταλία;" "Εεε ναι μάλλον εκεί". (Ουπς! Πιάστηκες!). Πάντως το Crossrunner είναι απείρως ποιο όμορφο από το προηγούμενο μοντέλο, ενώ οι προβολείς δεν ξενίζουν με το μέγεθος τους, καθώς στις φωτογραφίες σου έδιναν την εντύπωση ότι είναι δυσανάλογα μεγάλοι.
Υποτονικά τα πράγματα στο περίπτερο της Yamaha, δεν είχαν ακόμα βγάλει τίποτα έξω, που σημαίνει ότι αύριο μπορεί να δούμε κάτι (ίσως το FJ 09;), μπορεί όμως να μην δούμε και τίποτα και να πρέπει να περιμένουμε την EICMA.
Φαίνεται ότι αύριο στην Intermot, θα δούμε ορισμένα μοντέλα που τα περιμένουμε καιρό, χωρίς όμως να υπάρχει κάποια τεράστια έκπληξη, ενώ από τα δυνατά σημεία της θα είναι και ο εξοπλισμός αναβάτη. Από όσα είδαμε στημένα σήμερα, θα υπάρχουν πολλές νέες τεχνολογίες σε υφάσματα, αρκετές εταιρίες βγάζουν γιλέκα ψύχρανσης, για παράδειγμα, όταν μέχρι τώρα υπήρχε μόνο ένα. Νέα κράνη, εξοπλισμός ασφαλείας, κτλ, αξίζουν κι αυτά την προσοχή μας, πέρα από τις νέες μοτοσυκλέτες.
Από αύριο λοιπόν, περίπου στις 11:00 το πρωί ώρα Ελλάδας, θα ανεβάζουμε στο site, δευτερόλεπτα μετά τις επίσημες παρουσιάσεις, όλα τα νέα μοντέλα! Θα δώσουμε έτσι όλες τις πρώτες πληροφορίες, μέχρι να έρθει η ώρα που θα παρουσιάσουμε την έκθεση στο περιοδικό, όπου εκεί θα έχουμε το χρόνο να αναλύσουμε διεξοδικά, όλα όσα θα δούμε, θα ακούσουμε και θα κουβεντιάσουμε τις επόμενες ημέρες!
