Ultraviolette F77: Ηλεκτρική με εντυπωσιακές επιδόσεις και χαμηλό κόστος!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/12/2019

Η μόδα των τελευταίων ετών, που θα γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής, θέλει όλο και περισσότερες εταιρείες να στρέφονται στην ηλεκτροκίνηση σε μια προσπάθεια να προσφέρουν ένα πιο “πράσινο” μέλλον. Το αν τελικά η δημιουργία και χρήση ηλεκτρικών μοτοσυκλετών είναι λιγότερο επιβλαβής στο περιβάλλον συγκριτικά με μια συμβατική μοτοσυκλέτα είναι ένα τεράστιο θέμα, το οποίο έχουμε διεξοδικά αναλύσει και περιμένουμε στο μέλλον να αλλάξει, αν θέλουν να συνεχίσουν να στηρίζονται στην πράσινη επιχειρηματολογία. Εδώ τώρα το ζήτημα είναι άλλο, καθώς μία νέα εταιρεία με γερές πλάτες, προχωρά στην διάθεση μίας μοτοσυκλέτας με εξαιρετικές επιδόσεις και χαμηλό κόστος απόκτησης!

Το μόνο σίγουρο είναι πως τα ποσά που επενδύουν διάφορες εταιρείες για την έρευνα και ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας είναι τεράστια, με αποτέλεσμα να έχουν αντίκτυπο στους τελικούς καταναλωτές. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά από την εξωτική Vector της Arc που η τιμή της αγγίζει εξαψήφιο αριθμό, μέχρι και την συγκριτικά πιο οικονομική LiveWire της Harley. Προς το παρόν, ελάχιστες εταιρείες έχουν καταφέρει να ρίξουν το κόστος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και να το συνδυάσουν παράλληλα με αξιοπρεπείς επιδόσεις και αυτονομία.

Η ινδική Ultraviolette έρχεται τώρα για να αλλάξει πλήρως το κατεστημένο, καθώς έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ηλεκτρική που συνδυάζει αυτά τα στοιχεία και θα βάλει πολλούς στην “πρίζα” να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο της απόκτησής της. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και η εταιρεία που κρύβεται πίσω απ’ την Ultraviolette, η οποία δεν είναι άλλη απ’ τον ινδικό κολοσσό TVS. Σε αυτό το σημείο να σας θυμίσουμε πως η TVS συνεργάζεται με την BMW για τη δημιουργία των G310GS/R, καθώς και στον ερχομό πιθανότατα μιας supersport μοτοσυκλέτας που θα προκύπτει απ’ την ίδια πλατφόρμα, το G310RR.

Η Ultraviolette έχοντας την υποστήριξη της TVS κατάφερε να δημιουργήσει την F77 μια street μοτοσυκλέτα με πολύ επιθετική εμφάνιση που χαρακτηρίζεται από τις "πρησμένες" επιφάνεις και τις αιχμηρές σχεδιαστικές γραμμές. Διατίθεται σε τρεις εκδόσεις Lightning, Shadow και Laser που διαφέρουν μονάχα χρωματικά και πέρα από τα μπόλια πλαστικά, η “μυώδης” εμφάνιση ενισχύεται από ένα αλουμινένιο ψαλίδι, το μέγεθος του οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο της ονομαστικής ιπποδύναμης, αλλά σε αρμονία με την θηριώδη ροπή. Έχει μπόλικη δύναμη να τιθασεύσει.

Ο περιφερειακός εξοπλισμός συνεχίζει να εντυπωσιάζει με το εξεζητημένω ακτίνων στους τροχούς, την ακτινικά τοποθετημένη δαγκάνα, το ρυθμιζόμενο αμορτισέρ και το ανεστραμμένο πιρούνι (χωρίς ρυθμίσεις).

Σε εξοπλισμό συμπεριλαμβάνεται και η TFT οθόνη 5 ιντσών με σύστημα συνδεσιμότητας με Smartphone, η οποία αν και ακούγεται αρκετά εντυπωσιακή δείχνει λιγότερο ποιοτική – τουλάχιστον απ’ τη φωτογραφία.

Τα πιο ενδιαφέρον στοιχεία όμως, εντοπίζονται στα χαρακτηριστικά της F77. Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό με αλουμινένιο λαιμό. Ο κινητήρας εντυπωσιάζει με τα 44 κιλά ροπής που στέλνει στον πίσω τροχό, ενώ η ιπποδύναμη μπορεί να μην εξιτάρει τόσο αλλά φτάνει τα 33,5 άλογα. Το βάρος είναι αρκετά περιορισμένο στα 158 κιλά, με αποτέλεσμα η F77 να μπορεί να επιταχύνει στα 60km/h μέσα σε μόλις 2,9” και στα 100km/h σε 7,5”, ενώ η τελική της ταχύτητα περιορίζεται στα 147km/h – αν ο κινητήρας συνδυαζόταν με ένα κιβώτιο ταχυτήτων σίγουρα η τελική της θα ήταν μεγαλύτερη. Με αυτές τις επιδόσεις έχει τα φόντα να ανταγωνιστεί σε επιταχύνσεις ακόμη και superbike, τουλάχιστον για όσο έχει φόρτιση, και σε υπόλοιπη λειτουργία και μέση ταχύτητα ταξιδιού, μικρότερου κυβισμού μοτοσυκλέτες όπως ας πούμε το 310 της BMW, με το οποίο συνδέεται συγγενικά, εξαιτίας της TVS...

Για την "τροφοδοσία" του κινητήρα χρησιμοποιούνται τρεις αποσπώμενες μπαταρίες ιόντων-λιθίου με συνολική χωρητικότητα 4.2kWh και η εταιρεία υπόσχεται μέγιστη αυτονομία που αγγίζει τα 150 χιλιόμετρα, ενώ δεν πέφτει κάτω απ’ τα 130.

Η πλήρης φόρτιση με τις μπαταρίες πάνω στη μοτοσυκλέτα διαρκεί πέντε ώρες, ενώ όταν τοποθετηθούν στο ειδικό φορητό φορτιστή, μπορούν να φορτίσουν πλήρως μέσα σε ενενήντα λεπτά.

Ο εξοπλισμός ολοκληρώνεται με τους LED προβολείς και DRL, το δικάναλο ABS, την όπισθεν, τη θύρα USB και τρία riding modes Eco, Sport και…Insane! Όμως το πιο…τρελό και εδώ βρίσκεται και ο λόγος που την κοιτάμε, είναι η τιμή της F77 που στην Ινδία περιορίζεται στις 4.111 ευρώ!

Αν ποτέ ξεκινήσει κάποια επέλαση η Ultraviolette στις ευρωπαϊκές αγορές και καταφέρει να περιορίσει ακόμη περισσότερο την τιμή, προμηθευόμενη μεγαλύτερο όγκο μπαταριών με χαμηλότερο κόστος, τότε θα προσελκύσει πολλούς περισσότερους από το κοινό που έχουν τώρα οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.

Το ζήτημα βέβαια, το πιο σοβαρό, είναι η F77 να καταφέρνει αντίστοιχα καλή επιβράδυνση με αυτή την επιτάχυνση που μπορεί να προσφέρει, και δεν χρειάζεται μόνο ένα καλό σετ φρένων για να το πετύχει. Αναρτήσεις και πλαίσιο πρέπει να είναι πάνω από τον μέσο όρο για να οδηγείται με ασφάλεια. Κι αυτό ακριβώς είναι το μεγαλύτερο στοίχημα όλων των νέων εταιριών με ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, από την στιγμή που τα δεδομένα εξέλιξης που διαθέτουν είναι φτωχά. Η TVS από την άλλη, ανέλαβε να προσφέρει ακριβώς αυτή την προστιθέμενη αξία, και για το καλό της F77, μακάρι να το έχει καταφέρει. Προς το παρόν η Ultraviolette με τη δημιουργία της F77 μπαίνει απέναντι στις υπόλοιπες εταιρείες, που -είτε παράγουν αποκλειστικά ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες είτε όχι- προσφέρουν τα ηλεκτρικά μοντέλα τους σε πολύ υψηλές τιμές, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα.

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/4/2026

Εν αρχή ήταν το Beast, το 1390 Super Duke R των 190 ίππων για 212 κιλά, ενώ πριν από λίγες μέρες η ΚΤΜ μας σέρβιρε τη εκλεκτή έκδοση RR που ξεφορτώνεται 11 κιλά και τα αναπληρώνει με αξιοζήλευτα περιφερειακά σε μια περιορισμένη παραγωγή 350 μοτοσυκλετών για όλον τον κόσμο.

Αν αυτά δεν αρκούν για να εντυπωσιάσουν, η ΚΤΜ είχε κρατημένο έναν ακόμη άσο στο μανίκι: το 1390 Super Duke RR Track, το πρώτο μοντέλο της σειράς Super Duke που δεν βγάζει πινακίδα, κατασκευασμένο στο χέρι στο Mattighofen με ακόμη πιο μικρή παραγωγή: μόλις 100 τέτοιες μοτοσυκλέτες θα βγουν από την αυστριακή γραμμή παραγωγής.

Η βάση του νέου κοσμήματος της ΚΤΜ είναι το 1390 Super Duke RR, από το οποίο το πρώτο και βασικότερο που έκαναν οι Αυστριακοί ήταν να πετάξουν ο,τιδήποτε υπάρχει για να δικαιολογεί την έκδοση πινακίδων κυκλοφορίας. Το RR Track προορίζεται αποκλειστικά για πίστα, στημένο με βάση τις προδιαγραφές της FIM και με προφανέστερο προσόν το ακόμη χαμηλότερο βάρος από το RR μοντέλο.

Συγκεκριμένα, η ΚΤΜ μας λέει πως το 1390 Super Duke RR Track έχει ξεφορτωθεί εννιά κιλά από το ζύγι του RR, το οποίο με τη σειρά του απείχε 11 κιλά από το ανάλογο R μοντέλο. Αυτό μας κάνει συνολικά 20 κιλά να χωρίζουν το βασικό 1390 Super Duke R από το αγωνιστικό RR Track, το οποίο δηλώνει 180 κιλά χωρίς καύσιμο, ή περίπου 193 κιλά με τα 17.5 λίτρα βενζίνης που χωρά στο ρεζερβουάρ του.

Το κέρδος στη ζυγαριά έχει προέλθει κυρίως από την απουσία εξοπλισμού δρόμου, αλλά συνεπικουρείται από μια σειρά εκλεκτότατων περιφερειακών που περιλαμβάνουν ανθρακονημάτινα κουστούμια, ζάντες μαγνησίου, ολόσωμη εξάτμιση τιτανίου Akrapovič Evolution Line, βίδες από τιτάνιο σε πολλά σημεία του κινητήρα και της μοτοσυκλέτας, καθώς και μια νέα μικρότερη έγχρωμη οθόνη TFT 4.2 ιντσών (8,8 το RR).

Ο LC8 V2 75 μοιρών κινητήρας των 1.350 cc αποδίδει εδώ λίγο παραπάνω από το RR, φτάνοντας στους 196 ονομαστικούς ίππους και 15,4 χιλιογραμμόμετρα ροπής, χάρη στη νέα εξάτμιση και τις αποκλειστικές νέες χαρτογραφήσεις που τη συνοδεύουν, απαλλαγμένος από τα βαρίδια των προδιαγραφών.

Παράλληλα διατηρείται ο πλούτος του 1390 Super Duke RR με τις αναρτήσεις WP Pro Components που περιλαμβάνουν το Closed Cartridge πιρούνι 8548 και το αμορτισέρ 8750 που εξελίχθηκε ειδικά για το RR, φρένα με τετραπίστονες ακτινικές monobloc δαγκάνες Brembo HyPure Sport σε δίσκους 320 mm και πολυρυθμιζόμενες μανέτες με το σύστημα MCS (multiple-click system), καθώς και ελαστικά Michelin Power Performance Slick.

Η ΚΤΜ θα κατασκευάσει το 1390 Super Duke RR Track σε μόνο 100 κομμάτια, τα οποία θα αρχίσουν να βγαίνουν από τη γραμμή παραγωγής του Mattighofen από τον Μάιο του 2026.