Ultraviolette F77: Ηλεκτρική με εντυπωσιακές επιδόσεις και χαμηλό κόστος!

Βάζει τα γυαλιά στους μεγάλους κατασκευαστές

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/12/2019

Η μόδα των τελευταίων ετών, που θα γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής, θέλει όλο και περισσότερες εταιρείες να στρέφονται στην ηλεκτροκίνηση σε μια προσπάθεια να προσφέρουν ένα πιο “πράσινο” μέλλον. Το αν τελικά η δημιουργία και χρήση ηλεκτρικών μοτοσυκλετών είναι λιγότερο επιβλαβής στο περιβάλλον συγκριτικά με μια συμβατική μοτοσυκλέτα είναι ένα τεράστιο θέμα, το οποίο έχουμε διεξοδικά αναλύσει και περιμένουμε στο μέλλον να αλλάξει, αν θέλουν να συνεχίσουν να στηρίζονται στην πράσινη επιχειρηματολογία. Εδώ τώρα το ζήτημα είναι άλλο, καθώς μία νέα εταιρεία με γερές πλάτες, προχωρά στην διάθεση μίας μοτοσυκλέτας με εξαιρετικές επιδόσεις και χαμηλό κόστος απόκτησης!

Το μόνο σίγουρο είναι πως τα ποσά που επενδύουν διάφορες εταιρείες για την έρευνα και ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας είναι τεράστια, με αποτέλεσμα να έχουν αντίκτυπο στους τελικούς καταναλωτές. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά από την εξωτική Vector της Arc που η τιμή της αγγίζει εξαψήφιο αριθμό, μέχρι και την συγκριτικά πιο οικονομική LiveWire της Harley. Προς το παρόν, ελάχιστες εταιρείες έχουν καταφέρει να ρίξουν το κόστος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και να το συνδυάσουν παράλληλα με αξιοπρεπείς επιδόσεις και αυτονομία.

Η ινδική Ultraviolette έρχεται τώρα για να αλλάξει πλήρως το κατεστημένο, καθώς έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ηλεκτρική που συνδυάζει αυτά τα στοιχεία και θα βάλει πολλούς στην “πρίζα” να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο της απόκτησής της. Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και η εταιρεία που κρύβεται πίσω απ’ την Ultraviolette, η οποία δεν είναι άλλη απ’ τον ινδικό κολοσσό TVS. Σε αυτό το σημείο να σας θυμίσουμε πως η TVS συνεργάζεται με την BMW για τη δημιουργία των G310GS/R, καθώς και στον ερχομό πιθανότατα μιας supersport μοτοσυκλέτας που θα προκύπτει απ’ την ίδια πλατφόρμα, το G310RR.

Η Ultraviolette έχοντας την υποστήριξη της TVS κατάφερε να δημιουργήσει την F77 μια street μοτοσυκλέτα με πολύ επιθετική εμφάνιση που χαρακτηρίζεται από τις "πρησμένες" επιφάνεις και τις αιχμηρές σχεδιαστικές γραμμές. Διατίθεται σε τρεις εκδόσεις Lightning, Shadow και Laser που διαφέρουν μονάχα χρωματικά και πέρα από τα μπόλια πλαστικά, η “μυώδης” εμφάνιση ενισχύεται από ένα αλουμινένιο ψαλίδι, το μέγεθος του οποίο είναι αντιστρόφως ανάλογο της ονομαστικής ιπποδύναμης, αλλά σε αρμονία με την θηριώδη ροπή. Έχει μπόλικη δύναμη να τιθασεύσει.

Ο περιφερειακός εξοπλισμός συνεχίζει να εντυπωσιάζει με το εξεζητημένω ακτίνων στους τροχούς, την ακτινικά τοποθετημένη δαγκάνα, το ρυθμιζόμενο αμορτισέρ και το ανεστραμμένο πιρούνι (χωρίς ρυθμίσεις).

Σε εξοπλισμό συμπεριλαμβάνεται και η TFT οθόνη 5 ιντσών με σύστημα συνδεσιμότητας με Smartphone, η οποία αν και ακούγεται αρκετά εντυπωσιακή δείχνει λιγότερο ποιοτική – τουλάχιστον απ’ τη φωτογραφία.

Τα πιο ενδιαφέρον στοιχεία όμως, εντοπίζονται στα χαρακτηριστικά της F77. Το πλαίσιο είναι ατσάλινο σωληνωτό με αλουμινένιο λαιμό. Ο κινητήρας εντυπωσιάζει με τα 44 κιλά ροπής που στέλνει στον πίσω τροχό, ενώ η ιπποδύναμη μπορεί να μην εξιτάρει τόσο αλλά φτάνει τα 33,5 άλογα. Το βάρος είναι αρκετά περιορισμένο στα 158 κιλά, με αποτέλεσμα η F77 να μπορεί να επιταχύνει στα 60km/h μέσα σε μόλις 2,9” και στα 100km/h σε 7,5”, ενώ η τελική της ταχύτητα περιορίζεται στα 147km/h – αν ο κινητήρας συνδυαζόταν με ένα κιβώτιο ταχυτήτων σίγουρα η τελική της θα ήταν μεγαλύτερη. Με αυτές τις επιδόσεις έχει τα φόντα να ανταγωνιστεί σε επιταχύνσεις ακόμη και superbike, τουλάχιστον για όσο έχει φόρτιση, και σε υπόλοιπη λειτουργία και μέση ταχύτητα ταξιδιού, μικρότερου κυβισμού μοτοσυκλέτες όπως ας πούμε το 310 της BMW, με το οποίο συνδέεται συγγενικά, εξαιτίας της TVS...

Για την "τροφοδοσία" του κινητήρα χρησιμοποιούνται τρεις αποσπώμενες μπαταρίες ιόντων-λιθίου με συνολική χωρητικότητα 4.2kWh και η εταιρεία υπόσχεται μέγιστη αυτονομία που αγγίζει τα 150 χιλιόμετρα, ενώ δεν πέφτει κάτω απ’ τα 130.

Η πλήρης φόρτιση με τις μπαταρίες πάνω στη μοτοσυκλέτα διαρκεί πέντε ώρες, ενώ όταν τοποθετηθούν στο ειδικό φορητό φορτιστή, μπορούν να φορτίσουν πλήρως μέσα σε ενενήντα λεπτά.

Ο εξοπλισμός ολοκληρώνεται με τους LED προβολείς και DRL, το δικάναλο ABS, την όπισθεν, τη θύρα USB και τρία riding modes Eco, Sport και…Insane! Όμως το πιο…τρελό και εδώ βρίσκεται και ο λόγος που την κοιτάμε, είναι η τιμή της F77 που στην Ινδία περιορίζεται στις 4.111 ευρώ!

Αν ποτέ ξεκινήσει κάποια επέλαση η Ultraviolette στις ευρωπαϊκές αγορές και καταφέρει να περιορίσει ακόμη περισσότερο την τιμή, προμηθευόμενη μεγαλύτερο όγκο μπαταριών με χαμηλότερο κόστος, τότε θα προσελκύσει πολλούς περισσότερους από το κοινό που έχουν τώρα οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.

Το ζήτημα βέβαια, το πιο σοβαρό, είναι η F77 να καταφέρνει αντίστοιχα καλή επιβράδυνση με αυτή την επιτάχυνση που μπορεί να προσφέρει, και δεν χρειάζεται μόνο ένα καλό σετ φρένων για να το πετύχει. Αναρτήσεις και πλαίσιο πρέπει να είναι πάνω από τον μέσο όρο για να οδηγείται με ασφάλεια. Κι αυτό ακριβώς είναι το μεγαλύτερο στοίχημα όλων των νέων εταιριών με ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, από την στιγμή που τα δεδομένα εξέλιξης που διαθέτουν είναι φτωχά. Η TVS από την άλλη, ανέλαβε να προσφέρει ακριβώς αυτή την προστιθέμενη αξία, και για το καλό της F77, μακάρι να το έχει καταφέρει. Προς το παρόν η Ultraviolette με τη δημιουργία της F77 μπαίνει απέναντι στις υπόλοιπες εταιρείες, που -είτε παράγουν αποκλειστικά ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες είτε όχι- προσφέρουν τα ηλεκτρικά μοντέλα τους σε πολύ υψηλές τιμές, τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα.

https://bit.ly/MOTO_677

Νέα Μοντέλα

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84^η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.