Yamaha F 155: Το παπί των 100.000 δολαρίων

Κι όμως αξίζει τα λεφτά του!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/1/2021

Στο άκουσμα πως το παπί που βλέπετε στις φωτογραφίες κόστισε 100.000 δολάρια στη Yamaha, σε κάνει να νομίζεις πως οι Ιάπωνες τρελάθηκαν. Όμως ο λόγος δημιουργίας του F 155 Concept δεν είναι μια επιφανειακή επίδειξη σπατάλης χρημάτων. Το συγκεκριμένο concept κόστισε τόσα πολλά λεφτά διότι θα αποτελεί τη βάση της επόμενης γενιάς υπερ-παπιών της Yamaha  για τις αγορές της Ασίας και θα πουληθεί σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα, φέρνοντας πολλά χρήματα στα ταμεία της Ιαπωνικής εταιρείας. Το γράφει άλλωστε ξεκάθαρα και το μεταλλικό ταμπελάκι που έχει στα φαίρινγκ του… ε, συγνώμη στην “ποδιά” του. Το πόσο σημαντική είναι η συγκεκριμένη κατηγορία υπέρ-παπιών, φαίνεται και από το γεγονός πως όλη η δουλειά του σχεδιασμού και της μηχανολογικής εξέλιξης έγινε στις κεντρικές εγκαταστάσεις του R&D στην Ιαπωνία και όχι από τα ασιατικά παραρτήματα της Yamaha.

Ο κινητήρας είναι ίδιος με του νέου Exciter 155 RC και εντυπωσιάζει τεχνολογικά, λόγω της ύπαρξης συστήματος μεταβλητού χρονισμού του εκκεντροφόρου εισαγωγής! Φυσικά είναι υγρόφυκτος και εξατάχυτος με κανονικό συμπλέκτη. Κι αν το Exciter 155 κρατά έστω και λίγα κοινά σχεδιαστικά στοιχεία με τα παπιά, το F 155 είναι πραγματικά δύσκολο να το αποκαλέσεις πλέον “παπί”. Όχι μόνο επειδή οι σχεδιαστές είχαν ξεκάθαρη έμπνευση από το R6, αλλά και γιατί διαθέτει τιμόνι σαν clip-on, ο προβολέας βρίσκεται σταθερά στο φαίρ…. στην “ποδιά”, το πλαίσιο είναι δύο δοκών “Deltabox”, το ψαλίδι είναι “μπανάνα” με την εξάτμιση κάτω από τον κινητήρα και φυσικά η ουρά δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα μονόσελο R6 ή R1.

Τα slick ελαστικά ολοκληρώνουν το αγωνιστικό pedigree, που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι αστείο, διότι τα πρωταθλήματα ταχύτητας σε πολλές χώρες της Ασίας περιλαμβάνουν και κατηγορίες με “παπιά”. Αυτό απαντά και στο ερώτημα, γιατί προσπάθησαν να κάνουν τα παπιά να μοιάζουν τόσο πολύ με μοτοσυκλέτες, αλλά και γιατί φτιάχνουν τέτοιου είδους παπιά που στην πραγματικότητα είναι μικρές μοτοσυκλέτες σε όλα και πλέον αρχίζουν να μοιάζουν και στην εμφάνιση.

Πρόκειται περισσότερο για μια κουλτούρα που έχει δημιουργηθεί εδώ και δεκαετίες στις αγορές των χωρών της Ασίας, όπως ακριβώς και στην Ελλάδα δηλαδή, που είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα όπου τα παπιά έχουν τόσο μεγάλο μερίδιο αγοράς. Όσο αυξάνεται το μερίδιο αγοράς μιας κατηγορίας, τόσο πιο εύκολο είναι να δημιουργηθούν υπό-κατηγορίες και τα υπερ-παπιά είναι μια τέτοια φυσιολογική εξέλιξη.

Και όμως - Μια Moto Guzzi χωρίς V2 κινητήρα!

Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
New Model Inline Moto Guzzi
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/8/2025

Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική

Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.

Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.

New Model Inline Moto Guzzi

Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.

Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.

New Model Inline Moto Guzzi

Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.

Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.

New Model Inline Moto Guzzi