Yamaha Tenere 700 World Raid [video]

Εξέλιξη ανά την υφήλιο!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/5/2018

Από την περασμένη EICMA, όπου και εμφανίστηκε το τελευταίο στάδιο του πρωτότυπου και πολυαναμενόμενου Tenere 700, είχαμε γράψει ότι η Yamaha είχε σχεδιάσει ένα παγκόσμιο tour για το Tenere, σε όλες τις ηπείρους, όπου η μοτοσυκλέτα θα οδηγούνταν από αναβάτες που αποτελούν θρύλους στο χώρο των rallies -και όχι μόνο- με στόχο να συλλεχθούν και τα τελευταία στοιχεία, γνώμες και παρατηρήσεις προκειμένου να προχωρήσουν στην έκδοση παραγωγής.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η διαδικασία αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη , με αποτέλεσμα πολλοί συνάδελφοι ανά τον κόσμο να βλέπουν τις φωτογραφίες τις μοτοσυκλέτας και να τις θεωρούν προϊόν διαρροής ή scoop του νέου Tenere. Η αλήθεια είναι πως πρόκειται ακριβώς για την ίδια μοτοσυκλέτα που είχε δείξει το εργοστάσιο στην Έκθεση του Μιλάνου και όχι για κάποιο επτασφράγιστο μυστικό.


Η αφοσίωση της Yamaha στο σύμπαν των adventure μοτοσυκλετών έχει βαθιά τις ρίζες στην ιστορία, από τότε που το ΧΤ500 γινόταν η πρώτη μοτοσυκλέτα που κέρδιζε το Dakar Rally. Μάλιστα ήταν και το πρώτο όχημα γενικότερα που κατακτούσε τη νίκη στον συγκεκριμένο αγώνα, καθώς τα πρώτα χρόνια της διοργάνωσης μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έτρεχαν μαζί και όχι σε χωριστές κατηγορίες, με τα ΧΤ να κερδίζουν "γίγαντες" όπως τη Renault και την Range Rover, παίρνοντας τις δύο πρώτες θέσεις.

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα που έθεσε τα θεμέλια

Η συνέχεια δόθηκε με το κεφάλαιο του μονοκύλινδρου Tenere 600, φτάνοντας στη σύγχρονη εποχή και στο concept T7 που παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2016. Ήταν η υλοποίηση του οράματος της Yamaha για επιστροφή στις ρίζες και στην πραγματικά adventure φιλοσοφία, η οποία μετουσιώθηκε στο Tenere 700 που είδαμε στην περσινή EICMA. Βασισμένο πάνω στην πλατφόρμα του Τ7, το Tenere διαθέτει ένα ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο και τον μικρό σε διαστάσεις δικύλινδρο εν σιερά κινητήρα CP2, τον ίδιο που φορούν τα MT-07 και Tracer 700.


Το "World Raid" όπως ονομάζεται το tour του Tenere 700, είναι ουσιαστικά μια long term δοκιμασία για την μοτοσυκλέτα που περιλαμβάνει κάθε είδους τερέν, μεγάλες αποστάσεις και ένα πλήθος διαφορετικών συνθηκών, με στόχο να αποδείξει στην πράξη πριν καν μπει σε παραγωγή, ότι πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα σχεδιασμένη να αντιμετωπίζει τα πάντα. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, στη σέλα του Tenere θα βρεθούν αναβάτες που η Yamaha ονομάζει "πρεσβευτές" της εκτός δρόμου περιπέτειας, μεταξύ των οποίων πολύ δυνατά ονόματα από τους αγώνες rally, αλλά και πρωτοπόροι και οραματιστές ταξιδευτές που έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστοί με τα επιτεύγματά τους. Μάλιστα, για όσους θέλουν να παρακολουθούν στενά την εξέλιξη του World Raid, η Yamaha έχει δημιουργήσει ένα ειδικά αφιερωμένο site, ενώ έχει και δυνατή παρουσία στα social media.


Το tour ξεκίνησε στις αρχές της χρονιάς από την Αυστραλία, με τον Rodney Faggoter (αναβάτης της Yamalube Official Yamaha Rally Team) να είναι ο πρώτος που ανέβηκε στη σέλα του, ο οποίος ως Αυστραλός γνωρίζει πολύ καλά τις ιδιαιτερότητες των διαδρομών της πατρίδας του. O Faggoter έχει μια ιστορία δέκα ετών σαν αναβάτης της Yamaha (ως εργοστασιακός, αλλά και ως ιδιώτης), με αρκετές συμμετοχές και στο Dakar. Στην Αυστραλία συνεργάστηκε με την Tenere Tragics που οργάνωσε το tour των 1.200 χιλιομέτρων, στο οποίο συμμετείχαν και αναβάτες με προηγούμενα μοντέλα Yamaha Tenere. Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε το ξεκίνημα οτυ project και τα πλάνα από το αυστραλιανό σκέλος:

Το δεύτερο στάδιο της παγκόσμιας περιοδείας, θα εξελιχθεί σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές τοποθεσίες της off-road adventure φιλοσοφίας, στην έρημο του Μαρόκου. Εκεί όπου κυριαρχούν οι απέραντες εκτάσεις με χώμα, πέτρες, βράχια, περιτριγυρισμένες από πανύψηλα βουνά, με μια διαδρομή που θα ξεκινά από την Merzouga (εκεί όπου γίνεται και το ομώνυμο rally) και μετά από μια περιπλάνηση 600 χιλιομέτρων θα επιστρέψει στο σημείο εκκίνησης. Μάλιστα, μέρος της διαδρομής ανήκει και στην διαδρομή του ιστορικού Rally Paris-Dakar, με έναν από τους πλέον καταλληλότερους αναβάτες για την συγκεκριμένη διαδρομή: Ο Stephane Peterhansel, νικητής 13 φορές στο Dakar, είναι ένας ζωντανός θρύλος των rallies, με έξι από αυτές τις νίκες να έχουν γίνει πάνω στη σέλα των εργοστασιακών Yamaha.
Το τρίο μέρος του World Raid θα μας πάει στην αρένα του σύγχρονου Dakar, με την εκκίνηση να γίνεται στην Αργεντινή και αναβάτη τον Adrien van Beveren, ο οποίος θα διανύσει 800 χιλιόμετρα στο τερέν του πιο εξοντωτικού αγώνα rally. Ο εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha έχει ένα εντυπωσιακό παλμαρέ, με τις τρεις συνεχόμενες νίκες του στο Touqouet πάνω σε ένα YZ450F, ενώ στην πρώτη του συμμετοχή στο Dakar τερμάτισε έκτος και την επόμενη χρονιά τέταρτος, μόλις ένα λεπτό μακριά από τον τερματισμό στο βάθρο.
Τέταρτος και τελευταίος σταθμός του World Raid θα είναι η Ευρώπη, με τη μεγαλύτερη διαδρομή από τις άλλες τρεις ηπείρους, καθώς το Tenere 700 θα διασχίσει επί ευρωπαϊκού εδάφους 1.850 χιλιόμετρα. Η αρχή θα γίνει με τον Nick Sanders, μια εμβληματική μορφή για όσους αγαπούν τα μοτοσυκλετιστικά ταξίδια, του οποίου η εταιρεία (Nick Sanders Adventures) αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του project Destination Yamaha Motor, των οργανωμένων ταξιδιών για τους ιδιοκτήτες Yamaha. Όχι άδικα, καθώς ο Sanders έχει να επιδείξει εκπληκτικά επιτεύγματα στην καριέρα του, από γύρους του κόσμου μέχρι ταξίδια στις πιο απομακρυσμένες γωνιές της γης.
Τη σκυτάλη στη συνέχεια θα την πάρει ο David Fretigne, ένας εκ των κορυφαίων εργοστασιακών αναβατών στο Enduro για λογαριασμό της Yamaha και πρωταθλητής Enduro στη Γαλλία με ένα WR450F, ενώ το 2015 είχε συμμετάσχει και στο Africa Eco Race με ένα XT1200Z Super Tenere.
Ο ιδρυτής της Touratech, Herbert Schwartz θα είναι ο επόμενος αναβάτης του Tenere 700, για να οδηγήσει πάνω από 850 χιλιόμετρα στο ευρωπαϊκό κομμάτι του World Raid. Ο Schwartz ξεκίνησε με την κατασκευή δύο αλουμινένιων βαλιτσών που του χρησίμευαν στα ταξίδια του κι ενός φωτιζόμενου trip computer για προσωπική χρήση, που έμελλαν να είναι οι βάσεις πάνω στις οποίες δημιουργήθηκε η εταιρεία συνώνυμο του adventure εξοπλισμού για μοτοσυκλέτες.


Ο Cristobal Guerrero, ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες endure και πρωταθλητής Ισπανίας για τέσσερις συνεχόμενες χρονιές, θα είναι ο επόμενος που θα βρεθεί στη σέλα του Tenere, ενώ ο τελευταίος αναβάτης που θα κλείσει αυτή την παγκόσμια περιοδία θα είναι ο Alessandro Botturi. Πρόκειται για έναν από τους θρυλικούς αναβάτες endure με συμμετοχές στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και εννέα τίτλους στην πατρίδα του την Ιταλία, ενώ ήταν μέλος και τις δύο φορές στην ομάδα της χώρας του κέρδισε το ISDE. Το 2015 κέρδισε το Merzouga Rally για λογαριασμό της Yamaha και αριθμεί τρεις συμμετοχές στο Dakar, με Yamaha WR450F. Το ιταλικό σκέλος θα είναι και το τελευταίο του World Raid, με μια διαδρομή στις Άλπεις που θα περιλαμβάνει κομμάτια σε άσφαλτο και χώμα.
Δείτε εδώ το video με το Tenere 700 εν δράσει:

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…