Zeths One-Joy ZOD 125 Mike Hailwood Replica - Το ιστορικό Honda RC175 υπό κλίμακα, σε κινέζικη έκδοση

Απίθανη εμφάνιση, τροχοί 12 ιντσών και διάθεση στην αγορά της Κίνας
Zeths-One-Joy 125
Από το

motomag

26/9/2023

Η Zeths παρουσίασε για την κινέζικη αγορά ένα mini moto 125 κυβικών με εμφάνιση και χρώματα να βασίζονται στην εξακύλινδρη Honda RC175 των 297 κυβικών, με την οποία ο θρυλικός Mike Hailwood αγωνίστηκε το 1967, κατακτώντας το Παγκόσμιο πρωτάθλημα εκείνης της σεζόν.

Μπορεί η αγωνιστική μοτοσυκλέτα του Hailwood να είχε μέγιστη απόδοση 66 ίππων στις… 17.000 στροφές (!) από τον εξακύλινδρο εν σειρά κινητήρα των 297 κυβικών της, όμως στην περίπτωση της Zeths μιλάμε για έναν τετράχρονο, αερόψυκτο μονοκύλινδρο των 8,8 ίππων, ενώ είναι δεδομένο ότι αυτοί οι ίπποι αποδίδονται σε… πολύ χαμηλότερες στροφές.

Οι Κινέζοι έχουν για χρόνια ακολουθήσει τη μέθοδο της αντιγραφής, ειδικά των Ιαπώνων κατασκευαστών. Σας έχουμε γράψει μάλιστα για το Felo FW-03, το οποίο αποτελεί πιστή αντιγραφή του πρωτοποριακού για την εποχή του σκουτερ της Honda, EZ-9. Όπως εκεί, έτσι κι εδώ, βλέπουμε ότι έχει γίνει πολύ καλή δουλειά.

Zeths-One-Joy 125

Πέραν του κλασσικού χρωματικού συνδυασμού κόκκινο, ασημί, πράσινο και κίτρινο, που η Honda χρησιμοποιούσε εκείνη την εποχή, η Zeths αποφάσισε να διατηρήσει τον στρογγυλό προβολέα, το φαίρινγκ με τα numberplates, τα δύο αμορτισέρ πίσω, το μακρόστενο ρεζερβουάρ, τους τροχούς με ακτίνες και την καπιτονέ σέλα με τις οριζόντιες εξωτερικές ραφές. Αξίζει να σημειωθεί, ότι δεν υπάρχει σέλα συνεπιβάτη, ούτε και μαρσπιέ, αλλά στη θέση της βλέπουμε το κόκκινο κάλυμμα, όμοιο με αυτό της RC175. Όσον αφορά στις διαφορές, μπορεί η Zeths να έχει βάλει δύο μαύρες εξατμίσεις εκατέρωθεν της μοτοσυκλέτας, όμως δεν είναι τριπλές, όπως στην περίπτωση του αγωνιστικού της Honda, λογικό αν αναλογιστούμε ότι στο One-Joy μιλάμε για ένα και μόνο κύλινδρο -και οι δυο πολλές είναι.

Zeths-One-Joy 125

Αν τώρα “γδύσεις” τη μοτοσυκλέτα-μινιατούρα θα δεις ότι το πλαίσιο είναι από πρεσαριστό ατσάλι, μία δοκιμασμένη λύση. Το ίδιο ισχύει και για το συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι, τα δύο αμορτισέρ πίσω και το ατσάλινο ψαλίδι. Το χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων είναι πιθανότατα 5 σχέσεων, ενώ οι τροχοί έχουν ίδιες διαστάσεις ελαστικών μπροστά και πίσω, 120/70-12. Όπως βλέπουμε και στις φωτογραφίες, το ύψος της σέλας είναι εξαιρετικά χαμηλό, στα 600mm.

Zeths-One-Joy 125

Το One-Joy ZOD 125, ωστόσο, έχει και μερικά σύγχρονα χαρακτηριστικά, όπως τα δύο δισκόφρενα, ένα μπροστά και ένα πίσω. Μάλιστα, ο αγοραστής του μπορεί να επιλέξει και ABS, το οποίο θα πρέπει να πληρώσει καθώς δεν ανήκει στον στάνταρ εξοπλισμό. Εκεί βρίσκουμε και την επιλογή φυγοκεντρικού συμπλέκτη, αντί για τον χειροκίνητο, για να αλλάζεις ταχύτητες μόνο με το πόδι, όπως στα παπιά.

Zeths-One-Joy 125

Όσον αφορά στη Zeths, πρόκειται για εταιρεία η οποία ιδρύθηκε μόλις το 2016, με έδρα την πόλη Kushan, ανατολικά της Σαγκάης. Ειδικεύεται στην κατασκευή custom μοτοσυκλετών, χρησιμοποιώντας V2 κινητήρα των 250 κυβικών, ενώ στο site της αναφέρεται ότι πρόκειται να παρουσιάσει και έναν V2 1.000 κυβικών.

Zeths-One-Joy 125

Στο παρελθόν έχει παρουσιάσει και άλλες ρετρό μοτοσυκλέτες, όπως τη supersport ZFR 525 R.

Το One-Joy ZOD 125 ξεκινάει από τα 8.800 γουάν, ήτοι 1.132€. Για την ώρα, πάντως, δεν υπάρχουν πλάνα για εξαγωγή του στην Ευρώπη.

Ετικέτες

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες