Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP Phillip Island Sprint: Νίκη Marc Marquez από Pole με μάχη Martin μέχρι πτώσεως

Μας έδωσαν φοβερό θέαμα – Κρίμα που έληξε με πτώση
Μας έδωσαν φοβερό θέαμα – Κρίμα που έληξε με πτώση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/10/2026

Με τον καιρό να απειλεί πως ο αγώνας θα γίνει βρόχινος η εκκίνηση προετοιμάστηκε για μία προτελευταία φορά στην πίστα αυτή. Ο Martin έκανε ότι καλύτερο μπορούσε και κατευθείαν πέρασε πίσω από τον Marc Marquez αποφεύγοντας τον Alex που θα μπορούσε να λειτουργεί ως η πύλη που θα εμπόδιζε την μάχη που μόλις θα βλέπαμε.

Ο Alex Marquez έχει δείξει πως αν μπορεί να περάσει τον Marc θα το κάνει χωρίς να τον ενδιαφέρουν οι βαθμοί, βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως θα το κάνει ακόμη και όταν κρίνεται το πρωτάθλημα, όμως έτσι και αλλιώς σήμερα δεν είχε τον ρυθμό για κάτι περισσότερο, ώστε να φανεί αν υπάρχει δίλλημα.

Με τον Martin πίσω από τον Marc Marquez και με ξεκάθαρα καλύτερο ρυθμό, όπως ο ίδιος ο Marc είπε αργότερα, η μάχη που θα βλέπαμε ήταν φανταστική.

Για το μεγαλύτερο μέρος των 13 γύρων οι δυο τους άλλαζαν θέσεις συνεχώς με τεράστιο ρίσκο για πτώση. Ο Martin προσπάθησε πολύ για το block pass όσο ο Marquez έκλεινε την πόρτα ανοίγοντας γραμμή στις εξόδους και παίρνοντας όλη την απόσταση στα φρένα, δυσκολεύοντας την κατάσταση και ο Martin ήξερε πως να βουτήξει από την εσωτερική του προσπαθώντας έπειτα να μην ανοίξει πολύ. Δεν το κατάφερε όλες τις φορές, κινδυνεύοντας μάλιστα με πτώση τουλάχιστον μία, όπου γλίστρησε σηκώνοντας πόδι για να κρατηθεί στην μοτοσυκλέτα.

Το άλλο μισό του διδύμου της Aprilia είχε την αντίθετη εμπειρία, με τον Marco Bezzecchi να υποχωρεί στην 12η θέση στην εκκίνηση, εγκλωβισμένος νωρίς ανάμεσα στους συναδέλφους του της Trackhouse.

Η πρώτη μάχη ήταν μεταξύ του Alex Marquez και του Zarco, αν και ο αναβάτης της Gresini ξεκαθάρισε την κατάσταση στον 2ο γύρο και αμέσως έκανε κίνηση στον Martin, διεκδικώντας τη δεύτερη θέση στη στροφή 10. Η κατάταξη ανακατεύτηκε ξανά στην αρχή του 3ου γύρου, όταν ο Martin εκμεταλλεύτηκε το slipstream για να περάσει ξανά τον συμπατριώτη του στην πρώτη στροφή, ενώ ο Pedro Acosta έριξε περαιτέρω τον Zarco από την 4η θέση.

Η θεαματική μάχη των δύο ξεκίνησε πραγματικά στον 3ο γύρο, όταν ο Martin έκανε την πρώτη κίνηση επιτιθέμενος στον Marc Marquez στη Κ10 και το δίδυμο άρχισε να χτίζει ένα πλεονέκτημα πάνω από ένα δευτερόλεπτο, ενώ ο Acosta πίεζε τον Alex πίσω τους. Ο Zarco κρατιόταν στην πρώτη πεντάδα μέχρι που εγκατέλειψε με τεχνικό πρόβλημα στον 4ο γύρο, παραδίδοντας τη θέση στον Jack Miller. Ο αγαπημένος των Αυστραλών είχε πλέον πίσω του τον Di Giannantonio και τον Bezzecchi που ανέκαμπτε, με τους Brad Binder, Diogo Moreira και Raul Fernandez να βρίσκονται επίσης στην πρώτη δεκάδα – και τον Ai Ogura ακριβώς πίσω.

Ο Marc Marquez εκμεταλλεύτηκε για λίγο ένα λάθος του Martin στην Κ4 για να ανακτήσει το προβάδισμα στον 5ο γύρο, με τις εναλλαγές να συνεχίζονται στις στροφές 1 και 2, μέχρι που ο Marquez επέστρεψε ξανά μπροστά. Οι πολλές εναλλαγές βοήθησαν επίσης τον Alex Marquez να κλείσει τη διαφορά από τους πρωτοπόρους στους επόμενους γύρους, αφήνοντας πίσω το επόμενο γκρουπ που τώρα οδηγούσε ο Di Giannantonio, ένα δευτερόλεπτο πίσω.

Μετά την εξαιρετική εκκίνηση, ο Acosta δυσκολευόταν να συγκρατήσει τους Ιταλούς που ανέκαμπταν, με τους Di Giannantonio και Bezzecchi να μπαίνουν σύντομα στην πρώτη εξάδα. Ο Binder είχε τον έλεγχο του επόμενου γκρουπ, κυκλοφορώντας μερικά δευτερόλεπτα πίσω από τον Bezzecchi.

Το προβάδισμα συνέχισε να αλλάζει χέρια, μέχρι που στον 8ο γύρο ο Martin επιτέθηκε ξανά στη στροφή 1, αλλά ο Marquez κράτησε πιο κλειστή γραμμή στη στροφή 2 για να διατηρήσει τον έλεγχο του αγώνα.

Στο τέλος της μάχης ο Martin σημείωσε πτώση μόνος του, σε ένα από τα πιο γρήγορα σημεία με 200+ χιλιόμετρα και μεταφέρθηκε με φορείο για εξετάσεις.

Είναι κρίμα που η μεγάλη αυτή μάχη έληξε με πτώση, η οποία μπορεί να αποδειχθεί και καθοριστική για τον τίτλο! 

Ο Martin έχει διαγνωστεί με κάταγμα στον καρπό που σημαίνει πως χάνει και τον αγώνα της Κυριακής!

Ο Di Giannantonio κληρονόμησε την τελευταία θέση του βάθρου, αλλά αυτή διεκδικήθηκε από τον Bezzecchi, ο οποίος είχε ξαναμπεί στη μάχη του βάθρου, αν και ο Acosta ήθελε επίσης να έχει λόγο στους τέσσερις εναπομείναντες γύρους. Η πρόοδος του Ogura φάνηκε να σταματά στην 6η θέση, καθώς κυκλοφορούσε πάνω από τρία δευτερόλεπτα πίσω από τον Acosta, και ο Ιάπωνας αναβάτης επικεντρώθηκε στην άμυνα από τους Binder και Miller. Εν τω μεταξύ, ο teammate Fernandez εγκατέλειψε τέσσερις γύρους πριν το τέλος, αφήνοντας τον αναπληρωματικό αναβάτη Iker Lecuona σε θέση βαθμολόγησης.

Αν και ο Marc και ο Alex δεν βρέθηκαν ποτέ σε απόσταση μεγαλύτερη από μισό δευτερόλεπτο μεταξύ τους, ο αναβάτης της Gresini δεν ήταν αρκετά κοντά για να επιτεθεί με σιγουριά, γεγονός που επέτρεψε στους Di Giannantonio και Bezzecchi να ξαναμπούν στη διεκδίκηση στους τελευταίους γύρους. Ένα δευτερόλεπτο χώριζε την τετράδα καθώς έμπαιναν στον τελευταίο γύρο, αλλά η σειρά παρέμεινε η ίδια μέχρι την καρό σημαία, με τον Marc να εξασφαλίζει τη νίκη με διαφορά τριών δεκάτων του δευτερολέπτου από τον Alex. Ο Di Giannantonio διεκδίκησε την τελευταία θέση του βάθρου με τέσσερα δέκατα διαφορά από τον Bezzecchi, ενώ ο Acosta υποχώρησε σε μια μοναχική 5η θέση στους τελευταίους γύρους. Ο Ogura τερμάτισε επίσης μοναχικά στην 6η θέση, αποκρούοντας τους Binder και Miller προς το τέλος, αν και ο Ιάπωνας αναβάτης τέθηκε σύντομα υπό έρευνα λόγω της πίεσης των ελαστικών. Ο τελευταίος διαθέσιμος βαθμός πήγε στον Moreira, με τον rookie να στερεί την ευκαιρία από τον Lecuona στον τελευταίο γύρο.

Η νίκη του Marquez του δίνει ένα αρκετά γενναιόδωρο προβάδισμα 10 βαθμών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα έναντι του Martin, ενώ ο Bezzecchi παραμένει τρίτος, 50 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο. Ο Acosta και ο Ogura ανταλλάσσουν θέσεις στην πρώτη 5άδα, αν και πλέον και οι δύο αναβάτες ισοβαθμούν.

Αποτελέσματα:

Θέση

No.

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Χρόνος/Διαφορά

1

93

Marc Marquez

Ducati

19:09.411

2

73

Alex Marquez

Ducati

0.323

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

0.590

4

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1.074

5

37

Pedro Acosta

KTM

3.689

6

79

Ai Ogura

Aprilia

6.146

7

33

Brad Binder

KTM

7.433

8

43

Jack Miller

Yamaha

7.782

9

11

Diogo Moreira

Honda

10.722

10

27

Iker Lecuona

Ducati

10.773

11

20

Fabio Quartararo

Yamaha

11.215

12

23

Enea Bastianini

KTM

11.437

13

42

Alex Rins

Yamaha

11.568

14

21

Franco Morbidelli

Ducati

18.277

15

47

Augusto Fernandez

Yamaha

37.945

Μη Καταταχθέντες (Not Classified)

No.

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Χρόνος

25

Raul Fernandez

Aprilia

11:56.034

89

Jorge Martin

Aprilia

10:21.587

12

Maverick Viñales

KTM

09:02.913

5

Johann Zarco

Honda

04:31.308

63

Francesco Bagnaia

Ducati

03:12.178