Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta

Μία άσχημη ημέρα για την Aprilia
MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/5/2026

Ο χθεσινός άστατος καιρός που έλειψε από την κατάταξη συνέχισε να λάμπει δια της απουσίας του και μας έδωσε το καλύτερο κλίμα εδώ στην πίστα της Catalunya όπου απολαμβάνουμε την φιλοξενία της BS Battery και της Aprilia.

Οι μοτοσυκλέτες της Aprilia χρησιμοποιούν μπαταρίες της BS Battery όπως επίσης και εκκινητήρες δικούς τους και σε αυτό το πλαίσιο φιλοξενούν καλεσμένους της BS Battery στα MotoGP.

Μάλιστα από φέτος η Aprilia έχει ενοποιήσει τα box των δύο αναβατών και έχει διαμορφώσει ένα δεύτερο για πρόσβαση των προσκεκλημένων ακριβώς πάνω στην pit lane.

Σήμερα όμως δεν ήταν μία καλή ημέρα για την Aprilia. Απεναντίας ακριβώς δίπλα, στην Gresini τα χαμόγελα περίσσευαν. Ο  Alex Marquez ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, μέσα στο σπίτι του, ενώ ο poleman Pedro Acosta πάλεψε να τον κρατήσει πίσω και το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν να έχουμε την πιο σφιχτή διαφορά σε Sprint, μόλις με τέσσερα εκατοστά απόσταση!

Ο Fabio Di Giannantonio συμπλήρωσε το βάθρο για την Ducati, μόλις τέσσερα δέκατα πίσω, αλλά χωρίς να δημιουργήσει την πραγματική ευκαιρία να επιτεθεί για τη νίκη.

Ο Acosta κράτησε χωρίς μάχη την πρωτιά ξεκινώντας και πρώτος χωρίς να κάνει λάθη, την ίδια στιγμή που ο Alex Marquez προσπέρασε άνετα τον Morbidelli φεύγοντας από τη γραμμή. Ο Zarco δεν υπολογίζεται πως θα φέρει την απειλή κοντά στους πρώτους, ακόμη και αν ξεκινά από τις πάνω θέσεις, τουλάχιστον με την μέχρι τώρα εικόνα. Σήμερα όμως πάλεψε στην αρχή του πρώτου γύρου για την ανατροπή του αναμενόμενου.

Για ακόμη μία φορά ο Mir δεν ξέφυγε από το δικό του πεπρωμένο και ως πρωταθλητής των πτώσεων σημείωσε άλλη σε εμπλοκή με τον Binder.

Ο Jorge Martin, που έκανε γρήγορη εκκίνηση ξεκινώντας από την 9η θέση, έδωσε την δική του μάχη με Raul Fernandez και Di Giannantonio για την 4η θέση, ενώ ο Morbidelli δέχτηκε πιέσεις στον πρώτο γύρο και κατέβηκε στην 7η θέση, μπροστά από τους συμπατριώτες του Marco Bezzecchi, Pecco Bagnaia και Luca Marini που έτσι συμπλήρωναν τους πρώτους δέκα.

Ο Fabio Quartararo έχασε έδαφος στην εκκίνηση και έμεινε στην 11η θέση, όπου σύντομα βρέθηκε υπό την πίεση του Ai Ogura ο οποίος είχε βρεθεί εκεί από 18ος στην εκκίνηση.

Πίσω στην κορυφή, ο Alex Marquez έκανε από νωρίς την πρώτη του επίθεση στον Acosta, κατευθείαν από την αρχή του 3ου γύρου, μόνο που ο αναβάτης της KTM κατάφερε να τον αποτρέψει.

Έναν γύρο μετά στην επανάληψη ο Alex Marquez τα κατάφερε και πέρασε εμπρός, όχι όμως αναίμακτα καθώς πήρε προειδοποίηση για τα όρια της πίστας και έπρεπε από εδώ και πέρα να είναι εξαιρετικά προσεκτικός.

Acosta και Alex Marquez δημιούργησαν μία δυάδα εμπρός που χάριζε το θέαμα και μαζί τους ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι σε μικρή απόσταση, μέχρι την πτώση του Martin.

Η απουσία του άφησε τους Fernandez, Di Giannantonio και Zarco να παλεύουν για την τρίτη θέση, αλλά μόλις ο Fernandez πήρε τον έλεγχο αυτής της τριάδας, βρήκε σύντομα τρόπο να περάσει τον Acosta στην 5η στροφή του 5ου γύρου.

​Από εκεί και πέρα φαινόταν ότι η τετράδα των Alex Marquez, Fernandez, Acosta και Di Giannantonio είχε καταφέρει να ξεφύγει μπροστά, αφήνοντας τον Zarco ένα δευτερόλεπτο πίσω, ενώ οι Bezzecchi και Bagnaia έπαιζαν για την 6η θέση, ένα ακόμη δευτερόλεπτο πιο πίσω.

Οι Morbidelli, Bastianini και Marini βρίσκονταν ακόμα στην πρώτη 10άδα και όχι πολύ μακριά από το να πλησιάσουν για να χαρούμε μία πιο έντονη μάχη εμπρός.

Ακόμη πιο πίσω πάλι με σταθερό βήμα ενός δευτερολέπτου, ο Quartararo συνέχιζε να παλεύει με τον Ai Ogura, ο οποίος αποφάσισε να αφήσει την τελική επίθεση για το τέλος.

Με πέντε γύρους να απομένουν, ο Alex Marquez φαινόταν να κρατά τον έλεγχο εμπρός παρότι δεν είχε διαφορά ασφαλείας, περισσότερο διαφορά ανάσας.

Η μάχη Acosta και Zarco στη 10η στροφή βοήθησε λίγο περισσότερο αυτή την ανάσα, αλλά ο Acosta έδειχνε αποφασισμένος να παλέψει για την νίκη και μάζεψε την διαφορά αυτή.
 

Καθώς ξεκινούσε ο προτελευταίος γύρος, τους δύο Ισπανούς χώριζαν μόνο μερικά δέκατα του δευτερολέπτου, αφήνοντας τον Fernandez να υπερασπιστεί την τρίτη θέση από τον Di Giannantonio – μια αποστολή που τελικά απέτυχε, καθώς ο Ιταλός πέρασε άνετα πριν την πρώτη στροφή.

Αν και ο Acosta έμεινε στον τελευταίο γύρο κολλημένος στον πίσω τροχό της Ducati, δεν μπόρεσε να βρει τη λύση και ο Marquez πέρασε τη γραμμή του τερματισμού τέσσερα εκατοστά του δευτερολέπτου μπροστά.

Ο Di Giannantonio δεν γινόταν παρά να συμβιβαστεί με την τρίτη θέση περίπου τέσσερα δέκατα αργότερα, ενώ ο Fernandez υποχώρησε σε μια μακρινή τέταρτη θέση. Ο Zarco άντεξε στην πίεση της τελευταίας στιγμής από τον Bagnaia για να κρατήσει την 5η θέση, αφού ο Ιταλός είχε προσπεράσει τον Bezzecchi μερικούς γύρους πριν το τέλος. Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος έδειχνε να δυσκολεύεται σε αυτά τα τελικά στάδια, αφήνοντας θέσεις κατά σειρά στον Morbidelli, στον ταχύτατα επερχόμενο Ai Ogura και στον Enea Bastianini σε γρήγορη διαδοχή – αν και ένα λάθος του τελευταίου στη στροφή 7 επέστρεψε τον τελευταίο διαθέσιμο βαθμό στον Bezzecchi στον τελευταίο γύρο.

Μια αρκετά κακή μέρα για το εργοστασιακό δίδυμο της Aprilia κατέληξε να έχει μικρή διαφορά στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, με τους Bezzecchi και Martin να χωρίζονται πλέον από δύο βαθμούς. Ο Acosta ανέβηκε ξανά μπροστά από τον Di Giannantonio στην τρίτη θέση, μειώνοντας τη διαφορά του από τον Bezzecchi στους 37 βαθμούς και κρατώντας έναν βαθμό πλεονέκτημα έναντι του αντιπάλου του στην VR46.

Στο Box της Aprilia πάντως επικρατούσε ηρεμία χωρίς εντάσεις.

Ο Bezzecchi ήταν φανερά καταβεβλημένος χωρίς ιδιαίτερη όρεξη μετά τον αγώνα, ενώ ο Martin πριν τον Sprint περπατούσε κουτσαίνοντας, μετά την πτώση λίγο πιο έντονα με εμφανή πόνο αλλά χωρίς κάποιον μέσα στο box να ανησυχεί ιδιαίτερα καθώς όπως λένε, ο άνθρωπος αυτός έχει διαφορετική αντοχή στον πόνο!

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

MOTO

Χρόνος

1

73

Alex Marquez

Ducati

20:02.258

2

37

Pedro Acosta

KTM

0.041

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

0.457

4

25

Raul Fernandez

Aprilia

2.928

5

5

Johann Zarco

Honda

4.764

6

63

Francesco Bagnaia

Ducati

4.894

7

21

Franco Morbidelli

Ducati

6.175

8

79

Ai Ogura

Aprilia

6.871

9

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

7.381

10

23

Enea Bastianini

KTM

7.869

11

10

Luca Marini

Honda

8.343

12

54

Fermin Aldeguer

Ducati

9.721

13

20

Fabio Quartararo

Yamaha

10.042

14

11

Diogo Moreira

Honda

14.096

15

42

Alex Rins

Yamaha

14.166

16

43

Jack Miller

Yamaha

14.334

17

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

20.452

18

47

Augusto Fernandez

Yamaha

20.558

ΠΤΩΣΕΙΣ

 

12

Maverick Viñales

KTM

10:36.895

 

89

Jorge Martin

Aprilia

03:24.105

 

33

Brad Binder

KTM

 

 

36

Joan Mir

Honda