Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP Jerez - Απλησίαστος Alex Marquez σταμάτησε το σερί του Bezzecchi - Πτώση Marc Marquez

Δύο Ducati και όλες οι Aprilia στην εξάδα, αλλά Βατερλό για την εργοστασιακή Lenovo Ducati
motogp jerez
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/4/2026

Με τον τοπικό ήρωα Marc Marquez στην pole position, φρέσκο από τον χτεσινό του θρίαμβο στη Sprint Race παρά την πτώση, ο κυρίως αγώνας του Ισπανικού Grand Prix έγινε κάτω από μια λαμπρή λιακάδα και ούτε ίχνος σύννεφων βροχής στον ορίζοντα, σαν αυτά που έκαναν άνω-κάτω τον αγώνα του Σαββάτου.

Ο Marc δεν απογοήτευσε εκκινώντας σωστά και στρίβοντας πρώτος, με τον αδελφό του και τις εργοστασιακές Aprilia των Marco Bezzecchi και Jorge Martin από πίσω τους. Σύντομα οι τέσσερεις αυτοί άρχισαν να ξεκολλούν από τους υπόλοιπους, για να αρχίσει το μεταξύ τους δράμα. Καθώς ο Bezzecchi σταδιακά άφηνε πίσω του τον Martin, ο Alex προσπερνούσε τον Marc πριν καλά-καλά συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος.

Η αδελφική μάχη δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει δεύτερο γύρο, καθώς η απόπειρα του πρωταθλητή να απαντήσει στον εκτυφλωτικό ρυθμό του Alex - τον οποίο επιβεβαίωνε καθ' όλο το στεγνό μέρος του σαββατοκύριακου - και το μοιραίο ήρθε μόλις στον δεύτερο γύρο και τη στροφή 11. Εκεί ο Marc έχασε το μπροστινό του με πολλά χιλιόμετρα, έφυγε στην αμμοπαγίδα με μεγάλη ταχύτητα και είδε τη GP26 του να καταστρέφεται ολοκληρωτικά. Ευτυχώς ο ίδιος δεν έπαθε τίποτα, από ιατρικής άποψης τουλάχιστον.

Στη συνέχεια ο μικρός αδελφός Marquez φρόντισε να διατρανώσει σε όλους πως οι χρόνοι του στη Jerez είναι άπιαστοι και δεν ξανασχολήθηκε με άλλον αναβάτη σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, για να φτάσει στη δεύτερη σερί νίκη του στην ίδια πίστα (είχε κερδίσει και πέρυσι) και να σταματήσει το σερί νικών του Bezzecchi, ο οποίος βολεύτηκε στη δεύτερη θέση, έχοντας αντιληφθεί πως δεν μπορούσε να πλησιάσει τον πρωτοπόρο.

Πίσω από τους δύο πρώτους το ενδιαφέρον αναθερμάνθηκε με την άνοδο του Fabio Di Giannantonio της VR46, ο οποίος άρχισε να απειλεί τον Martin και εν τέλει τον πέρασε, προσπάθησε να πλησιάσει και στη δεύτερη θέση αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να ακολουθήσει ως το τέλος και βολεύτηκε στο χαμηλότερο σκαλί του βάθρου. Αργότερα θα δήλωνε ανάμεικτα συναισθήματα για το αποτέλεσμα, καθώς είχε κάνει μια λάθος επιλογή στο στήσιμο της Ducati του, χωρίς το οποίο θα μπορούσε να παλέψει για τη νίκη κατά τη γνώμη του.

Ο πρωταθλητής του 2024 Martin για μια φορά ακόμη φάνηκε να έχει τον ρυθμό, αλλά όχι και την αντοχή για να τον ακολουθεί με συνέπεια και έτσι δεν κατάφερε να μείνει στη μάχη του βάθρου, χάνοντας επαφή με τον Di Giannantonio, αλλά από την άλλη δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα από τη στιγμή που έμεινε τέταρτος. Πίσω του βρισκόταν πέμπτος σε έναν μοναχικό αγώνα ο Johann Zarco, πρώτος και καλύτερος και έτη φωτός μπροστά από τις υπόλοιπες Honda, αλλά όχι όμως σε θέση να πλησιάσει τους προπορευόμενούς του.

Απεναντίας, ο 35χρονος Γάλλος άρχισε να νιώθει καυτή την ανάσα των δύο Aprilia της Trackhouse, καθώς Raul Fernandez και Ai Ogura τον πλησίαζαν απειλητικά στο τελευταία τέταρτο του αγώνα, με τον Ισπανό να τον περνά πρώτος. Ο Ιάπωνας δυσκολεύτηκε λίγο περισσότερο, ωστόσο κατάφερε κι αυτός να προσπεράσει τη Honda που είχε μπροστά του και στους τελευταίους γύρους άρχισε να μαζεύει και τον ομόσταυλό του, για να τον περάσει στο τέλος και να πάρει αυτός την πέμπτη θέση του αγώνα.

Πίσω από τον Zarco στην όγδοη θέση βρέθηκε αναπάντεχα ο Enea Bastanini σε μια ασυνήθιστη εμφάνιση για τον Ιταλό που για αρκετή ώρα ήταν ο καλύτερος της ΚΤΜ, στο τέλος όμως είχε φθείρει πολύ τα λάστιχά του και άρχισε να υποπίπτει σε συνεχή λάθη χάνοντας θέσεις.

Τη δεκάδα συμπλήρωσαν οι Fermin Adleguer και Pedro Acosta, με τον πρώτο να ανακάμπτει στα τελικά στάδια του αγώνα και να περνά τον Acosta, ο οποίος θα θέλει να ξεχάσει σύντομα τον αγώνα της Jerez και τη δέκατη θέση που πήρε όντας ουσιαστικά πολύ μακριά από τη μάχη του βάθρου σε όλον τον αγώνα.

Στους μεγάλους άτυχους του αγώνα οπωσδήποτε συγκαταλέγεται ο Pecco Bagnaia, ο οποίος πέρασε πολύ χρόνο στα όρια της δεκάδας και είχε αρχίσει να ανεβαίνει μερικές θέσεις όταν αναγκάστηκε σε εγκατάλειψη στον 13ο γύρο εξαιτίας μηχανικού προβλήματος, πιθανότατα με το μπροστινό του φρένο.

Μπορεί λοιπόν να μην κέρδισε για πέμπτο σερί Grand Prix, μα ο Bezzecchi είναι οπωσδήποτε ένας από τους μεγάλους κερδισμένους της Jerez, αφού πήρε τους βαθμούς της δεύτερης θέσης έχοντας βάλει πλάτη τον κοντινότερο διώκτη του, τον Martin.

Με 101 βαθμούς ο Bezzecchi οδηγεί το πρωτάθλημα μπροστά από τους 90 του Martin και τους 71 του DI Giannantonio, ενώ την πρώτη εξάδα συμπληρώνουν οι Acosta (66), Marc Marquez (57) και Fernandez (54).

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

73 A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

40:48.861

25

2

72 M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.903

20

3

49 F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.796

16

4

89 J. Martin

Aprilia Racing

+9.229

13

5

79 A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+9.891

11

6

25 R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+10.614

10

7

5 J. Zarco

Castrol Honda LCR

+13.039

9

8

23 E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+14.411

8

9

54 F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+19.778

7

10

37 P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+22.431

6

11

33 B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+22.799

5

12

21 F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+24.867

4

13

10 L. Marini

Honda HRC Castrol

+26.871

3

14

20 F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+29.532

2

15

36 J. Mir

Honda HRC Castrol

+29.899

1

16

42 A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.921

 

17

11 D. Moreira

Pro Honda LCR

+36.656

 

18

43 J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+37.577

 

19

7 T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+44.557

 

20

47 A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+65.023

 

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

 

63 F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

12 γύροι

 

 

32 L. Savadori

Aprilia Racing

6 γύροι

 

 

93 M. Marquez

Ducati Lenovo Team

1 γύρος

 

 

Ετικέτες