Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP, Silverstone: 12 διαφορετικοί νικητές σε 12 βρετανικά Grand Prix

Ο Raul Fernandez έγινε ο 12ος διαφορετικός νικητής συνεχίζοντας ένα μοναδικό σερί στο Silverstone
Raul Fernandez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/8/2026

Η Βρετανία και το Silverstone συνεχίζουν να προσφέρουν απρόβλεπτες εξελίξεις, με τον Raul Fernandez να γίνεται ο 12ος διαφορετικός νικητής στους 12 τελευταίους αγώνες MotoGP στη βρετανική πίστα.

Η νίκη του Raul Fernandez με την SuperFile Trackhouse MotoGP Team στο Βρετανικό GP του 2026 πρόσθεσε ακόμη ένα διαφορετικό όνομα στη λίστα των νικητών του Silverstone.

Από το 2013 έως και το 2026, κάθε αγώνας που πραγματοποιήθηκε στη βρετανική πίστα είχε διαφορετικό νικητή. Μοναδικές εξαιρέσεις ήταν το 2018, όταν το Βρετανικό GP ακυρώθηκε λόγω ισχυρών βροχοπτώσεων, και το 2020 που ξανά ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας Covid-19.

Το εντυπωσιακό σερί ξεκίνησε το 2013, όταν ο Jorge Lorenzo επικράτησε του rookie τότε Marc Marquez με διαφορά μόλις 0,081 δευτερολέπτου, σε μία από τις πιο οριακές μάχες στην ιστορία του Silverstone.

Το 2014 ήταν η σειρά του Marc Marquez να πανηγυρίσει. Ο Ισπανός έφτασε στη Μεγάλη Βρετανία έχοντας κερδίσει 10 από τους 11 πρώτους αγώνες της σεζόν και επικράτησε του Lorenzo. Παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική νίκη του Marquez στην κορυφαία κατηγορία στο Silverstone.

Το 2015, ο Valentino Rossi εκμεταλλεύτηκε τις δύσκολες βρεγμένες συνθήκες και πήρε τη μοναδική του νίκη στη συγκεκριμένη πίστα. Η επιτυχία τον έφερε παράλληλα στην κορυφή της βαθμολογίας του πρωταθλήματος.

Το 2016 γράφτηκε ιστορία για τον Maverick Viñales, ο οποίος κατέκτησε την πρώτη του νίκη στο MotoGP με τη Suzuki. Ήταν ταυτόχρονα η πρώτη νίκη της Suzuki στην κορυφαία κατηγορία μετά την επιστροφή της στους αγώνες και η πρώτη της από το 2007.

Το 2017 ο Andrea Dovizioso πήρε τη νίκη, επικρατώντας των Maverick Viñales και Valentino Rossi. Η επιτυχία ήταν η τέταρτη της σεζόν για τον Ιταλό και τον έφερε στην κορυφή της βαθμολογίας, μετά την εγκατάλειψη του Marc Marquez λόγω τεχνικού προβλήματος.

Μετά την ακύρωση του αγώνα του 2018, το 2019 προσέφερε μία από τις πιο οριακές αφίξεις στην ιστορία των MotoGP. Ο Alex Rins πέρασε τη γραμμή τερματισμού μόλις 0,013 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Marc Marquez, χαρίζοντας στη Suzuki μία ακόμη μεγάλη νίκη.

Το 2020 δεν πραγματοποιήθηκε αγώνας λόγω της πανδημίας, ενώ το 2021 ο Fabio Quartararo κυριάρχησε στο Silverstone. Ο Γάλλος πήρε την πέμπτη νίκη του στη σεζόν, τερματίζοντας περισσότερο από δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον δεύτερο.

Το 2022 ήταν η σειρά του Francesco Bagnaia, ο οποίος βρισκόταν τότε στη μέση ενός σερί τεσσάρων συνεχόμενων νικών. Ο Ιταλός επικράτησε σε έναν ιδιαίτερα κλειστό αγώνα, με τους τρεις πρώτους να χωρίζονται συνολικά από μόλις 0,614 δευτερόλεπτα.

Το 2023 ο Aleix Espargaro χάρισε στην Aprilia την πρώτη της νίκη σε στεγνό αγώνα στη σύγχρονη εποχή των MotoGP. Η μάχη κρίθηκε στους τελευταίους γύρους, με τον Espargaro να γίνεται ο ένατος διαφορετικός νικητής στις τελευταίες διοργανώσεις στο Silverstone.

Το 2024 ο Enea Bastianini έγινε ο δέκατος διαφορετικός νικητής, ολοκληρώνοντας μάλιστα ένα τέλειο Σαββατοκύριακο, καθώς είχε κερδίσει τόσο το Sprint του Σαββάτου όσο και το Grand Prix της Κυριακής.

Το 2025, ο Marco Bezzecchi συνέχισε το σερί, κατακτώντας την πρώτη του νίκη με την Aprilia και γράφοντας το ενδέκατο διαφορετικό όνομα στη λίστα των νικητών του Silverstone.

Και το 2026 ήρθε η σειρά του Raul Fernandez.

Αλάνθαστος ο Raul Fernandez πραγματοποίησε μια καταπληκτική εμφάνιση την Κυριακή στο Silverstone, οδηγώντας την κούρσα από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Fernandez έγινε ο 12ος διαφορετικός νικητής στους 12 τελευταίους αγώνες του Βρετανικού GP, ανακάμπτοντας μετά από ένα λάθος στον αγώνα Sprint. Ο αναβάτης με το #25 χάρισε επίσης στην Aprilia την τρίτη της νίκη στο MotoGP στη συγκεκριμένη πίστα, δημιουργώντας ξεχωριστές αναμνήσεις για τον ιδιοκτήτη της ομάδα Trackhouse Racing, Justin Marks και το εργοστάσιο του Noale.

Ο αναβάτης της Trackhouse πήρε την πρωτοπορία από την εκκίνηση και έλεγξε τον ρυθμό μέχρι την καρό σημαία, τερματίζοντας πάνω από δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον Jorge Martin.

O ίδιος δήλωσε πως, “ο αγώνας ήταν καλύτερος από αυτό που περιμέναμε, γιατί από την πρώτη στροφή ήμουν πρώτος και άρχισα να διαχειρίζομαι την κούρσα. Είναι αλήθεια ότι όταν είδα τον Jorge στη δεύτερη θέση να με πλησιάζει κατά τρία ή τέσσερα δέκατα, είπα στον εαυτό μου ότι έπρεπε να πιέσω λίγο παραπάνω και να ανοίξω ξανά τη διαφορά. Αυτό σημαίνει ότι κάναμε πολύ καλή δουλειά κατά τη διάρκεια του αγώνα. Νομίζω ότι ήταν ένας τέλειος αγώνας.

"Πιστεύω ότι το Warm Up με βοήθησε να καταλάβω πού ήταν το όριο του πίσω ελαστικού. Σήμερα το πρωί ήμουν αρκετά θυμωμένος με τον εαυτό μου, καθώς πιθανόν πίεσα παραπάνω από όσο έπρεπε.

"Χρησιμοποίησα αυτή τη σκέψη για να γίνω ταχύτερος. Οπότε ίσως βοήθησε. Χθες, ένα πράγμα που σκεφτόμουν μέχρι την τελευταία στιγμή ήταν το μεσαίο πίσω ελαστικό. Επίσης, χθες υπήρχε ένας συμβιβασμός στον οποίο δεν πίστεψα πραγματικά μέχρι την τελευταία στιγμή. Έτσι, όταν ήμουν στο Sprint, ήμουν ίσως εκνευρισμένος και πιθανώς γι' αυτόν τον λόγο έπεσα χθες.”

Έτσι, το Silverstone έφτασε στους 12 διαφορετικούς νικητές σε 12 Βρετανικά GP, ένα σερί που αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο την απρόβλεπτη φύση της συγκεκριμένης πίστας.

Οι 12 τελευταίοι νικητές στο Silverstone:

Χρονιά

Νικητής

2013

Jorge Lorenzo

2014

Marc Marquez

2015

Valentino Rossi

2016

Maverick Viñales

2017

Andrea Dovizioso

2018

Ακύρωση λόγω βροχόπτωσης

2019

Alex Rins

2020

Ακύρωση λόγω Covid-19

2021

Fabio Quartararo

2022

Francesco Bagnaia

2023

Aleix Espargaro

2024

Enea Bastianini

2025

Marco Bezzecchi

2026

Raul Fernandez