Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP ΗΠΑ PR: Σαρωτικός Marc Marquez και επιτέλους Ai Ogura δείχνει τις δυνατότητες του

Οι μόνοι που κατέβηκαν στο 2:00
MotoGP ΗΠΑ PR: Σαρωτικός Marc Marquez και επιτέλους Ai Ogura δείχνει τις δυνατότητες του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/3/2026

Η αγαπημένη πίστα του Marc Marquez, παρά την πτώση που είχε με 190χλμ, ανέδειξε για ακόμη μία φορά την διαφορά ρυθμού και μαζί και τις δυνατότητες του Ai Ogura, του αναβάτη που προσπάθησε η Honda πάρα πολύ να αποκτήσει, αλλά δεν μπορούσε να του προσφέρει εκείνο που ήθελε, μία ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα την οποία και βρήκε στην Aprilia.

Ο Marc Marquez έγραψε τον πρώτο χρόνο στις χρονομετρημένες δοκιμές και ήταν και ο πρώτος που έσπασε το φράγμα και κατέβηκε στα 2'00 στρογγυλά. Ο Ai Ogura ήταν ο μοναδικός άλλος αναβάτης που ακολούθησε τον Marquez με τον αναβάτη της Trackhouse Aprilia να τερματίζει πέντε εκατοστά του δευτερολέπτου πίσω του.

Ο Fabio Di Giannantonio ήταν ο τρίτος ταχύτερος, με τον αναβάτη της Pertamina VR46 να συνεχίζει σε αυτό το κύμα ευφορίας που ανέβηκε στην Βραζιλία και το οποίο τον μεταφέρει μέχρι και το Τέξας, μακάρι να κρατήσει. Ο Di Giannantonio ήταν λιγότερο από δύο δέκατα πιο αργός σε σχέση με τον Marc Marquez και ένα εκατοστό του δευτερολέπτου πιο γρήγορος από τον τρέχοντα πρωτοπόρο του πρωταθλήματος, Marco Bezzecchi, με την εργοστασιακή Aprilia.

Ο Alex Marquez έκανε έναν γρήγορο γύρο για να καταφέρει τελικά να εξασφαλίσει μια θέση στην Q2 προς το τέλος του χρόνου που είχε απομείνει, τερματίζοντας πέμπτος, ακριβώς μπροστά από την Red Bull KTM του Pedro Acosta. Ο Jorge Martin πήρε την έβδομη θέση, ένα τρίτο του δευτερολέπτου πίσω από τον Marc Marquez, και λίγο πιο μπροστά από τη δεύτερη Ducati Lenovo του Pecco Bagnaia. Ο Luca Marini ήταν ο καλύτερος από τις Honda για ακόμη μία φορά στην ένατη θέση, ενώ ο Enea Bastianini είχε μια σταθερή παρουσία σε μια πίστα όπου έχει κερδίσει στο παρελθόν, εξασφαλίζοντας την τελευταία θέση που οδηγεί στην Q2.

Η διαδικασία σημαδεύτηκε από αρκετές πτώσεις, καθώς τα διαφορετικά είδη ασφάλτου γύρω από την πίστα αποδείχθηκαν δύσκολα στη διαχείριση όταν οι αναβάτες πίεζαν για να γράψουν χρόνο χωρίς καμία από αυτές να δημιουργεί πρόβλημα για την συνέχεια.

ΘΕΣΗ

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ.

Προηγ.

1

93

Marc Marquez

Ducati

2:00.927

 

 

2

79

Ai Ogura

Aprilia

2:00.980

0.053

0.053

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

2:01.114

0.187

0.134

4

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

2:01.127

0.200

0.013

5

73

Alex Marquez

Ducati

2:01.213

0.286

0.086

6

37

Pedro Acosta

KTM

2:01.250

0.323

0.037

7

89

Jorge Martin

Aprilia

2:01.265

0.338

0.015

8

63

Francesco Bagnaia

Ducati

2:01.371

0.444

0.106

9

10

Luca Marini

Honda

2:01.494

0.567

0.123

10

23

Enea Bastianini

KTM

2:01.579

0.652

0.085

Στην Q1:

11

36

Joan Mir

Honda

2:01.611

0.684

0.032

12

54

Fermin Aldeguer

Ducati

2:01.656

0.729

0.045

13

25

Raul Fernandez

Aprilia

2:01.781

0.854

0.125

14

5

Johann Zarco

Honda

2:01.952

1.025

0.171

15

20

Fabio Quartararo

Yamaha

2:02.037

1.110

0.085

16

43

Jack Miller

Yamaha

2:02.242

1.315

0.205

17

11

Diogo Moreira

Honda

2:02.307

1.380

0.065

18

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

2:02.373

1.446

0.066

19

33

Brad Binder

KTM

2:02.437

1.510

0.064

20

21

Franco Morbidelli

Ducati

2:02.556

1.629

0.119

21

42

Alex Rins

Yamaha

2:03.038

2.111

0.482

 

Ετικέτες