Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP - WSBK 2026: Νέος κανονισμός για τις πτώσεις φέρνει τα πάνω κάτω

Για λόγους ασφαλείας δεν θα είναι πλέον το ίδιο εύκολο για τους αναβάτες να συνεχίσουν τον αγώνα τους μετά από ατύχημα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Η FIM ανακοίνωσε ότι από τη σεζόν 2026 οι αναβάτες στο MotoGP και το WorldSBK δεν θα επιτρέπεται να επανεκκινήσουν τις μοτοσυκλέτες τους αν ο κινητήρας του έχει σβήσει στην πίστα μετά από ατύχημα!

Μέχρι τώρα, οι κανόνες επέτρεπαν στους αναβάτες των οποίων η μοτοσυκλέτα είχε σβήσει μετά από πτώση να προσπαθήσουν να την επανεκκινήσουν στην περιοχή διαφυγής. Ωστόσο, αυτό μπορούσε να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις, καθώς κρατούσε τους κριτές και τους αναβάτες στις περιοχές διαφυγής ενώ υπήρχε ροή στην πίστα. Τώρα, η κατάσταση επανεξετάσθηκε και κρίθηκε πως έπρεπε να αλλάξει άμεσα.

Τώρα η FIM ορίζει ότι οι προσπάθειες επανεκκίνησης μιας μοτοσυκλέτας της οποίας ο κινητήρας έχει σταματήσει μετά από ατύχημα, πρέπει να γίνονται πίσω από την πρώτη γραμμή ασφαλείας της πίστας, στον δρόμο συντήρησης! Οι αναβάτες μπορούν να επανεκκινήσουν την μοτοσυκλέτα σε εκείνον τον χώρο και να επανέλθουν στην πίστα από εκεί, κάτι που όπως καταλαβαίνετε στις περισσότερες περιπτώσεις θα σημάνει και το τέλος οποιασδήποτε πιθανότητας διάκρισης μετά από πτώση.

Να επισημάνουμε εδώ πως στις ελεύθερες δοκιμές και στις κατατακτήριες του WorldSBK οι αναβάτες που έχουν πτώση, απαγορεύεται να συνεχίσουν την προσπάθειά τους. Στα MotoGP, αυτό δεν απαγορεύεται, όμως πλέον οι αναβάτες θα πρέπει να πηγαίνουν τη μοτοσυκλέτα τους -σε περίπτωση που επιθυμούν να συνεχίσουν- πίσω από την πρώτη γραμμή ασφαλείας της πίστας.

MotoGP

Επίσης σημαντικό ρόλο θα παίζουν και οι κριτές εδώ, καθώς θα επιθεωρούν την μοτοσυκλέτα του αναβάτη και θα μπορούν ακόμη και να εμποδίσουν την προσπάθεια του για επανεκκίνηση σε περίπτωση που κρίνουν ότι μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο για τους άλλους αναβάτες (π.χ. σε περίπτωση διαρροής υγρών).

Η αλλαγή του κανονισμού από τη FIM είναι αποτέλεσμα αποφάσεων που ελήφθησαν από την Επιτροπή Grand Prix και την Επιτροπή SBK. Έχει κοινοποιηθεί με επιστολή στους υπεύθυνους αγώνων, τις εθνικές ομοσπονδίες, τους διοργανωτές αγώνων, την IRTA και τα μέλη της επιτροπής αγώνων.

Όσον αφορά την σημαντική αλλαγή η επιστολή αναφέρει:

“Γνωρίζουμε ότι αυτός ο κανόνας μπορεί να παρουσιάσει κάποιες προκλήσεις αρχικά, αλλά ο πρωταρχικός στόχος είναι να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση των κριτών μας σε κίνδυνο. Με άμεση ισχύ, οι ακόλουθες διαδικασίες πρέπει να εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια ΟΛΩΝ των περιόδων της πίστας και να κοινοποιούνται σαφώς σε όλους τους κριτές κατά τη διάρκεια των ενημερώσεών τους:

  1. Απομάκρυνση μη λειτουργικών μοτοσυκλετών

Μετά από ατύχημα ή τεχνικό πρόβλημα, οποιαδήποτε μη λειτουργική μοτοσυκλέτα στην πίστα ή στις διαφυγές πρέπει να μεταφέρεται αμέσως πίσω από την πρώτη γραμμή προστασίας από τους κριτές. Οι μοτοσυκλέτες δεν πρέπει να επανεκκινούνται στην πίστα ή στην περιοχή διαφυγής. Πρέπει να μετακινούνται στον δρόμο εξυπηρέτησης (ή σε ασφαλές και προστατευμένο μέρος σε περίπτωση απουσίας δρόμου εξυπηρέτησης), όπου μπορεί να παρέχεται βοήθεια για την επανεκκίνηση.

  1. Επισκευές και ρυθμίσεις •  Όλες οι επισκευές ή ρυθμίσεις πρέπει να πραγματοποιούνται πίσω από την πρώτη γραμμή προστασίας (π.χ. στον δρόμο εξυπηρέτησης ή σε ασφαλές και προστατευμένο μέρος).

 Μόνο ο αναβάτης μπορεί να πραγματοποιήσει επισκευές ή ρυθμίσεις, χωρίς εξωτερική βοήθεια εκτός από τη βοήθεια των κριτών.

  1. Βοήθεια για επανεκκίνηση

Οι κριτές μπορούν να βοηθήσουν τον αναβάτη να σπρώξει την μοτοσυκλέτα και να επιχειρήσει επανεκκίνηση. Η εκκίνηση με ώθηση δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση στην πρώτη γραμμή προστασίας της πίστας.

  1. Οι μοτοσυκλέτες που συνεχίζουν να λειτουργούν.

Οι μοτοσυκλέτες που συνεχίζουν να λειτουργούν (δεν έσβησαν) μετά από σύγκρουση ή πτώση μπορούν να επανέλθουν στην πίστα και να συνεχίσουν τη συνεδρία. Εάν οι κριτές προλάβουν μία μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα να λειτουργεί ακόμα, πρέπει να ελέγξουν για τυχόν προφανείς κινδύνους, όπως σημαντικές ζημιές ή διαρροές υγρών. Εάν η μοτοσυκλέτα δεν θεωρείται ασφαλής για επανένταξη, ενώ μπορεί να μην είναι σε θέση να σταματήσουν τον αναβάτη, πρέπει να του δώσουν ένα σαφές σήμα να σταματήσει.

Η αλλαγή αυτή θα συζητηθεί και θα αναλυθεί λεπτομερώς κατά τη διάρκεια των επόμενων σεμιναρίων FIM και σεμιναρίων Superlicence, κ.λπ.”