Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP: Προχωρούν οι εργασίες στη νέα πίστα της Αργεντινής Autódromo Oscar y Juan Gálvez ενόψει 2027 [Video]

Είμαστε στην τελική ευθεία, αφού μόλις 5 μήνες έχουν μείνει για το αργεντίνικο GP
buenos-aires
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/11/2026

Το Autódromo Oscar y Juan Gálvez έχει φιλοξενήσει αρκετές φορές αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος τις δεκαετίες του 60’, 80’ και 90’ και τώρα ανανεώνεται για να υποδεχτεί το αργεντίνικο GP του 2027, τον ερχόμενο Απρίλιο.

Το GP της Αργεντινής στο Μπουένος Άιρες είναι μία από τις νέες προσθήκες στο πρόγραμμα του MotoGP για το 2027. Το Autodromo Oscar e Juan Gálvez βρίσκεται σε πλήρη ανακαίνιση, η οποία έχει σχεδιαστεί με τη συμβολή του αρχιτέκτονα Hermann Tilke.

Μάλιστα στη μεγάλη ευθεία, όπως και σε έξι στροφές έχει πέσει ήδη η πρώτη στρώση (από τις τρεις συνολικά) της νέας ασφάλτου και οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Μάρτη, ένα μήνα δηλαδή πριν το GP. Η δημοτική αρχή δημοσίευσε ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο των εργασιών: την ασφαλτόστρωση της πίστας, τα μέτρα ασφάλειας και την κατασκευή της σήραγγας που θα συνδέει την πρόσβαση από τη λεωφόρο Roca με τα paddock.

Η ασφαλτόστρωση ξεκίνησε τον Οκτώβριο και πραγματοποιείται από τρεις ομάδες εργατών που εργάζονται ταυτόχρονα, ενώ ο δήμος ξεκίνησε επίσης νυχτερινές εργασίες για να αντισταθμίσει πιθανές καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα λόγω των έντονων βροχοπτώσεων που συνδέονται με το φαινόμενο «El Niño».

Ολοκληρώθηκε επίσης η εκσκαφή της σήραγγας, η οποία θα έχει μήκος περίπου 400 μέτρα και θα διέρχεται κάτω από την κύρια ευθεία, πριν από τη στροφή 1. 

Ο αγώνας του MotoGP έχει προγραμματιστεί για τις 9 έως 11 Απριλίου 2027 και τα έργα αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί ένα μήνα νωρίτερα. Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο των pits αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο, η ασφαλτόστρωση της πίστας τον Φεβρουάριο και η σήραγγα πρόσβασης τον Μάρτιο.

buenos-aires

Η διαδρομή που θα χρησιμοποιηθεί για το MotoGP θα έχει μήκος 4,3 χιλιόμετρα, πλάτος από 12 έως 18 μέτρα και θα περιλαμβάνει 9 δεξιόστροφες και 5 αριστερόστροφες στροφές, ενώ η πίστα θα συμπεριληφθεί και στο καλεντάρι της F1, όπου θα έχει διαφορετική διάταξη, με μήκος 4,87 χιλιόμετρα, με 9 δεξιόστροφες και 6 αριστερόστροφες στροφές, καθώς και μια μακρύτερη ευθεία 980 αντί για 740 μέτρων.

Βλέποντας αυτές τις πίστες λογικό είναι να ζηλεύουμε και εμείς. Ζούμε σε μία χώρα που προσφέρει άφθονο ήλιο και μεγάλο μοτοσυκλετιστικό κοινό (αναλογικά φυσικά του πληθυσμού μας), όμως έχουμε μόλις δύο πίστες σε ολόκληρη την επικράτεια. Η πίστα των Μεγάρων είναι κοντά στην Αθήνα, όμως είναι μικρή και η πίστα των Σερρών είναι εξαιρετική, όμως απέχει πολλές ώρες και πολλά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, εκεί που ζει η πλειονότητα των μοτοσυκλετιστών.

Προφανώς και δεν ζητάμε μία τέτοια πίστα, που αποτελεί ένα τεράστιο σε κόστος έργο, με τεράστιο επίσης κόστος συντήρησης, αλλά μικρότερες πίστες που είναι ιδανικές για track-days, δοκιμές εταιρειών και εθνικά (ίσως και όχι μόνο) πρωταθλήματα. Τέτοιες πίστες βλέπουμε σχεδόν σε κάθε πόλη της Ισπανίας, με την Ιταλία να ακολουθεί από κοντά κι αυτό είναι ένας σημαντικότατος παράγοντας (ίσως ο πιο σημαντικός) που βλέπουμε τόσους πολλούς αναβάτες από αυτές τις δύο χώρες στα Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζετε κάτι τέτοιο από εμάς, αφού τα έχουμε γράψει και τα έχουμε πει άπειρες φορές, αλλά θα συνεχίσουμε να το κάνουμε μέχρι να κάνει κάτι η πολιτεία γι’ αυτό.